<p>Die houding typeert haar. Barbara is huisarts in hart en nieren, maar voelt zich net zo verantwoordelijk voor wat er om de spreekkamer heen gebeurt. Want juist daar, zegt ze, wordt steeds vaker bepaald of huisartsen hun werk goed kunnen blijven doen.</p>
<h2>Krachten bundelen in de regio</h2>
<p>Om te begrijpen waar die regionale samenwerking vandaan komt, moet je even terug in de tijd. ‘Vroeger deden huisartsen hun diensten gewoon zelf,’ vertelt Barbara. ‘Mijn ouders waren ook huisarts. Met een klein groepje deden ze samen alle avond-, nacht- en weekenddiensten.’ Dat is al lang niet meer houdbaar.</p>
<p>De huisartsenspoedposten groeiden, zorggroepen ontstonden en later kwamen daar regionale huisartsenorganisaties (RHO’s) bij. Die organisaties bundelen de krachten van huisartsen in een regio, bijvoorbeeld voor spoedzorg, ketenzorg, digitalisering, personeelsvraagstukken en samenwerking met ziekenhuizen en gemeenten.</p>
<p>Barbara is voorzitter van het coöperatiebestuur van Hadoks, de RHO voor regio Haaglanden. ‘Hadoks is van, voor en door huisartsen,’ legt ze uit. ‘Zo’n 95 procent van de praktijkhouders in de regio is aangesloten en ook veel niet-praktijkhoudende huisartsen zijn aangesloten. Als coöperatie bepalen wij de koers en de strategie en zorgen we dat de organisatie namens ons kan handelen.’</p>

<h2>Wat is InEen?</h2>
<p>Naast haar werk in de regio is Barbara bestuurslid van InEen, de landelijke branchevereniging van regionale huisartsenorganisaties, huisartsenspoedposten, gezondheidscentra en regionale ondersteuningsstructuren (ROS’en).</p>
<p>‘InEen is eigenlijk de vereniging van al die organisaties die actief zijn rond de huisartsenzorg,’ zegt ze. ‘Het is de plek waar we van elkaar leren, maar ook waar we gezamenlijk belangen behartigen richting landelijke partijen.’</p>
<p>InEen werkt nauw samen met andere koepels, zoals de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) en het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG). ‘Er wordt soms een tegenstelling gesuggereerd, maar die is er niet,’ benadrukt Barbara. ‘We hebben verschillende rollen, maar hetzelfde doel: zorgen dat iedereen toegang heeft tot goede huisartsenzorg.’</p>
<h2>Autonomie versus collectieve afspraken</h2>
<p>Regionale samenwerking schuurt soms, erkent Barbara. ‘Als huisarts hecht je enorm aan je autonomie. En terecht.’ Tegelijkertijd vraagt samen organiseren ook om gezamenlijke afspraken. ‘Dan lever je altijd een klein stukje vrijheid in.’</p>
<p>Dat spanningsveld blijft bestaan. ‘Maar het idee dat RHO’s het huisartsen lastig willen maken, klopt gewoon niet,’ zegt ze. ‘Geen enkele regionale organisatie heeft als doel om huisartsen te frustreren. Integendeel.’</p>
<p>Volgens Barbara zit de sleutel in betrokkenheid. ‘Als je langs de zijlijn blijft staan, voelt het al snel alsof ‘zij’ iets bedacht hebben wat ‘jij’ moet uitvoeren. Maar als je meedoet, meedenkt en meebeslist, verandert dat perspectief.’</p>

<h2>Van praktijkprobleem naar landelijke oplossing</h2>
<p>Wat Barbara’s rol bijzonder maakt, is dat zij continu schakelt tussen praktijk, regio en landelijk niveau. ‘Wat ik in mijn eigen spreekkamer tegenkom, neem ik mee naar de regio. En wat we regionaal uitproberen, kan weer landen in landelijk beleid.’</p>
<p>Een concreet voorbeeld is de organisatie van de avond-, nacht- en weekendzorg (ANW-zorg). In haar regio werd al geëxperimenteerd met zelfroosteren voor nachtdiensten, inclusief een kleine financiële prikkel. ‘Dat werkte. De handel in nachtdiensten verdween vrijwel volledig en de diensten werden veel beter ingevuld.’</p>
<p>Die praktijkervaring werd door InEen, LHV en NHG gebruikt bij het uitwerken van het Actieplan Werkdruk in de ANW. En dat was de basis voor landelijke afspraken in het Integraal Zorgakkoord. ‘Dan kun je zeggen: kijk, het werkt in de praktijk. Dit is geen theorie.’</p>
<h2>Regionale samenwerking die echt helpt</h2>
<p>Barbara ziet dagelijks wat regionale samenwerking kan opleveren. Zo werd in haar regio vroeg ingezet op specialistische consultatie: laagdrempelig overleg tussen huisartsen en medisch specialisten. ‘Veel vragen die bij de specialist belandden, konden met een vraag op afstand ook worden beantwoord. Door samen afspraken te maken, voorkom je onnodige verwijzingen en frustratie aan beide kanten en wordt de patiënt beter en sneller geholpen.’</p>
<p>De regionale organisatie nam de administratieve lasten op zich en maakte afspraken met zorgverzekeraars en ziekenhuizen. Inmiddels is er zelfs een landelijke betaaltitel voor dit soort consultatie. ‘Dan zie je hoe iets regionaals kan uitgroeien tot structureel beleid.’</p>
<p>Ook digitale ondersteuning speelt een grote rol. In de regio Haaglanden werd spraakherkenning collectief ingekocht en uitgerold. ‘Niet alleen het contract regelen, maar ook zorgen dat het werkt in de praktijk. Microfoons, ondersteuning, uitleg. Dat maakt het verschil.’</p>

<h2>Samen verantwoordelijk voor continuïteit</h2>
<p>Een ander voorbeeld waar Barbara trots op is, is ‘Mijn Praktijk’: een regionaal platform waarop huisartsen aangeven of ze open zijn voor nieuwe patiënten. ‘Patiënten zien in één oogopslag waar ze terechtkunnen,’ legt ze uit. ‘En praktijken krijgen minder telefoontjes.’</p>
<p>Het systeem geeft bovendien inzicht in regionale knelpunten. ‘Je ziet waar tekorten ontstaan en kunt daar samen met gemeenten en zorgverzekeraars gericht op sturen.’ Huisartsen die meedoen, ontvangen een kleine vergoeding en komen periodiek bijeen om de toegankelijkheid van zorg te bespreken. ‘Zo geef je samen inhoud aan verantwoordelijkheid.’</p>
<h2>Passend bij de beweging van IZA en AZWA</h2>
<p>De ontwikkelingen waar Barbara over spreekt, sluiten aan bij grotere landelijke bewegingen uit het Integraal Zorgakkoord (IZA) en het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord (AZWA). Beide zetten in op meer regionale samenwerking, sterkere eerstelijnszorg en betere afstemming tussen zorg en sociaal domein.</p>
<p>‘Het gaat er steeds om dat je het doel scherp houdt,’ zegt Barbara. ‘Niet: we voeren beleid uit. Maar: waarom doen we dit? Als iets meer werk oplevert voor huisartsen, is dat nooit de bedoeling geweest.’</p>
<h2>Vooruitkijken: ruimte om huisarts te zijn</h2>
<p>Als Barbara vooruitkijkt naar 2035, is één ding voor haar essentieel: het persoonlijke karakter van de huisartsenzorg moet behouden blijven. ‘Patiënten moeten weten wie hun huisarts is. Dat zal steeds vaker een team zijn, maar die continuïteit is cruciaal.’&nbsp;</p>
<p>Tegelijkertijd verwacht ze dat de organisatie verder verandert. Meer ondersteuning op regionaal niveau, slimme inzet van digitalisering en nauwere samenwerking in de wijk. ‘Niet om autonomie af te pakken, maar juist om ruimte te creëren en de zorg toegankelijk te houden.’</p>
<p>Ze noemt het voorbeeld van flexibiliteit in werktijden. ‘Waarom zou je je kind nooit naar school kunnen brengen omdat de telefoon om 8 uur open moet? Als je dat regionaal slimmer organiseert, kan er veel meer dan we denken.’</p>
<p>Barbara is duidelijk: ze gelooft niet in één vast model. ‘Het gaat erom dat huisartsen de mogelijkheid hebben om het werk zo in te richten dat het past bij hun leven en bij goede zorg.’</p>

<p>Barbara was ook te gast in onze podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim.&nbsp;</p>

25 12 12 Vvaa De Zorg Leeft Lars Lensink, 11

Podcast

Samenwerken

Barbara de Doelder is zo’n huisarts die niet alleen ziet waar het wringt, maar ook meteen denkt: dit kan slimmer.

‘Niet aan de zijlijn, maar aan de knoppen’

Barbara de Doelder is zo’n huisarts die niet alleen ziet waar het wringt, maar meteen denkt: dit kan slimmer. 

<p><strong>Barbara de Doelder is zo’n huisarts die niet alleen ziet waar het wringt, maar ook meteen denkt: dit kan slimmer. In haar praktijk bij Huisartsen Haagweg in Rijswijk en in haar rollen als voorzitter van het coöperatiebestuur van Hadoks en bestuurslid van InEen, zoekt ze voortdurend naar manieren om het werk efficiënter, overzichtelijker en vooral leuker te maken. ‘Als ik denk: dit kan beter, dan ga ik niet langs de zijlijn staan. Dan wil ik eraan trekken.’</strong></p>

Barbara de Doelder: ‘Niet aan de zijlijn, maar aan de knoppen’

<h2>3 inzichten</h2>
<p>Agressie in de zorg is geen incident, maar een hardnekkig probleem. Dat blijkt ook uit het recente&nbsp;<a rel="noopener" href="https://nos.nl/artikel/2602935-agressie-in-de-zorg-blijft-ondanks-maatregelen-groot-probleem" target="_blank" title="NOS-artikel over agressie">NOS-artikel over agressie in de zorg</a>. Hierin wordt beschreven dat agressie ondanks maatregelen groot blijft en zorgprofessionals hier dagelijks mee te maken hebben.</p>
<p>Agressie in de zorg laat zich niet vangen in één oorzaak of één oplossing. Op basis van de <a rel="noopener" href="https://izz.nl/media/1/IZZ-monitor-2025.pdf?v=1761908521" target="_blank" title="Monitor Gezond - werken in de zorg 2025" data-anchor="?v=1761908521">Monitor Gezond van IZZ werken in de zorg 2025</a> delen we hieronder 3 kerninzichten die laten zien hoe agressie, teamveiligheid en ondersteuning samenkomen in de dagelijkse praktijk.</p>
<h2>Inzicht 1: Ruimte om te zeggen wat het met je deed, maakt teams sterker</h2>
<p>Na een incident gaat de aandacht vaak snel naar de feiten. Wat gebeurde er, wie was erbij, hoe liep het af? In de hectiek van de dag is dat logisch. Maar wat er bij collega’s blijft hangen, komt lang niet altijd op tafel.<br>Stel je voor: na een incident loop je de behandelkamer uit en je voelt de spanning nog in je lijf. Een collega vraagt of het gaat. Jij knikt. In de overdracht vertel je wat er gebeurde, maar niet dat je twijfelde of je eerder had moeten ingrijpen. Niet dat je schrok. En ook niet dat je je afvraagt of je dit soort situaties te vaak alleen oplost.</p>
<h3>Psychologische veiligheid</h3>
<p>Dit is waar psychologische veiligheid over gaat. Over de ruimte om uit te spreken wat iets met je deed, welke vragen blijven hangen en wanneer je ondersteuning nodig hebt. In de Monitor scoort psychologische veiligheid gemiddeld een 3,8 (op 5). Veel professionals ervaren dus ruimte, maar die wordt niet vanzelfsprekend benut.</p>
<h3>De rol van het team</h3>
<p>Voor zorgorganisaties zit hier een belangrijk aandachtspunt. Psychologische veiligheid is geen individuele vaardigheid, maar een teamkwaliteit. Collega’s spelen daarin een rol door echt te luisteren, door te vragen en niet te snel over te gaan tot de orde van de dag. Leidinggevenden maken het verschil door dit gedrag te normaliseren en zelf het voorbeeld te geven. Door niet alleen te sturen op wat er is gebeurd, maar ook aandacht te hebben voor wat het met mensen doet.</p>
<p>Als die ruimte er is, wordt het makkelijker om twijfels te delen en hulp te vragen. En juist dat maakt teams beter toegerust om met agressie om te gaan. Niet alleen op het moment zelf, maar ook bij een volgend incident.</p>

<h2>Inzicht 2: Zonder gezamenlijke opvolging blijft agressie terugkomen</h2>
<p>Stel je een afdeling voor waar agressie wordt opgevangen, maar zelden echt wordt opgevolgd. Na een incident staan collega’s voor elkaar klaar. Er wordt even stoom afgeblazen en daarna gaat iedereen door.</p>
<p>Wat ontbreekt, is een vast moment om samen stil te staan. Wat zagen we aankomen, wat werkte wel, wat had anders gekund? En vooral: wat betekent dit voor het team als geheel.</p>
<h3>Steun bij collega's</h3>
<p>De Monitor laat zien dat medewerkers na ongewenst gedrag vooral steun zoeken bij collega’s. Dat helpt op het moment zelf, maar een formele melding of gezamenlijke terugblik volgt veel minder vaak. Zo doet slechts 37,7 procent van de medewerkers na ongewenst gedrag door patiënten of cliënten een formele melding, terwijl 70,1 procent steun zoekt bij collega’s. Daarmee blijft agressie iets wat je oplost in de hectiek van de dag, in plaats van iets waar je als organisatie van leert. Bij <a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/grensoverschrijdend-gedrag-in-de-zorg/" title="Grensoverschrijdend gedrag in de zorg">ongewenst gedrag</a> door collega’s en leidinggevenden wordt relatief vaak niets gedaan (15,3 procent en 17,6 procent).</p>
<h3>Structurele spanning</h3>
<p>Vanuit VvAA zien we dit regelmatig terug. Agressie wordt dan benaderd als losse gebeurtenissen, terwijl het vaak een signaal is van structurele spanning: in bezetting, werkdruk, teamdynamiek of in de manier waarop ondersteuning is georganiseerd. Zonder duidelijke afspraken over melden, nabespreken en opvolgen, komt die spanning steeds opnieuw terug.</p>
<p>Voor zorgorganisaties ligt hier een duidelijke opdracht. Niet door medewerkers te wijzen op wat ze moeten doen, maar door <a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/agressie-in-de-zorg/" title="Agressie in de zorg: incompany training">een proces te organiseren dat helpt</a>. Helder, voorspelbaar en gedragen door leidinggevenden. Zodat teams weten: na een incident laten we het niet liggen, maar pakken we het samen op.</p>

<p>In de ggz kent agressie specifieke risico’s. Het is vaker verweven met het zorgproces en kan samenhangen met een ziektebeeld, crisis of ontregeling. Dat maakt agressie complexer, maar niet vanzelfsprekend.</p>
<p>Juist daarom vraagt agressie in de ggz om gerichte aandacht voor beleid, ondersteuning en duidelijke juridische kaders. Niet alleen om zorgprofessionals te beschermen, maar ook om helderheid te bieden over verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid.</p>
<p>Voor ggz‑organisaties raakt agressie daarmee niet alleen de medewerker op de werkvloer, maar ook de manier waarop zorg, werkgeverschap en ondersteuning zijn georganiseerd.</p>

<h2>Inzicht 3: Zichtbare steun van leidinggevenden bepaalt of agressie bespreekbaar blijft</h2>
<p>Agressie en ongewenst gedrag zijn niet alleen een kwestie van wat er in het team gebeurt, maar ook van hoe zichtbaar en betrokken leidinggevenden zijn. Slechts 50,4 procent van de medewerkers is het volledig of grotendeels eens met de stelling dat hun leidinggevende weet wat er speelt op de werkvloer. 61,5 procent ervaart medeleven van de leidinggevende bij problemen.</p>
<h3>Ziet mijn leidinggevende wat er speelt?</h3>
<p>Dat betekent dat er voor een grote groep medewerkers twijfel kan ontstaan: ziet mijn leidinggevende wat dit met ons doet, en kan ik hier terecht als het spannend wordt?</p>
<p>Voor de zorgprofessional is dit extra relevant. Agressie speelt zich vaak af in situaties waarin medewerkers zelfstandig moeten handelen, snel moeten schakelen en achteraf moeten herstellen. Als leidinggevenden vooral op afstand staan, blijft agressie iets van het team zelf. Dat vergroot de kans dat incidenten niet worden gemeld, niet worden opgevolgd en zich herhalen.</p>
<h3>Agressie: een gedeelde verantwoordelijkheid</h3>
<p>Vanuit VvAA zien we dat zichtbare steun hierin het verschil maakt. Niet alleen door beleid of protocollen, maar door aanwezigheid. Door na een incident actief het gesprek te voeren, door te vragen hoe het gaat en door duidelijk te maken dat melden en reflecteren wordt gesteund. Wanneer leidinggevenden die rol pakken, voelen teams zich gesteund en wordt agressie een gedeelde verantwoordelijkheid in plaats van iets wat je er zelf bij draagt.</p>
<h2>Samen sterker na een incident</h2>
<p>Agressie kun je niet altijd voorkomen. Maar je kunt wél organiseren dat niemand er alleen voor staat en dat het team er samen sterker van wordt.</p>
<p>Dat hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn. Juist kleine, heldere routines maken het verschil: wie doet wat na een incident, wanneer praten we na, wat leggen we vast, en hoe zorgen we dat ieder incident bijdraagt aan samen leren.</p>

Naar webinar Agressie in de zorg

<p>Wil je meer verdieping bij dit onderwerp? Bekijk dan het webinar van VvAA Legal over agressie in de zorg.</p>

Omgaan met agressie

<p>Met onze incompany training Omgaan met agressie vergroot je de veiligheid, weer­baar­heid en samenwerking binnen je team, praktijk of zorgorganisatie.</p>

<p>Wij helpen graag. Bel ons op werkdagen tussen 8.30 en 17.30 uur.</p>

Zorgteam Agressie Werkvloer GI 2177550287

Verzuim

Risicomanagement

Een verbaal agressieve patiënt of cliënt, een dreigende situatie of oplopende spanning in het team. Hoe ga je er als team mee om?

Omgaan met agressie in je team

Nieuws en artikelen

In de manier waarop je als team agressie opvangt, nabespreekt en leert, zit de sleutel om sterker te worden.

<p><strong>Een verbaal agressieve patiënt of cliënt, een dreigende situatie of oplopende spanning in het team: veel zorg­professionals herkennen het. Agressie gaat over het moment zelf, maar óók over wat erna komt. Juist in de manier waarop je als team opvangt, nabespreekt en leert, zit de sleutel om sterker te worden. We delen 3 inzichten.</strong></p>

Omgaan met agressie begint bij veiligheid in het team

<p><span style="color: black;">Het afgelopen jaar binnen VvAA heeft mij laten zien hoezeer die les ook geldt voor de zorg.</span></p>
<p><span style="color: black;">Als zorgverlener ben je in de eerste plaats verantwoordelijk voor je eigen stukje: je eigen praktijk, je eigen patiënten, je eigen vak. Je bent een element in het grotere geheel. Deskundig, betrokken en autonoom. Maar tegelijkertijd onderdeel van een systeem dat steeds complexer wordt. Regels, financiering, toezicht, arbeidsmarkt. Alles grijpt op elkaar in.</span></p>
<p>Wat ik het afgelopen jaar scherper ben gaan zien, is dat veel vraagstukken in de zorg kunnen worden opgelost als signalen samenkomen en worden vertaald naar gezamenlijke invloed.</p>
<p style="margin: 0cm;"><span style="color: black;">En daar zit de kracht van de VVAA. </span>Ruim 130.000 zorgprofessionals vormen samen één collectief. Geen losse elementen, maar een gezamenlijk geluid dat verder reikt dan het individuele belang. Als we duurzame verbetering willen, moeten we het geheel versterken.<span style="color: black;"></span></p>

<p><span style="color: black;">Het afgelopen jaar heeft mij ervan overtuigd dat juist in een tijd van noodzakelijke verandering de kracht van het collectief essentieel is. Niet om tegenover anderen te staan, maar om constructief bij te dragen aan betere oplossingen. Om het grotere geheel gezonder te maken.</span></p>
<p><span style="color: black;">Als we willen dat de zorg als geheel sterker wordt, dan begint dat bij het versterken van het collectief. En daar staat de VVAA voor.</span></p>

Danielle Boonzaaijer

Over de auteur

Danielle 2

Wet- en regelgeving

Bestuur

Daniëlle Boonzaaijer: 'Als we willen dat de zorg als geheel sterker wordt, dan begint dat bij het versterken van het collectief.'

Van impact maken naar betekenis houden

'Als we willen dat de zorg als geheel sterker wordt, dan begint dat bij het versterken van het collectief.'

<p><strong><span style="color: black;">In de tandheelkunde werken we met elementen. Ieder element heeft een eigen plek, functie en verantwoordelijkheid. We behandelen ze afzonderlijk, maar iedere tandarts weet: wie alleen losse elementen repareert, verbetert de mondgezondheid niet vanzelf. Pas wanneer je het geheel overziet, ontstaat duurzame balans.</span></strong></p>

Meer dan het eigen element: de kracht van het collectief

<h2>Agressie is geen incident meer</h2>
<p>De voorbeelden zijn herkenbaar: mondige patiënten die meteen geholpen willen worden, familieleden die verhaal halen bij de behandelaar, of patiënten die behandelingen eisen en zich niet willen houden aan protocollen.&nbsp;</p>
<p>Waar agressie vroeger als uitzondering werd gezien, ervaren veel zorgprofessionals het nu als onderdeel van hun werk. Het gaat hierbij dan vaak om:</p>
<ul>
<li>verbale intimidatie</li>
<li>dreiging via e-mail of sociale media</li>
<li>fysieke agressie</li>
</ul>
<p>De impact is groot. Agressie leidt tot stress, verzuim en in sommige gevallen zelfs uitstroom uit de zorg. In een tijd van personeelstekorten is dat extra zorgelijk. Ook vergroot de druk op praktijkhouders en bestuurders die zorgdragen voor een veilige werkomgeving en moeten voldoen aan hun zorgplicht als werkgever.</p>

<h2>Hoe werkt agressie en wat kun je eraan doen?</h2>
<p>Agressie kan verschillende oorzaken hebben. Iemand vindt dat hij recht heeft op bepaalde zorg of is kritisch over de kwaliteit van zorg. Of iemand is verward of heeft een stoornis en verliest daardoor de controle.</p>
<p>Voor zorgverleners is het belangrijk om inzicht te hebben in de verschillende vormen van agressie én te weten wat zij kunnen doen om agressief gedrag te de-escaleren.</p>

1. Emotioneel agressief gedrag

2. Instrumenteel agressief gedrag

3. Pathologisch agressief gedrag

<h2>Krijg inzicht in je eigen gedrag</h2>
<p>Agressie roept bijna automatisch een primaire reactie op: vechten, vluchten of bevriezen. Misschien merk je dat je dichtklapt en niets meer zegt, juist fel reageert en de strijd aangaat, of toegeeft om de situatie snel te beëindigen. Dat zijn menselijke reacties. Maar ze zijn niet altijd effectief.</p>
<p>Professioneel handelen begint bij zelfinzicht. Door te trainen leer je je eerste impuls herkennen en omzetten in effectief gedrag. Je ontwikkelt vaardigheden om:</p>
<ul>
<li>Spanning bij jezelf te reguleren</li>
<li>Non-verbaal sterker over te komen</li>
<li>Grenzen helder te communiceren</li>
<li>Vroegtijdig signalen van escalatie te herkennen</li>
<li>Na een incident professioneel te reflecteren</li>
</ul>
<p>Dat vergroot je gevoel van regie en veiligheid.</p>

<p>Laat agressie niet de toon voeren in jouw praktijk of zorgorganisatie.</p>
<p>Met onze incompany training<strong> Omgaan met agressie </strong>vergroot je de veiligheid, weerbaarheid en samenwerking binnen je team.</p>

Agressie in de zorg: wat doe je eraan?

Praktijkvoering en ondernemen

Zorgverleners krijgen steeds vaker te maken met agressie. Patiënten worden mondiger maar ook kritischer. Lees hier hoe je agressief gedrag de-escaleert.

Agressie in de zorg: hoe de-escaleer je de situatie?

Zorgverleners krijgen steeds vaker te maken met agressie. Leer daarom professioneel te de-escaleren.

<p><strong>Agressie tegen zorgprofessionals neemt toe. Van verbale dreiging tot fysiek geweld: het raakt je werkplezier én de continuïteit van zorg. Hoe herken je verschillende vormen van agressie en wat kun je doen om professioneel te de-escaleren?</strong></p>

<p>Ook VvAA was aanwezig, met een drukbezochte stand. Natuurlijk hielp de goede koffie en het altijd populaire prijzenrad. Maar er was ook ruimte voor een inhoudelijk gesprek. We vroegen zorgprofessionals: wat helpt jou om met plezier naar je werk te gaan?</p>
<h2>Denken in 'wij'</h2>
<p>De antwoorden waren opvallend eensgezind. Op het whiteboard verschenen woorden als: samen, teamgevoel, elkaar helpen, plezier maken, er voor elkaar zijn. Wat mij vooral raakte: deze beroepsgroep denkt automatisch in 'wij'. Niet in individuele prestaties, maar in gezamenlijk werkplezier. Dat is precies wat het vak zo sterk maakt.</p>
<p>Verpleegkundigen en verzorgenden weten als geen ander dat goede zorg teamwork is. Dat je elkaar nodig hebt, elke dag opnieuw. En dat een veilig, warm en samenwerkingsgericht team het fundament is van kwaliteit.</p>
<h2>Gelijkwaardige samenwerking</h2>
<p>Die waarden sluiten naadloos aan bij wat wij als VvAA willen versterken. Onze vereniging telt inmiddels 130.000 zorgprofessionals: artsen, fysiotherapeuten, paramedici — maar de groep verpleegkundigen is nog klein vertegenwoordigd. Dat is zonde, want zij zijn essentieel in het vormgeven van goede zorg. Niet naast artsen, maar mét artsen. In gelijkwaardige samenwerking.</p>
<h2>Wees niet te bescheiden</h2>
<p>Daarom mijn oproep aan alle verpleegkundigen en verzorgenden: wees niet te bescheiden. Laat je stem horen. Sluit je aan bij onze vereniging. Jullie perspectief, ervaring en bevlogenheid zijn hard nodig. Samen bouwen we aan een stevige, toekomstbestendige zorg. Met ruimte voor ontwikkeling, plezier en professionele zeggenschap.</p>
<p>Als de Nursing Experience iets duidelijk maakt, is het dit: juist deze beroepsgroep begrijpt als geen ander dat je het sámen doet. Laten we dat vasthouden, ook buiten het event.</p>

RUB9250715 1326LR

Bezieling

Evenementen en congressen

Met de Zorgzoeker van VvAA zorgverzekering vind je snel een ziekenhuis, specialist, of andere zorgverlener bij jou in de buurt. Je ziet direct of wij een contract met deze zorgverlener hebben en welke vergoeding daarbij hoort.

Zorgzoeker - VvAA Zorgverzekering

Bij VvAA ondersteunen we meer dan 130.000 zorgprofessionals op het gebied van recht, financiën en andere bedrijfsvoering. Dit doen we samen met 800 bevlogen teamspelers. Kom jij werken bij VvAA? Bekijk welke vacatures we hebben.

Werken bij VvAA - Vacatures

Bij VvAA geloven we in digitale service. Via de veelgestelde vragen of chatbot Vive krijg je het snelste antwoord op je vraag. Wil je toch liever iemand spreken? Vraag dan aan chatbot Vive om contact met een medewerker.

Contact met VvAA

Jacqueline Joppe, voorzitter Vereniging VvAA, vertelt over haar ervaring op de Nursing Experience. 

Mijn dag op de Nursing Experience

Jacqueline Joppe vertelt over haar ervaring op de Nursing Experience. 

<p><strong>Afgelopen week mocht ik een dag aanwezig zijn op de Nursing Experience. Dit is een 2-daags event waar verpleegkundigen en verzorgenden zich onderdompelen in workshops, nieuwe kennis en vooral: inspiratie. Het is een plek waar de energie voelbaar is. Waar mensen met passie voor hun vak samenkomen om beter te worden in wat ze doen.</strong></p>

Waarom ‘gezamenlijk werkplezier’ zo herkenbaar is – mijn dag op de Nursing Experience

Privacyverklaring

Algemene voorwaarden

Disclaimer

Toegankelijkheidsverklaring

Cookiegebruik

Autoverzekering

Inboedelverzekering

Opstalverzekering

Doorlopende reisverzekering

Aansprakelijkheidsverzekering particulier

Zorgverzekering

Opleidingen en coaching

VvAA Legal

Praktijkadvies

Hypotheekadvies

Financiële administratie

Werkgeverszaken

Veelgestelde vragen

Schade melden

Gegevens wijzigen

Digitaal corresponderen

Verzekering opzeggen

Klacht indienen

Lidmaatschap

Vereniging en Groep

Werken bij

Regiokantoren

Kwaliteit en uw feedback

Pers

Hoe wil je contact opnemen?

<p>Onze website gebruikt functionele en analytische cookies om je de beste gebruikerservaring te geven.</p>
<p>Naast deze cookies vragen we je toestemming om ook cookies te plaatsen die helpen om relevante berichten en advertenties te laten zien. Dit doen we samen met geselecteerde derde partijen. We plaatsen deze cookies alleen als je akkoord gaat.</p>
<p>Onderaan de website bij 'Cookiegebruik' kun je meer lezen over de verschillende soorten cookies op vvaa.nl.</p>

MijnVvAA

Ledenservice

Zorgorganisaties

Over VvAA

Lid worden

<p>Door een tijdelijke storing kun je ons telefonisch niet bereiken. Wij werken hard aan een oplossing. Onze excuses voor het ongemak.</p>

Tijdelijke telefoonstoring

<p>Onze premies voor 2026 zijn gelijk aan die van 2025. Heb je nog geen VvAA Zorgverzekering? Bereken nu jouw premie.</p>

Waarom ‘gezamenlijk werkplezier’ zo herkenbaar is – mijn dag op de Nursing Experience

Denken in 'wij'

Gelijkwaardige samenwerking

Wees niet te bescheiden

Over de auteur

Meer lezen?