<p>De huisartsenconnectie is een RHO die huisartsenpraktijken ondersteunt bij onder meer ketenzorg, chronische zorg en praktijkvoering. In Zeeland is die rol de afgelopen jaren steeds scherper geworden. ‘We hebben door middel van ons programma, ondersteund door de commissie de afgelopen 3 à 4 jaar vol ingezet op continuïteit van huisartsenzorg,’ zegt Annemarie. ‘Je ziet nu dat dit wordt omarmd en terugkomt in de missie en visie van onze organisatie. Het besef is er dat een RHO er in Zeeland vooral is om huisartsenteams te ondersteunen en overeind te houden.’</p>
<p>Die focus is niet toevallig. In Zeeland is al vroeg geanticipeerd op de krapte op de arbeidsmarkt. Daardoor zijn de tekorten in de huisartsenzorg momenteel minder acuut dan in sommige andere regio’s. Door regionaal op te leiden, samen te werken en vooruit te kijken, is tijdig bijgestuurd. Tegelijkertijd ligt de dichtstbijzijnde academische omgeving verder weg. ‘Dat betekent dat we extra aandacht hebben voor het binden van mensen die bewust voor deze regio kiezen,’ aldus Annemarie.</p>
<h2>Van solo naar samen</h2>
<p>Waar het klassieke beeld van de solistisch werkende huisarts lang dominant was, ziet Annemarie dat dit snel verandert. ‘Tijdens een terugkomdag met AIOS vroeg iemand wie nog een solopraktijk ambieert. Niemand stak zijn hand op.’ De behoefte aan samenwerking groeit, zeker bij jongere generaties.</p>
<p>De huisartsenconnectie speelt daar actief op in. Via scenariobijeenkomsten wordt verkend hoe praktijken kunnen samenwerken of samengaan, zodat zij minder kwetsbaar worden. ‘Je staat niet meer alleen in je praktijk. Door samen te organiseren kun je elkaar opvangen wanneer het spannend wordt.’</p>
<h2>Voorlopen door noodzaak</h2>
<p>Die beweging is in Zeeland eerder ingezet dan in veel andere regio’s. ‘6 jaar geleden hebben we al in kaart gebracht wat er nodig was, wie wanneer met pensioen zou gaan en wat dat zou betekenen voor de regio,’ vertelt Annemarie. In eerste instantie werd vooral gekeken naar uren en aantallen. Inmiddels is het perspectief breder. ‘Het vak is veranderd. Er is meer taakdifferentiatie en we zetten bijvoorbeeld in op verpleegkundig specialisten. Daar hebben we veel ervaring mee opgebouwd.’</p>
<p>Andere regio’s kijken dan ook regelmatig mee. ‘Niet omdat wij het wiel hebben uitgevonden, maar omdat we laten zien wat werkt en we dat ook graag delen.’</p>

Schermafbeelding 2026 03 12 164755

<h2>Zichtbaar en persoonlijk</h2>
<p>Een belangrijk onderdeel daarvan is het programma Huisartsen in Zeeland. Daarmee wordt bewust positieve aandacht gevraagd voor het vak en voor werken in de regio. ‘Maar achter die etalage moet de winkel wel kloppen,’ zegt Annemarie. ‘Dat vraagt om persoonlijke aandacht. Geen standaard verhaal of financiële lokkertjes, maar kijken of iemand hier écht wil zijn.’</p>
<p>Dat persoonlijke karakter zie je ook terug in de begeleiding van nieuwe huisartsen. ‘Het is maatwerk. Een warme overdracht en korte lijnen, zorgen dat iemand zich gezien voelt.’</p>
<p>Tijdens de recente AIOS-dag bleek hoe belangrijk dat is. ‘Een van de artsen zei: “Ik heb het gevoel dat we het hier met elkaar doen.’ Dat is het mooiste compliment dat je kunt krijgen.’</p>
<h2>Ondersteuning die verder gaat dan papier</h2>
<p>De ondersteuning van De huisartsenconnectie gaat verder dan beleid. Er wordt geholpen bij crisissituaties, praktijkoverdrachten en samenwerkingsvraagstukken. Annemarie vertelt over twee huisartsen die wilden samengaan. ‘We hebben hen begeleid bij het kiezen van een praktijk, de leergang praktijkhouderschap aangeboden en ondersteuning geregeld op het gebied van praktijkmanagement en POH GGZ.’</p>
<p>Daarbij wordt ook nadrukkelijk gekeken naar de persoonlijke kant. ‘Soms twijfelt iemand: wil ik wel praktijkhouder worden in deze omgeving? Dan schakelen we de commissie continuïteit huisartsenzorg in, met ervaren huisartsen die daarover meedenken. Het gaat om het hele plaatje.’</p>

<h2>Autonomie en vertrouwen</h2>
<p>Toch schuurt het soms. De autonomie van huisartsen is groot en het wantrouwen richting regionale organisaties is niet helemaal verdwenen. ‘Dat beeld van controle en vinkjes kleeft er in sommige gevallen nog aan,’ erkent Annemarie. ‘Dan is het aan ons om te laten zien wat de meerwaarde is.’</p>
<p>Een belangrijke partner daarbij is de zorgverzekeraar. ‘Zonder hen hadden we het programma continuïteit niet kunnen draaien. Niet alleen vanwege de financiering, maar vooral omdat zij meedenken en meeschakelen.’ Dat betekent niet dat er altijd overeenstemming is. ‘Samenwerken betekent ook dat je soms water bij de wijn doet.’</p>
<h2>Leren hoe het systeem werkt</h2>
<p>Om het begrip te vergroten, begint de leergang praktijkhouderschap met uitleg over het zorgstelsel. ‘Wie is waarvoor verantwoordelijk? Wat ligt bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), wat bij de zorgverzekeraar?’ Zelfs ervaren praktijkhouders blijken daar nieuwe inzichten op te doen. ‘Dan zie je dat autonomie en samenwerken best samen kunnen gaan, als je maar samen je doelen bepaalt.’</p>
<h2>Durven en doen</h2>
<p>De meeste energie haalt Annemarie uit huisartsen die durven. ‘Die hun hoofd boven het maaiveld uitsteken, vernieuwen en toch verbonden blijven met de regio.’ Volgens haar moet een RHO bedrijfskundiger durven kijken, zonder op de stoel van de huisarts te gaan zitten. ‘Wij moeten zorgen dat teams hun werk goed kunnen doen. En zorgen er zo samen voor dat de (huisartsen)zorg toegankelijk is.’</p>
<p>Tot slot heeft ze een duidelijke boodschap: ‘Niet iedereen hoeft praktijkhouder te worden. Maar wie erover nadenkt, weet dat je er niet alleen voor staat.’</p>

<p>Annemarie was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Annemarie Noordhoek

Podcast

Samenwerken

Regionale samenwerking

In Zeeland is samenwerken geen modewoord, maar een randvoorwaarde.  De afstanden zijn groter, de instroom kleiner en de urgentie voelbaar. 

‘Samenwerking in Zeeland is een keuze en een kracht’ 

In Zeeland is samenwerken geen modewoord, maar een randvoorwaarde. 

<p><strong>In Zeeland is samenwerken geen modewoord, maar een randvoorwaarde. De afstanden zijn groter, de instroom kleiner en de urgentie voelbaar. Volgens Annemarie Noordhoek, programmamanager bij RHO De huisartsenconnectie, vraagt dat om lef, collectiviteit en ondersteuning die daadwerkelijk naast de huisarts staat.</strong></p>

'Samenwerking in Zeeland is een keuze en een kracht’ 

<p>Geen standaard congressetting dus, maar een middag waarin muziek en zorg elkaar ontmoeten.</p>
<p>Dat blijkt de rode draad van het evenement Van Solo naar Symfonie: goede zorg ontstaat niet door individuele perfectie, maar door afstemming, timing, luisteren en vertrouwen. Onder leiding van dirigent, pianist en presentator Christiaan Kuyvenhoven en generatie-expert Miriam Boer wordt samenwerken niet alleen besproken, maar vooral voelbaar gemaakt.</p>
<h2>‘Een dirigent maakt zelf geen geluid’</h2>
<p>Met die ogenschijnlijk eenvoudige constatering opent Christiaan Kuyvenhoven de middag. Terwijl hij voor een ensemble van musici staat, legt hij uit dat een dirigent zonder anderen letterlijk niets kan laten klinken. Het vormt meteen de perfecte metafoor voor samenwerken in de zorg. 'Je kunt nog zo deskundig zijn in je eigen vakgebied, uiteindelijk draait het om afstemming met de mensen om je heen.'</p>
<p>Aan de hand van muziekfragmenten laat Kuyvenhoven zien hoe musici voortdurend op elkaar reageren: via oogcontact, ademhaling, timing en kleine correcties onderweg. Niet alles staat in protocollen of een partituur. Luisteren naar elkaar maakt het verschil. Dat herkenbare beeld landt zichtbaar in de zaal. Er wordt geknikt, gelachen en aandachtig geluisterd. Want hoewel de context totaal anders is dan een operatiekamer, huisartsenpraktijk of apotheek, zijn de parallellen opvallend duidelijk.</p>
<h2>Vertrouwen als basis voor samenwerking</h2>
<p>Een belangrijk inzicht van de middag: samenwerking begint niet bij controle, maar bij vertrouwen. Kuyvenhoven beschrijft hoe een orkest een nieuwe dirigent in de eerste minuten al ‘scant’. Is deze persoon voorbereid? Luistert hij? Is er ruimte voor ieders expertise? Pas als dat vertrouwen ontstaat, kan echte samenwerking groeien.</p>
<p>Daarmee raakt hij aan een herkenbare realiteit in de zorgpraktijk. Teams bestaan uit hoogopgeleide specialisten, ieder met eigen kennis, ervaring en verantwoordelijkheden. Juist dan vraagt samenwerken om helder leiderschap én ruimte voor autonomie. ‘Hoe beter de voorbereiding, hoe meer vrijheid er uiteindelijk ontstaat.’</p>
<p>Het publiek wordt niet alleen toeschouwer. Tijdens interactieve momenten ervaren deelnemers zelf hoe lastig en belangrijk timing, communicatie en rolverdeling zijn. De zaal verandert regelmatig van luisterpubliek in actieve deelnemer.</p>

<p><strong>Uitnodiging<br></strong>Ervaar tijdens ons&nbsp;<a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#banner" target="_blank" title="Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#banner">event Van Solo naar Symfonie</a> hoe sterk samenspel zorgt voor meer resultaat, meer energie én werkplezier in je dagelijkse praktijk en onderneming.</p>
<p>Actief in leiderschap en (regionale) samenwerking? Schrijf je in! Deelname kost €&nbsp;125 (inclusief btw). Let op: een editie kan vol zitten.</p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/inschrijven/#banner" target="_blank" title="Inschrijven" class="button" data-anchor="#banner">Reserveer je plek</a></p>

RUB9260512 2204LR

<h2>Generaties op de werkvloer: verschillen als kracht</h2>
<p>Na de muzikale reis neemt generatie-expert Miriam Boer het publiek mee in een ander actueel thema: samenwerken tussen generaties. Van generatie X tot generatie Z: iedere generatie brengt andere ervaringen, verwachtingen en manieren van communiceren mee naar de werkvloer. Volgens Boer ligt de focus vaak te veel op verschillen, terwijl juist de combinatie van perspectieven teams sterker maakt. ‘Generaties vernieuwen organisaties. Iedere generatie voelt feilloos aan wat anders of beter kan.’</p>
<p>Met humor, herkenbare voorbeelden en interactieve opdrachten houdt Boer de zaal scherp. Deelnemers gaan met elkaar in gesprek over werkstijlen, feedback, hiërarchie en communicatie. Niet zelden levert dat verrassende inzichten op. Een deelnemer verwoordt het treffend tijdens de pauze: ‘Je merkt hoe snel je aannames doet over andere generaties. Terwijl we uiteindelijk allemaal hetzelfde doel hebben.’</p>
<p>Ook de koppeling met de zorgpraktijk wordt concreet gemaakt. Jongere professionals zoeken vaker verbinding, zingeving en flexibiliteit. Meer ervaren generaties brengen stabiliteit, ervaring en structuur mee. Geen tegenstelling dus, maar aanvullend samenspel.</p>
<h2>Van hiërarchie naar samenspel</h2>
<p>Wat gedurende de middag steeds terugkomt: goede samenwerking vraagt beweging. In een orkest bestaan duidelijke rollen en hiërarchie, maar tegelijkertijd is iedere muzikant verantwoordelijk voor het geheel. Dat geldt ook voor zorgteams. Niet 1 persoon maakt het verschil; het resultaat ontstaat in de samenwerking tussen disciplines, generaties en persoonlijkheden.</p>
<p>Die vergelijking blijkt voor veel aanwezigen raak. Tijdens gesprekken in de wandelgangen en later tijdens de borrel gaat het opvallend vaak over dezelfde thema’s: hoe houd je verbinding in drukke teams, hoe benut je verschillen beter, hoe creëer je ruimte voor feedback en vertrouwen en hoe blijf je echt luisteren naar elkaar?</p>
<h2>Muziek als spiegel</h2>
<p>De kracht van Van Solo naar Symfonie zit in het feit dat de middag niet voelt als een traditioneel congres. Muziek maakt samenwerking tastbaar. Wat normaal abstract blijft, wordt zichtbaar en hoorbaar op het podium. Wanneer een ensemble zonder dirigent speelt, merkt de zaal direct het verschil in energie en afstemming. Wanneer Kuyvenhoven minimale aanwijzingen geeft, verandert de dynamiek meteen. Dat maakt de boodschap voelbaar: goede samenwerking draait niet om harder werken, maar om beter luisteren, afstemmen en ruimte geven aan ieders rol.</p>
<h2>‘Hier zouden meer collega’s bij moeten zijn’</h2>
<p>Tijdens de afsluitende borrel blijft het nog lang levendig in TivoliVredenburg. Nieuwe contacten worden gelegd, ervaringen uitgewisseld en ideeën besproken om inzichten mee terug te nemen naar de eigen praktijk of organisatie. Een deelnemer vat de middag samen: ‘Dit was geen evenement waar je alleen inspiratie opdoet. Je gaat ook echt anders kijken naar samenwerken.’<br><br></p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#terugblik" target="_blank" title="Schrijf je in voor de volgende editie" class="button" data-anchor="#terugblik">Inschrijven voor volgende editie</a></p>

RUB9260512 1553LR

RUB9260512 1198LR

RUB9260512 1073LR

RUB9260512 2567LR

<p>Wij helpen graag. Stuur ons je bericht.</p>

Van Solo Naar Symfonie Zaal - RUB9260512-0526LR

Evenementen en congressen

Persoonlijke ontwikkeling

Werkplezier

Goede zorg ontstaat niet door individuele perfectie, maar door afstemming, timing, luisteren en vertrouwen. Op het event wordt samenwerken voelbaar gemaakt.

Van Solo naar Symfonie: samenwerken als samenspel

Nieuws en artikelen

Goede zorg ontstaat niet door individuele perfectie, maar door afstemming, timing, luisteren en vertrouwen.

<p><strong>De foyer van TivoliVredenburg gonst al ruim voor de start van het programma. Zorgprofessionals, bestuurders, adviseurs en ondernemers zoeken elkaar op bij de koffie, wisselen eerste indrukken uit en kijken nieuwsgierig richting de grote zaal. Op het podium staan een piano en lessenaars klaar.</strong></p>

<p>Wat Hans opvalt wanneer hij in huisartspraktijken komt, is het grote zelfoplossend vermogen. “Zorgprofessionals zijn gewend om door te gaan,” zegt hij. “De focus ligt op patiëntenzorg. Alles wat daar omheen komt, personeel, verzuim en organisatie, wordt er vaak bij gedaan.” Dat vraagt veel, zeker van huisarts-praktijkhouders. Hans ziet een duidelijk verschil tussen praktijken met en zonder praktijkmanager. “Een praktijkmanager heeft ruimte om structureel aandacht te geven aan personeel. Die kan signalen oppikken, preventief handelen en tijdens verzuim echt de vinger aan de pols houden. Voor een huisarts is dat veel lastiger. Die heeft simpelweg te veel ballen in de lucht.”</p>
<h2>Psychisch verzuim</h2>
<p>De vragen die Hans de afgelopen jaren steeds vaker krijgt, gaan over psychisch verzuim. In zijn ervaring is dat zelden terug te voeren op 1 oorzaak. ‘In 9 van de 10 gevallen is het een combinatie van werk en privé’, legt hij uit. Werkdruk, agressie aan de balie of telefoon, personeelstekorten en een toenemende zorgvraag spelen een rol. Tegelijkertijd hebben medewerkers thuis vaak ook veel op hun bord. ‘Mantelzorg, jonge kinderen, rouw, een scheiding: alles stapelt zich op. De druk in de zorg neemt alleen maar toe. Dat is een giftige mix.’</p>
<h2>Preventie</h2>
<p>Volgens Hans ligt een belangrijk deel van de oplossing in preventie, maar juist daar wordt nog weinig gebruik van gemaakt. ‘Iedere werkgever heeft via de arbodienst toegang tot een preventief spreekuur’, zegt hij. ‘Medewerkers kunnen zelf contact opnemen met een casemanager of bedrijfsarts, ook als er nog geen sprake is van verzuim. Maar in de praktijk blijkt dat veel werkgevers en medewerkers daar niet mee bekend zijn.</p>
<p>Naast bestaande voorzieningen zet VvAA daarom ook in op aanvullende instrumenten, zoals een psychisch preventieplatform. ‘Het is laagdrempelig, volledig anoniem en gericht op het versterken van mentale veerkracht. Het doel is dat mensen eerder iets doen, voordat klachten zich opstapelen.’</p>
<p>Dat medewerkers die stap vaak niet zetten, heeft volgens Hans meerdere oorzaken. De arbodienst brengt het preventief spreekuur bij aanvang van de samenwerking wel actief onder de aandacht van de werkgever, waarna de bekendheid snel wegzakt. Actieve en herhaalde communicatie ontbreekt vaak. Daarnaast heerst bij medewerkers onzekerheid: mag je de arbodienst wel benaderen als je nog niet ziek bent en wat betekent dat voor je werkgever? ‘Er leeft toch een gevoel dat het consequenties voor de werkrelatie kan hebben’, zegt Hans. Ook is er onduidelijkheid over de rol van de casemanager of bedrijfsarts. In combinatie met de sterke zorgcultuur van doorzetten en zelf oplossen, maakt dat hulp vaak pas wordt gezocht als de klachten al zijn opgelopen.</p>

Hans Herkendaal

<h2>Zelfde patronen</h2>
<p>Wanneer verzuim eenmaal ontstaat, ziet Hans dat werkgevers vaak in dezelfde patronen terechtkomen. ‘Twijfel over een ziekmelding komt regelmatig voor, zeker in de huisartsenzorg’, zegt hij. ‘Het in twijfel trekken van verzuim werkt bijna altijd averechts.’ Ook wordt het contact met de medewerker soms te snel verminderd. ‘Juist door in gesprek te blijven, verlaag je de drempel om terug te keren. Hoe langer het stil is, hoe groter die drempel wordt.’ Daarnaast ziet Hans dat verzuim soms wordt gemedicaliseerd, terwijl er eigenlijk sprake is van een conflict of langdurige spanning op de werkvloer. ‘Dan hoort het probleem niet in de verzuimsfeer thuis, maar moet je het gesprek aangaan.’</p>
<h2>Keuze voor ondernemerschap</h2>
<p>Een structureel knelpunt in de huisartsenzorg is volgens Hans dat praktijkhouders ondernemer zijn zonder daar bewust voor te kiezen. ‘Een mkb-ondernemer kiest vaak expliciet voor het ondernemerschap. Een huisarts kiest voor patiëntenzorg, maar krijgt het werkgeverschap en ondernemerschap er automatisch bij.’ Dat maakt investeren in HR, preventie of teamontwikkeling ingewikkeld. ‘Elke euro die je uitgeeft, gaat vaak direct ten koste van je eigen inkomen. Bij grotere (zorg)organisaties zijn dit soort zaken jaarlijks gebudgetteerd, maar bij kleine praktijken voelt de afweging veel directer.’</p>
<p>Toch ziet Hans wat er gebeurt als preventie structureel wordt uitgesteld. ‘Ik kom praktijken tegen met extreem hoge verzuimpremies’, zegt hij. ‘Soms gaat het om tienduizenden euro’s per jaar. Dat zijn geen incidenten, maar het gevolg van jarenlange ophoping. Op dat moment wordt verzuim letterlijk een sneeuwbal die steeds moeilijker te stoppen is.’</p>

<h2>Samenwerken biedt verlichting</h2>
<p>Samenwerking binnen regionale huisartsenorganisaties kan verlichting bieden. ‘Door regionaal beleid te maken en collectief instrumenten in te kopen, hoeven individuele praktijken niet alles zelf uit te zoeken’, zegt Hans. ‘Je benut schaalvoordelen, zowel financieel als organisatorisch.’ Tegelijkertijd vraagt samenwerking ook om commitment. ‘Je levert een deel van je vrijheid in. Daarom is het belangrijk om regelmatig te toetsen of het aanbod nog past bij de praktijk.’</p>
<h2>Amplitie</h2>
<p>Tot slot wijst Hans op een begrip dat volgens hem meer aandacht verdient: amplitie. ‘Preventie gaat over het voorkomen van problemen’, legt hij uit. ‘Amplitie gaat over het creëren van omstandigheden waarin mensen goed in hun vel zitten.’ Dat kan gaan over arbeidsvoorwaarden, maar ook over sfeer, samenwerking en werkplezier. ‘Als medewerkers met plezier naar hun werk gaan, vallen ze minder snel uit. Dan hoef je minder te repareren.’</p>
<p>Het thema is voor Hans niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk. In zijn eigen leven kreeg hij te maken met intensieve mantelzorg en de ernstige ziekte van zijn partner, naast een fulltime baan. ‘Er zijn momenten geweest dat ik dacht: dit moet niet te lang duren’, zegt hij. ‘Juist daardoor weet ik hoe belangrijk het is om signalen serieus te nemen en op tijd ondersteuning te organiseren. Je hoeft het niet alleen te doen, maar je moet wel weten waar je terechtkunt.’</p>

<p>Hans was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Huisartspraktijken zijn veerkrachtig. Ze lossen veel zelf op. Maar wat gebeurt er als de druk te lang oploopt?

Duurzaam werken in de huisartsenzorg 

<p><strong>Huisartspraktijken zijn veerkrachtig. Ze lossen veel zelf op. Maar wat gebeurt er als de druk te lang oploopt? Wanneer verandert kort verzuim in een structureel probleem? In de podcast De Zorg Leeft deelt Hans Herkendaal, werkgeversadviseur met specialisatie verzuim bij VvAA, zijn ervaringen uit de praktijk.</strong></p>

Van doorzetten naar duurzaam werken in de huisartsenzorg 

<p>Dokterszorg Friesland is de regionale huisartsorganisatie van Friesland. Martijn vat het met een glimlach samen: ‘Noem de onderwerpen en we zijn erbij betrokken.’ De organisatie ondersteunt huisartspraktijken overdag met zorgprogramma’s voor chronische zorg, digitalisering, opleidingen, procesverbetering en organisatieverandering. In de avond, nacht en weekenden organiseert en voert Dokterszorg (Dokterswacht) de spoedzorg uit: 1 triagecentrum en 5 huisartsenposten in de provincie.</p>
<p>Sinds 2012 gebeurt dat vanuit 1 organisatie. Daarvoor waren de huisartsenpost, de opleidingen en de chronische zorg gescheiden. De afgelopen jaren is de rol breder geworden, vertelt Martijn. We zijn steeds meer domeinoverstijgend en netwerkgericht bezig, bijvoorbeeld rond positieve gezondheid.</p>
<h2>Friese kracht, Friese uitdaging</h2>
<p>Als Martijn de huisartsenzorg in Friesland beschrijft, begint hij bij wat hij de ‘Friese kracht’ noemt. Hoewel hij zelf geen Fries is, herkent hij het meteen. ‘Dat Friese mienskip, die gezamenlijkheid, dat is de bodem’, zegt hij. ‘En dat gaat ook wel gepaard met eigenwijsheid en pragmatisme. Een beetje ‘niet lullen maar poetsen’.’</p>
<p>Die kracht kent ook een keerzijde. ‘Wat nog wel eens een uitdaging is: iets wat van buiten de provincie komt laten landen in de provincie’, zegt Martijn. ‘Als het niet in Friesland is bedacht, wordt het minder snel omarmd. In tijden van krapte en snelle verandering kan dat het lastiger maken om nieuwe oplossingen op te schalen.’</p>
<h2>Tekort op meerdere fronten</h2>
<p>Dat de krapte in Friesland groot is, merkt Martijn elke dag. Het gaat om huisartsen in het algemeen, of iemand nu waarnemer is of praktijkhouder. Tegelijk ziet hij een trend die de praktijkopvolging ingewikkeld maakt: er zijn veel waarnemers, maar minder mensen die de stap naar praktijkhouderschap willen zetten. ‘Het praktijkhouderschap is lastig’, zegt hij. ‘Daar komt administratie bij, personeelszaken, contractering, juridische zaken. Daar word je niet voor opgeleid.’</p>
<p>Naast het tekort aan huisartsen ziet hij ook dat ondersteunend personeel schaarser wordt. ‘Doktersassistenten beginnen nu ook te komen’, zegt hij. De oorzaken zijn niet eenvoudig aan 1 factor toe te schrijven, maar Martijn ziet wel een patroon: regio’s dichtbij universiteitssteden hebben het vaak makkelijker. ‘Daar waar je dichtbij opleidingen zit, zie je over het algemeen minder tekort’, zegt hij. ‘Friesland ligt geografisch minder gunstig, waardoor het moeilijker is om professionals aan te trekken die geen binding met de provincie hebben.’</p>

Afbeeldingen Algemeen (5)

<h2>Solidariteit onder druk</h2>
<p>Friesland leunt traditioneel op samenwerking en onderlinge solidariteit tussen praktijken. Dat helpt om de dagelijkse praktijk draaiende te houden, zeker als er uitval is of tijdelijke gaten in roosters. Maar juist die vanzelfsprekendheid staat onder druk, waarschuwt Martijn. ‘Als jij steeds meer moeite hebt om je praktijk goed draaiende te houden en je moet elke keer een beroep doen op de buren… dat doet wat in de onderlinge relatie’, zegt hij. ‘Ik maak me het meeste zorgen over de druk die er staat op de solidariteit en gezamenlijkheid binnen de huisartsenzorg.’</p>
<h2>Aanknopingspunten: organiseren, samenwerken, ontzorgen</h2>
<p>Toch is Martijn niet somber. Er zijn volgens hem duidelijke aanknopingspunten om de krapte en de druk op praktijken beter het hoofd te bieden, juist door anders te organiseren. Het begint bij de praktijk zelf: slimmer werken, processen verbeteren en beter organiseren. Daarnaast is het nodig dat praktijken elkaar makkelijker vinden en in groter verband samenwerken, zeker rondom continuïteit: ziekte, vakantie, scholing en tijdelijke uitval.</p>
<p>Een derde laag ligt buiten de praktijk. Niet elke vraag hoeft bij de huisarts te landen, benadrukt Martijn. Dat vraagt om domeinoverstijgende samenwerking met bijvoorbeeld thuiszorg en het sociaal domein, en ook om domeinoverstijgende triage: ‘Welke vraag moet nou waar opgelost worden?’&nbsp;</p>
<h2>Opleiden in de provincie</h2>
<p>Een belangrijk deel van de oplossing zit volgens Martijn ook in de opleidingsketen. Dokterszorg zet in op ‘dichtbij opleiden’, zodat mensen al tijdens hun opleiding binding krijgen met de provincie. Er is gestart met decentraal opleiden in Leeuwarden en omgeving: een deel van de huisartsopleiding vanuit Groningen is naar Friesland gehaald. Daarnaast is samen met het mbo een BBL-opleiding voor doktersassistenten opgezet. ‘We proberen er echt voor te zorgen dat we vanaf het moment dat mensen opgeleid worden, dat ook in de provincie te doen’, zegt Martijn.</p>

<h2>Hybride huisartsenzorg als versneller</h2>
<p>Waar Dokterszorg nu stevig op inzet, is hybride huisartsenzorg: digitaal waar het kan, fysiek waar het moet. Het doel is om met dezelfde mensen een grotere populatie te kunnen bedienen. In Friesland heeft Dokterszorg zelfs een eigen huisartspraktijk opgezet. Dat bood continuïteit, maar maakte ook zichtbaar hoe lastig het is om voldoende huisartsen te vinden.</p>
<p>Daarom wordt nu steeds meer gewerkt met zorg op afstand: huisartsen die elders in het land wonen, leveren een deel van de zorg telefonisch of digitaal. ‘Huisartsenzorg zal altijd ook fysiek op een praktijk gedaan moeten worden’, zegt Martijn. ‘Maar wij zien dat we ongeveer 70 à 75 procent van de zorgvragen in eerste instantie op afstand kunnen beantwoorden.’ Dat is geen doel op zich, benadrukt hij, maar een manier om de schaarste op te vangen en de beschikbare capaciteit slimmer in te zetten.</p>
<h2>Verzuim: vaak een combinatie</h2>
<p>Ook verzuim komt in het gesprek terug, omdat het personeelstekort en werkdruk elkaar versterken. Martijn ziet dat kortdurend verzuim vaak ‘gewone’ oorzaken heeft, zoals griep. Middellang en langdurig verzuim is volgens hem vaker complexer. ‘Dat is vaak toch echt wel een combinatie tussen privé en werk’, zegt hij. Vooral wanneer het werk weinig ruimte biedt om te schuiven in roosters en werktijden, kan het snel knellen als er thuis ook veel speelt. ‘Dan loopt het emmertje wel over’, zegt Martijn. ‘En dat is wel een recept voor langduriger uitval.’</p>
<h2>Onbekendheid met regelingen</h2>
<p>Wat Martijn opvalt, is dat er veel instrumenten bestaan om verzuim te voorkomen of beter te begeleiden, maar dat ze niet altijd bekend zijn. ‘Wij als organisaties en ook een praktijk zijn onvoldoende op de hoogte van: wat kunnen we eigenlijk allemaal?’ zegt hij. Hij ziet daar een duidelijke kans: mogelijkheden beter zichtbaar maken, preventief en curatief.</p>
<p>Zelf werkt Martijn mee aan de cao-delegatie voor de huisartsen. In de cao zijn regelingen ontwikkeld die medewerkers meer ruimte kunnen geven, bijvoorbeeld via PLB-uren die in een ‘spaarpotje’ kunnen worden opgebouwd om tijdelijk te ontlasten. Dat is extra relevant nu mantelzorg vaker voorkomt. ‘Onze medewerkers worden ouder en daar wordt het beroep op hen als mantelzorger groter’, zegt hij. ‘Daar zul je als werkgever en werknemer samen het gesprek over moeten voeren: hoe doen wij dit?’</p>
<h2>2030 begint nu</h2>
<p>Als Martijn vooruitkijkt naar 2030, voelt dat niet als ‘later’, maar als dichtbij. Over vier jaar moeten volgens hem al zichtbare stappen gezet zijn. Hij hoopt op een combinatie van meer samenwerking en meer digitalisering, maar met een belangrijke kanttekening: ‘Digitalisering niet als doel, maar als middel.’</p>
<p>Ook AI zal daarin een rol spelen, verwacht hij. Niet om de huisarts te vervangen, maar om de eerste fase van vragen slimmer te organiseren. Martijn ziet nu al hoe digitale kanalen druk kunnen wegnemen. Dokterszorg heeft bijvoorbeeld een chatmogelijkheid in de avond-, nacht- en weekendzorg. ‘Dat neemt echt de druk op ons triagecentrum weg’, zegt hij. ‘Er zijn al voorbeelden dat het eerste deel van die vragen door een chatbot wordt beantwoord, en daarna geautoriseerd door doktersassistenten, verpleegkundigen of huisartsen.’ Die ontwikkeling zal verder gaan.</p>
<p>De kern van zijn verhaal is nuchter en tegelijk ambitieus: er komen geen extra mensen bij. De zorgvraag groeit wel. ‘Wij gaan echt niet meer mensen krijgen’, zegt Martijn. ‘Dus je zult je anders moeten organiseren, omdat je met minder mensen een andere zorgvraag te bedienen hebt.’ Friesland probeert dat te doen op de manier die bij de provincie past: samen, pragmatisch en met de blik op wat vandaag al kan, zodat de huisartsenzorg ook morgen toegankelijk blijft.</p>

<p>Martijn was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

De huisartsenzorg in Friesland staat bekend om een sterke eigenheid en een groot vermogen om dingen samen op te lossen. 

Samen organiseren slimmer werken 

Huisartsenzorg in Friesland: bekend om een sterke eigenheid en groot vermogen om dingen samen op te lossen.

<p><strong>De huisartsenzorg in Friesland staat bekend om een sterke eigenheid en een groot vermogen om dingen samen op te lossen. Tegelijkertijd is de provincie een van de gebieden waar de krapte het hardst voelbaar is. Martijn van der Werff, bestuurder van Dokterszorg Friesland, ziet die spanning dagelijks terug. ‘Er zijn nog nooit zoveel huisartsen geweest in Nederland’, zegt hij. ‘Alleen: ze zijn ongelijk verdeeld over het land. Friesland is 1 van de gebieden waar de grootste krapte zit.’</strong></p>

Friese huisartsenzorg: samen organiseren, slimmer werken 

<p>Ook VvAA was aanwezig, met een drukbezochte stand. Natuurlijk hielp de goede koffie en het altijd populaire prijzenrad. Maar er was ook ruimte voor een inhoudelijk gesprek. We vroegen zorgprofessionals: wat helpt jou om met plezier naar je werk te gaan?</p>
<h2>Denken in 'wij'</h2>
<p>De antwoorden waren opvallend eensgezind. Op het whiteboard verschenen woorden als: samen, teamgevoel, elkaar helpen, plezier maken, er voor elkaar zijn. Wat mij vooral raakte: deze beroepsgroep denkt automatisch in 'wij'. Niet in individuele prestaties, maar in gezamenlijk werkplezier. Dat is precies wat het vak zo sterk maakt.</p>
<p>Verpleegkundigen en verzorgenden weten als geen ander dat goede zorg teamwork is. Dat je elkaar nodig hebt, elke dag opnieuw. En dat een veilig, warm en samenwerkingsgericht team het fundament is van kwaliteit.</p>
<h2>Gelijkwaardige samenwerking</h2>
<p>Die waarden sluiten naadloos aan bij wat wij als VvAA willen versterken. Onze vereniging telt inmiddels 130.000 zorgprofessionals: artsen, fysiotherapeuten, paramedici — maar de groep verpleegkundigen is nog klein vertegenwoordigd. Dat is zonde, want zij zijn essentieel in het vormgeven van goede zorg. Niet naast artsen, maar mét artsen. In gelijkwaardige samenwerking.</p>
<h2>Wees niet te bescheiden</h2>
<p>Daarom mijn oproep aan alle verpleegkundigen en verzorgenden: wees niet te bescheiden. Laat je stem horen. Sluit je aan bij onze vereniging. Jullie perspectief, ervaring en bevlogenheid zijn hard nodig. Samen bouwen we aan een stevige, toekomstbestendige zorg. Met ruimte voor ontwikkeling, plezier en professionele zeggenschap.</p>
<p>Als de Nursing Experience iets duidelijk maakt, is het dit: juist deze beroepsgroep begrijpt als geen ander dat je het sámen doet. Laten we dat vasthouden, ook buiten het event.</p>

RUB9250715 1326LR

Over de auteur

Bezieling

Met de Zorgzoeker van VvAA zorgverzekering vind je snel een ziekenhuis, specialist, of andere zorgverlener bij jou in de buurt. Je ziet direct of wij een contract met deze zorgverlener hebben en welke vergoeding daarbij hoort.

Zorgzoeker

Zorgzoeker - VvAA Zorgverzekering

Bij VvAA ondersteunen we meer dan 130.000 zorgprofessionals op het gebied van recht, financiën en andere bedrijfsvoering. Dit doen we samen met 800 bevlogen teamspelers. Kom jij werken bij VvAA? Bekijk welke vacatures we hebben.

Werken bij

Werken bij VvAA - Vacatures

Bij VvAA geloven we in digitale service. Via de veelgestelde vragen of chatbot Vive krijg je het snelste antwoord op je vraag. Wil je toch liever iemand spreken? Vraag dan aan chatbot Vive om contact met een medewerker.

Bekijk service en contact

Contact met VvAA

Jacqueline Joppe, voorzitter Vereniging VvAA, vertelt over haar ervaring op de Nursing Experience. 

Mijn dag op de Nursing Experience

Jacqueline Joppe vertelt over haar ervaring op de Nursing Experience. 

<p><strong>Afgelopen week mocht ik een dag aanwezig zijn op de Nursing Experience. Dit is een 2-daags event waar verpleegkundigen en verzorgenden zich onderdompelen in workshops, nieuwe kennis en vooral: inspiratie. Het is een plek waar de energie voelbaar is. Waar mensen met passie voor hun vak samenkomen om beter te worden in wat ze doen.</strong></p>

Waarom ‘gezamenlijk werkplezier’ zo herkenbaar is – mijn dag op de Nursing Experience

Privacyverklaring

Algemene voorwaarden

Disclaimer

Toegankelijkheidsverklaring

Informatiebeveiliging

Cookiegebruik

Autoverzekering

Inboedelverzekering

Opstalverzekering

Doorlopende reisverzekering

Aansprakelijkheidsverzekering particulier

Zorgverzekering

Opleidingen en coaching

VvAA Legal

Praktijkadvies

Hypotheekadvies

Financiële administratie

Werkgeverszaken

Veelgestelde vragen

Schade melden

Gegevens wijzigen

Digitaal corresponderen

Verzekering opzeggen

Klacht indienen

Lidmaatschap

Vereniging en Groep

Regiokantoren

Kwaliteit en uw feedback

Pers

Hoe wil je contact opnemen?

<p>Functionele cookies zijn strikt noodzakelijk om de website van VvAA te laten werken zoals we bedoeld hebben. Ook zorgen ze ervoor om het gebruik van de website makkelijker te maken. Denk hierbij aan cookies die nodig zijn voor de chat, die je inloggegevens voor MijnVvAA tijdelijk bewaren of die je browserinstellingen opslaan zodat je onze website optimaal op je beeldscherm kunt bekijken. </p>
<p>Voor het gebruik van functionele cookies – die geen of slechts beperkte gevolgen hebben voor je privacy – is geen toestemming vereist. Deze cookies staan op ‘Altijd actief’ omdat het gaat om gerechtvaardigd belang volgens de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Je kunt de functionele cookies niet uitschakelen.</p>

Functionele cookies

<p>Wij gebruiken analytische cookies van onder andere Piwik Pro om inzicht te krijgen in het functioneren en gebruik van de website. Deze (anonieme) inzichten gebruiken we om de website verder te verbeteren en eventuele problemen snel op te lossen.</p>
<p>Voor het gebruik van deze analytische cookies – die geen of slechts beperkte gevolgen hebben voor je privacy – is geen toestemming vereist. Deze cookies staan op ‘Altijd actief’ omdat het gaat om gerechtvaardigd belang volgens de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Je kunt de analytische cookies niet uitschakelen.</p>

Analytische cookies

<p>Met behulp van marketing en personalisatie cookies verzamelen wij en derde partijen informatie over je bezoek aan onze website, om een beeld van je interesses en voorkeuren te krijgen. Deze cookies worden gebruikt om je zo relevant mogelijke berichten en advertenties te tonen op onze eigen website en op andere websites. Voor het gebruik van deze marketing en personalisatie cookies is je toestemming vereist. Je kunt deze cookies dus in- of uitschakelen.</p>

Marketing cookies

<p>Onze website gebruikt functionele en analytische cookies om je de beste gebruikerservaring te geven.</p>
<p>Naast deze cookies vragen we je toestemming om ook cookies te plaatsen die helpen om relevante berichten en advertenties te laten zien. Dit doen we samen met geselecteerde derde partijen. We plaatsen deze cookies alleen als je akkoord gaat.</p>
<p>Onderaan de website bij 'Cookiegebruik' kun je meer lezen over de verschillende soorten cookies op vvaa.nl.</p>

<h3>Stel je cookievoorkeur in</h3>
<p>Kies je voor 'Alles accepteren', dan plaatst VvAA functionele, analytische en marketing cookies.</p>

MijnVvAA

Ledenservice

Zorgorganisaties

Over VvAA

Lid worden

Uitloggen

<p>Door een tijdelijke storing kun je ons telefonisch niet bereiken. Wij werken hard aan een oplossing. Onze excuses voor het ongemak.</p>

Tijdelijke telefoonstoring

<p>Onze premies voor 2026 zijn gelijk aan die van 2025. Heb je nog geen VvAA Zorgverzekering? Bereken nu jouw premie.</p>

Waarom ‘gezamenlijk werkplezier’ zo herkenbaar is – mijn dag op de Nursing Experience

Denken in 'wij'

Gelijkwaardige samenwerking

Wees niet te bescheiden

Over de auteur

Meer lezen?