VvAA-lid Mimoun Berrich: ‘Ik wil binnen en buiten de apotheek verschil maken’

Den Haag Zuid is geen doorsnee wijk. Mimoun beschrijft het rustig en zonder omwegen. ‘Je hebt hier te maken met lage gezondheidsvaardigheden, laaggeletterdheid en financiële problemen. Soms allemaal tegelijk. Dat vraagt iets extra’s van de zorg. Als apotheker ben je een laagdrempelige zorgverlener. Mensen hoeven geen afspraak te maken, ze lopen gewoon binnen.’

Die toegankelijkheid maakt het werk persoonlijk. Mimoun kent veel patiënten bij naam. ‘We zijn een relatief kleine apotheek. Daardoor bouw je snel een band op.’ De vragen aan de balie gaan lang niet altijd alleen over medicijnen. ‘Soms heeft iemand vooral behoefte aan uitleg, geruststelling of een luisterend oor. Dan ben je even geen apotheker, maar iemand die meedenkt.’

Van opleiding naar verantwoordelijkheid

De weg naar het apothekersvak was intensief. Na een 6-jarige studie farmacie volgde de 2-jarige vervolgopleiding openbare farmacie. Daarna mag je je registreren als openbaar apotheker-specialist en kun je een apotheek beheren. Tot vorig jaar werkte Mimoun als tweede apotheker in opleiding. Sinds november draagt hij de eindverantwoordelijkheid.

Hij werkt als beherend apotheker in loondienst. ‘Dat past bij mij. Sommige collega’s kiezen voor ondernemerschap, anderen niet. Die ruimte is er gelukkig. Mijn ambitie zit niet zozeer in de constructie, maar in de inhoud. ‘Ik wil snappen hoe de zorgwereld werkt, niet alleen wat er binnen mijn eigen apotheek gebeurt.’

Meer dan medicijnen verstrekken

Het beeld van de apotheker als ‘doosjesschuiver’ zit hem dwars. ‘Het doet geen recht aan het vak. De apotheker is juist een belangrijke schakel, omdat je samenwerkt met huisartsen, specialisten en andere zorgverleners. Tegelijk heb je te maken met zorgverzekeraars en regelgeving. Dat maakt het complex.’

Hij noemt zichzelf soms een spin in het web. ‘Je staat midden in de maatschappij. In sommige processen heb je veel invloed, in andere minder. Maar als je begrijpt hoe het geheel samenhangt, kun je betere keuzes maken. Voor jezelf, je team en uiteindelijk voor de patiënt.’

Vrijheid om zorg passend te maken

Wat Mimoun aanspreekt in de openbare apotheek is de ruimte om het werk zelf vorm te geven. ‘Als ik vandaag merk dat iets onhandig loopt, bespreek ik dat met het team. Dan doen we het morgen anders. Die korte lijnen zorgen voor energie. Natuurlijk zijn er regels en afspraken, maar binnen die kaders heb je veel vrijheid.’

Die vrijheid maakt maatwerk mogelijk. Een voorbeeld is de ramadan. ‘In deze wijk wonen veel moslims. Vastenzorg speelt hier echt. Vooral bij mensen met diabetes vraagt dat aandacht. Zij voelen zich vaak niet ziek, maar een veranderd eetpatroon kan grote gevolgen hebben voor hun bloedsuiker. Door patiënten vooraf te informeren en te begeleiden, kunnen risico’s worden verkleind. Soms kun je samen met de arts kiezen voor een ander medicijn, zodat iemand alleen ’s ochtends en ’s avonds hoeft in te nemen.’

Volgens Mimoun waarderen patiënten dat. ‘Je laat zien dat je meedenkt, in plaats van afwacht.’

Werkplezier zit in het team

Als Mimoun het heeft over werkplezier, gaat het al snel over zijn team. ‘Als zij fijn kunnen werken en patiënten merken dat de zorg goed geregeld is, dan ben ik tevreden.’ Hij kijkt kritisch naar de term apothekersassistent. ‘Die dekt de lading niet meer. Het zijn zorgprofessionals met veel verantwoordelijkheid. Dat vraagt ook om andere woorden en meer erkenning, zeker nu er een groot personeelstekort is. Als je jonge mensen wilt aantrekken, moet je ook in de naamgeving laten zien hoe waardevol dit werk is.’

Verder kijken dan de apotheek

Naast zijn werk is Mimoun bestuurslid van de Vereniging van Jonge Apothekers. ‘Dat is een sociaal en professioneel netwerk voor alle jonge apothekers. De vereniging organiseert scholing en congressen, maar laat ook van zich horen richting politiek en andere partijen. Wij staan nog aan het begin van onze carrières en werken dus nog tientallen jaren. Dan moet het vak goed ingericht zijn.'

Zijn bestuurlijke betrokkenheid groeide tijdens zijn opleiding. ‘Je kijkt verder dan je eigen apotheek. Dat is leerzaam en verbredend. Ik sta ook regelmatig voor studenten. De openbare apotheek heeft een negatief imago. Ik wil laten zien hoe dynamisch en betekenisvol het vak is.’

Blik op morgen

Over 5 jaar ziet Mimoun zichzelf nog steeds met 1 been in de apotheek en 1 been daarbuiten. ‘Die combinatie past bij mij.’ Voor de sector hoopt hij op meer erkenning. ‘De apotheker is een zorgverlener, maar wordt niet altijd zo gezien. Ook financieel niet.’

Toch is hij optimistisch. ‘In mijn netwerk van jonge apothekers merk ik dat we steeds beter worden gevonden. Mensen zien het belang van onze rol. Dat stemt hoopvol. Als je samen blijft kijken naar wat beter kan, dan kom je verder. Voor de zorg en voor de mensen om wie het gaat.’