Andrew Sadik: ‘Je moet je stem laten horen, anders verandert er niets’

Andrew studeert in 2011 af als fysiotherapeut en werkt daarna op verschillende plekken, van verpleeghuiszorg tot ziekenhuis. Tijdens de coronaperiode draait hij mee op de COVID-kliniek. 'Dat was intensief. Op een gegeven moment merkte ik dat ik leegliep. Ik vroeg me af: wil ik hiermee door, of wil ik iets anders?'

Die vraag brengt hem bij de opleiding tot Physician Assistant. Na een eerste periode op de longafdeling maakt hij de overstap naar de orthopedie, met als specialisatie de wervelkolom. Inmiddels werkt hij in een gespecialiseerd centrum in Amsterdam. Zijn werk is breed. Hij draait spreekuren, doet klinisch werk en denkt mee over de organisatie. 'Het is druk en soms hectisch, maar die afwisseling maakt het betekenisvol.'

Tijd en aandacht voor de patiënt

Wat Andrew het meest waardeert in zijn werk, is het contact met patiënten. 'Wij nemen echt de tijd. Een consult duurt vaak een half uur. Soms langer. Daardoor kun je goed luisteren en iemand echt begrijpen.

Volgens hem zit daar de kern van goede zorg. Niet alleen behandelen, maar ook zien wie er voor je zit. 'Mensen zeggen regelmatig: ‘Ik ben nog nooit zo goed onderzocht.’ Dat raakt me. Dan weet je dat je iets hebt betekend.' Die aandacht is voor hem niet vanzelfsprekend. In eerdere functies voelde hij soms de druk om snel door te werken. “Ik dacht vroeger: in een half uur kun je niet genoeg doen. Maar dat klopt niet. Het gaat erom hoe je die tijd gebruikt. Ook in korte tijd kun je veel betekenen.”

Geen strak pad, wel vertrouwen

Andrew is geen planner als het gaat om zijn carrière. Hij volgt liever wat er op zijn pad komt. 'Ik heb niet 1 stip op de horizon. Ik kijk wat er langskomt en of het bij me past.' Dat betekent niet dat hij geen richting heeft. Hij weet goed wat hij belangrijk vindt: afwisseling, ontwikkeling en betekenisvol werk. 'Aan de ene kant hou ik van structuur. Maar als alles vastligt, verdwijnt ook het plezier.'

Die houding heeft hem al vaker iets gebracht. 'Soms komt er een kans voorbij die eerst niet lukt, maar later weer wel. Dan denk ik: blijkbaar moest het zo lopen.'

Je stem laten horen

Die open blik sluit goed aan bij de VvAA-leergang Laat je STEM horen. Andrew kwam in 2025 via collega’s in aanraking met de opleiding. In eerste instantie wist hij niet goed wat hij kon verwachten. 'Maar het bleek echt inspirerend. Veel beter dan ik dacht.' Tijdens de leergang hoorde hij verhalen van zorgprofessionals die zich uitspreken. In hun werk, maar ook daarbuiten. 'Ze vertelden hoe ze hun boodschap overbrengen. Via gesprekken, columns of media en ook waar ze tegenaan liepen.' Dat zet hem aan het denken. Wat wil hij zelf zeggen? Waar staat hij voor? 'Ik heb 2 columns geschreven. 1 over het zien van de patiënt, ondanks de druk en 1 over de rol van fysiotherapie.'

Knelpunten zichtbaar maken

In die tweede column raakt hij een punt dat hem bezighoudt. Als physician assistant adviseert hij regelmatig fysiotherapie. 'We weten dat het werkt. Maar het wordt niet altijd vergoed. Dat schuurt.' Hij ziet dagelijks wat dat betekent voor patiënten. 'Je wilt iemand goed helpen, maar het systeem zit soms in de weg. Dan ga je nadenken: hoe kan dit beter?' De leergang hielp hem om dat soort vragen scherper te krijgen en om er iets mee te doen. 'Je leert hoe je je boodschap kunt aanpassen aan je publiek. En dat doorzettingsvermogen belangrijk is.'

Samen het verschil maken

Wat Andrew vooral meeneemt uit de leergang, is het gevoel dat hij niet alleen staat. De groep bestond uit zorgprofessionals uit verschillende disciplines. Van dierenarts tot medisch specialist. 'Iedereen keek anders naar het vak, maar we wilden allemaal iets verbeteren.' Die gedeelde motivatie werkte aanstekelijk. 'Je inspireert elkaar en je ziet dat anderen ook ergens voor gaan. Dat geeft energie.'

Volgens Andrew begint verandering klein. In je eigen werk, je eigen omgeving. Maar het kan groter worden. 'Als je ergens van overtuigd bent, moet je je uitspreken. Anders verandert er niets.'

Blijven groeien

Andrew kijkt met een goed gevoel terug op de leergang. Hij zou het anderen zeker aanraden. 'Als meer mensen dit ervaren, zit het zo vol. Het is echt waardevol.' Voor hem is het geen eindpunt, maar een begin. Hij blijft zich ontwikkelen, in zijn werk en daarbuiten. 'Ik ben kritisch van nature. Maar hier had ik echt niets op aan te merken.' Zijn drijfveer blijft hetzelfde: goede zorg leveren en blijven leren. 'Uiteindelijk wil je dat patiënten zich gezien voelen en dat we samen de zorg beter maken.'