Van Solo naar Symfonie: samenwerken als samenspel

Geen standaard congressetting dus, maar een middag waarin muziek en zorg elkaar ontmoeten.

Dat blijkt de rode draad van het evenement Van Solo naar Symfonie: goede zorg ontstaat niet door individuele perfectie, maar door afstemming, timing, luisteren en vertrouwen. Onder leiding van dirigent, pianist en presentator Christiaan Kuyvenhoven en generatie-expert Miriam Boer wordt samenwerken niet alleen besproken, maar vooral voelbaar gemaakt.

‘Een dirigent maakt zelf geen geluid’

Met die ogenschijnlijk eenvoudige constatering opent Christiaan Kuyvenhoven de middag. Terwijl hij voor een ensemble van musici staat, legt hij uit dat een dirigent zonder anderen letterlijk niets kan laten klinken. Het vormt meteen de perfecte metafoor voor samenwerken in de zorg. 'Je kunt nog zo deskundig zijn in je eigen vakgebied, uiteindelijk draait het om afstemming met de mensen om je heen.'

Aan de hand van muziekfragmenten laat Kuyvenhoven zien hoe musici voortdurend op elkaar reageren: via oogcontact, ademhaling, timing en kleine correcties onderweg. Niet alles staat in protocollen of een partituur. Luisteren naar elkaar maakt het verschil. Dat herkenbare beeld landt zichtbaar in de zaal. Er wordt geknikt, gelachen en aandachtig geluisterd. Want hoewel de context totaal anders is dan een operatiekamer, huisartsenpraktijk of apotheek, zijn de parallellen opvallend duidelijk.

Vertrouwen als basis voor samenwerking

Een belangrijk inzicht van de middag: samenwerking begint niet bij controle, maar bij vertrouwen. Kuyvenhoven beschrijft hoe een orkest een nieuwe dirigent in de eerste minuten al ‘scant’. Is deze persoon voorbereid? Luistert hij? Is er ruimte voor ieders expertise? Pas als dat vertrouwen ontstaat, kan echte samenwerking groeien.

Daarmee raakt hij aan een herkenbare realiteit in de zorgpraktijk. Teams bestaan uit hoogopgeleide specialisten, ieder met eigen kennis, ervaring en verantwoordelijkheden. Juist dan vraagt samenwerken om helder leiderschap én ruimte voor autonomie. ‘Hoe beter de voorbereiding, hoe meer vrijheid er uiteindelijk ontstaat.’

Het publiek wordt niet alleen toeschouwer. Tijdens interactieve momenten ervaren deelnemers zelf hoe lastig en belangrijk timing, communicatie en rolverdeling zijn. De zaal verandert regelmatig van luisterpubliek in actieve deelnemer.

Generaties op de werkvloer: verschillen als kracht

Na de muzikale reis neemt generatie-expert Miriam Boer het publiek mee in een ander actueel thema: samenwerken tussen generaties. Van generatie X tot generatie Z: iedere generatie brengt andere ervaringen, verwachtingen en manieren van communiceren mee naar de werkvloer. Volgens Boer ligt de focus vaak te veel op verschillen, terwijl juist de combinatie van perspectieven teams sterker maakt. ‘Generaties vernieuwen organisaties. Iedere generatie voelt feilloos aan wat anders of beter kan.’

Met humor, herkenbare voorbeelden en interactieve opdrachten houdt Boer de zaal scherp. Deelnemers gaan met elkaar in gesprek over werkstijlen, feedback, hiërarchie en communicatie. Niet zelden levert dat verrassende inzichten op. Een deelnemer verwoordt het treffend tijdens de pauze: ‘Je merkt hoe snel je aannames doet over andere generaties. Terwijl we uiteindelijk allemaal hetzelfde doel hebben.’

Ook de koppeling met de zorgpraktijk wordt concreet gemaakt. Jongere professionals zoeken vaker verbinding, zingeving en flexibiliteit. Meer ervaren generaties brengen stabiliteit, ervaring en structuur mee. Geen tegenstelling dus, maar aanvullend samenspel.

Van hiërarchie naar samenspel

Wat gedurende de middag steeds terugkomt: goede samenwerking vraagt beweging. In een orkest bestaan duidelijke rollen en hiërarchie, maar tegelijkertijd is iedere muzikant verantwoordelijk voor het geheel. Dat geldt ook voor zorgteams. Niet 1 persoon maakt het verschil; het resultaat ontstaat in de samenwerking tussen disciplines, generaties en persoonlijkheden.

Die vergelijking blijkt voor veel aanwezigen raak. Tijdens gesprekken in de wandelgangen en later tijdens de borrel gaat het opvallend vaak over dezelfde thema’s: hoe houd je verbinding in drukke teams, hoe benut je verschillen beter, hoe creëer je ruimte voor feedback en vertrouwen en hoe blijf je echt luisteren naar elkaar?

Muziek als spiegel

De kracht van Van Solo naar Symfonie zit in het feit dat de middag niet voelt als een traditioneel congres. Muziek maakt samenwerking tastbaar. Wat normaal abstract blijft, wordt zichtbaar en hoorbaar op het podium. Wanneer een ensemble zonder dirigent speelt, merkt de zaal direct het verschil in energie en afstemming. Wanneer Kuyvenhoven minimale aanwijzingen geeft, verandert de dynamiek meteen. Dat maakt de boodschap voelbaar: goede samenwerking draait niet om harder werken, maar om beter luisteren, afstemmen en ruimte geven aan ieders rol.

‘Hier zouden meer collega’s bij moeten zijn’

Tijdens de afsluitende borrel blijft het nog lang levendig in TivoliVredenburg. Nieuwe contacten worden gelegd, ervaringen uitgewisseld en ideeën besproken om inzichten mee terug te nemen naar de eigen praktijk of organisatie. Een deelnemer vat de middag samen: ‘Dit was geen evenement waar je alleen inspiratie opdoet. Je gaat ook echt anders kijken naar samenwerken.’

Inschrijven voor volgende editie