<p>De vragen die zich opdrongen waren fundamenteel: hoe organiseer je de juiste zorg, op de juiste plek, door de juiste zorgverlener en dan ook nog op een manier die voor de praktijk vol te houden is? Mascha koos bewust voor meer regie. Niet alleen voor zichzelf en haar collega’s, maar ook voor patiënten. ‘Wat mensen zelf kunnen doen, laten we ze ook zelf doen,’ zegt ze. Herhaalrecepten aanvragen, afspraken plannen of verzetten en vragen stellen verlopen grotendeels via het patiëntenportaal.</p>
<p>Die omslag was ingrijpend, zowel voor het team als voor patiënten. Inmiddels maakt ruim 80 procent van de patiënten gebruik van het portaal. In het begin vroeg dat veel uitleg, geduld en persoonlijke begeleiding. ‘Dan ga je er echt naast zitten om het uit te leggen,’ vertelt Mascha. Gaandeweg werd die groep kleiner. Patiënten helpen elkaar vaker of groeiden vanzelf mee in de nieuwe werkwijze.</p>
<h2>De dokter in de frontlinie </h2>
<p>Een van de meest opvallende keuzes was het anders inrichten van de ‘frontlinie’ van de praktijk. Waar voorheen assistenten het eerste aanspreekpunt waren, ligt dat nu bij de artsen zelf. Er wordt in principe niet meer met assistentes gewerkt. ‘De huisarts kan veel zelf afhandelen en dus direct het consult doen,’ zegt Mascha. Dat levert efficiëntie op, maar vraagt ook iets van patiënten. Zomaar binnenlopen zonder afspraak is niet meer mogelijk.</p>
<p>Er is nog wel 1 assistent, 3 dagen per week. Zij doet waar ze voor is opgeleid: medische handelingen en een eigen spreekuur. ‘Ze is superblij,’ vertelt Mascha. ‘Ze zegt: ik doe weer wat ik leuk vind en waar ik goed in ben.’ Patiënten plannen zelf een afspraak bij haar in, bijvoorbeeld voor een prik of het uitspuiten van een oor.</p>

Mascha Bevers

<h2>Rust voor het team, rust in het hoofd</h2>
<p>De effecten van deze manier van werken zijn groot. ‘Onze werkwijze geeft veel rust,’ zegt Mascha. De spoedlijn blijft bestaan, maar het grootste deel van het werk is gepland en afgestemd op hoe we de praktijk willen voeren. Op basis van data wordt gekeken wanneer het druk is en wanneer niet. ‘Op dinsdagochtend hebben we bijvoorbeeld meer binnenkomende vragen dan op woensdagochtend en daar passen we dan onze bezetting op aan.’</p>
<p>Die voorspelbaarheid werkt door in alles: van werkplezier tot financiën. Mascha ervaart meer rust en meer ruimte voor samenwerking. ‘We sparren veel meer met elkaar. Het is een klein team, maar daardoor juist hechter.’ Sinds de omslag is er geen personeelsuitval geweest en ze kunnen met dezelfde bezetting meer patiënten aan.’</p>
<h2>Flexibiliteit als vanzelfsprekendheid</h2>
<p>De nieuwe manier van werken maakt flexibiliteit mogelijk. Als iemand later wil beginnen vanwege privéomstandigheden, wordt het spreekuur eenvoudig aangepast. Thuiswerken is geen probleem als dat nodig is. ‘We kunnen aan veel meer knoppen zelf draaien,’ zegt Mascha. ‘Dat voelt enorm prettig.’</p>
<p>Ook patiënten merken dat. De spreekuren lopen vrijwel nooit uit. ‘Mensen vinden het fijn dat ze op tijd geholpen worden,’ zegt ze. Dat zorgt voor rust in de wachtkamer. Het grootste deel van het werk is planbaar. ‘Als ik merk aan de telefoon dat er behoefte is aan een langer gesprek of het wordt complex, dan plan ik extra tijd in op het spreekuur.’</p>
<h2>Persoonlijk contact verdwijnt niet, het verandert</h2>
<p>De drempel is hoger geworden, erkent Mascha. Even binnenlopen voor een praatje met de assistent kan niet meer. ‘Dat stukje laagdrempeligheid raak je kwijt.’ Tegelijkertijd krijgt de patiënt daar iets anders voor terug: direct contact met de huisarts. ‘Mensen krijgen mij meteen aan de lijn.’ In het begin vonden patiënten dat soms spannend. ‘Dan zeiden ze: ik wil jou hier niet mee lastigvallen.’ Dat verdwijnt volgens haar vanzelf.</p>
<p>Het contact is niet minder persoonlijk geworden, benadrukt Mascha. Ze doet nog steeds spreekuur, ongeveer de helft van de tijd. Alleen de vorm is anders. Patiënten kunnen gewoon bellen of op consult komen. ‘We zijn geen digitale praktijk,’ zegt ze nadrukkelijk. ‘We doen meer digitaal, maar het blijft een gewone huisartsenpraktijk.’ Technologie ondersteunt het werk, maar vervangt het menselijke contact niet.</p>

<p><strong>Uitnodiging<br></strong>Ervaar tijdens ons&nbsp;<a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#banner" target="_blank" title="Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#banner">event Van Solo naar Symfonie</a> hoe sterk samenspel zorgt voor meer resultaat, meer energie én werkplezier in je dagelijkse praktijk en onderneming.</p>
<p>Actief in leiderschap en (regionale) samenwerking? Schrijf je in! Tot 1 april 2026 kosteloos, daarna € 125 (ex. btw). Per locatie 120 kaarten. Wacht niet te lang.</p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/inschrijven/#banner" target="_blank" title="Inschrijven" class="button" data-anchor="#banner">Reserveer je plek nu&nbsp;</a></p>

Van Solo Naar Symfonie (300 X 200 Px)

<h2>Digitaal als hulpmiddel, niet als doel</h2>
<p>Digitalisering ziet Mascha vooral als ondersteuning van processen. Niet voor de inhoud van zorg, maar om administratieve lasten weg te halen. ‘Laat systemen doen waar ze voor bedoeld zijn,’ zegt ze. Via Flexdokters wordt continu gekeken waar processen slimmer kunnen, bijvoorbeeld door automatisering of AI‑oplossingen voor eenvoudige administratieve taken. ‘Daar is geen dokter voor nodig.’</p>
<p>Die ondersteuning vult de regionale samenwerking aan. De zorggroep regelt bijvoorbeeld contracten en ketenzorg, terwijl Flexdokters praktisch meekijkt in de praktijk. ‘Zij komen naast je zitten en vragen: wat heb jij nodig?’</p>
<h2>Veranderen vraagt lef</h2>
<p>De omslag vroeg veel van Mascha als praktijkhouder. ‘Dit lukt alleen als je het echt doet,’ zegt ze. Halve maatregelen werken niet. ‘Als je 1 assistent laat zitten voor de zekerheid, blijft iedereen daar hangen.’ Dat kan weerstand oproepen en soms ook boze reacties, maar die waren er vroeger ook. ‘Verandering geeft altijd weerstand, maar gelukkig ook veel enthousiasme.’</p>
<p>Dat lef is nodig, vindt Mascha, omdat de oude manier niet meer houdbaar is. ‘We krijgen er geen mensen bij, dus moeten we anders organiseren.’ Ze ziet om zich heen dat steeds meer praktijken komen kijken en vergelijkbare stappen overwegen.</p>
<h2>Een wens voor de toekomst</h2>
<p>Als ze vooruitkijkt, hoopt Mascha vooral op meer rust voor praktijkhouders. Minder stress over personeel, minder gedoe rondom organisatie. ‘Het praktijkhouderschap is uniek,’ zegt ze. ‘Ik hoop dat het blijft bestaan, omdat de langdurige verbinding met een patiëntenpopulatie zo waardevol is.’</p>
<p>Volgens haar hoeft ondernemerschap niet zwaar te zijn als de basis goed staat en je je laat ondersteunen. ‘Als het eenmaal loopt, is het eigenlijk klein.’ De essentie zit voor haar in regie: weten waar de huisarts nodig is en waar niet. ‘Ontlasten waar het kan, persoonlijke aandacht voor de medemens wanneer het moet,’ zegt ze. ‘Dat is voor mij de sweet spot.’</p>

<p>Maud was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Mascha Bevers DZL

Podcast

3 jaar geleden besloot huisarts en praktijkhouder Mascha Bevers het roer om te gooien.

Geen digitale praktijk, wel digitaler werken

<p><strong>3 jaar geleden besloot huisarts en praktijkhouder Mascha Bevers het roer om te gooien. In haar praktijk in het Amsterdamse Westerpark, met zo’n 3.000 patiënten, liep ze steeds vaker vast in inefficiënte processen en het gevoel voortdurend ‘geleefd te worden’. ‘Ik had het idee dat we dingen dubbel deden en dat het gewoon slimmer kon,’ zegt ze. Personeelstekorten en oplopende werkdruk maakten duidelijk dat het zo niet langer houdbaar was.</strong></p>

<p>Flexdokters ontstond vanuit een spanningsveld dat veel huisartsen herkennen. De kleinschaligheid van de praktijk is een kracht: persoonlijk, dichtbij en overzichtelijk. Tegelijk is die schaal vaak te klein om te innoveren en processen echt slimmer in te richten. ‘Wat we zagen is dat praktijken groter moesten worden om het werk aan te kunnen,’ zegt Jan Willem. ‘Maar daarmee loop je het risico dat je juist die kleinschaligheid verliest, terwijl je nog steeds te klein bent om serieus te kunnen vernieuwen.’</p>
<p>De oplossing zocht Flexdokters in een combinatie van beide werelden. Zelfstandige praktijken blijven eigenaar van hun praktijk, maar werken samen in een coöperatie. Vanuit die coöperatie worden gezamenlijke processen, innovaties en ondersteuning ontwikkeld. ‘Zo kun je kleinschalig blijven aan de voorkant en grootschalig zijn aan de achterkant,’ vat hij samen.</p>
<h2>Meer tijd door slimmer proces</h2>
<p>De kern van het model zit niet in ‘meer digitaal’, maar in slimmer organiseren. Jan Willem: ‘Wij geloven dat als je processen beter inricht, er tijd ontstaat. Die tijd kun je weer besteden aan persoonlijke aandacht.’ Een belangrijk voorbeeld is de manier waarop afspraken worden gemaakt. Patiënten kunnen laagdrempelig contact opnemen met hun eigen huisarts, telefonisch of via een e‑consult. De arts bepaalt vervolgens snel wat nodig is: een kort telefoongesprek, een uitgebreid consult of juist doorverwijzen naar de assistent.</p>
<p>‘In plaats van dat elke vraag automatisch een consult van 15 minuten wordt, ontstaat er maatwerk,’ zegt hij. ‘De ene patiënt help je in 5 minuten, voor de ander neem je 3 kwartier. Dat is fijner voor de patiënt en voor de huisarts.’</p>
<h2>Regie voor patiënt en huisarts</h2>
<p>Die manier van werken geeft beide kanten meer regie. De huisarts richt zijn agenda in op een manier die past bij het werk en het privéleven. ‘Je kunt zeggen: ik doe ’s ochtends telefonische consulten, later fysieke afspraken en misschien wil ik tussendoor tijd voor mijn kinderen,’ legt Jan Willem uit. De patiënt ziet wanneer de huisarts beschikbaar is en kiest een moment dat past. ‘Dat kan ’s ochtends of later op de dag. Die wederzijdse transparantie maakt het proces menselijker.’ Belangrijk is dat toegankelijkheid voorop blijft staan. ‘Digitalisering betekent bij ons niet dat alles via apps moet,’ benadrukt hij. ‘Mensen kunnen gewoon bellen. De technologie zit vooral achter de schermen.’</p>

<h2>Waarom ouderen vaak extra tevreden zijn</h2>
<p>Dat het systeem juist voor ouderen goed werkt, verrast soms. Toch laten cijfers iets anders zien: ouderen geven gemiddeld een hogere tevredenheidsscore dan jongere patiënten. ‘Dat komt doordat zij het directe contact met hun eigen huisarts enorm waarderen,’ zegt Jan Willem. ‘Als je snel persoonlijk contact hebt, vaak dezelfde of de volgende dag, voelt dat vertrouwd.’</p>
<p>Het idee dat digitalisering automatisch afstand creëert, klopt volgens hem dus niet. ‘Je moet beginnen bij een goed proces. Technologie volgt daarna.’ In de praktijk betekent dat soms niet meer dan een telefoontje op het juiste moment. ‘De patiënt drukt op een knop, kiest een tijdstip en wordt dan gebeld. Dat is niet ingewikkeld, maar wel heel effectief.’</p>
<h2>De arts naar voren halen</h2>
<p>Een belangrijk principe binnen Flexdokters is het benutten van expertise aan de voorkant. In het traditionele model fungeert de assistent vaak als eerste schakel. ‘Maar die mist soms de medische kennis om goed te bepalen hoeveel tijd iets kost,’ zegt Jan Willem. ‘Als de arts zelf snel contact heeft, kan die besluiten: dit kan in 5 minuten, dit moet uitgebreider, of ga even langs bij de assistent.’</p>
<p>Zo wordt de expertise van de huisarts effectiever ingezet en verdwijnen onnodige stappen uit het proces. ‘Het proces zat vaak in de weg,’ stelt hij. ‘Dat kun je veel beter toespitsen op wat er echt nodig is.’</p>
<h2>Leren van elkaar met data</h2>
<p>Naast rust en regie levert het model ook inzicht op. Vanuit de coöperatie krijgen praktijken spiegelinformatie: hoe snel kunnen patiënten terecht, hoe ziet de populatie eruit, hoe doen vergelijkbare praktijken het? ‘Als je niet weet hoe je het doet, kun je ook niet verbeteren,’ zegt Jan Willem. ‘Die inzichten helpen om van elkaar te leren, zonder dat iemand zijn autonomie verliest.’</p>
<p>Het delen van kennis en ervaringen ziet hij als een belangrijke motor voor verbetering. ‘Iedereen blijft zelfstandig, maar samen word je beter.’</p>
<p>Ook zorgverzekeraars zien de waarde van deze manier van organiseren. Flexdokters heeft een meerjarig strategisch partnership met Zilveren Kruis, dat innovaties, de omschakeling in de manier van werken en bepaalde diensten voor aangesloten praktijken financiert in regio’s waar zij de grootste zorgverzekeraar zijn. Daarmee hoeven huisartsen zelf niet te investeren om hun praktijk anders in te richten. ‘Het uitgangspunt is zorgwaarde,’ zegt Jan Willem. ‘De doelen zijn kwaliteit, patiëntervaring en betaalbaarheid, waarbij de huisarts de ruimte heeft om zélf te bepalen hoe hij dat organiseert.’</p>

<h2>Lef en leiderschap</h2>
<p>De aanpak vraagt wel iets van huisartsen zelf. ‘Je moet openstaan voor innovatie en bereid zijn om dingen anders te doen,’ zegt Jan Willem. ‘Het is een andere manier van werken en dat vraagt leiderschap, omdat je je team en je patiënten meeneemt.’</p>
<p>Tegelijk ziet hij hoe juist die verandering huisartsen weer dichter bij hun vak brengt. ‘We horen vaak dat mensen zeggen: ik was huisarts geworden om zorg te verlenen, maar ik voelde me vooral manager. Nu kan ik weer doen waar ik voor gekozen heb.’</p>
<h2>Samenwerking met de regio</h2>
<p>Flexdokters werkt landelijk, maar ziet zichzelf nadrukkelijk als aanvulling op regionale huisartsorganisaties. ‘Zij zijn sterk in regionale dekking en bijvoorbeeld samenwerking met het sociaal domein,’ zegt Jan Willem. ‘Wij zijn sterk in snel innoveren en processen ontwikkelen. Dat kan elkaar versterken.’ In sommige regio’s leidde die samenwerking zelfs tot behoud van praktijken waarvoor geen opvolger te vinden was.</p>
<h2>Vooruitkijken: behouden en vernieuwen</h2>
<p>Als Jan Willem vooruitkijkt, hoopt hij dat meer huisartsen het praktijkhouderschap weer als aantrekkelijk zien. ‘We hebben in Nederland hele sterke huisartsenzorg via kleinschalige zelfstandige praktijken en dat is cruciaal voor continuïteit van zorg en langdurige relaties met patiënten. Die rol moet dus weer aantrekkelijk worden’.&nbsp;</p>
<p>Tegelijk ziet hij kansen om zorg proactiever te maken door gebruik te maken van data. Denk daarbij aan de huisarts een seintje geven als het nuttig lijkt als deze proactief contact opneemt met een chronische patiënt die al lang niet is gezien, of als een medicatiecheck daar aanleiding toe geeft, of om te checken hoe het met een patiënt gaat na ontslag uit het ziekenhuis.</p>
<p>Ook kan data en technologie slim ingezet worden om gezondheidsverschillen te verkleinen ‘We hebben lang gedacht dat digitale middelen verschillen vergroten,’ zegt hij. ‘Maar er liggen juist kansen om zorg begrijpelijker en toegankelijker te maken, ook voor mensen die digitaal minder vaardig zijn.’</p>
<p>Zijn ambitie is helder: het beste van twee werelden combineren. ‘Behoud wat waardevol is aan de huisartsenzorg,’ zegt Jan Willem. ‘En gebruik de mogelijkheden van nu om het werk beter, menselijker en toekomstbestendig te maken.’</p>

<p>Jan Willem was ook te gast in onze podcast De zorg leeft. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim.&nbsp;</p>

Regionale samenwerking

Een andere manier van organiseren kan de huisarts meer ruimte geven en de zorg toegankelijker en persoonlijker maken aldus Jan Willem Kuenen.

Meer regie in de huisartsenpraktijk 

Een andere manier van organiseren geeft huisartsen meer ruimte en houdt zorg toegankelijk en persoonlijk.

<p><strong>Een andere manier van organiseren kan de huisarts meer ruimte geven en tegelijk de zorg toegankelijker en persoonlijker maken voor patiënten. Dat is de overtuiging van Jan Willem Kuenen, medeoprichter van Flexdokters. Vanuit zijn achtergrond als strategie‑ en organisatieadviseur zag hij hoe juist in de huisartsenzorg veel kansen blijven liggen. ‘De huisarts heeft een sleutelrol in het zorgproces,’ zegt hij. ‘Op die plek vindt relatief weinig innovatie plaats, terwijl daar de impact enorm kan zijn.’</strong></p>

Meer regie door slimmer organiseren in de huisartsenpraktijk 

<p>RegiozorgNU werkt in Noordwest-Utrecht, een uitgestrekt gebied met 5 gemeenten en zo’n 57 aangesloten huisartsenpraktijken. Wat ooit begon als een organisatie voor ketenzorg, met ondersteuning voor chronische zorg en praktijkondersteuners, is in korte tijd uitgegroeid tot een regionale huisartsenorganisatie met een veel bredere opdracht. ‘We bestaan pas enkele jaren in deze vorm,’ vertelt Kim. ‘In het afgelopen jaar zijn we met ongeveer 10 medewerkers gegroeid. Dat was intens, maar we werken hier met ongelooflijk bevlogen mensen.’</p>
<p>Die groei weerspiegelt de veranderende vragen uit het veld. RegiozorgNU ondersteunt niet alleen bij ketenzorg, maar ook bij thema’s als continuïteit van huisartsenzorg, arbeidsmarkt, zijinstroom, digitalisering, hechte wijkverbanden, meer tijd voor de patiënt en toekomstbestendige organisatie van de eerste lijn. ‘Mijn portefeuille gaat vooral over die laatste onderwerpen,’ zegt Kim. ‘Hoe zorgen we ervoor dat de huisartsenzorg ook over 10 jaar nog staat?’</p>

Kim Schoenmakers

<h2>Personeelstekort als grootste zorg</h2>
<p>De meest gehoorde zorg van huisartsen in de regio is personeel. Niet zozeer het vinden van opvolgende huisartsen, want die druk is hier minder groot dan in sommige andere regio’s, maar vooral het tekort aan ondersteunend personeel. ‘De personele druk is enorm,’ zegt Kim. ‘Als we nu niets doen, wordt de werkdruk alleen maar hoger en neemt de uitstroom toe.’</p>
<p>Daarom zet RegiozorgNU stevig in op zijinstroom. Met stimuleringsgelden wordt gewerkt aan een modulair opleidingsprogramma, met begeleiding, buddy’s en intervisie. ‘Je moet mensen echt bij de hand nemen,’ zegt Kim. ‘Opleiden kost geld, maar niet opleiden kost uiteindelijk veel meer.’ Om praktijken te informeren en te enthousiasmeren organiseert RegiozorgNU webinars, samen met onder meer het ROC, huisartsen en doktersassistenten. </p>
<h2>Samenwerken voorbij de regiogrens </h2>
<p>Samenwerking stopt voor Kim niet bij de regiogrens. Een voorbeeld is H-team 030, een initiatief waarin regionale huisartsenorganisaties uit Noordwest-Utrecht en Utrecht-Stad samen optrekken rond huisvesting. Aan tafel zitten onder meer gemeenten, bouwarchitecten, Zilveren Kruis en andere partners. ‘Als een praktijk vastloopt op huisvesting, kunnen we hier echt iets betekenen,’ legt Kim uit. ‘Al is het maar door de juiste mensen met elkaar te verbinden en de lijntjes kort te maken.’ Die manier van werken loont. De eerste evaluaties laten zien dat huisartsen zich gehoord voelen en de samenwerking als prettig ervaren. ‘Ongeacht of we het probleem direct oplossen, het contact en het snelle schakelen maken al verschil.’</p>

<h2>Luisteren als vertrekpunt</h2>
<p>Kim komt veel in de praktijken. Niet alleen om over projecten te praten, maar vooral om te luisteren. ‘Hoe gaat het hier? Wat heb je nodig?’ Die vragen staan voorop. Haar achtergrond als praktijkmanager helpt daarbij. ‘Ik spreek de taal. Huisartsen voelen meteen: zij snapt hoe het werkt.’ Dat vertrouwen maakt het makkelijker om samen naar oplossingen te zoeken, of dat nu tijdelijke praktijkondersteuning is, begeleiding bij een nulpraktijk of hulp bij overbelasting.</p>
<h2>Altijd is maatwerk het uitgangspunt.</h2>
<p>‘Niet iedere praktijk past bij dezelfde oplossing,’ zegt Kim. ‘Het begint bij de vraag: wat is jouw droom, wat past bij jouw praktijk en jouw patiënten?’ Verschillen tussen generaties In haar werk ziet Kim duidelijke verschillen tussen generaties huisartsen. Oudere huisartsen ervaren veranderingen soms als ‘weer een hoepeltje waar ze doorheen moeten’. Jongere huisartsen staan vaak meer open voor innovatie en digitalisering, inclusief toepassingen van AI. ‘Ik geloof heel erg in het optimaliseren van werkprocessen,’ zegt Kim. ‘Digitalisering kan daarbij helpen, mits het aansluit bij de praktijk.’ RegiozorgNU ondersteunt daarbij, onder meer via een speciale afdeling voor zorg en digitalisering en door gezamenlijke keuzes te maken, bijvoorbeeld rond informatiesystemen.</p>

<h2>Misverstanden over regionale organisaties</h2>
<p>Een hardnekkig misverstand is dat regionale huisartsenorganisaties er vooral voor zichzelf zouden zijn. ‘Dat we zorggeld gebruiken voor leuke lunches en symposia,’ zegt Kim. ‘Dat beeld klopt niet. Als we dit niet doen, is er straks geen zorg meer.’ Volgens haar draait het om gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen, ook al vraagt dat soms om inleveren van individuele autonomie. ‘Samenwerken is lastig, zeker voor zelfstandige professionals. Maar het is noodzakelijk.’</p>
<h2>Wat haar drijft</h2>
<p>Wat Kim de meeste energie geeft, is ontzorgen. Verbinden en adviseren. Faciliteren dat anderen hun werk goed kunnen doen. ‘Ik ben sterk in strategie en beleid, maar mijn voldoening zit in het relationele. In het gevoel dat iemand denkt: ze begrijpt wat ik bedoel.’</p>
<p>Als ze vooruitkijkt, ziet ze een duidelijke ambitie. Over 5 jaar wil ze kunnen zeggen dat RegiozorgNU er écht staat voor de huisartsen in de regio: zichtbaar, betrouwbaar en onmisbaar als partner. Een organisatie die ondersteunt waar nodig, ruimte geeft waar het kan en altijd vertrekt vanuit de praktijk. ‘Uiteindelijk gaat het daar om,’ zegt Kim. ‘Dat huisartsen hun vak goed en met plezier kunnen blijven doen.’</p>

<p>Kim was ook te gast in onze podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim.&nbsp;</p>

Kim Schoenmakers is dagelijks bezig met het bij elkaar brengen van mensen, ideeën en oplossingen. 

Goede regiozorg begint niet met beleid

<p><strong>Kim Schoenmakers beweegt zich moeiteloos tussen strategie en praktijk. Als Senior projectleider van Toekomstbestendige huisartsenzorg bij RegiozorgNU is ze dagelijks bezig met het bij elkaar brengen van mensen, ideeën en oplossingen. Ze kent de huisartsenzorg van binnenuit, spreekt de taal van de praktijk en is voortdurend op zoek naar manieren om het werk slimmer, lichter en toekomstbestendig te organiseren. ‘Ik wil echt iets kunnen betekenen,’ zegt ze. ‘Als ik bij een praktijk wegrijd en denk: dit heeft vandaag geholpen, dan is mijn dag geslaagd.’</strong></p>

'Goede regiozorg begint niet met beleid, maar met de praktijk'

<p>Die houding typeert haar. Barbara is huisarts in hart en nieren, maar voelt zich net zo verantwoordelijk voor wat er om de spreekkamer heen gebeurt. Want juist daar, zegt ze, wordt steeds vaker bepaald of huisartsen hun werk goed kunnen blijven doen.</p>
<h2>Krachten bundelen in de regio</h2>
<p>Om te begrijpen waar die regionale samenwerking vandaan komt, moet je even terug in de tijd. ‘Vroeger deden huisartsen hun diensten gewoon zelf,’ vertelt Barbara. ‘Mijn ouders waren ook huisarts. Met een klein groepje deden ze samen alle avond-, nacht- en weekenddiensten.’ Dat is al lang niet meer houdbaar.</p>
<p>De huisartsenspoedposten groeiden, zorggroepen ontstonden en later kwamen daar regionale huisartsenorganisaties (RHO’s) bij. Die organisaties bundelen de krachten van huisartsen in een regio, bijvoorbeeld voor spoedzorg, ketenzorg, digitalisering, personeelsvraagstukken en samenwerking met ziekenhuizen en gemeenten.</p>
<p>Barbara is voorzitter van het coöperatiebestuur van Hadoks, de RHO voor regio Haaglanden. ‘Hadoks is van, voor en door huisartsen,’ legt ze uit. ‘Zo’n 95 procent van de praktijkhouders in de regio is aangesloten en ook veel niet-praktijkhoudende huisartsen zijn aangesloten. Als coöperatie bepalen wij de koers en de strategie en zorgen we dat de organisatie namens ons kan handelen.’</p>

<p><strong>Uitnodiging</strong><br>Ervaar tijdens VvAA-event <a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#banner" target="_blank" title="Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#banner">Van Solo naar Symfonie</a> hoe sterk samenspel zorgt voor meer resultaat, meer energie én werkplezier in je dagelijkse praktijk en onderneming.</p>
<p>Actief in leiderschap en (regionale) samenwerking? Schrijf je in! Tot 1 april 2026 kosteloos, daarna € 125 (ex. btw). Per locatie 120 kaarten. Wacht niet te lang.</p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/inschrijven/#banner" target="_blank" title="Inschrijven" class="button" data-anchor="#banner">Reserveer je plek nu&nbsp;</a></p>

<h2>Wat is InEen?</h2>
<p>Naast haar werk in de regio is Barbara bestuurslid van InEen, de landelijke branchevereniging van regionale huisartsenorganisaties, huisartsenspoedposten, gezondheidscentra en regionale ondersteuningsstructuren (ROS’en).</p>
<p>‘InEen is eigenlijk de vereniging van al die organisaties die actief zijn rond de huisartsenzorg,’ zegt ze. ‘Het is de plek waar we van elkaar leren, maar ook waar we gezamenlijk belangen behartigen richting landelijke partijen.’</p>
<p>InEen werkt nauw samen met andere koepels, zoals de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) en het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG). ‘Er wordt soms een tegenstelling gesuggereerd, maar die is er niet,’ benadrukt Barbara. ‘We hebben verschillende rollen, maar hetzelfde doel: zorgen dat iedereen toegang heeft tot goede huisartsenzorg.’</p>
<h2>Autonomie versus collectieve afspraken</h2>
<p>Regionale samenwerking schuurt soms, erkent Barbara. ‘Als huisarts hecht je enorm aan je autonomie. En terecht.’ Tegelijkertijd vraagt samen organiseren ook om gezamenlijke afspraken. ‘Dan lever je altijd een klein stukje vrijheid in.’</p>
<p>Dat spanningsveld blijft bestaan. ‘Maar het idee dat RHO’s het huisartsen lastig willen maken, klopt gewoon niet,’ zegt ze. ‘Geen enkele regionale organisatie heeft als doel om huisartsen te frustreren. Integendeel.’</p>
<p>Volgens Barbara zit de sleutel in betrokkenheid. ‘Als je langs de zijlijn blijft staan, voelt het al snel alsof ‘zij’ iets bedacht hebben wat ‘jij’ moet uitvoeren. Maar als je meedoet, meedenkt en meebeslist, verandert dat perspectief.’</p>

<h2>Van praktijkprobleem naar landelijke oplossing</h2>
<p>Wat Barbara’s rol bijzonder maakt, is dat zij continu schakelt tussen praktijk, regio en landelijk niveau. ‘Wat ik in mijn eigen spreekkamer tegenkom, neem ik mee naar de regio. En wat we regionaal uitproberen, kan weer landen in landelijk beleid.’</p>
<p>Een concreet voorbeeld is de organisatie van de avond-, nacht- en weekendzorg (ANW-zorg). In haar regio werd al geëxperimenteerd met zelfroosteren voor nachtdiensten, inclusief een kleine financiële prikkel. ‘Dat werkte. De handel in nachtdiensten verdween vrijwel volledig en de diensten werden veel beter ingevuld.’</p>
<p>Die praktijkervaring werd door InEen, LHV en NHG gebruikt bij het uitwerken van het Actieplan Werkdruk in de ANW. En dat was de basis voor landelijke afspraken in het Integraal Zorgakkoord. ‘Dan kun je zeggen: kijk, het werkt in de praktijk. Dit is geen theorie.’</p>
<h2>Regionale samenwerking die echt helpt</h2>
<p>Barbara ziet dagelijks wat regionale samenwerking kan opleveren. Zo werd in haar regio vroeg ingezet op specialistische consultatie: laagdrempelig overleg tussen huisartsen en medisch specialisten. ‘Veel vragen die bij de specialist belandden, konden met een vraag op afstand ook worden beantwoord. Door samen afspraken te maken, voorkom je onnodige verwijzingen en frustratie aan beide kanten en wordt de patiënt beter en sneller geholpen.’</p>
<p>De regionale organisatie nam de administratieve lasten op zich en maakte afspraken met zorgverzekeraars en ziekenhuizen. Inmiddels is er zelfs een landelijke betaaltitel voor dit soort consultatie. ‘Dan zie je hoe iets regionaals kan uitgroeien tot structureel beleid.’</p>
<p>Ook digitale ondersteuning speelt een grote rol. In de regio Haaglanden werd spraakherkenning collectief ingekocht en uitgerold. ‘Niet alleen het contract regelen, maar ook zorgen dat het werkt in de praktijk. Microfoons, ondersteuning, uitleg. Dat maakt het verschil.’</p>

<h2>Samen verantwoordelijk voor continuïteit</h2>
<p>Een ander voorbeeld waar Barbara trots op is, is ‘Mijn Praktijk’: een regionaal platform waarop huisartsen aangeven of ze open zijn voor nieuwe patiënten. ‘Patiënten zien in één oogopslag waar ze terechtkunnen,’ legt ze uit. ‘En praktijken krijgen minder telefoontjes.’</p>
<p>Het systeem geeft bovendien inzicht in regionale knelpunten. ‘Je ziet waar tekorten ontstaan en kunt daar samen met gemeenten en zorgverzekeraars gericht op sturen.’ Huisartsen die meedoen, ontvangen een kleine vergoeding en komen periodiek bijeen om de toegankelijkheid van zorg te bespreken. ‘Zo geef je samen inhoud aan verantwoordelijkheid.’</p>
<h2>Passend bij de beweging van IZA en AZWA</h2>
<p>De ontwikkelingen waar Barbara over spreekt, sluiten aan bij grotere landelijke bewegingen uit het Integraal Zorgakkoord (IZA) en het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord (AZWA). Beide zetten in op meer regionale samenwerking, sterkere eerstelijnszorg en betere afstemming tussen zorg en sociaal domein.</p>
<p>‘Het gaat er steeds om dat je het doel scherp houdt,’ zegt Barbara. ‘Niet: we voeren beleid uit. Maar: waarom doen we dit? Als iets meer werk oplevert voor huisartsen, is dat nooit de bedoeling geweest.’</p>
<h2>Vooruitkijken: ruimte om huisarts te zijn</h2>
<p>Als Barbara vooruitkijkt naar 2035, is één ding voor haar essentieel: het persoonlijke karakter van de huisartsenzorg moet behouden blijven. ‘Patiënten moeten weten wie hun huisarts is. Dat zal steeds vaker een team zijn, maar die continuïteit is cruciaal.’&nbsp;</p>
<p>Tegelijkertijd verwacht ze dat de organisatie verder verandert. Meer ondersteuning op regionaal niveau, slimme inzet van digitalisering en nauwere samenwerking in de wijk. ‘Niet om autonomie af te pakken, maar juist om ruimte te creëren en de zorg toegankelijk te houden.’</p>
<p>Ze noemt het voorbeeld van flexibiliteit in werktijden. ‘Waarom zou je je kind nooit naar school kunnen brengen omdat de telefoon om 8 uur open moet? Als je dat regionaal slimmer organiseert, kan er veel meer dan we denken.’</p>
<p>Barbara is duidelijk: ze gelooft niet in één vast model. ‘Het gaat erom dat huisartsen de mogelijkheid hebben om het werk zo in te richten dat het past bij hun leven en bij goede zorg.’</p>

<p>Barbara was ook te gast in onze podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim.&nbsp;</p>

25 12 12 Vvaa De Zorg Leeft Lars Lensink, 11

Samenwerken

Barbara de Doelder is zo’n huisarts die niet alleen ziet waar het wringt, maar ook meteen denkt: dit kan slimmer.

‘Niet aan de zijlijn, maar aan de knoppen’

Barbara de Doelder is zo’n huisarts die niet alleen ziet waar het wringt, maar meteen denkt: dit kan slimmer. 

<p><strong>Barbara de Doelder is zo’n huisarts die niet alleen ziet waar het wringt, maar ook meteen denkt: dit kan slimmer. In haar praktijk bij Huisartsen Haagweg in Rijswijk en in haar rollen als voorzitter van het coöperatiebestuur van Hadoks en bestuurslid van InEen, zoekt ze voortdurend naar manieren om het werk efficiënter, overzichtelijker en vooral leuker te maken. ‘Als ik denk: dit kan beter, dan ga ik niet langs de zijlijn staan. Dan wil ik eraan trekken.’</strong></p>

Barbara de Doelder: ‘Niet aan de zijlijn, maar aan de knoppen’

<p>De huisartsenzorg verandert snel. In dit seizoen van De zorg leeft brengen we deze dynamiek in kaart. Bestuurders van regionale huisartsenorganisaties, huisartsen en andere professionals delen praktijkervaringen en persoonlijke verhalen over samenwerking, leiderschap en ondersteuning in de regio.</p>
<p>‘De huisartsenzorg wordt enorm geholpen door de verantwoordelijkheid die we als huisartsengroep zelf hebben genomen. Daardoor staan we niet op het menu, maar bepalen we zelf het menu. Dat is essentieel, zo houden we regie houden over ons mooie vak’, aldus Barbara de Doelder huisarts en bestuurder bij InEen.</p>
<p>Elke aflevering vertrekt vanuit een andere regio of casus: een actueel thema, een urgente uitdaging of juist een inspirerende praktijkverhalen. Wat werkt? Wat vraagt om een andere aanpak? En welke lessen zijn waardevol voor andere regio’s?</p>
<h2>Inspirerende afleveringen</h2>
<p><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">In dit seizoen komen onder andere de volgende onderwerpen aan bod:&nbsp;</span></p>
<ul>
<li><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">Praktijkopvolging en ondersteuning van huisartsenpraktijken&nbsp;</span></li>
<li><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">Digitalisering van de huisartsenzorg&nbsp;</span></li>
<li><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">Verzuim en personeelstekorten&nbsp;</span></li>
</ul>
<p>Met deze serie biedt VvAA een eerlijk en praktijkgericht beeld van regionale samenwerking in de huisartsenzorg dichtbij de werkvloer, met oog voor de uitdagingen én de oplossingen.</p>

<p>Meer informatie over de podcast, de sprekers en de afleveringen vind je hier. Ook vind je daar de luisterlinks (o.a. Spotify en Apple Podcasts).</p>

25 12 12 Vvaa De Zorg Leeft Lars Lensink, 21

Met de Zorgzoeker van VvAA zorgverzekering vind je snel een ziekenhuis, specialist, of andere zorgverlener bij jou in de buurt. Je ziet direct of wij een contract met deze zorgverlener hebben en welke vergoeding daarbij hoort.

Zorgzoeker

Zorgzoeker - VvAA Zorgverzekering

Bij VvAA ondersteunen we meer dan 130.000 zorgprofessionals op het gebied van recht, financiën en andere bedrijfsvoering. Dit doen we samen met 800 bevlogen teamspelers. Kom jij werken bij VvAA? Bekijk welke vacatures we hebben.

Werken bij

Werken bij VvAA - Vacatures

Bij VvAA geloven we in digitale service. Via de veelgestelde vragen of chatbot Vive krijg je het snelste antwoord op je vraag. Wil je toch liever iemand spreken? Vraag dan aan chatbot Vive om contact met een medewerker.

Bekijk service en contact

Contact met VvAA

Een podcastserie over regionale samenwerking in de zorg

Podcast De zorg leeft: seizoen twee 

Het is zover: 8 nieuwe afleveringen staan klaar. We duiken in regionale samenwerking in de huisartsenzorg.

<p><strong>Het is zover: 8 nieuwe afleveringen van VvAA-podcast De zorg leeft staan klaar. We duiken in een thema dat steeds belangrijker wordt in de huisartsenzorg: regionale samenwerking.</strong></p>

Nieuwe podcastafleveringen: De zorg leeft

Privacyverklaring

Algemene voorwaarden

Disclaimer

Toegankelijkheidsverklaring

Cookiegebruik

Autoverzekering

Inboedelverzekering

Opstalverzekering

Doorlopende reisverzekering

Aansprakelijkheidsverzekering particulier

Zorgverzekering

Opleidingen en coaching

VvAA Legal

Praktijkadvies

Hypotheekadvies

Financiële administratie

Werkgeverszaken

Veelgestelde vragen

Schade melden

Gegevens wijzigen

Digitaal corresponderen

Verzekering opzeggen

Klacht indienen

Lidmaatschap

Vereniging en Groep

Regiokantoren

Kwaliteit en uw feedback

Pers

Hoe wil je contact opnemen?

<p>Functionele cookies zijn strikt noodzakelijk om de website van VvAA te laten werken zoals we bedoeld hebben. Ook zorgen ze ervoor om het gebruik van de website makkelijker te maken. Denk hierbij aan cookies die nodig zijn voor de chat, die je inloggegevens voor MijnVvAA tijdelijk bewaren of die je browserinstellingen opslaan zodat je onze website optimaal op je beeldscherm kunt bekijken. </p>
<p>Voor het gebruik van functionele cookies – die geen of slechts beperkte gevolgen hebben voor je privacy – is geen toestemming vereist. Deze cookies staan op ‘Altijd actief’ omdat het gaat om gerechtvaardigd belang volgens de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Je kunt de functionele cookies niet uitschakelen.</p>

Functionele cookies

<p>Wij gebruiken analytische cookies van onder andere Piwik Pro om inzicht te krijgen in het functioneren en gebruik van de website. Deze (anonieme) inzichten gebruiken we om de website verder te verbeteren en eventuele problemen snel op te lossen.</p>
<p>Voor het gebruik van deze analytische cookies – die geen of slechts beperkte gevolgen hebben voor je privacy – is geen toestemming vereist. Deze cookies staan op ‘Altijd actief’ omdat het gaat om gerechtvaardigd belang volgens de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Je kunt de analytische cookies niet uitschakelen.</p>

Analytische cookies

<p>Met behulp van marketing en personalisatie cookies verzamelen wij en derde partijen informatie over je bezoek aan onze website, om een beeld van je interesses en voorkeuren te krijgen. Deze cookies worden gebruikt om je zo relevant mogelijke berichten en advertenties te tonen op onze eigen website en op andere websites. Voor het gebruik van deze marketing en personalisatie cookies is je toestemming vereist. Je kunt deze cookies dus in- of uitschakelen.</p>

Marketing cookies

<p>Onze website gebruikt functionele en analytische cookies om je de beste gebruikerservaring te geven.</p>
<p>Naast deze cookies vragen we je toestemming om ook cookies te plaatsen die helpen om relevante berichten en advertenties te laten zien. Dit doen we samen met geselecteerde derde partijen. We plaatsen deze cookies alleen als je akkoord gaat.</p>
<p>Onderaan de website bij 'Cookiegebruik' kun je meer lezen over de verschillende soorten cookies op vvaa.nl.</p>

<h3>Stel je cookievoorkeur in</h3>
<p>Kies je voor 'Alles accepteren', dan plaatst VvAA functionele, analytische en marketing cookies.</p>

MijnVvAA

Ledenservice

Zorgorganisaties

Over VvAA

Lid worden

Uitloggen

<p>Door een tijdelijke storing kun je ons telefonisch niet bereiken. Wij werken hard aan een oplossing. Onze excuses voor het ongemak.</p>

Tijdelijke telefoonstoring

<p>Onze premies voor 2026 zijn gelijk aan die van 2025. Heb je nog geen VvAA Zorgverzekering? Bereken nu jouw premie.</p>

Nieuwe podcastafleveringen: De zorg leeft

Inspirerende afleveringen

Meer lezen?