<p>Volgens Anita is het besef dat sommige vraagstukken te groot zijn geworden voor de individuele praktijk, de afgelopen jaren sterk gegroeid. “De kloof tussen zorgvraag en zorgaanbod is een enorme uitdaging. Dat los je niet op met één maatregel of door harder te werken. Het is een complex probleem, een zogenoemd ‘wicked problem’. Daar heb je elkaar bij nodig.” Dat geldt niet alleen binnen de huisartsenzorg zelf, maar juist ook in samenwerking met andere eerstelijnsprofessionals en het sociaal domein. <br><br>Jobien Olijhoek herkent dat beeld ook uit de tijd dat ze zelf als arts werkzaam was. Zij ziet dat veel huisartsen nog steeds veel zelf kunnen en willen doen, maar tegelijk ervaren dat de randvoorwaarden steeds zwaarder worden. “Huisartsenzorg is allang niet meer alleen zorg verlenen. Het gaat ook over werkgeverschap, digitalisering, organisatie en afstemming met andere partijen. Dat maakt het werk complexer, zeker in een tijd van schaarste.”</p>
<h2>Vertaling naar de praktijk</h2>
<p>In die ontwikkeling spelen&nbsp;regionale huisartsenorganisaties een steeds belangrijkere rol. Anita ziet RHO’s als de plek waar landelijke ambities en regionale praktijk bij elkaar komen. Afspraken uit het Integraal Zorgakkoord en de Visie eerstelijnszorg 2030 krijgen juist hier betekenis. “Die akkoorden benadrukken regionale samenwerking en een sterker georganiseerde eerstelijn. RHO’s vertalen dat naar de praktijk. Ze helpen om samenwerking te organiseren en om de eerstelijn als geheel steviger neer te zetten.”</p>
<h2>Klein en herkenbaar versus professioneel en collectief</h2>
<p>Tegelijkertijd benadrukken beiden dat het niet gaat om schaalvergroting op zich. De kracht van de huisartsenzorg zit volgens hen juist in het kleinschalige en persoonlijke karakter. “De vaste relatie tussen patiënt en huisarts, de nabijheid in de wijk en de laagdrempeligheid: dat zijn kernwaarden die je moet beschermen,” zegt Jobien. “De kunst is om die voorkant klein en herkenbaar te houden, terwijl je aan de achterkant zaken professioneel en collectief organiseert.”</p>

Jobien Olijhoek 2

<h2>Ondersteunend optreden</h2>
<p>Die achterkant wordt steeds ingewikkelder. Praktijkvoering vraagt om kennis en capaciteit waar niet iedere huisarts even bedreven in is. Anita ziet in de praktijk dat regionale organisaties hier steeds vaker ondersteunend optreden. “Denk aan ICT, praktijkopvolging, tijdelijke overname bij uitval, opleidingen rond praktijkvoering of ondersteuning in de rol van werkgever. Dat zijn vraagstukken die je als individuele praktijkhouder vaak niet alleen kunt oplossen, maar die wel goed collectief te organiseren zijn.”</p>
<p>Dat vraagt soms om het loslaten van een stukje autonomie en precies daar ontstaat spanning. Autonomie en ondernemerschap horen bij het vak en maken het aantrekkelijk, erkennen beiden. Maar samenwerken betekent ook geven en nemen. Anita: “Je kunt niet altijd je zin krijgen als je het samen moet oplossen. Soms moet je iets loslaten om een groter probleem op te vangen. Dat is balanceren, steeds opnieuw.”</p>
<h2>Systeem werkbaar houden</h2>
<p>Die spanning wordt volgens Jobien versterkt door reflexen die het zorgstelsel kan oproepen. “Je ziet soms nog concurrentiedenken, terwijl de zorgvraag alleen maar toeneemt. In een wereld van schaarste past dat eigenlijk niet meer. Samenwerking is geen bedreiging, maar een manier om het systeem werkbaar te houden.”</p>
<h2>Patronen bij succesvolle samenwerking</h2>
<p>Anita vult aan dat dit niet in alle regio’s speelt, maar wel zichtbaar is waar vertrouwen en bekendheid ontbreken. Waar samenwerking goed van de grond komt, zien zij duidelijke patronen. Vertrouwen, elkaar kennen en elkaars taal spreken blijken cruciaal. Ook de regionale context speelt een rol. In gebieden waar de continuïteit van huisartsenzorg al langer onder druk staat, ontstaat vaak sneller bereidheid om samen te werken. Een voorbeeld is Zuid-Limburg, dat eerder dan andere regio’s de huisartsenzorg anders moest organiseren. Dat deden bestuurder Esther van Engelshoven en haar team van Huisartsen Oostelijk Zuid-Limburg via de pluspraktijken. “Urgentie maakt dingen vloeibaar,” zegt Anita. “Dan komt er beweging.</p>
<p>In Oostelijk Zuid-Limburg, ook wel de Mijnstreek genoemd, werken huisartsen en zorgverzekeraar al jaren samen vanuit een gedeelde visie op de regionale problematiek. “Wat daar goed werkt,” zegt Jobien, “is dat het bottom-up wordt gecreëerd. Er is ruimte om te leren, om aan te sluiten bij waar praktijken staan en om stap voor stap te verbeteren.” Anita ziet dat juist die aanpak maakt dat zo’n beweging duurzaam wordt. </p>

Schermafbeelding 2026 01 30 155439

<h3>Kracht behouden</h3>
<p>Wat voor Anita en Jobien overeind staat, is de betekenis van de huisartsenzorg zelf. Het is zorg die dichtbij is, persoonlijk en van grote maatschappelijke waarde. Jobien: “We moeten oppassen dat we niet doen alsof wat we altijd hebben gedaan niet goed was. Integendeel. Juist omdat de basis zo sterk is, moeten we nu zoeken naar manieren om die kracht te behouden in een veranderende werkelijkheid.”</p>
<p>Samenwerken is daarmee geen doel op zich, concluderen zij, maar een middel. Een manier om de huisartsenzorg toegankelijk, werkbaar en aantrekkelijk te houden, voor patiënten en voor de professionals die haar elke dag dragen.<br><br></p>
<p class="MsoNormal"><em><span style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Arial',sans-serif;">Anita Post en Jobien Olijhoek voeren vanuit hun rollen veel gesprekken met zorgprofessionals en andere betrokkenen in de zorg. Ze spreken huisartsen, praktijkhouders en samenwerkingsverbanden over wat er speelt in het dagelijks werk, waar knelpunten ontstaan en hoe de zorg zich ontwikkelt. Die gesprekken gebruiken zij om ontwikkelingen te duiden en zorgprofessionals en hun samenwerkingsverbanden gericht te kunnen ondersteunen.&nbsp;</span></em></p>

<p>Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim.&nbsp;</p>

Afbeeldingen Algemeen (2)

Samenwerken

Podcast

De zorgvraag groeit en wordt complexer. Wat kun je als huisarts zelf blijven doen en waar helpt samenwerking?

De eerstelijn: samenwerken als nieuwe norm 

Zelfstandigheid en autonomie is waardevol. Maar door complexere zorg wordt samenwerken steeds belangrijker.

<p><strong>Jarenlang&nbsp;werkte&nbsp;de huisartsenzorg&nbsp;vanuit een sterke nadruk&nbsp;op zelfstandigheid en&nbsp;autonomie. Dat is nog steeds een kracht, zeggen Anita Post en Jobien Olijhoek. Maar de werkelijkheid is veranderd. De zorgvraag groeit, de context wordt complexer en steeds vaker rijst de vraag: wat kun je als huisarts zelf blijven doen en waar helpt samenwerking om het werk goed te doen en vol te houden?&nbsp;</strong></p>

De eerstelijn in beweging: samenwerken als nieuwe norm 

<h2>Vrijheid met verantwoordelijkheid: wie bewaakt de grens?</h2>
<p>‘In de zorg werken we veelal autonoom,’ zegt Neecke. ‘We volgen richtlijnen, maken onze eigen keuzes en functioneren meestal in teams zonder formele leidinggevende. In plaats daarvan vertrouwen we op onze professionele verantwoordelijkheid, onderlinge samenwerking en soms enige informele groepsdruk. Dat systeem werkt vaak prima. We overleggen veel met collega’s en staan open voor feedback. Dat voelt als een natuurlijke hiërarchie. Toch laat de dagelijkse praktijk ook zien dat het in sommige gevallen juist wrijving of vertraging oplevert.’</p>

Bojou Neecke

<h2>Aanspreekcultuur is voorwaarde</h2>
<p>Een gezonde werkomgeving vraagt méér dan alleen ruimte voor autonomie. Het vraagt om een cultuur waarin collega's elkaar feedback durven te geven en elkaar versterken. ‘Zonder een aanspreekcultuur blijft autonomie losstaan van goede samenwerking. Maar omdat er vaak geen formele hiërarchie tussen artsen is, kan het lastig zijn om elkaar aan te spreken op gedrag of de kwaliteit van het werk. Dit kan de samenwerking en verbetering van zorgprocessen in de weg staan.'</p>
<p>Ook bureaucratie in de zorg kan vertragend werken. ‘Bestaande structuren maken het lastig om snel in te spelen op veranderingen, terwijl dit juist nodig is voor innovatie en aanpassingen om de zorg te blijven verbeteren.’ Neecke ziet dat ook terug in hoe beslissingen binnen zorgorganisaties tot stand komen. ‘Beleidsmakers staan vaak verder af van de werkvloer. Hun besluiten passen niet altijd bij de realiteit. En als die afstand ook binnen teams bestaat, als we elkaar niet aanspreken en niet leren van elkaar, dan daalt het werkplezier.’</p>
<p>Toch is Neecke niet tegen structuur. Integendeel. ‘Heldere kaders geven rust en ruimte. Als je weet wat er van je verwacht wordt, vermindert dat stress en bevordert het de samenwerking. Het helpt bovendien om kennis tussen lagen in de organisatie beter te laten stromen. Zo voel je je als zorgprofessional serieus genomen, dat verhoogt het werkplezier en versterkt het teamgevoel.’</p>

<h2>Wat écht bijdraagt aan werkplezier</h2>
<p>Neecke pleit daarom voor een cultuurverandering. Niet met minder autonomie, maar met meer ruimte voor feedback en gedeelde verantwoordelijkheid. ‘Naast ruimte om zelfstandig beslissingen te nemen, is het belangrijk dat inzet wordt gezien en gewaardeerd. Die erkenning maakt echt een groot verschil. En met meer ruimte voor persoonlijke voorkeuren in werktijden en processen kun je beter inspelen op wat mensen nodig hebben. Dat verhoogt de tevredenheid van medewerkers en de effectiviteit van zorg.’</p>
<p>Ook aandacht voor kennisuitwisseling past binnen deze cultuurverandering. ‘De middenlaag van leidinggevenden kan meer doen om inzichten te delen tussen werkvloer en management. Als iedereen zich gehoord voelt, versterkt dat het teamgevoel en de persoonlijke motivatie.’</p>
<p>‘Met deze investeringen ontstaat er een cultuur van vertrouwen, feedback en verbinding. Daarin komt autonomie pas echt tot zijn recht: niet als een individuele vanzelfsprekendheid, maar als een gedeelde kracht voor meer werkplezier en betere zorg.’</p>

VVAA Podcast (16)

Bekijk meer over de podcast

<p>Bojou Neecke was ook te gast in onze podcastserie 'De zorg leeft'. Een podcast waarin 15 zorgverleners inspirerende verhalen uit hun dagelijks werk en visies op de toekomst van de zorg delen.</p>

VVAA Podcast (13)

Bojou Neecke deelt haar visie op autonomie, hiërarchie en het belang van elkaar aan durven spreken. 

Samen werken aan autonomie 

<p><strong>Zorgprofessionals genieten vaak veel autonomie. Het is bijna een vanzelfsprekendheid. Maar wat als niemand elkaar aanspreekt, of inzet niet gezien wordt? Klinisch patholoog Bojou Neecke, gastspreker in podcast De zorg leeft, deelt haar visie op autonomie, hiërarchie en waarom het belangrijk is dat zorgprofessionals elkaar durven aanspreken.</strong></p>

<h2>Impact vanuit de hele keten  </h2>
<p>Bij vervuiling in de zorg denken veel mensen aan afval: wegwerpinstrumenten, verpakkingen. Maar uit onderzoek van Ise blijkt de grootste impact ergens anders te zijn: buiten het ziekenhuis. “Vooral de productie van medicijnen en medische producten zorgt voor veel uitstoot,” legt ze uit. Ook de reisbewegingen van patiënten en medewerkers, én de verwerking van ziekenhuisafval dragen flink bij. </p>
<p>“Het draait om de hele keten: van productie en vervoer tot gebruik. Dit heeft een grote impact op het milieu. Recycling helpt, maar het is nóg belangrijker om bewust en zuinig om te gaan met onze schaarse middelen. Ondanks dat de uitstoot van het ziekenhuis voor het grootste deel van buiten komt, is het gebruik verdeeld door de hele organisatie. Van de operatiekamers tot de kinderafdeling: alleen samen kunnen we het verschil maken.” </p>
<h2>Samen verduurzamen: zo doen ziekenhuizen dat</h2>
<p>Ziekenhuizen delen hun duurzaamheidskennis op uiteenlopende manieren. “Kennis en ervaringen delen we zoveel mogelijk via Green Teams. Dit zijn groepen enthousiaste medewerkers die zich vrijwillig inzetten voor verduurzaming van de zorgsector,” vertelt Ise.  </p>
<p>Ook de Groene Zorg Alliantie speelt een belangrijke rol. Dit is een netwerk van zorgprofessionals, commissies en Green Teams, en zet zich actief in voor een duurzamere zorgsector. De Groene Zorg Alliantie verbindt zorginitiatieven en biedt een platform voor het delen van kennis en best practices. “Daardoor kunnen succesvolle verduurzamingsinitiatieven sneller worden toegepast in andere zorginstellingen.” </p>

Schermafbeelding 2025 04 18 132251

<h2>3 stappen om duurzamer te werken in de zorg</h2>
<p>Wilt u zelf aan de slag met duurzaamheid in uw zorginstelling? Ise adviseert daarvoor deze 3 stappen:</p>
<h3>1. Werk samen</h3>
<p>Vorm een Green Team met enthousiaste collega’s en organiseer inspiratiesessies om ideeën te verzamelen en uit te wisselen. 2 mensen samen zijn al een team! Sommigen vergaderen maandelijks met een drankje of etentje, anderen doen dat elk kwartaal.</p>
<h3>2.&nbsp;Kijk kritisch naar het dagelijks werk&nbsp;</h3>
<p>Kijk om u heen en stel vragen als: ‘Waarom doen we dit eigenlijk op deze manier?’ en ‘Kan dit duurzamer?’ Vaak zijn er eenvoudige oplossingen die direct een verschil kunnen maken. Leer hierbij van anderen, zoals De Groene Zorg Alliantie. Een voorbeeld is het gebruik van infuuslijnen op de intensive care. Die werden eerst elke 4 dagen vervangen. Na onderzoek en kritisch kijken door medewerkers bleek dat 1 keer per 7 dagen ook veilig is. Dat bespaart plastic, tijd en geld!</p>
<h3>3. Begin klein en concreet&nbsp;</h3>
<p>Kleine aanpassingen kunnen al een groot effect hebben. Zet apparatuur uit als u het niet gebruikt. Dat lijkt klein, maar telt op.&nbsp;</p>
<h2>Begin in de medische opleiding&nbsp;</h2>
<p>Naast directe acties binnen ziekenhuizen, moet milieubewustzijn al tijdens de opleiding beginnen, vindt Ise. “Planetary health hoort thuis in het curriculum: van de basisopleiding tot nascholing van alle zorgmedewerkers.</p>
<p>Door duurzaamheid vanaf de opleiding mee te geven, bereiden we toekomstige zorgprofessionals beter voor op de uitdagingen van morgen”. Ze benoemt 3 essentiële aspecten:</p>
<ul>
<li>Inzicht in de wisselwerking tussen mens en natuur.&nbsp;</li>
<li>De praktische vertaalslag naar de vraag ‘hoe beperkt u als zorgprofessional uw ecologische impact?&nbsp;</li>
<li>Het bewustzijn van je maatschappelijke rol als zorgverlener.&nbsp;</li>
</ul>

<h2>Alleen samen maken we het verschil&nbsp;</h2>
<p>Duurzaamheid in de zorg is een gedeelde verantwoordelijkheid. Hoewel sommige bronnen meer vervuiling veroorzaken dan andere, is alleen dáár op focussen niet genoeg, vertelt Ise. “Bewustwording is de eerste stap,” zegt Ise. “Elke zorgprofessional kan iets bijdragen. Of het nu gaat om bewuster materiaalgebruik, efficiëntere zorg of het delen van kennis. Alleen samen maken we echt het verschil. Iedereen kan zijn steentje bijdragen.”&nbsp;</p>

<p>Ise Lau was ook te gast in onze podcastserie 'De zorg leeft'. Een podcast waarin 15 zorgverleners inspirerende verhalen uit hun dagelijks werk en visies op de toekomst van de zorg delen.</p>

VVAA Podcast (10)

Bezieling

Ise Lau is te gast in de VvAA-podcastserie De zorg leeft. Tijdens haar master geneeskunde onderzocht ze hoe vervuilend ziekenhuizen eigenlijk zijn. 

Onzichtbare vervuilers in de zorg 

Nieuws en artikelen

Ise Lau onderzocht tijdens haar master geneeskunde hoe vervuilend ziekenhuizen eigenlijk zijn.

<p><strong><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Ise Lau is ANIOS op de intensive care en te gast in de VvAA-podcastserie De zorg leeft.</span><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;"> Tijdens haar master geneeskunde onderzocht ze wat de klimaatafdruk van een ziekenhuis was. Ze nam 46 ziekenhuisafdelingen in het Erasmus MC onder de loep. “De grootste vervuilers zitten vaak waar u ze niet direct ziet.”&nbsp;</span></strong></p>

Onzichtbare vervuilers in de zorg

<h2>De werkcultuur in 3 woorden</h2>
<p>Als Van Doorn de werkcultuur in de zorg in 3 woorden moet omschrijven, kiest hij voor: eensgezind, effectief en hiërarchisch. "Iedereen wil het beste voor de patiënt en zet graag een stap extra. De effectiviteit is groot: lijntjes zijn kort, overdrachten verlopen snel. Alles is gericht op soepele, efficiënte dienstwissels. En dat gaat allemaal echt geweldig.” Maar die hiërarchie? Die kan ook een keerzijde hebben. “Het helpt bij snelle medische beslissingen, maar kan zorgprofessionals belemmeren. Bijvoorbeeld als ze zich niet vrij voelen om ideeën te delen of vragen te stellen." </p>
<h2>‘Hou je mond, ik ben hier de baas!’</h2>
<p>Van Doorn deelt een casus die de kracht en de valkuilen van de zorgcultuur laat zien. "Een patiënt met een gescheurd buikaneurysma moest razendsnel geholpen worden. In zo’n situatie telt elke seconde. Dankzij sterke samenwerking tussen specialismen lag de patient binnen 20 minuten op de operatietafel en overleefde hij het gelukkig."</p>
<p>Om het proces nog sneller te laten verlopen, besloot Berend een formulier persoonlijk af te geven. Daarvoor liep hij, met toestemming, in een niet toegestaan kledingstuk door het OK-complex. Een anesthesist was daar niet van gediend. “Ik probeerde het uit te leggen, maar kreeg een forse uitbrander: ‘Hou je mond, ik ben hier de baas.’</p>
<p>Voor Van Doorn een treffend voorbeeld van hoe regels en ego’s soms vooruitgang in de weg staan. “Soms vereist een situatie begrip en flexibiliteit, maar dat wordt niet altijd erkend. Bovendien veranderen de behoeftes van een nieuwe generatie zorgprofessionals. Daar moeten we iets mee doen."</p>
<h2>Lessen uit ‘haantjesgedrag’: herken het en leer ervan</h2>
<p>Iedereen vertoont wel eens ‘haantjesgedrag’, erkent Van Doorn. Hijzelf ook. "Tijdens een drukke nachtdienst kreeg ik een verzoek of ik een patiënt kon overplaatsen naar een ander ziekenhuis. Bij ons was geen bed, dus bleef de patiënt op de spoedeisende hulp liggen. Er was geen acuut gevaar voor de patiënt, dus dat kon, vond ik. Toen de verpleegkundige van de spoedeisende hulp toch aandrong op overplaatsing, schoot ik in de weerstand. ‘Ik ben druk, ik heb hier geen tijd voor.' Zo raakten we in conflict.”</p>
<p>Achteraf baalde hij. “Het was een kleine moeite geweest om het direct goed te regelen. Ik realiseerde me dat ik dit op een andere manier had moeten doen. Een telefoontje voor overplaatsing naar een ander ziekenhuis had me minder tijd gekost dan de totale duur van het meningsverschil. Sindsdien probeer ik eerst te begrijpen waarom iets belangrijk is voor een collega, voordat ik een beslissing neem.”</p>

VVAA Podcast (11)

<h2>Hoe verbeteren we de samenwerking?</h2>
<p>Van Doorn pleit voor meer openheid en inspraak. "Waarom geen ideeënbus waar collega’s hun suggesties kunnen delen? Als een idee dan genoeg stemmen krijgt, moet de directie het serieus onderzoeken. Of meer vertegenwoordiging van jonge artsen en coassistenten in het stafbestuur, waar ze vrijuit kunnen spreken?" Ook ziet hij potentie in gezamenlijke, gefaciliteerde lunchmomenten. “Met geblokte tijd. Een simpele manier om de teamspirit te versterken, en het ook eens over iets anders dan werk te hebben. Niet alleen binnen teams, maar ook tussen verpleegkundigen en artsen, of chirurgen en assistenten."</p>
<h2>De grens van informeel contact</h2>
<p>Toch is er een grens aan informeel contact. "In acute situaties is strakke, duidelijke communicatie essentieel. Zonder dat referentiekader kan informeel contact juist problemen opleveren." Een misverstand met een chirurg leerde hem hoe belangrijk de juiste toon is. “Ik belde ’s nachts met een chirurg. Het spoedeisende gevaar was geweken, maar dat had de chirurg niet goed begrepen. Door mijn informele toon dacht zij dat ik de situatie niet serieus nam. Dat zorgde voor een ongemakkelijk moment. Daar leer je ook weer van."</p>

<h2>Een supervisor waarmee je over voetbal kunt praten&nbsp;</h2>
<p>Volgens Van Doorn kunnen leidinggevenden met kleine, maar impactvolle veranderingen een open, veilige en gelijkwaardige werkcultuur creëren. "Wees benaderbaar en toon oprechte interesse. Jonge collega’s voelen zich vaak veiliger en meer gewaardeerd als ze zich gezien voelen. Een gesprek over voetbal, of een andere dagelijkse beslommering kan de drempel verlagen om vragen te stellen."</p>
<h2>Advies voor jonge zorgprofessionals</h2>
<p>Zijn advies aan jonge zorgprofessionals? "Geef zelf het goede voorbeeld: wees vriendelijk en toegankelijk, zowel naar collega’s als naar je superieuren. Vraag naar hun visie, wat zij verwachten en waarom.” Hij erkent dat dit in de praktijk lastig is. “Maar eerlijk? Dit zou actief gefaciliteerd moeten worden, het is de verantwoordelijkheid van de hele organisatie."</p>
<h2>Tijd voor verandering &nbsp;</h2>
<p>De boodschap van Van Doorn is helder: hiërarchie in de zorg is soms noodzakelijk, maar er is ruimte voor verbetering. Door open communicatie en een veilige werkcultuur te stimuleren, creëren we samen een prettiger en effectiever werkklimaat.</p>

<p>Berend van Doorn was ook te gast in onze podcastserie 'De zorg leeft'. Een podcast waarin 15 zorgverleners inspirerende verhalen uit hun dagelijks werk en visies op de toekomst van de zorg delen.</p>

Young professional

Berend van Doorn pleit voor een werkcultuur waarin openheid en gelijkwaardigheid de norm zijn.

Van hiërarchie naar harmonie: samenwerken in de zorg

"Een supervisor met wie je over voetbal kunt praten, maakt vragen stellen makkelijker". 

<p><strong><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">"Een supervisor met wie je over voetbal kunt praten, maakt vragen stellen makkelijker," zegt Berend van Doorn, AIOS chirurgie. Minder afstand tussen collega’s vergroot het werkplezier en houdt mensen gemotiveerd. Toch staat hiërarchie soms in de weg. In VvAA-podcastserie ‘De zorg leeft’ pleit Van Doorn voor een werkcultuur waarin gelijkwaardigheid en openheid centraal staan.</span></strong></p>

<p>De huisartsenzorg verandert snel. In dit seizoen van De zorg leeft brengen we deze dynamiek in kaart. Bestuurders van regionale huisartsenorganisaties, huisartsen en andere professionals delen praktijkervaringen en persoonlijke verhalen over samenwerking, leiderschap en ondersteuning in de regio.</p>
<p>‘De huisartsenzorg wordt enorm geholpen door de verantwoordelijkheid die we als huisartsengroep zelf hebben genomen. Daardoor staan we niet op het menu, maar bepalen we zelf het menu. Dat is essentieel, zo houden we regie houden over ons mooie vak’, aldus Barbara de Doelder huisarts en bestuurder bij InEen.</p>
<p>Elke aflevering vertrekt vanuit een andere regio of casus: een actueel thema, een urgente uitdaging of juist een inspirerende praktijkverhalen. Wat werkt? Wat vraagt om een andere aanpak? En welke lessen zijn waardevol voor andere regio’s?</p>
<h2>Inspirerende afleveringen</h2>
<p><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">In dit seizoen komen onder andere de volgende onderwerpen aan bod:&nbsp;</span></p>
<ul>
<li><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">Praktijkopvolging en ondersteuning van huisartsenpraktijken&nbsp;</span></li>
<li><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">Digitalisering van de huisartsenzorg&nbsp;</span></li>
<li><span class="NormalTextRun SCXW193707182 BCX8">Verzuim en personeelstekorten&nbsp;</span></li>
</ul>
<p>Met deze serie biedt VvAA een eerlijk en praktijkgericht beeld van regionale samenwerking in de huisartsenzorg dichtbij de werkvloer, met oog voor de uitdagingen én de oplossingen.</p>

<p>Meer informatie over de podcast, de sprekers en de afleveringen vind je hier. Ook vind je daar de luisterlinks (o.a. Spotify en Apple Podcasts).</p>

25 12 12 Vvaa De Zorg Leeft Lars Lensink, 21

Met de Zorgzoeker van VvAA zorgverzekering vind je snel een ziekenhuis, specialist, of andere zorgverlener bij jou in de buurt. Je ziet direct of wij een contract met deze zorgverlener hebben en welke vergoeding daarbij hoort.

Zorgzoeker - VvAA Zorgverzekering

Bij VvAA ondersteunen we meer dan 130.000 zorgprofessionals op het gebied van recht, financiën en andere bedrijfsvoering. Dit doen we samen met 800 bevlogen teamspelers. Kom jij werken bij VvAA? Bekijk welke vacatures we hebben.

Werken bij VvAA - Vacatures

Bij VvAA geloven we in digitale service. Via de veelgestelde vragen of chatbot Vive krijg je het snelste antwoord op je vraag. Wil je toch liever iemand spreken? Vraag dan aan chatbot Vive om contact met een medewerker.

Contact met VvAA

Een podcastserie over regionale samenwerking in de zorg

Podcast De zorg leeft: seizoen twee 

Het is zover: 8 nieuwe afleveringen staan klaar. We duiken in regionale samenwerking in de huisartsenzorg.

<p><strong>Het is zover: 8 nieuwe afleveringen van VvAA-podcast De zorg leeft staan klaar. We duiken in een thema dat steeds belangrijker wordt in de huisartsenzorg: regionale samenwerking.</strong></p>

Nieuwe podcastafleveringen: De zorg leeft

Privacyverklaring

Algemene voorwaarden

Disclaimer

Toegankelijkheidsverklaring

Cookiegebruik

Autoverzekering

Inboedelverzekering

Opstalverzekering

Doorlopende reisverzekering

Aansprakelijkheidsverzekering particulier

Zorgverzekering

Opleidingen en coaching

VvAA Legal

Praktijkadvies

Hypotheekadvies

Financiële administratie

Werkgeverszaken

Veelgestelde vragen

Schade melden

Gegevens wijzigen

Digitaal corresponderen

Verzekering opzeggen

Klacht indienen

Lidmaatschap

Vereniging en Groep

Werken bij

Regiokantoren

Kwaliteit en uw feedback

Pers

Hoe wil je contact opnemen?

<p>Onze website gebruikt functionele en analytische cookies om je de beste gebruikerservaring te geven.</p>
<p>Naast deze cookies vragen we je toestemming om ook cookies te plaatsen die helpen om relevante berichten en advertenties te laten zien. Dit doen we samen met geselecteerde derde partijen. We plaatsen deze cookies alleen als je akkoord gaat.</p>
<p>Onderaan de website bij 'Cookiegebruik' kun je meer lezen over de verschillende soorten cookies op vvaa.nl.</p>

MijnVvAA

Ledenservice

Zorgorganisaties

Over VvAA

Lid worden

<p>Door een tijdelijke storing kun je ons telefonisch niet bereiken. Wij werken hard aan een oplossing. Onze excuses voor het ongemak.</p>

Tijdelijke telefoonstoring

<p>Onze premies voor 2026 zijn gelijk aan die van 2025. Heb je nog geen VvAA Zorgverzekering? Bereken nu jouw premie.</p>

Nieuwe podcastafleveringen: De zorg leeft

Inspirerende afleveringen

Meer lezen?