Madelien Büttner: ‘De stem van verpleegkundigen in de Studentenraad doet ertoe’

Na het afronden van haar opleiding bleef Madelien werken op haar stageplek. Dat voelde logisch. Ze kende het team al goed en wist wat ze aan elkaar hadden. Inmiddels werkt ze 28 uur per week in het UMC Utrecht en gebruikt ze de rest van haar tijd om vooruit te kijken. Misschien volgt er een specialisatie of een vervolgopleiding.

Werken combineren met blijven nadenken over haar toekomst past bij haar. 'De keuze voor oncologische zorg maakte ik bewust. Wat mij aanspreekt, is het persoonlijke karakter van het werk. Op de afdeling is veel aandacht voor de psychosociale kant van zorg: de mens achter de patiënt. Ondanks de werkdruk is daar ruimte voor en daarvan kan ik als jonge verpleegkundige veel leren.'

Een team waarin je jezelf kunt zijn

De klik met haar team vindt Madelien het belangrijkst in haar werk. 'In de zorg maak je soms ingrijpende dingen mee. Dan is een open cultuur essentieel, waarin je kunt aangeven hoe het met je gaat. Dat geldt niet alleen binnen het verpleegkundig team, maar ook in de samenwerking met artsen en andere disciplines. Die openheid maakt verschil. Even bij elkaar inchecken en aandacht hebben voor elkaar helpt om goed te blijven functioneren, zowel professioneel als persoonlijk.'

De stap naar de Studentenraad

Via een studiegenoot kwam Madelien in aanraking met de Studentenraad van VvAA. Zij zat erin en dacht aan haar toen ze afstudeerde. Het sprak Madelien meteen aan, vooral omdat je samenwerkt met studenten uit verschillende zorgopleidingen: van fysiotherapie en tandheelkunde tot farmacie. Binnen de Studentenraad wordt gesproken over thema’s die spelen in de zorg. Er wordt meegedacht over campagnes, ideeën en vraagstukken die VvAA voorlegt. Hoe kijken jonge zorgprofessionals hiernaar? Wat sluit aan en wat niet? 'Die uitwisseling vind ik waardevol.'

Brug tussen praktijk en organisatie

De Studentenraad fungeert als klankbord voor VvAA. Soms sluiten bestuursleden of andere professionals aan bij vergaderingen. Dat maakt het leerzaam. Je hoort over loopbanen, over keuzes die anderen hebben gemaakt en kunt je eigen praktijkervaring delen. Voor Madelien is haar rol extra relevant omdat verpleegkundigen nog relatief ondervertegenwoordigd zijn binnen VvAA. 'Bij de naam VvAA denken veel mensen automatisch aan artsen. Dat roept bij verpleegkundigen de vraag op wat de organisatie voor hen betekent. Ik vind het belangrijk om te laten zien dat ik verpleegkundige ben én actief binnen VvAA.'

In gesprekken binnen de Studentenraad brengt ze bewust het verpleegkundig perspectief in. Bijvoorbeeld als het gaat over hiërarchie, werkdruk of administratielast. 'Door die ervaringen te delen ontstaat meer begrip en een breder beeld.'

Groeien buiten je comfortzone

Madelien is er trots op dat ze de stap naar de Studentenraad heeft gezet, ook al vond ze dat spannend. 'Je komt terecht in vergaderingen met mensen die je nog niet kent en praat over onderwerpen waarin je soms moet groeien.'

Die ervaring heeft haar veel gebracht. 'Ik ben communicatief sterker geworden en heb geleerd mijn mening op een respectvolle manier te verwoorden. In de praktijk is dat soms lastiger, omdat ik afhankelijk bent van beoordelingen. Binnen de Studentenraad was die ruimte er wel en die ervaring neem ik nu mee terug naar mijn werk.' 

Waarom zou je meedoen?

Twijfelende studenten wil Madelien vooral meegeven dat de drempel lager is dan vaak wordt gedacht. 'De Studentenraad vergadert eens in de 6 weken en levert veel op. Je doet ervaring op, leert nieuwe mensen kennen, ontvangt een vergoeding en denkt mee over de toekomst van de zorg. Daarnaast ontstaan er kansen, zoals meewerken aan campagnes of video’s en gesprekken voeren die je anders niet snel zou hebben. En misschien wel het belangrijkste: je kunt je praktijkervaring delen op een plek waar er daadwerkelijk naar geluisterd wordt.'

Verder kijken dan je eigen afdeling

Volgens Madelien is het belangrijk dat jonge zorgprofessionals hun stem laten horen. Verpleegkunde is meer dan zorg aan het bed; het maakt deel uit van een groter zorgsysteem dat voortdurend in beweging is. Door mee te denken en mee te praten ontwikkel je jezelf en draag je bij aan betere zorg.