Goede zorg begint bij een sterke juridische basis

‘Het belangrijkste is de kwaliteit van zorg,’ zegt Kreule. ‘Zijn mensen goed opgeleid, kunnen ze goed communiceren en is de zorg inhoudelijk op orde?’ Maar daar stopt het niet. Want rond die zorg zit een wereld van wet- en regelgeving, contracten, financiering en aansprakelijkheid. Daar kunnen risico’s ontstaan.

Kwaliteit, financiering en rechtsvorm

Kreule onderscheidt daarin grofweg een paar lagen. Allereerst de kwaliteit van zorg zelf, met de wettelijke eisen die daarbij horen. Daarna volgt de financiering: hoe wordt de zorg vergoed, bijvoorbeeld via contracten met zorgverzekeraars of wordt rechtstreeks gedeclareerd aan patiënten op basis van de vrije artsenkeuze? Als dat niet klopt, kan dat direct gevolgen hebben voor de continuïteit van zorg. Hij noemt als voorbeeld zorginstellingen die in financiële problemen komen. Als een instelling failliet gaat, kan deze niet langer zorg verlenen en moeten patiënten elders worden ondergebracht.

Een derde belangrijk laag is de juridische inrichting van een praktijk of instelling. ‘Je moet goed hebben nagedacht over de rechtsvorm: doe je het in een stichting, in een bv, in een maatschap, in een coöperatie of in een combinatie daarvan? Ook governance hoort daarbij: wie bestuurt, wie houdt toezicht en wat mag je van bestuurders verwachten?’

Regionaal samenwerken vraagt om vroeg advies

Bij regionale samenwerking ziet Kreule hoe belangrijk het is om op tijd juridisch advies in te winnen. ‘Zulke samenwerkingen ontstaan vaak vanuit enthousiasme en ambitie, bijvoorbeeld rond preventie, passende zorg of ketenzorg. Vaak zijn het voortrekkers in een regio die dat in beweging zetten. Als die initiatiefnemers zich tijdig laten adviseren, komt het meestal goed. Het risico zit vooral in te lang zelf blijven pionieren en niet tijdig advies inwinnen.’

De gevolgen kunnen concreet zijn. Hij noemt als voorbeeld een samenwerking die al een coöperatie in oprichting heeft en toch alvast een contract sluit met een zorgverzekeraar. Daarmee leggen partijen zich vast op het leveren van zorg in de regio, terwijl de organisatie formeel nog niet goed staat. Als die zorg vervolgens niet geleverd kan worden, is het juridische probleem meteen geïmporteerd.

Overnames: eerst onderzoeken, dan pas beslissen

Ook bij overnames is structuur cruciaal. Kreule begeleidt overnames van grotere praktijken, klinieken, apotheken en medisch-specialistische bedrijven. Zo’n traject begint volgens hem altijd met een reden om te verkopen en de ambitie van een overnemende partij om te groeien.

Daarna volgt een zorgvuldig proces. Partijen leggen eerst vast dat ze exclusief met elkaar in gesprek gaan, bijvoorbeeld in een letter of intent. Vervolgens doet de koper onderzoek: due diligence. 

Dat wordt ook wel een boekenonderzoek genoemd naar onder meer financiën, contracten en de algemene gang van zaken. Dat onderzoek is essentieel, omdat daar kan blijken dat er ‘lijken in de kast’ zitten. Soms is dat reden om van de overname af te zien. Soms leidt het tot heronderhandeling over de prijs of tot aanvullende afspraken in de koopovereenkomst.

De rol van VvAA

Wat Kreule in zijn werk belangrijk vindt, is dat advies en verzekeren bij VvAA dicht bij elkaar liggen. Juridisch advies helpt organisaties om risico’s eerder te signaleren en beter te organiseren. En hoe beter dat aan de voorkant gebeurt, hoe kleiner de kans dat problemen later escaleren. Zijn boodschap is daarmee praktisch: wie wil samenwerken, groeien of overnemen, moet niet alleen kijken naar ambitie of inhoud, maar ook naar de juridische basis. Want juist daar wordt bepaald of een organisatie stevig staat.