Nieuwe stap voor Vereniging VvAA: Fleur Verstegen neemt stokje over van Hans van der Schoot

De overgang is logisch en geleidelijk gegaan, vertellen beiden. Fleur werkte de afgelopen jaren al intensief samen met Hans en werd in februari 2025 adjunct-directeur. Sindsdien groeide zij steeds verder in haar nieuwe rol.

‘We hebben dat eigenlijk heel geleidelijk opgebouwd’, vertelt Hans. ‘Toen ik gevraagd werd langer te blijven, heb ik gezegd: dan wil ik graag een adjunct-directeur. Het idee was dat taken rustig konden worden overgedragen. Als het goed zou klikken, zou daar ook een mogelijke opvolger uit kunnen voortkomen. Dat is uiteindelijk precies geworden wat het nu is: een naadloze overgang.’

Van bouwen naar realiseren

Fleur werkt inmiddels ruim 10 jaar binnen VvAA en kent de verschillende onderdelen van VvAA van binnenuit. Die combinatie ziet Hans als een groot voordeel. ‘Ik kwam zelf uit de ziekenhuiswereld en moest echt leren begrijpen hoe de organisatie in elkaar zat. Fleur kent die wereld van binnenuit veel beter. Ze begrijpt niet alleen wat mensen doen, maar ook hoe ze samenwerken.’

Voor Fleur voelt de nieuwe functie als een logisch vervolg op de afgelopen jaren. Veel van de plannen waar nu aan wordt gewerkt, hielp zij zelf mee ontwikkelen. ‘We hebben samen een nieuw meerjarenplan opgesteld met 3 strategische pijlers’, vertelt ze. ‘Nu zitten we op het punt waarop die plannen tastbaar moeten worden.’

Een van die pijlers draait om opleidingen. De vereniging wil een stevig en uniek opleidingsaanbod ontwikkelen voor zorgprofessionals. ‘We hebben al een eerste succesvolle editie gedraaid van de leergang Laat je STEM horen en meerdere trainingen en workshops, zoals de Arts en Auto Schrijfpoli. Uiteindelijk willen we doorgroeien naar een volwaardige academie, met een select aanbod dat naadloos aansluit bij waar wij als vereniging voor staan.’

Onderlinge verbinding versterken

Daarnaast wil de vereniging de onderlinge verbinding tussen leden versterken. Niet alleen tijdens bijeenkomsten, maar juist ook online. ‘We willen dat leden elkaar makkelijk kunnen vinden rondom gedeelde thema’s en vraagstukken. Dat je echt ervaart: je bent samen die vereniging.’

De derde pijler draait om de stem van zorgprofessionals. ‘Hoe zorgen we ervoor dat die stem nog krachtiger gehoord wordt? Daar werken we nu volop aan.’

Waar Fleur het meest naar uitkijkt? Dat de plannen zichtbaar worden voor leden. ‘Dat er straks echt een platform staat waar leden elkaar ontmoeten. Dat opleidingen draaien. Dat mensen merken: dit helpt mij verder in mijn werk. Daar krijg ik energie van.’

Uitwisseling van ervaring en perspectief

In de samenwerking tussen Hans en Fleur ontstond in de afgelopen jaren een uitwisseling van ervaring en perspectief. Een gezegde van Hans die Fleur meeneemt: “Not making them do what you want, but making them want what you want.” Dat gaat uiteindelijk over begrijpen wat voor de ander belangrijk is.’ Volgens Hans is dat misschien wel de kern van goed bestuur. ‘Op het moment dat mensen zélf voelen waarom iets belangrijk is, ontstaat er beweging. Niet omdat het moet, maar omdat het klopt.’

Op zijn beurt vertelt Hans dat hij van Fleur geleerd heeft met de blik van een nieuwe generatie naar de Vereniging te kijken. ‘Daarnaast bewonder ik haar vermogen om verbinding te leggen en haar rust. Ze is echt een rots in de branding.’

Een nieuwe generatie

Dat de vereniging verandert, heeft volgens beiden ook alles te maken met generaties. ‘Een van de grote uitdagingen voor de komende jaren is aantrekkelijk blijven voor jonge zorgprofessionals’, zegt Hans. ‘Vroeger ging lidmaatschap vaak vanzelf van ouder op kind over. Dat werkt nu anders. Jongere generaties maken hun eigen keuzes en verwachten goede argumenten.’

Daarin ziet hij Fleur als iemand die de nieuwe generatie begrijpt en kan verbinden. Fleur herkent dat beeld. ‘De jongere generatie kijkt anders naar organisaties en samenwerking. Dat vraagt ook iets van ons als vereniging. Je moet relevant blijven en echt waarde toevoegen.’

Werkplezier en aandacht

Werkplezier speelt daarin volgens Fleur een belangrijke rol, niet alleen voor leden, maar ook binnen de organisatie zelf. ‘Werkplezier betekent voor mij dat je voelt dat je een stem hebt. Dat je ontwikkelkansen krijgt. En dat je samen met collega’s ergens de schouders onder zet, zonder voortdurend bezig te zijn met de vraag: hoort dit wel precies bij mijn functie?’

Gelijkwaardige samenwerking speelt daarin een grote rol. ‘Als mensen met energie samenwerken met respect voor ieders rol, dan maakt dat je dag.’ Hans vult aan dat persoonlijke aandacht daarin essentieel blijft. ‘Elkaar aanspreken hoort daar ook bij. Als je elkaar nooit kritisch bevraagt, laat je iemand soms te lang doorgaan in gedrag dat niet goed werkt. Dan help je elkaar uiteindelijk niet.’

Blijven leren

Hoewel Hans per 1 oktober echt afscheid neemt, klinkt pensioen nog niet als een passend woord. ‘Ik ga eerst een soort sabbatical nemen’, zegt hij glimlachend. ‘Even geen nieuwe bestuurlijke rollen. Eerst ruimte maken. Voor de toekomst zou ik Fleur mee willen geven haarzelf te blijven. En blijf leren. Ik leer zelf nog iedere dag. Uiteindelijk loopt het leven toch altijd anders dan je van tevoren plant.’

Fleur kijkt met vertrouwen vooruit. Niet alleen vanwege de plannen die klaarliggen, maar vooral vanwege de mensen met wie ze die mag uitvoeren. ‘De vereniging draait uiteindelijk om de leden én om de mensen die zich er iedere dag voor inzetten. Dat samen bouwen aan iets wat ertoe doet, maakt dit werk zo mooi.’