Bekijk alle nieuwsberichten, artikelen en persberichten

Wat wil je lezen?

Aanmelden nieuwsbrief

<p>Huisartsen Coöperatie Amstelland is een vereniging-coöperatie waarin huisartsen uit onder meer Aalsmeer, Ouderkerk, Amstelveen en Uithoorn samenwerken. Het werkgebied loopt grofweg gelijk met dat van de huisartsenpost. De coöperatie is bedoeld om gezamenlijke belangen te behartigen en zaken regionaal te organiseren die individuele praktijken ontlasten. ‘Als er wat georganiseerd moet worden wat slimmer regionaal kan, dan pakken we dat ook regionaal op,’ zegt Frans.</p>
<p>Die samenwerking vraagt om duidelijke keuzes, ook financieel. De coöperatie wordt volledig gefinancierd door de huisartsen zelf. Praktijken betalen een contributie die kan oplopen tot enkele duizenden euro’s per jaar. ‘Dat is een fors bedrag,’ erkent Frans. ‘Dus daar mogen de leden ook iets voor verwachten.’</p>
<h2>Een systeem vol verschillen</h2>
<p>Voor grotere plannen werkt de coöperatie samen met de regio-organisatie, in Amstelland via Amsterdam Zorg. Daar is wel financiering beschikbaar, onder andere via zorgverzekeraars en innovatiegelden. De rolverdeling is helder: de coöperatie bepaalt richting en prioriteiten, de regio-organisatie voert uit. ‘Als wij zeggen dat we regionaal iets willen regelen, bijvoorbeeld op ICT of praktijkondersteuning, dan beleggen we dat daar,’ legt Frans uit.</p>
<p>Tegelijkertijd benoemt hij de complexiteit van het systeem. ‘Geldstromen en organisaties in de huisartsenzorg zijn een ratjetoe. In elke regio is het anders.’ Dat maakt samenwerking kwetsbaar en kan wrijving opleveren, zeker als onduidelijk is wie waarvoor verantwoordelijk is.</p>
<h2>De spanning van multidisciplinair samenwerken</h2>
<p>Samenwerking met andere disciplines is noodzakelijk en kan veel opleveren, benadrukt Frans. Toch schuurt het ook. Zorgverzekeraars sturen graag op schaalvergroting en multidisciplinaire verbanden, terwijl huisartsen soms het gevoel hebben grip te verliezen. ‘Er zit een multidisciplinair sausje overheen waarvan wij denken: ho eens, dit gaat ons vooral aan,’ zegt hij. ‘En dan beslissen anderen mee over wat er in onze spreekkamer gebeurt.’</p>
<p>Die spanning raakt direct aan de rol van de huisarts als spin in het web. Nieuwe initiatieven, projecten en samenwerkingen komen vaak alsnog bij de huisarts terecht. ‘Als fysiotherapeuten, apothekers of het sociaal domein iets willen, belandt het uiteindelijk vaak toch weer bij ons,’ zegt Frans. ‘En dan wordt de huisarts weer kartrekker.’</p>

<h2>Samenwerken kost ook tijd</h2>
<p>Daarmee ontstaat een hardnekkige misvatting: dat samenwerking automatisch ontlast. In de praktijk levert het ook extra werk op, vooral buiten de spreekkamer. ‘Als er één ding is waar huisartsen allergisch voor zijn, dan is het vergaderen,’ zegt Frans. Toch vraagt de huidige organisatie van de zorg om overleg, afstemming, MDO’s en werkgroepen. ‘Er lopen zoveel projecten dat er overal een huisarts gevraagd wordt om aan te schuiven.’</p>
<p>Dat botst met de manier waarop huisartsen zijn opgeleid en werken. ‘Wij zijn probleemoplossers,’ zegt Frans. ‘Probleem, 10 minuten en dan richting een oplossing. Bestuurlijke processen vragen juist geduld en lange adem, terwijl de opbrengst vaak pas jaren later zichtbaar wordt.’</p>
<h2>Grenzen stellen is onvermijdelijk</h2>
<p>Een rode draad in het verhaal van Frans is de noodzaak om grenzen te stellen. Er komen steeds meer taken op het bord van de huisarts die daar volgens hem niet thuishoren. Een deel komt uit de tweede lijn, maar minstens zo vaak gaat het om vragen die buiten de zorg vallen. ‘De verwachting is ontstaan dat als niemand het kan oplossen, je de huisarts maar belt,’ zegt hij.</p>
<p>Dat kost tijd, ook als je nee zegt. ‘Als ik iemand toch laat komen, ben ik zo 10 minuten kwijt aan uitleggen waarom ik iets niet ga doen.’ Tegelijkertijd is nee zeggen lastig voor een beroepsgroep die gewend is problemen op te lossen. Jongere huisartsen zijn daar volgens Frans iets beter in, maar ook zij lopen tegen dezelfde verwachtingen aan.</p>
<h2>Alleen mogelijk als het sociaal domein meebeweegt</h2>
<p>Begrenzen kan alleen werken als er aan de andere kant voldoende alternatieven zijn. Als taken naar de ‘juiste plek’ moeten, dan moet die plek ook beschikbaar zijn. Frans zag hoe snel het misgaat als dat niet zo is. ‘Ik verwees mensen met maatschappelijke problematiek door en kreeg terug: we nemen de komende drie maanden niemand aan. Dan zitten die mensen vervolgens weer bij mij in de spreekkamer.’</p>
<h2>Wat de patiënt ervan merkt</h2>
<p>Het uiteindelijke doel van samenwerking blijft volgens Frans overeind: patiënten sneller en beter op de juiste plek helpen. ‘Iemand met rugklachten zou niet eerst 3 keer naar de huisarts moeten, maar direct naar de fysiotherapeut,’ zegt hij. Hetzelfde geldt voor sociale en financiële problemen. Dat vraagt ook iets van patiënten. ‘Sommige mensen gaan liever naar de dokter, omdat die hen kent.’</p>
<p>De winst zit in tijdig handelen. Door problemen vroeg aan te pakken, voorkom je escalatie en zwaardere zorg later. ‘Als je mensen met sociale stress op tijd helpt, voorkom je dat het jaren aan suddert en uiteindelijk explodeert.’</p>

<h2>De toekomst vraagt om andere vaardigheden</h2>
<p>Vooruitkijkend maakt Frans zich minder zorgen over ideeën dan over wie ze moet uitvoeren. Jongere huisartsen zijn hard nodig in bestuur en samenwerking, maar de drempels zijn hoog. In de opleiding is volgens hem te weinig aandacht voor het zorgsysteem en voor besturen. ‘De opleiding is inhoudelijk sterk, maar organisatie en samenwerking krijgen te weinig ruimte.’</p>
<p>Besturen vraagt bovendien tijd en ruimte in een levensfase waarin jonge huisartsen al veel ballen in de lucht houden. En het gaat niet alleen om praktijkhouders. ‘Er is een grote groep huisartsen in vaste dienst en waarnemers,’ zegt Frans. ‘Die moeten we ook betrekken.’</p>
<h2>Klein houden om verbonden te blijven</h2>
<p>De kracht van Amstelland zit volgens Frans in de schaal. Met ongeveer 180.000 tot 190.000 patiënten is de regio groot genoeg om dingen samen te organiseren, maar klein genoeg om elkaar te kennen. ‘Je kunt alleen samenwerken als je elkaar kent,’ zegt hij. Die nabijheid zorgt voor vertrouwen en betrokkenheid, ook zichtbaar in de hoge opkomst bij ledenvergaderingen.</p>
<p>Tegelijkertijd schuilt daar een risico. ‘Alles moet steeds groter,’ zegt Frans. ‘Maar als je te groot wordt, verlies je de verbinding.’ Zijn ervaring tijdens de coronacrisis onderstreept dat. ‘Onder druk zie je hoe belangrijk vertrouwen en samenwerking zijn.’ Dat inzicht is gebleven. Want de druk op de huisartsenzorg neemt niet af. Oplossingen vragen om gezamenlijke keuzes, maar wel op een schaal waarop je elkaar nog kunt aankijken.</p>

<p>Frans was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Frans Göbel

Podcast

Samenwerken

Regionale samenwerking

Meer taken, minder mensen en een groeiende verwachting dat de huisarts alles oplost. 

De huisarts als spin in het web: zegen en valkuil 

<p><strong>De druk op de huisartsenzorg is ook in Amstelland voelbaar. Meer taken, minder mensen en een groeiende verwachting dat de huisarts alles oplost. Frans Göbel, huisarts en bestuurder bij Huisartsen Coöperatie Amstelland, ziet hoe de huisarts steeds vaker fungeert als spin in het web van zorg, welzijn en maatschappij. Dat biedt kansen voor betere samenwerking, maar kent ook duidelijke valkuilen. ‘Je kunt alleen samenwerken als je elkaar kent en vertrouwt.’</strong></p>

<h2>Zorg die naar mensen toe komt</h2>
<p>Op een ochtend reden we door een droog, uitgestrekt landschap. Geen asfalt, geen dorpen: alleen maar ruimte. We waren onderweg om te zien hoe Amref ervoor zorgt dat mensen, ook op de meest afgelegen plekken, op tijd toegang krijgen tot de juiste zorg.</p>
<p>We stopten bij de Turkana: een deels nomadische gemeenschap in het noorden van Kenia. Hier brengt Amref de zorg naar de mensen toe met outreaches: mobiele gezondheidsposten.</p>
<p>Geen gebouw, geen vaste muren. Maar wél zorg door zorgverleners die door Amref zijn opgeleid en vaak zelf uit de gemeenschap komen. Zij doen prenatale controles, echo’s, screening op chronische ziekten en begeleiden risicovolle zwangerschappen. Er is zelfs een mobiel laboratorium dat bijvoorbeeld wordt ingezet om snel ziekteverwekkers als malaria op te sporen.</p>
<p>Wat me vooral raakte: de Turkana wisten precies waar en wanneer ze deze plek konden vinden. En ze kwamen. Niet omdat het systeem dat van hen vraagt, maar omdat de zorg is ingericht op hun manier van leven. Amref bouwt hier geen grote ziekenhuizen en verwacht dat mensen daarheen reizen, maar kijkt eerst naar wat de gemeenschap nodig heeft. Voor nomadische groepen zoals de Turkana betekent dat: zorg die meebeweegt, met mobiele posten en kleinschalige klinieken voor bijvoorbeeld risicovolle bevallingen.</p>

Whatsapp Image 2026 03 26 At 19.48.51 (7)

<h2>Wat als het systeem zich aanpast?</h2>
<p>Ik stond daar en dacht: het is dus niet altijd de mens die zich moet aanpassen aan zorg of zorgsystemen. Soms is het andersom.</p>
<p>In Nederland zijn we voortdurend bezig met het verbeteren van de zorg: efficiëntere zorgpaden, digitalisering en nieuwe structuren. En terecht, want de druk op de zorg is groot. Tegelijkertijd herkennen we allemaal situaties waarin het systeem toch leidend wordt. Patiënten die moeite hebben met digitale toegang tot zorg. Mensen die verdwalen in verschillende loketten. Of zorgverleners die veel tijd kwijt zijn aan systemen in plaats van aan patiënten.</p>
<p>Die ervaring in Kenia voelde als een spiegel: hoe vaak vragen we mensen eigenlijk om zich aan het systeem aan te passen, in plaats van andersom?</p>
<h2>Verandering begint bij vertrouwen</h2>
<p>In Kenia zag ik dat verandering niet begint bij systemen, maar bij mensen. En vertrouwen is daarbij essentieel. De outreaches werken niet omdat ze perfect georganiseerd zijn, maar omdat Amref eerst heeft geïnvesteerd in de relatie met en het vertrouwen van de gemeenschap. Daardoor sluit de zorg aan op het dagelijks leven van de mensen.</p>
<p>Niet alles hoeft groter of complexer. Soms zit de kracht juist in iets eenvoudigs: dichterbij komen. Verbinding, samenwerking en vertrouwen werken door in systemen en zorgen voor een duurzame verandering.</p>
<p>Dat is wat me het meest is bijgebleven: dit is zorg die meebeweegt met mensen. Die letterlijk en figuurlijk dichterbij komt. Zo bouwt Amref stap voor stap aan gezondere moeders, sterkere kinderen en veerkrachtigere gemeenschappen.</p>

Whatsapp Image 2026 03 26 At 19.48.50

<h2>Waarom wij samenwerken met Amref</h2>
<p>Juist daarom werken wij als VvAA samen met Amref Health Africa. Omdat we geloven dat goede zorg begint bij mensen. En omdat we zien dat de vraagstukken waar we in Nederland voor staan, toegankelijkheid, werkdruk, aansluiting op de patiënt, in essentie dezelfde zijn.</p>
<p>Al jarenlang werken we samen aan het versterken van de gezondheidszorg in Afrika. Een structurele samenwerking waarin kennis, middelen en betrokkenheid samenkomen. Dankzij de inzet van leden en collega’s dragen we bij aan duurzame verbetering van de gezondheidszorg in Afrika.</p>
<p>Dat doen wij onder andere door een bijdrage aan twee programma's: Leren voor Leven en Amref International University (AMIU). Programma's die zich richten op een van de grootste uitdagingen in Afrika: het tekort aan goed opgeleide zorgverleners. </p>
<p>Maar deze samenwerking brengt ons meer dan alleen impact elders. Het biedt ook een ander perspectief op onze eigen zorg. Het houdt ons scherp in de vraag: voor wie organiseren we zorg, en hoe sluiten we écht aan?</p>
<h2>De kracht zit in het verbinden</h2>
<p>n Nederland zijn we sterk in het bouwen van systemen. In Kenia zag ik hoe belangrijk het is om systemen te laten meebewegen met mensen. De echte uitdaging zit niet in kiezen tussen die twee, maar in het verbinden ervan. Misschien begint dat wel met een andere manier van kijken. Door af en toe bewust naar buiten te kijken, en wat we daar zien, naar binnen te halen.</p>

Utrecht Juridisch Stevens Sigrid

Over de auteur

<div class="OutlineElement Ltr SCXW224223846 BCX8">
<p class="Paragraph SCXW224223846 BCX8"><a href="https://www.vvaa.nl/over-vvaa/samenwerkingen/amref"><span class="NormalTextRun CommentStart CommentHighlightPipeRest CommentHighlightRest SCXW224223846 BCX8">Lees meer over de samenwerking tussen VvAA en Amref</span> </a></p>
</div>
<div class="OutlineElement Ltr SCXW224223846 BCX8">
<p class="Paragraph SCXW224223846 BCX8"><a href="https://www.vvaa.nl/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/amref-vvaa-leden"><span class="NormalTextRun CommentStart CommentHighlightPipeRest CommentHighlightRest SCXW224223846 BCX8">Lees meer over de impactcijfers<span> 2025</span></span></a></p>
</div>

Whatsapp Image 2026 03 26 At 19.48.50 (2)

Bezieling

Sigrid Stevens, directeur VvAA Legal,  reisde in het kader van de samenwerking tussen VvAA en Amref Health Africa, afgelopen maart opnieuw naar Kenia.

Wat als zorg zich aanpast aan mensen?  

Nieuws en artikelen

‘De weg naar dezelfde plek kan je twee keer afleggen en toch ergens anders uitkomen.’ 

<p><strong><span class="NormalTextRun SCXW79838621 BCX8">Wat we in Nederland kunnen leren van het werk dat Amref Health Africa doet in Kenia</span></strong><em>&nbsp;</em></p>
<p><em>‘De weg naar dezelfde plek kan je twee keer afleggen en toch ergens anders uitkomen.’&nbsp;</em></p>
<p>Dat gevoel had ik toen ik, in het kader van de samenwerking tussen VvAA en Amref Health Africa, afgelopen maart opnieuw naar Kenia reisde. De landschappen waren vertrouwd, net als de thema’s. En toch zag ik iets nieuws. Iets dat me raakte en me aan het denken zette over hoe wij zorg in Nederland organiseren.</p>

Wat als zorg zich aanpast aan mensen? 

<h2>Waarom we pas veranderen als het echt moet</h2>
<p>Verandering begint zelden bij een goed idee. Pas wanneer de huidige situatie niet meer houdbaar voelt, wanneer de ‘jeuk’ simpelweg ondragelijk wordt, ontstaat er ruimte om iets los te laten. Niet omdat we per se verlangen naar iets nieuws, maar omdat we niet meer terug kunnen naar hoe het was. Zolang de status quo nog werkt, hoe ongemakkelijk ook, blijft echte beweging uit.</p>
<h2>Van moed naar beweging</h2>
<p>Verandering begint vaak bij één persoon. Iemand die het anders ziet, het anders doet, of iets benoemt wat eerder onuitgesproken bleef. Dat vraagt moed. De moed om alleen te staan. Om iets te doen wat nog niet de norm is, of om de norm aan de kaart te stellen. Wat vaak ongemakkelijk of ‘vreemd’ voelt. Maar één persoon maakt nog geen verandering. Het kantelpunt ontstaat pas wanneer iemand anders aansluit. Die eerste die zegt: “ik zie het ook”. Die stap lijkt klein, maar is van grote betekenis. Want vanaf dat moment is er geen sprake meer van een individu, maar van het begin van beweging.</p>
<p>Tijdens De Impactpoli werd opnieuw duidelijk hoe lastig het kan zijn om als eerste uit te spreken wat je ziet of voelt. Wat als niemand het herkent? Wat als je alleen komt te staan? Wat als het tegen je werkt? Die drempel is reëel. En precies daar zit vaak de stilstand.</p>

<h2>De kracht van social media</h2>
<p>Tegelijkertijd is er een belangrijke verschuiving zichtbaar in hoe mensen verbinding kunnen maken. Waar je vroeger vooral afhankelijk was van je directe werkomgeving, biedt de buitenwereld nu veel meer mogelijkheden om gelijkgestemden te vinden.</p>
<p>Social media spelen daarin een opvallende rol. Ze maken het mogelijk om je ‘jeuk’ zichtbaar te maken buiten je eigen team of organisatie. En daarmee vergroot je de kans dat iemand anders denkt: dit herken ik ook. Juist als je die herkenning in je directe omgeving nog niet vindt, kan die elders wel ontstaan.</p>
<h2>Van individuele jeuk naar zichtbaarheid</h2>
<p>Ook helpt het bij het zetten van de eerste stap samen. Wanneer je bijvoorbeeld het voornemen hebt om een blog of reflectie te schrijven over wat je ervaart, en je vraagt of iemand mee wil denken of meeschrijven, ontstaat er al direct iets gezamenlijks. Nog voordat het volledig uitgewerkt is, ontstaat er een eerste vorm van gedeeld eigenaarschap.</p>
<p>Zo wordt iets dat begon als een individueel gevoel, al snel een gesprek. En een gesprek wordt vervolgens een begin van een gezamenlijke beweging. Een beweging die laat zien waar en met wie we kunnen krabben.</p>
<div>
<h2>De rol van de first follower</h2>
</div>
<p>Verandering begint misschien bij de ene moedige collega. Maar heeft pas kans van slagen dankzij de eerste persoon die zeg ‘ik zie het ook’. Deze tweede persoon is misschien wel minstens zo moedig. Oftewel we hebben meer first followers nodig in de zorg om echte beweging te maken #vaniknaarwij. </p>

<p class="css-ps4yk1">Je ziet wat er beter kan. Je voelt de urgentie. Maar hoe zorg je dat jouw idee ook écht in beweging komt? Wie heb je nodig? Hoe vertel je jouw verhaal? Hoe creëer je draagvlak? En hoe zorg je dat verandering niet blijft hangen in goede bedoelingen, maar ook wordt bestendigd?</p>
<p class="css-ps4yk1">De&nbsp;<span class="css-1bsgmhw">Leergang: 'Van idee naar impact'</span> is er voor zorgprofessionals die verschil willen maken. Of je nu aan het begin staat van een veranderidee of al midden in het proces zit: deze leergang helpt je om jouw veranderwens scherp te krijgen, te testen in de praktijk en stap voor stap om te zetten in duurzame impact.</p>

Kopie Van Ontwerp Zonder Titel (1)

Wet- en regelgeving

Praktijkvoering en ondernemen

Bestuur

Veel zorgprofessionals voelen dat het anders moet. Fleur Verstegen over hoe persoonlijke jeuk kan uitgroeien tot collectieve beweging en echte impact in de zorg

Van jeuk naar impact: zo ontstaat beweging in de zorg

<p><strong>“Heb je jeuk, maar weet je nog niet waar je moet krabben?” De treffende woorden van huisarts en VvAA Bestuurslid Danka Stuijver in haar oproep om deel te nemen aan De Impactpoli': een interactieve avond over veranderen in de zorg. Haar woorden beschrijven precies wat er bij veel individuele zorgprofessionals speelt. Het gevoel dat het anders kan, en moet. Waarbij je (nog) niet weet of je de enige bent met jeuk. En het comfort niet altijd voelt om dit te vragen aan collega’s. Laat staan dat je weet hoe je die jeuk omzet in een beweging.&nbsp;</strong></p>

Van jeuk naar impact

<p>De keuze voor tandheelkunde maakte Marlies al op jonge leeftijd. ‘Ik twijfelde tussen geneeskunde en tandheelkunde. Geneeskunde vond ik interessant, maar het lange traject sprak me minder aan. Tandheelkunde bood de mogelijkheid om sneller aan het werk te gaan en om eigen regie te hebben.’</p>
<p>Na haar studie in Nijmegen begon ze haar loopbaan aan de universiteit, waar ze patiëntenzorg combineerde met promotieonderzoek. Later werkte ze in verschillende praktijken, zowel in Nederland als een periode in Duitsland. ‘Mijn carrière is niet rechtlijnig geweest,’ vertelt ze. ‘Ik heb in maatschappen gewerkt, als zzp’er en uiteindelijk ook een kleine eigen praktijk opgebouwd. Die afwisseling heeft het voor mij interessant gehouden.’ </p>
<p>Tegenwoordig werkt ze parttime in haar praktijk in Heemstede en is ze daarnaast actief als waarnemend tandarts in een WLZ-instelling.</p>
<h2>Betekenisvol werk in de WLZ</h2>
<p>Dat laatste werk geeft haar veel voldoening. ‘In een WLZ-instelling doe je er echt toe voor mensen. Het gaat om patiënten met bijvoorbeeld niet-aangeboren hersenletsel of multiple sclerose. Mondgezondheid heeft direct invloed op hun kwaliteit van leven: op eten, spreken, alles.’</p>
<p>Wat dit werk voor haar extra bijzonder maakt, is de tijd en aandacht die ze kan geven. ‘Je kunt rust nemen, echt kijken naar wat iemand nodig heeft. Dat maakt het heel dankbaar werk.’</p>
<h2>Werkplezier: mensen, afwisseling en autonomie</h2>
<p>Werkplezier zit voor Marlies in meerdere dingen. ‘Het belangrijkste is dat je je werk op een manier kunt doen die bij je past. Die autonomie is voor mij essentieel.’ Daarnaast speelt het contact met mensen een grote rol. ‘Ik werk graag met mijn handen, maar het gaat mij vooral om de mens achter het gebit. Dat persoonlijke contact maakt het vak mooi.’</p>
<p>Ook afwisseling is belangrijk. Naast haar werk als tandarts gaf ze les aan een ROC-opleiding voor tandartsassistenten. ‘Werken met jonge mensen houdt je scherp en betrokken bij nieuwe ontwikkelingen.’</p>

<h2>Bestuurlijke ervaring en nieuwe uitdaging</h2>
<p>Bestuurlijk actief zijn is voor Marlies niets nieuws. Ze vervulde eerder rollen bij de KNMT en Rabobank. ‘Ik vind het interessant om naast de praktijk ook bezig te zijn met beleid en de toekomst van de zorg.'</p>
<p>Toen haar bestuurstermijnen daar afliepen, kwam de <a href="https://www.vvaa.nl/voor-leden/ledenraad">ledenraad van VvAA</a> op haar pad. ‘Het sprak me meteen aan dat VvAA zorgbreed is. Je kijkt niet alleen naar je eigen beroepsgroep, maar naar het grotere geheel.’</p>
<h2>Meedenken over de toekomst van de zorg</h2>
<p>Hoewel ze nog maar net gestart is, heeft Marlies al duidelijke thema’s die haar bezighouden. ‘De positie van <a href="https://www.vvaa.nl/zakelijk/zzp">zzp’ers in de zorg</a> is een belangrijk onderwerp, net als de capaciteitsproblemen. Waar kunnen zorgprofessionals zich nog vestigen? Hoe houden we de zorg toegankelijk?’</p>
<p>Ook maakt ze zich zorgen over agressie richting zorgverleners. ‘De verwachtingen van patiënten nemen toe en het geduld neemt af. Dat is een ontwikkeling die we serieus moeten nemen.’</p>
<h2>De kracht van verschillende perspectieven</h2>
<p>Wat haar het meest aanspreekt in de ledenraad, is de diversiteit. 'Je zit met mensen uit allerlei zorgdisciplines. Dat geeft andere inzichten en een bredere blik. Je leert van elkaar en probeert samen tot één verhaal te komen.’ Die kruisbestuiving ziet ze als een grote meerwaarde. ‘Je blijft niet in je eigen ‘hokje’ zitten. Dat is belangrijk, want de uitdagingen in de zorg zijn sectoroverstijgend.’</p>
<h2>Blijven doen wat energie geeft</h2>
<p>Voor de komende jaren heeft Marlies een duidelijke insteek: blijven werken zolang het leuk is. “Ik wil zeker niet tot mijn zeventigste door, maar zolang ik er plezier in heb, blijf ik tandarts. Naast haar werk houdt ze van bewegen, lezen en actief reizen. ‘Geen strandvakanties voor mij, maar rondtrekken en dingen ontdekken.’</p>
<p>Met haar combinatie van praktijkervaring, bestuurlijke achtergrond en brede interesse in de zorg kijkt Marlies uit naar haar rol binnen VvAA. ‘Het mooie is dat je kunt bijdragen aan iets dat groter is dan je eigen praktijk. Dat maatschappelijke stuk is minstens zo belangrijk.’</p>

Marlies VVAA

Lid aan het woord

Na een veelzijdige loopbaan in de tandheelkunde is Marlies Roosen toegetreden tot de ledenraad van VvAA.

Tandarts Marlies: ‘Verder kijken dan eigen vakgebied’

<p><strong>Na een lange en veelzijdige loopbaan in de tandheelkunde is Marlies Roosen (64) onlangs toegetreden tot de ledenraad van VvAA. Met haar brede ervaring, van eigen praktijk en bestuursrollen tot werk in een WLZ-instelling, brengt ze een waardevolle blik mee. ‘Ik vind het leuk om verder te kijken dan mijn eigen vakgebied en mee te denken over de zorg als geheel.’</strong></p>

Marlies Roosen: ‘Verder kijken dan je eigen vakgebied’

<h2>Wat is er gebeurd bij Odido?</h2>
<p>Bij de cyberaanval kregen hackers toegang tot een database met klantgegevens van Odido als dochterbedrijf Ben. Volgens de laatste berichtgeving gaat het om gegevens van miljoenen (oud)klanten. Daarbij gaat het onder meer om naam- en adresgegevens, e-mailadressen, telefoonnummers, geboortedata, bankrekeningnummers en documentnummers van identiteitsbewijzen, zoals je paspoort of rijbewijs.</p>
<p>Hoewel niet alle gegevens even gevoelig zijn, kunnen criminelen deze informatie wel misbruiken. Zij kunnen bijvoorbeeld phishingmails sturen of zich met behulp van persoonlijke gegevens voordoen als iemand anders. In sommige gevallen kan dat zelfs leiden tot identiteitsfraude.</p>
<p>Dat betekent echter niet automatisch dat iedereen van wie gegevens zijn gelekt ook daadwerkelijk schade zal ondervinden.</p>
<h2>Wat kun je doen als je gegevens zijn gelekt?</h2>
<p>Als je persoonsgegevens onderdeel zijn van een datalek, adviseert de Autoriteit Persoonsgegevens om alert te blijven. Controleer bijvoorbeeld regelmatig uw bankrekening en online accounts en wees extra voorzichtig met e-mails of telefoontjes waarin om persoonlijke gegevens wordt gevraagd.</p>
<p>Omdat bij het datalek ook contactgegevens zoals e-mailadressen zijn buitgemaakt, bestaat bovendien een verhoogd risico op gerichte phishing. Criminelen kunnen daarbij persoonlijke gegevens gebruiken om berichten geloofwaardig te laten lijken, bijvoorbeeld door zich voor te doen als een medewerker van Odido of een andere organisatie.</p>
<p>Merk je dat iemand misbruik maakt van uw gegevens, bijvoorbeeld door identiteitsfraude? Doe dan aangifte bij de politie. Je kunt daarnaast een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens wanneer je denkt dat een organisatie onvoldoende zorgvuldig met je persoonsgegevens is omgegaan.</p>
<h2>Wanneer is een schadeclaim mogelijk?</h2>
<p>Veel mensen vragen zich af of zij een schadevergoeding kunnen eisen nadat zij slachtoffer zijn geworden van een datalek. In sommige gevallen zou dit een mogelijkheid kunnen zijn. De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) geeft betrokkenen namelijk het recht om schadevergoeding te vorderen wanneer een organisatie de privacyregels heeft overtreden.</p>
<p>Daarvoor moet wel aan 3 voorwaarden zijn voldaan. Ten eerste moet sprake zijn van een overtreding van de AVG, bijvoorbeeld doordat persoonsgegevens onvoldoende zijn beveiligd. Daarnaast moet je daadwerkelijk schade hebben geleden. Tot slot moet er een duidelijk verband bestaan tussen het datalek en die schade.</p>
<p>Juist dat laatste punt blijkt in de praktijk vaak de grootste uitdaging.</p>
<h2>Waarom schade aantonen lastig is</h2>
<p>Het feit dat je persoonsgegevens zijn gelekt, betekent nog niet automatisch dat je recht hebt op een schadevergoeding. In veel gevallen lukt het namelijk niet om aan te tonen dat eventuele schade daadwerkelijk het gevolg is van het specifieke datalek. Persoonsgegevens kunnen namelijk op meerdere plekken circuleren. Daardoor is het vaak moeilijk vast te stellen waar criminelen de gegevens precies vandaan hebben gehaald. Daarbij geldt dat de bewijslast in beginsel bij degene ligt die de schade claimt.</p>
<p>Stel bijvoorbeeld dat iemand zonder je toestemming een abonnement op jouw naam afsluit. Om een succesvolle schadeclaim in te dienen, moet aannemelijk worden gemaakt dat de fraudeur daarbij gebruik heeft gemaakt van gegevens die afkomstig zijn uit het datalek. Dat bewijs blijkt in de praktijk vaak lastig te leveren.</p>
<p>In sommige situaties kan een schadeclaim wel kansrijk zijn. Dat is met name het geval wanneer duidelijk kan worden aangetoond dat de fraude direct voortvloeit uit de gelekte gegevens. Denk bijvoorbeeld aan een situatie waarin iemand met jouw persoonsgegevens een lening afsluit en daarbij gegevens gebruikt die aantoonbaar afkomstig zijn uit het datalek. Wanneer je hierdoor financiële schade lijdt, kan er mogelijk wel een grond bestaan om die schade te verhalen.</p>
<h2>Je rechten en aandachtspunten</h2>
<p>Het datalek bij Odido is omvangrijk en kan begrijpelijk tot zorgen leiden. Toch betekent dit niet automatisch dat iedereen recht heeft op een schadevergoeding.</p>
<p>Volgens de regels van de AVG heeft een schadeclaim alleen kans van slagen wanneer je daadwerkelijk schade hebt geleden én kunt aantonen dat deze schade rechtstreeks voortvloeit uit het datalek. In de praktijk blijkt dat bewijs vaak moeilijk te leveren.</p>
<p>Dat neemt niet weg dat het verstandig is om alert te blijven op mogelijk misbruik van je persoonsgegevens en verdachte situaties tijdig te melden.</p>

Pepijn Goes

<p>Pepijn is jurist bij VvAA Legal. Zijn expertises zijn algemeen verbintenissen­recht en consumenten­recht.</p>

Over de auteurs

Fleur van Beijnhem

<p>Fleur is ook jurist bij VvAA Legal. Haar expertise is algemeen verbintenissenrecht.</p>

<p>Wij helpen graag. Bel ons op werkdagen tussen 8.30 en 17.30 uur.</p>

Contact

Cyberaanval Odido GI-901627460

Juridisch

Verzekeren

Risicomanagement

Begin 2026 werd Odido getroffen door een cyberaanval waarbij persoonsgegevens van veel klanten zijn buitgemaakt. Wat betekent dit voor jou en je schadeclaim?

Het Odido-datalek: kunt u schade verhalen?

Begin 2026 werd Odido getroffen door een cyberaanval waarbij persoonsgegevens van klanten zijn buitgemaakt.

<p><strong>Begin 2026 werd telecomprovider Odido getroffen door een grootschalige cyberaanval waarbij persoonsgegevens van miljoenen (oud-)klanten zijn buitgemaakt. Dat roept veel vragen op over de veiligheid van gegevens en de mogelijkheid om schade te verhalen. In dit artikel leggen we uit wat er is gebeurd en wanneer een schadeclaim juridisch kans van slagen heeft.</strong></p>

Het Odido-datalek: kun je schade verhalen?

<p>Op 1 juli 2026 vervallen de wettelijke verlofdagen die zijn opgebouwd in 2025. Of toch niet?</p>
<p>Wettelijke vakantiedagen die werknemers opbouwen, vervallen 6 maanden na de laatste dag van het kalenderjaar. Voor de vakantiedagen van 2025 geldt dus dat ze per 1 juli 2026 komen te vervallen. Een uitzondering geldt voor werknemers die tot aan die datum redelijkerwijs niet in staat waren om vakantie op te nemen, bijvoorbeeld door volledige arbeidsongeschiktheid.</p>
<p>Daarnaast is de administratieplicht van de werkgever een aandachtspunt. De werkgever moet een sluitende verlofadministratie bijhouden en de werknemer tijdig en zorgvuldig informeren over zijn vakantierechten, zodat hij nog vakantie kan opnemen.</p>
<h2>Tijdig én schriftelijk informeren over vakantiedagen</h2>
<p>Dé tip voor werkgevers is om werknemers <strong>jaarlijks, tijdig én schriftelijk</strong> te informeren over:</p>
<ol>
<li>Het saldo aan opgebouwde en niet genoten vakantiedagen.</li>
<li>De einddatum (vóór 1 juli) om deze vakantiedagen op te nemen.</li>
<li>De consequentie van het niet opnemen van het verlof, namelijk dat de dagen per 1 juli van dat jaar komen te vervallen.</li>
</ol>
<p>Voldoet de werkgever niet aan deze informatieverplichting? Dan kan geconcludeerd worden dat de vakantiedagen niet zijn komen te vervallen.</p>
<h2>Vakantiedagen werknemers: de rechtspraak</h2>
<p>Werknemers bouwen jaarlijks vakantiedagen op: wettelijke vakantiedagen (het minimum aantal verplichte dagen, dat 4 keer de arbeidsomvang bedraagt) en bovenwettelijke vakantiedagen (extra vakantiedagen, vastgelegd in een arbeidsovereenkomst of cao).<br><br>In vaste rechtspraak van het Europese Hof van Justitie staat dat de werkgever de werknemer tijdig en nauwkeurig over openstaande wettelijke vakantiedagen moet informeren. Het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon mag niet verloren gaan zonder dat de werknemer daadwerkelijk de mogelijkheid heeft gehad om van dat recht gebruik te maken.</p>
<h2>Case: conflict openstaande vakantiedagen</h2>
<p>In een rechtszaak hadden een werkgever en werknemer een langlopend conflict over openstaande vakantiedagen. De werknemer, een advocaat die van 2005 tot eind 2020 in dienst was, had recht op 25 vakantiedagen per kalenderjaar. Hij vorderde 222 openstaande vakantiedagen van zijn werkgever, wat een bedrag vertegenwoordigde van maar liefst € 74.605 bruto. Met Excel-overzichten kon hij onderbouwen dat hij deze dagen niet had opgenomen; de werkgever kon dit niet met bewijs bestrijden.</p>
<p>Zelf kon de werkgever onvoldoende bewijzen dat aan de zorg- en informatieverplichting was voldaan. Het bericht van de werkgever: 'Zou je je vakantie willen opgeven? Het liefst een aaneengesloten periode van 2 of 3 weken. Het is niet de bedoeling dat je je vakantiedagen opspaart' vond het gerechtshof onvoldoende voor verval van de vakantiedagen. De vordering van werknemer werd daarom toegewezen.</p>
<p>Deze uitspraak bevestigt wederom dat het voor werkgevers van cruciaal belang is om een sluitende verlofadministratie bij te houden én dat werkgever elke werknemer periodiek én tijdig moet informeren dat niet genoten wettelijke verlofdagen komen te vervallen. (Bron uitspraak: ECLI:NL:GHDHA:2021:2386).</p>

Collega's Kletsen Over Vakantie - VVA220052_SHOOT_1_3L0A0980-Standard

Voordat wettelijke vakantiedagen van een werknemer komen te vervallen, moet de werkgever de werknemer hier tijdig en nauwkeurig over informeren. 

Werkgever moet werknemer over vakantiedagen inlichten

Voordat wettelijke vakantiedagen komen te vervallen, moet de werkgever de werknemer hier over informeren. 

<p><strong>Voordat wettelijke vakantiedagen van een werknemer komen te vervallen, moet de werkgever de werknemer hier tijdig en nauwkeurig over informeren. Gebeurt dat niet, dan blijft het recht op vakantie voor niet-opgenomen dagen bestaan. Jurist arbeidsrecht Eva van Bavel legt uit.</strong></p>

Verval van vakantiedagen? Werkgever moet werknemer informeren

<p>Amstelland Zorg is geen klassieke organisatie en wil dat ook niet zijn. Het is een netwerk waarin huisartsen, apothekers en fysiotherapeuten samen optrekken. Bestuurder Jacomien de Jong noemt het liever een organisme dan een structuur: iets dat meebeweegt met de context, de mensen en de vragen die zich aandienen.</p>
<p>Amstelland Zorg is een multidisciplinaire coöperatie waarin georganiseerde huisartsen, apothekers en fysiotherapeuten zijn verenigd. De organisatie werkt aan zorginnovatie en ketensamenwerking, maar ondersteunt ook op het vlak van bedrijfsvoering, arbeidsmarkt, digitalisering en praktijkontwikkeling. Dat kan gaan over samenwerking in de wijk, maar net zo goed over het opstarten of beëindigen van praktijken, gezamenlijke inkoop of het organiseren van zorg die niet in een monodisciplinair contract past.</p>
<p>Daarnaast zijn er negen multidisciplinaire wijksamenwerkingsverbanden. Daar wordt zichtbaar hoe regionale afspraken landen in de dagelijkse praktijk en krijgt de regio vanuit de wijk weer nieuwe ideeen die uitgewerkt kunnen worden. ‘Wij horen vanuit deze wijksamenwerking hoe het gaat in de wijk,’ zegt Jacomien. ‘De beweging van wijk naar regio en weer terug is essentieel.’</p>
<h2>Netwerkleiderschap</h2>
<p>Leidinggeven in zo’n constructie vraagt volgens Jacomien om een andere vorm van leiderschap. ‘Je hebt verantwoordelijkheden voor een grote groep, maar je kunt nauwelijks hiërarchisch sturen. Je bent afhankelijk van draagvlak.’ Dat maakt netwerkleiderschap cruciaal: aanvoelen wanneer je richting moet geven en wanneer je ruimte moet laten.</p>
<p>Ze gebruikt graag het beeld van een dirigent. ‘Mijn rol is om de juiste kleuren en klanken uit de groep te halen. Ik bepaal niet elk detail, maar zorg wel voor samenhang.’ Dat is iets anders dan vooroplopen en het tempo bepalen. ‘Je moet voortdurend in verbinding staan met wat er speelt in het orkest.’</p>
<h2>Kwetsbaarheid als bestuurlijk instrument</h2>
<p>Vertrouwen ontstaat volgens Jacomien niet door zekerheden te etaleren, maar juist door dilemma’s te delen. ‘Soms voel ik bestuurlijk dat een bepaalde stap nodig is, terwijl ik weet dat leden er nog niet zijn.’ Door die spanning expliciet te maken, ontstaat er ruimte voor begrip. ‘Dan kun je je verplaatsen in elkaars positie.’</p>
<p>Dat geldt ook andersom. Leden moeten hun achterban meenemen in keuzes die niet altijd direct positief uitpakken. ‘De vraag die dan onder tafel ligt is: ben je voldoende voor mij opgekomen?’ Door die vragen bespreekbaar te maken, groeit wederzijds vertrouwen.</p>

Jacomien De Jong

<h2>8 soorten ‘nee’</h2>
<p>Weerstand is zelden eenduidig. ‘Een nee is bijna nooit gewoon nee,’ zegt Jacomien. ‘Er kunnen 8 verschillende redenen onder zitten: onzekerheid, gebrek aan informatie, botsende belangen of simpelweg overbelasting.’ Het vraagt nieuwsgierigheid om die lagen te blijven verkennen.</p>
<p>Daarbij maakt Amstelland Zorg gebruik van principes uit deep democracy. Dit is een gespreksmethodiek gericht op inclusieve besluitvorming, waarbij naast de meerderheid ook de wijsheid van de minderheid wordt meegenomen. Dat gebeurt niet volgens een vast stramien. ‘Soms werkt een groepsgesprek, soms kleine groepjes, soms een vissenkom. En soms werkt niets.’ Variatie is belangrijker dan methode. ‘Het gaat erom dat mensen zich op verschillende manieren uitgenodigd voelen om mee te doen.’</p>
<h2>Processen zijn niet lineair</h2>
<p>Rust en overzicht ontstaan niet door alles strak te plannen, erkent Jacomien. ‘In netwerkorganisaties lopen tempo’s nooit gelijk.’ Soms zijn er formele deadlines, terwijl de beweging in de groep tijd nodig heeft. ‘Dan ga je 2 stappen terug om er daarna 1 vooruit te zetten.’</p>
<p>Loslaten is daarbij onvermijdelijk. ‘Als je accepteert dat processen niet lineair zijn, ontstaat er ruimte.’ Die ruimte zit volgens haar niet in controle, maar in verbinding. ‘Lukt het ons om het eerlijke gesprek te blijven voeren? Dat is belangrijker dan een perfecte planning.’</p>
<h2>Faciliteren en begrenzen</h2>
<p>De grens tussen faciliteren en sturen is scherp waar het gaat om verantwoordelijkheid. ‘Wij hebben expertise in besluitvorming, governance en bedrijfsvoering. Dat voegen wij toe.’ Tegelijkertijd blijft de inhoudelijke richting van de zorg bij de professionals. ‘Zij bepalen waar de zorg naartoe gaat.’</p>
<p>Maar als bestuurder draagt Jacomien ook eindverantwoordelijkheid. ‘Ik moet risico’s beheersen en zorgen voor een gezonde organisatie. Daar kan ik stellig in zijn.’ Dat kan soms schuren met het proces of belangen van de leden.</p>

<h2>Multidisciplinair is geen vanzelfsprekendheid</h2>
<p>Een hardnekkig misverstand over multidisciplinaire samenwerking is volgens Jacomien dat je vooraf kunt bepalen wie er wel of niet nodig is. ‘Zodra iemand zegt: die discipline hoeven we er niet bij te betrekken, hoeft dat niet juist te zijn.’ Juist door andere perspectieven toe te voegen, ontstaat inzicht. ‘Je ontdekt wat je zelf te snel invult.’</p>
<p> Die les geldt ook intern van uit de regio-organisatie. ‘Ook wij moeten oppassen dat we niet denken: dit is vast niet relevant voor die groep.’ Aannames zijn vaak de grootste valkuil.</p>
<h2>Geen blauwdruk, wel richting</h2>
<p>Amstelland Zorg ziet zichzelf nadrukkelijk niet als model voor andere regio’s. ‘Er is geen handleiding voor dit soort samenwerking,’ zegt Jacomien. ‘Alles is afhankelijk van geschiedenis, cultuur en context.’ Wat voor haar werkt, is denken in netwerken en organismen in plaats van vaste structuren.</p>
<p>Die manier van werken vraagt acceptatie. ‘Soms word je groter, soms kleiner. Partners kunnen aanhaken of weer loslaten.’ Haar ambitie is niet om te groeien om het groeien. ‘Misschien is het ultieme succes wel dat we onszelf ooit overbodig maken.’</p>
<p>De eerste lijn zal de komende jaren alleen maar belangrijker worden, verwacht ze. Hoe die zich precies ontwikkelt, weet niemand. ‘Maar als we blijven denken in verbinding, vertrouwen en beweging, kunnen we meebewegen met wat komt.’</p>

<p>Jacomien was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Leidinggeven in de eerstelijnszrog betekent steeds vaker: bewegen zonder te duwen.

Netwerkleiderschap in plaats van hiërarchie. 

Leidinggeven in de eerste lijn betekent steeds vaker: bewegen zonder te duwen.

<p><strong>Leidinggeven in de eerstelijnszorg betekent steeds vaker: bewegen zonder te duwen. Richting geven zonder alles dicht te regelen. Niet sturen vanuit positie, maar vanuit verbinding. Dat is het speelveld waarin Jacomien de Jong dagelijks opereert. Als bestuurder van Amstelland Zorg werkt zij niet vanuit hiërarchie, maar vanuit het netwerk zelf: tussen huisartsen, apothekers en fysiotherapeuten die samen verantwoordelijkheid dragen voor de zorg in de regio.</strong></p>

Jacomien de Jong: ‘Netwerkleiderschap in plaats van hiërarchie’ 

<p>De opbrengst kwam tot stand door initiatieven van leden en collega’s, waaronder de jaarlijkse kerstactie in Arts en Auto en deelname aan de fietstour<a rel="noopener" href="https://www.vvaa.nl/over-vvaa/samenwerkingen/amref/africa-classic" target="_blank">&nbsp;Africa Classic</a>. Ook collega’s van VvAA droegen bij, onder meer via de kerstmarkt. Samen laten deze acties zien hoe groot de betrokkenheid is van leden bij het verbeteren van gezondheidszorg wereldwijd. Lees ook <a href="https://www.vvaa.nl/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/wat-als-zorg-zich-aanpast-aan-mensen">de blog van Sigrid Stevens</a>, directeur VvAA Legal. Zij reisde in het kader van de samenwerking tussen Amref en VvAA af naar Kenia.</p>
<h2>Investeren in zorgprofessionals</h2>
<p>De samenwerking tussen Amref en VvAA richt zich op een van de grootste uitdagingen in Afrika: het tekort aan goed opgeleide zorgverleners. Door te investeren in opleiding en ontwikkeling versterken we de basis van zorgsystemen. In 2025 kreeg deze inzet concreet vorm in twee programma’s:</p>
<h3>Leren voor Leven – Zambia</h3>
<p>In Zambia worden lokale zorgverleners opgeleid en begeleid. In 2025:</p>
<ul>
<li>Werden 3.469 zorgprofessionals getraind (waaronder verloskundigen, verpleegkundigen en community health workers)</li>
<li>Bereidden 2.600 studenten zich beter voor op de arbeidsmarkt</li>
<li>Werden nieuwe lesprogramma’s ontwikkeld voor universiteiten om de kwaliteit van zorg al tijdens de opleiding te verbeteren&nbsp;</li>
</ul>
<p>Deze zorgverleners spelen een cruciale rol in hun gemeenschap. Door hen ook te trainen in ondernemerschap vergroten zij hun inkomenszekerheid en blijven zij behouden voor de zorg.</p>
<h3>Amref International University (AMIU) – Kenia</h3>
<p>Ook op academisch niveau maken VvAA-leden impact. Aan de Amref International University worden jonge zorgprofessionals opgeleid voor heel Afrika. In 2025:</p>
<ul>
<li>Studeerden ruim 400 studenten af</li>
<li>Groeide het totaal aantal afgestudeerden naar 4.138 sinds de oprichting</li>
<li>Was 70% van de studenten vrouw, afkomstig uit 32 landen</li>
<li>Biedt de universiteit 36 opleidingen, van verloskunde tot bio-ethiek</li>
</ul>
<p>Een bijzonder moment in 2025 was de opening van de nieuwe campus, waarmee de universiteit haar opleidingscapaciteit verder vergroot.</p>
<h2>Samen maken we de zorg sterker</h2>
<p>Dankzij de betrokkenheid van VvAA-leden kunnen steeds meer zorgprofessionals worden opgeleid en ondersteund. Daarmee verbeteren zij niet alleen de zorg van vandaag, maar dragen zij ook bij aan sterke en toekomstbestendige zorg.</p>

CHW Ethiopia Alemitu Seta Amref Health Africa Genaye Eshetu

Amref Health Africa

<p>Lees meer over de samenwerking tussen VvAA en Amref en de projecten die VvAA samen met haar leden ondersteunt.</p>

KAG06386 Amref Health Africa Steve Kagia

Over VvAA

Dankzij de inzet van VvAA-leden en -collega’s is in 2025 € 280.314 opgehaald voor Amref Health Africa. 

Ruim € 280.000 voor Amref dankzij VvAA-leden 

<p><strong>Dankzij de inzet van VvAA-leden en -collega’s is in 2025 € 280.314 opgehaald voor Amref Health Africa. Met deze bijdrage ondersteunt VvAA programma’s die zich richten op het opleiden en versterken van zorgprofessionals in Afrika. Zo dragen we samen bij aan betere en toegankelijke zorg.</strong></p>

<p>Oostelijk Zuid-Limburg maakt deel uit van de voormalige mijnstreek. Die geschiedenis is nog altijd voelbaar in de spreekkamer. ‘De regio kenmerkt zich door een relatief lage sociaaleconomische status, veel gezondheidsproblemen en lage gezondheidsvaardigheden,’ vertelt Harings. ‘Er is veel hart- en vaatziekte, ongezonde leefstijl, laaggeletterdheid en beperkte zelfredzaamheid. Dat werkt generaties door.’</p>
<p>De zorgvraag is daardoor hoog en vaak complex. Medische klachten zijn regelmatig verweven met sociale problematiek. ‘Je ziet veel patiënten bij wie somatische of psychische klachten beïnvloed worden door schulden, huisvesting, relatieproblemen of een gebrek aan perspectief.’ Dat maakt het huisartsenvak in deze regio intensief, maar ook des te relevanter.</p>
<h2>Van autonomie naar collectief</h2>
<p>Naast zijn werk in de praktijk was Harings jarenlang voorzitter van de medische staf van HOZL. In die rol was hij nauw betrokken bij de ontwikkeling van de zogeheten Pluspraktijken en later de Pluswijken: samenwerkingsverbanden waarin huisartsen van elkaar leren en gezamenlijk verbeteringen doorvoeren.</p>
<p>Het idee achter de Pluspraktijken was simpel, maar krachtig: versterk elkaar. Bouw lerende netwerken, werk met spiegelinformatie en ontwikkel samen innovaties die de zorg verbeteren. ‘In het begin werden er thema’s aangedragen waarvan we dachten: dit is niet per se wat bij ons leeft,’ blikt hij terug. ‘Maar waar we wel meteen enthousiast van werden, was de kracht van het collectief. Dat je samen sterker bent dan alleen.’</p>
<p>Toch vraagt samenwerken iets van huisartsen, zeker van praktijkhouders. ‘Mijn praktijk is mijn koninkrijk,’ zegt Harings met een glimlach. ‘Als ondernemer ben je gewend zelf te bepalen wat je doet. In een collectief moet je accepteren dat jouw idee een andere kleur krijgt dan je misschien zelf bedacht had. Je moet water bij de wijn doen. En je moet vertrouwen hebben dat jouw belangen goed worden meegenomen.’</p>
<p>Dat vertrouwen is cruciaal, tussen huisartsen onderling, maar ook tussen de huisartsenvereniging en de regionale huisartsenorganisatie (RHO). ‘De input moet van onderop komen. Als plannen niet gedragen worden door de werkvloer, gaan ze niet vliegen.’</p>

Luc Harings

<h2>Digitale samenwerking als voorbeeld</h2>
<p>Een concreet voorbeeld van geslaagde regionale samenwerking is de gezamenlijke invoering van een digitale patiënten app. Wat nu vanzelfsprekend lijkt, online afspraken maken of herhaalrecepten aanvragen, was enkele jaren geleden nog pionierswerk.</p>
<p>‘In plaats van dat iedere praktijk zelf het wiel ging uitvinden, hebben we testpraktijken ingericht en samen gezocht naar een passende oplossing,’ vertelt Harings. Vrijwel alle huisartsenpraktijken in de regio werken inmiddels met dezelfde app.</p>
<p>De regionale organisatie faciliteert, monitort en deelt spiegelinformatie, zodat praktijken van elkaar kunnen leren. ‘Je ziet dat patiënten het goed oppakken. Natuurlijk is er een groep die minder digitaal vaardig is, maar het wordt breed omarmd.’</p>
<p>De echte verandering zit volgens hem echter niet alleen bij patiënten, maar bij de praktijkorganisatie zelf. ‘Je moet je werkprocessen aanpassen. Tijd vrijmaken voor e-consulten. Van elkaar leren waarom het bij de ene praktijk beter loopt dan bij de andere.’</p>
<h2>De valkuil van overleg</h2>
<p>Samenwerken is waardevol, maar kent ook valkuilen. ‘Meer overleg leidt niet automatisch tot betere zorg,’ waarschuwt Harings. ‘Je moet oppassen dat je niet verzandt in structuren, formats en KPI’s.’ Wat in de ene wijk werkt, is niet automatisch geschikt voor een andere. ‘Het is nooit one size fits all. Wijken verschillen, netwerken verschillen, mensen verschillen. Je moet ruimte laten voor een eigen kleur en maatwerk.’ Dat vraagt om vertrouwen en de juiste mensen op de juiste plek. ‘Vertaal beleid naar menselijkheid. Anders krijg je weerstand.’</p>
<h2>Trots op wijkherstelverblijf</h2>
<p>Een samenwerking waar Harings met trots op terugkijkt, is het wijkherstelverblijf dat samen met een lokale VVT-instelling werd opgezet. In een verzorgingshuis werden enkele bedden ingericht voor patiënten die tijdelijk niet thuis kunnen blijven, maar geen ziekenhuisopname nodig hebben. ‘Bijvoorbeeld een oudere patiënt die is gevallen, niets heeft gebroken, maar niet zelfstandig uit bed komt. Familie overbelast, ziekenhuis niet nodig. Dan kunnen we diezelfde dag nog een plek regelen.’ Patiënten verblijven er gemiddeld een week, krijgen verzorging, mobilisatie en zo nodig aanvullende ondersteuning. ‘Het voorkomt ziekenhuisopnames en geeft rust aan patiënt én familie.’</p>
<p>Wat dit initiatief succesvol maakte? ‘We hebben het gewoon gedaan. Schouders eronder. Minder praten over regels, meer kijken wat er nodig is in de wijk.’</p>

<p><strong>Uitnodiging<br></strong>Ervaar tijdens ons&nbsp;<a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#banner" target="_blank" title="Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#banner">event Van Solo naar Symfonie</a> hoe sterk samenspel zorgt voor meer resultaat, meer energie én werkplezier in je dagelijkse praktijk en onderneming.</p>
<p>Actief in leiderschap en (regionale) samenwerking? Schrijf je in! Tot 1 april 2026 kosteloos, daarna € 125 (ex. btw). Per locatie 120 kaarten. Wacht niet te lang.</p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/inschrijven/#banner" target="_blank" title="Inschrijven" class="button" data-anchor="#banner">Reserveer je plek nu&nbsp;</a></p>

Van Solo Naar Symfonie (300 X 200 Px)

<h2>De rol van de zorgverzekeraar</h2>
<p>Harings benadrukt dat regionale samenwerking niet alleen draait om huisartsen en RHO’s. ‘Ook de zorgverzekeraar heeft hier een belangrijke rol gespeeld. In ons geval CZ. Het is echt cocreatie geweest.’</p>
<h2>De huisarts van de toekomst</h2>
<p>Hoe ziet de huisartsenzorg er over 5 tot 10 jaar uit? Harings verwacht verschuivingen in organisatie en rolopvatting. ‘Het klassieke onderscheid tussen praktijkhouder en loondienst zal minder scherp worden. We blijven werken met vaste huisartsen in de wijk, dat is de basis, maar we zullen meer ondersteuning organiseren op regionaal niveau.’ Denk aan gezamenlijke contractering, ICT, personeelsbeleid of flexibele inzet van medewerkers. Praktijken worden mogelijk iets groter, maar geen ‘zorgfabrieken’. ‘Schaalvergroting is een jeukwoord, maar je moet sommige zaken slimmer organiseren om ruimte te houden voor het echte werk.’ Dat echte werk verschuift steeds meer richting de verbinding tussen zorg en welzijn. ‘We moeten de transitie maken van zorg naar gezondheid,’ zegt hij. ‘Als huisarts blijf ik medisch generalist. Maar ik moet beter signaleren wanneer problemen buiten het medische domein liggen. Dan is het mijn taak om iemand verder te helpen, bijvoorbeeld via een welzijnscoach. ’Niet alles zelf oplossen, maar wel de juiste ingang bieden.</p>
<p>‘In de wijk gebeurt het,’ besluit Harings. ‘Daar kennen we onze patiënten. Daar ligt de sleutel voor toekomstbestendige huisartsenzorg.’</p>

<p>Luc was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim.&nbsp;</p>

De huisartsenzorg in Oostelijk Zuid-Limburg staat onder druk: zorgvraag, personeelstekorten en regiokenmerken.

‘In de wijk gebeurt het’ 

<p><strong>De huisartsenzorg in Oostelijk Zuid-Limburg staat onder druk. Niet alleen door personeelstekorten of toenemende zorgvraag, maar ook door de specifieke kenmerken van de regio. In Landgraaf werkt huisarts en praktijkhouder Luc Harings midden in die realiteit. Als voormalig voorzitter/bestuurder van de medische staf van Huisartsen Oostelijk Zuid-Limburg (HOZL) weet hij bovendien hoe belangrijk regionale samenwerking is om het verschil te maken. ‘Je kunt het niet meer alleen,’ zegt hij. ‘Maar samenwerken betekent ook dat je iets moet durven loslaten.’</strong></p>

Luc Harings: ‘In de wijk gebeurt het’ 

<h2>1. Plan je route en informeer je over je bestemming</h2>
<p>Bepaal je route en tussenstops, zorg dat de luchthaventransfer of huurauto geregeld is en weet waar je de eerste nacht slaapt. Lees jezelf voor vertrek in over de belangrijkste gewoontes en regels van het land. Check daarnaast het&nbsp;<a rel="noopener" href="https://www.nederlandwereldwijd.nl/" target="_blank" title="Ga naar Nederlandwereldwijd.nl">reisadvies</a> van de Nederlandse overheid. Reis je naar een land met een negatief reisadvies, dan ben je niet verzekerd als er iets gebeurt.</p>

<h2>2. Laat je huis veilig achter</h2>
<p>Inbrekers over de vloer, daar zit je niet op te wachten. Maak voordat je de deur achter je dichttrekt een rondje door je huis. Sluit alle ramen en deuren, zet timers op een aantal lampen in je huis en vraag buren of vrienden of ze je post regelmatig uit de brievenbus willen halen. Meer slimme ideeën? Bekijk onze 7 tips om <a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/inbraakpreventie-inbraak-voorkomen/" title="Inbraakpreventie inbraak voorkomen">inbraak te voorkomen</a>.&nbsp;</p>
<h2>3. Controleer de dekking van je verzekeringen</h2>
<p>Als er tijdens je reis iets gebeurt, dan is het fijn als je hiervoor verzekerd bent. Controleer voordat je op reis gaat de dekkingen van je verzekeringen. Bijvoorbeeld van je <a href="/verzekeringen/doorlopende-reisverzekering/" title="Doorlopende reisverzekering">reisverzekering</a>. Want heb je voldoende bagagedekking? En welke medische kosten worden er in het buitenland vergoed? Denk ook aan dekking voor bijzondere sporten zoals duiken en skiën.</p>
<p>Ga je met de auto op pad? Controleer dan de dekking van je <a href="/verzekeringen/autoverzekering/" title="Autoverzekering">autoverzekering</a> op pechhulp en schade in het buitenland. Een extra dekking afsluiten is zo geregeld en het geeft je rust en zekerheid.</p>

<ul>
<li>Thuiswonende of studerende kinderen die zelfstandig op reis gaan zijn meestal meeverzekerd op je eigen<span style="text-decoration: underline;"><a href="/verzekeringen/doorlopende-reisverzekering/" title="Doorlopende reisverzekering"></a></span> reisverzekering met gezinsdekking. Kijk in de voorwaarden hoe het zit.</li>
<li>Bij de <a href="/verzekeringen/doorlopende-reisverzekering/" title="Doorlopende reisverzekering">VvAA Doorlopende reisverzekering</a> zijn je medische apparatuur en laptop mee­verzekerd.</li>
<li>Wil je een bijzonder weekendje weg? Zoek dan eens in ons <a href="/voor-leden/ledenvoordeel/" title="Naar ledenvoordeel">exclusieve ledenvoordeel</a> naar een leuke aanbieding.</li>
</ul>

<h2>4. Regel je geld- en bankzaken vooraf</h2>
<p>Een gestolen creditcard, een stroomstoring of een pinpas die buiten Europa niet werkt. Voorkom stressvolle momenten en zorg dat je in het buitenland altijd kunt betalen. Wat kun je doen?</p>
<ul>
<li>Neem een extra betaalpas of creditcard mee. Bewaar deze op een veilig plek in je bagage en zeker niet bij je andere betaalpassen.</li>
<li>Ga je buiten Europa op vakantie? Stel je betaalpas dan in voor het werelddeel waar je naartoe gaat. Dit doe je eenvoudig via de app van jouw bank.</li>
<li>Neem altijd een klein bedrag aan contant geld mee.</li>
</ul>
<h2>5. Bewaar je belangrijke spullen in je handbagage</h2>
<p>Ga je met het vliegtuig op vakantie? Doe je belangrijkste spullen zoals medicijnen, bril of lenzen in je handbagage. Maak foto’s of scans van je paspoort, rijbewijs, zorgpas en polisblad. Bewaar deze gegevens op een veilige plek. Ook is het verstandig om je opladers en een setje schone kleding in je handbagage te stoppen. Is je ruimbagage onverhoopt vertraagd of zoekgeraakt? Dan heb je de belangrijkste spullen bij de hand voor je eerste vakantiedagen.</p>
<h2>6. Laat je auto voor vertrek goed nakijken</h2>
<p>Ga je met de auto op vakantie? Controleer je auto vóór vertrek. Denk aan je banden, remmen, olie en verlichting. Verder is het in sommige Europese landen verplicht om een gevarendriehoek, veiligheidsvest en reservewiel bij je te hebben. Neem ook je reservesleutel, een deken en wat extra flesjes water mee. Zo ga je zorgeloos de weg op.</p>
<h2>7. Wees voorbereid op noodgevallen</h2>
<ul>
<li>Zoek de lokale noodnummers van je bestemming van tevoren op. Zet het internationale noodnummer in je mobiele telefoon of schrijf het op. In Europa is dat 112, maar dat werkt niet overal.</li>
<li>Heb je een verzekering bij VvAA en onderweg pech? Of heb spoedeisende hulp nodig? Neem eerst contact op met <a href="/service/zelf-regelen/schade-melden/artsen-alarm-service/" title="Artsen Alarm Service">Artsen Alarm Service (AAS)</a> via <a href="bel:0302412908">+31 30 241 29 08</a>. Artsen Alarm Service is 24/7 beschikbaar, ook als je in het buitenland bent.</li>
<li>Geef je reisroute en verblijfplaatsen door aan familie of vrienden thuis.</li>
<li>Neem je zorgpas mee en zorg ervoor dat je zorgpas een European Health Insurance Card (EHIC) is. Hiermee heb je recht op noodzakelijke medische zorg tijdens een tijdelijk verblijf in het buitenland.</li>
</ul>
<p>Succes met je koffers pakken en vergeet vooral niet om te genieten tijdens je vakantie. Goede reis!</p>

<ul>
<li>Onbezorgd op reis? Kies dan voor de <a href="/verzekeringen/doorlopende-reisverzekering/" title="Naar de doorlopende reisverzekering">VvAA Doorlopende reisverzekering</a>.&nbsp;</li>
<li>Ga nog beter verzekerd op weg met de <a href="/verzekeringen/autoverzekering/" title="Naar autoverzekering">VvAA Autoverzekering</a>.&nbsp;</li>
</ul>

Zorgeloos op reis met deze tips - WM9997

Op vakantie wil je graag ontspannen en genieten. Voorkom stress en bereid je reis goed voor met onze 7 praktische tips. Denk aan je verzekeringen!

Ontspannen op reis met onze 7 tips

Op vakantie wil je graag ontspannen en genieten. Bereid je reis goed voor met onze 7 praktische tips.

<p><strong>Op vakantie wil je ontspannen en genieten.&nbsp;</strong><strong>Met een paar simpele voorbereidingen voorkom je stress en kun je met een gerust hart op reis. In dit artikel helpen we je graag op weg met 7 praktische tips.</strong></p>

<p>In 2026 is ongeveer 45% van de totale hypotheekschuld aflossingsvrij. Dat baart de toezichthouders AFM, DNB en de Europese Centrale Bank al jaren zorgen. Daarom hebben zij hierover afspraken gemaakt met hypotheekverstrekkers. </p>
<p>Verschillende grote banken scherpen daarom per 2026 hun beleid aan. </p>
<p>In grote lijnen wil dit zeggen dat hypotheekverstrekkers:<br><br>•    Een lager maximaal aflossingsvrij deel toestaan. 30% van de woningwaarde in plaats van 50%.<br>•    Een absoluut maximum zetten op het bedrag dat je aflossingsvrij kunt lenen. € 150.000.</p>
<h2>Dat betekent voor jou</h2>
<p>Of de nieuwe regels gevolgen voor jou hebben? Dat hangt vooral af van jouw situatie en van je hypotheekverstrekker. Maar het speelt natuurlijk vooral als er veranderingen aankomen.</p>
<h3>Je hebt al een aflossingsvrije hypotheek</h3>
<p>Zonder wijzigingen blijven je bestaande afspraken gelden. Maar: ga je oversluiten, verbouwen of verhuizen? Of is de einddatum van je hypotheek bereikt en moet je nog restschuld financieren? Dan kun je te maken krijgen met de nieuwe norm van maximaal 30% en het plafond van € 150.000. Dit kan gevolgen hebben voor je maandlasten omdat je een deel moet omzetten naar een annuïtaire of lineaire hypotheek.</p>
<p><em>Goed om te weten: wil je binnen 10 jaar voor je AOW een hypotheek afsluiten (bijvoorbeeld om restschuld of verbouwing te financieren)? Dan kijken banken ook naar je pensioeninkomsten. Daardoor kan het zijn dat er minder hypotheek mogelijk is, laat je dus altijd tijdig informeren.</em></p>
<h3>Je wilt een nieuwe aflossingsvrije hypotheek</h3>
<p>Het was al niet mogelijk om een volledig aflossingsvrije hypotheek af te sluiten als je de hypotheekrenteaftrek wilde behouden. Nu komt daar bovenop dat veel banken nog maar tot 30% van de woningwaarde én tot een maximumbedrag aflossingsvrij toestaan. De nadruk ligt dus meer op een gezonde aflossingsstructuur die ook na je pensionering betaalbaar blijft.<br><br>Kortom: heb je veranderplannen? Ga dan op tijd in gesprek met je adviseur.</p>

<ul>
<li>Breng je huidige hypotheekvorm, looptijden en rentevastperiodes in kaart. Zo weet je hoe je ervoor staat.</li>
<li>Bedenk of je binnen nu en enkele jaren wil verbouwen, verhuizen of oversluiten.</li>
<li>Plan een gesprek met je <a href="/advies/hypotheekadvies/" title="Hypotheekadvies">hypotheekadviseur</a>. Doe je dat op tijd, dan kun je optimaal meebewegen met de veranderingen.</li>
</ul>

acties

<h2>Maak een bewuste afweging</h2>
<p>In een gesprek denken we graag met je mee. We bekijken bijvoorbeeld de mogelijkheden die je hebt om (extra) af te lossen, te sparen of vermogen op te bouwen. En wat er gebeurt met je maandlasten als een deel aflossingsvrij nu of later wordt omgezet naar annuïtair of lineair. Zo kun jij een bewuste afweging maken.</p>

Naar meer informatie over hypotheekadvies

<p>Wist je dat het voor zorg­professionals niet altijd makkelijk is om een hypotheek te krijgen? Zeker als je een tijdelijk contract hebt, net gestart bent als waarnemer of pas bent toegetreden tot een maatschap. Bij VvAA Hypotheek­advies kijken we naar je verwachte inkomens­groei en krijg je eerder een hypotheek.</p>

<p>Wij helpen graag. Bel ons op werk­­dagen tussen 8.30 en 17.30 uur.</p>

Aflossingsvrije Hypotheek WM0934

Wonen

Financieel

Diverse grote hypotheekverstrekkers hebben hun beleid voor aflossingsvrije hypotheken aangescherpt. Wat dit voor jou betekent leggen we je uit in dit artikel.

Nieuwe regels voor aflossingsvrije hypotheken

Advies en diensten

Verschillende grote hypotheekverstrekkers hebben hun beleid voor aflossingsvrije hypotheken aangescherpt. 

<p class="MsoNormal"><strong>Verschillende grote hypotheekverstrekkers hebben hun beleid voor aflossingsvrije hypotheken aangescherpt. Wat dit voor jou betekent? Dat leggen we je uit in dit artikel. Sowieso geldt: heb je veranderplannen? Ga in gesprek met je hypotheekadviseur.</strong></p>

<p>Wat Esther aanspreekt aan haar rol, is dat het niet bij plannen en rapporten blijft. ‘Ik zeg altijd: visie zonder actie is hallucinatie. Ik word heel gelukkig als ik zie dat we als team echt een bijdrage leveren aan een maatschappelijke opgave.’ Dat voelt ze het meest in de praktijk. ‘Als ik in huisartspraktijken kom en mensen zeggen: ‘Dat heeft ons echt geholpen. We kunnen nu op vrijdagmiddag even vrij nemen, want we hebben het beter ingeregeld. Of als patiënten tevreden zijn: terug te horen via metingen.’</p>
<h2>De pluspraktijk als antwoord op regionale druk</h2>
<p>De pluspraktijk begon in 2016 als pilot met 15 praktijken. 4 jaar lang werd getest, gemeten en geëvalueerd, niet alleen op tevredenheid van huisarts en patiënt, maar ook op doelmatigheid. Dat laatste was essentieel, omdat de aanpak investering vraagt van zowel zorggroep als praktijken en verzekeraar. De uitkomsten waren overtuigend. Esther zag dat digitalisering mensen met laagcomplexe vragen sneller hielp, terwijl er juist ook extra aandacht kwam voor kwetsbare groepen. In de regio werd ingezet op principes als positieve gezondheid en op meer tijd en begeleiding voor patiënten met complexe problematiek. Tegelijkertijd bleek dat praktijken gerichter gingen verwijzen. ‘We hebben aangetoond dat door deze manier van werken ook veel minder verwezen werd’, vertelt ze. ‘Doordat patiënten beter in beeld zijn en beter begeleid worden, wordt er veel gerichter verwezen.’</p>
<h2>Samen leren en verbeteren</h2>
<p>Een belangrijk onderdeel van het succes was dat leren niet vrijblijvend bleef. Praktijken werden in netwerken ingedeeld en kregen inzicht in cijfers via dashboards. Dat maakte het gesprek concreet en stimuleerde onderlinge reflectie. ‘We hebben alle praktijken voorzien van een dashboarding tool’, zegt Esther. ‘Door inzicht te krijgen in elkaars cijfers konden ze zien: hoe kan dat dan? Ik heb ook een achterstandswijk en jij verwijst twee keer meer naar cardiologie dan ik. Waar ligt dat aan?’ Het leidde tot uitwisseling van best practices en een cultuur van samen verbeteren.</p>
<p>Op basis van de pilot besloot de verzekeraar in 2020 tot regionale uitrol. Deelname was vrijwillig, maar bijna alle praktijken sloten zich aan. ‘Op twee huisartsen na, die gingen met pensioen, is iedereen aangesloten bij dit concept’, vertelt Esther. Voor haar laat dat zien dat regionale organisatiekracht ook een antwoord kan zijn op commerciële ketens in de huisartsenzorg. ‘Als zorggroepen in Nederland dit zo gaan organiseren, heb je een mooi antwoord op commerciële ketens. Het voordeel is daarnaast dat je veel beter de context van de regio erin kunt betrekken. Je doet meer recht aan de kleur lokaal.’</p>
<h2>Eerst de basis op orde</h2>
<p>Die regionale context werd ook de reden om het concept verder te ontwikkelen. De pluspraktijk richtte zich eerst vooral op hoe praktijken hun processen en zorginhoud konden vernieuwen, met programmalijnen rondom digitalisering, doelmatigheid en zorg voor specifieke doelgroepen, naast stevige ondersteuning op bedrijfsvoering. Dat laatste bleek noodzakelijk toen de aanpak werd opgeschaald. ‘Die pilotpraktijken waren de slimste jongetjes van de klas’, zegt Esther. ‘Die hadden de basis op orde en konden innovaties vrij makkelijk implementeren. Maar toen we naar de hele grote groep gingen, merkten we: wacht even, dat is niet zo evident voor iedereen.’</p>
<p>Daarom werd er geïnvesteerd in het ‘basis op orde’ brengen, met praktijkmanagement, scans en leergangen over HR, financiën, logistiek en inkoop. Want als de dagelijkse organisatie wankelt, is veranderen bijna onmogelijk. ‘Als je een hele hoop personeelsproblemen hebt, dan kun je niet je processen aanpassen’, vat Esther samen. ‘Dus zijn we ook gaan investeren in een programma om met name die basis op orde te brengen.’</p>

Esther Van Engelshoven

<h2>Van pluspraktijk naar pluswijk</h2>
<p>De volgende stap werd wijkgerichter samenwerken: de pluswijk. De aanleiding kwam deels uit gesprekken met huisartsen over positieve gezondheid, waar al snel zichtbaar werd dat achter zorgvragen vaak sociale problemen schuilgaan. ‘Dan blijkt dat iemand niet buikpijn heeft omdat hij een buikprobleem heeft, maar omdat hij schulden heeft’, vertelt Esther. ‘Dan ga je doorverwijzen naar maatschappelijk werk, maar vervolgens zeggen huisartsen: ‘We weten niet bij wie we moeten zijn. Er zijn lange wachttijden. We hebben het nu in kaart gebracht, maar we krijgen het niet geregeld.’’</p>
<p>Met middelen uit het Integraal Zorgakkoord (IZA) werd de pluswijk uitgebreid aangezet, met stevige inzet op welzijnscoaches, de doorbraakmethode en wijkgerichte pilots waarin professionals en inwoners samen optrekken. Esther noemt het belang van welzijnscoaches, die mensen weer verbinding laten maken met hun omgeving en zo ook somatische en psychische klachten helpen verminderen. Voor multiprobleemgezinnen wordt de doorbraakmethode ingezet, waarbij niet regels en loketten, maar het echte knelpunt centraal staat. ‘Die methode kijkt: wat heeft deze persoon nu echt het hardst nodig? En hoe kunnen we dat organiseren, misschien los van allerlei regels en procedures?’</p>
<p>Daarnaast werken 6 pilotwijken met een budget en een brede groep betrokkenen aan sociale cohesie, van welzijnswerkers en wijkzorg tot huisartsen en inwoners. ‘Wat voor burgerinitiatieven zijn er? Welke verenigingen? Wat kunnen we samen nog meer organiseren om die cohesie te krijgen?’ Het doel is dat de wijk zelf sterker wordt, zodat mensen elkaar eerder weten te vinden en zorgvragen minder snel medische vragen worden.</p>
<h2>Wanneer is een pluswijk geslaagd?</h2>
<p>Wanneer is een pluswijk geslaagd? Esther gelooft niet in blauwdrukken. ‘Als de inwoners echt ervaren dat ze het meer samen doen, dat ze beter weten waar ze terecht kunnen met hun vragen en dat er een natuurlijker samenwerking ontstaat tussen het sociaal domein en het zorgdomein.’</p>
<p>Voor huisartsen moet dat merkbaar worden in snelheid en gemak van schakelen, en in kennis van wat er in de wijk beschikbaar is. ‘Dat je beter een beeld hebt: wat voor opties heb ik in de wijk? Een wandelclub, ervaringsdeskundigen, noem maar op. En dat je makkelijker en sneller kunt schakelen met die andere domeinen.’ Haar droom gaat nog verder: ‘Dat het ook veel meer fysiek bij elkaar komt. Dat je huisartsenzorg bij het sociaal domein combineert, misschien bij een school of een verzorgingshuis, en dat je elkaar letterlijk makkelijker weet te vinden.’</p>
<h2>Invloed houden begint bij goede organisatie</h2>
<p>Een rode draad in Esthers verhaal is invloed houden als huisarts, juist in grote veranderprogramma’s. Dat vraagt om goed georganiseerde governance en echte inspraak. In Oostelijk Zuid-Limburg zijn alle praktijkhoudende huisartsen verenigd in een vereniging die aandeelhouder is van het bedrijf. ‘Op die manier hebben de leden invloed via het bestuur, maar ook via de ledenvergaderingen op wat wij organiseren’, zegt Esther. ‘We willen aansluiten bij de wensen en behoeften van onze achterban.’</p>
<p>Die gezamenlijke organisatiekracht was ook cruciaal bij een moment dat haar persoonlijk bijbleef: het gezamenlijk optrekken met gemeenten voor de pluswijk-aanpak. Met 8 gemeenten in de regio was dat geen vanzelfsprekendheid. Toch lukte het om gezamenlijk een plan te maken en in te dienen. ‘Iedere gemeente doet vaak heel erg zijn eigen ding, dat is ook het idee van decentralisatie’, zegt Esther. ‘Dus dat daar zo mooi samen in opgetrokken werd omdat het gezamenlijk belang gezien werd, daar was ik wel heel trots op.’</p>

<p><strong>Uitnodiging<br></strong>Ervaar tijdens ons&nbsp;<a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#banner" target="_blank" title="Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#banner">event Van Solo naar Symfonie</a> hoe sterk samenspel zorgt voor meer resultaat, meer energie én werkplezier in je dagelijkse praktijk en onderneming.</p>
<p>Actief in leiderschap en (regionale) samenwerking? Schrijf je in! Deelname kost vanaf 1 april 2026 € 125 (inclusief btw). Let op: een editie kan vol zitten.</p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/inschrijven/#banner" target="_blank" title="Inschrijven" class="button" data-anchor="#banner">Reserveer je plek nu&nbsp;</a></p>

<h2>Landelijke valkuilen en urgente keuzes</h2>
<p>Tegelijkertijd ziet ze landelijk risico’s. Zorggroepen moeten volgens haar eerst logisch en stevig georganiseerd zijn in hun werkgebied, met een heldere rol voor huisartsen. ‘De inspraak van de huisarts moet je goed regelen’, zegt ze. ‘Anders verlies je je achterban. Dan worden ze argwanend: gaat de zorggroep dadelijk bepalen wat er in mijn praktijk gebeurt?’</p>
<p>Ze kijkt ook kritisch naar de snelheid waarmee regionale eerstelijns-samenwerkingsverbanden vorm krijgen. ‘Ik vind het een mooie ontwikkeling, maar het begint met het organiseren van de huisartsenzorg zelf’, zegt Esther. ‘En het gevaar is dat, als huisartsen nog niet voldoende georganiseerd zijn, een grote organisatie de lead neemt in zo’n verband. Dat zou ik jammer vinden.’</p>
<p>Voor de komende jaren is haar boodschap urgent en praktisch tegelijk: investeer in elkaar, in de wijk en in regionale samenwerking, zodat huisartsen met een stevig plan aan tafel zitten. ‘Als je een plan hebt vanuit het perspectief van de huisarts, heb je ook een veel betere onderhandelingspositie naar de andere partijen.’</p>
<h2>Zonder fundament geen vernieuwing</h2>
<p>Een ander punt dat Esther belangrijk vindt, gaat over de financiering die deze regionale kracht mogelijk maakt. Veel zorggroepen leunen op ketenzorgmiddelen als fundament onder hun organisatie. Landelijke ontwikkelingen die ketenzorg rechtstreeks bij individuele praktijken willen beleggen, vindt ze riskant. Niet alleen omdat ketenzorg per definitie samenwerking vergt met andere partijen, maar ook omdat het de basisfinanciering van zorggroepen kan uithollen. ‘Dan mis je het fundament om de ondersteuning van praktijken en de versterking van wijken regionaal te organiseren’, waarschuwt ze. En juist dat is nodig om te voorkomen dat goede ideeën blijven hangen in overlegstructuren.</p>
<p>De Zuid-Limburgse aanpak laat zien dat luisteren minstens zo belangrijk is als sturen, en dat echte verandering vraagt om een combinatie van regionale organisatiekracht en wijkgerichte nabijheid. De pluspraktijk begon met het vernieuwen van werkwijzen in de praktijk, maar groeit nu door naar een netwerk waarin zorg en welzijn elkaar sneller vinden. Niet als blauwdruk van bovenaf, maar als beweging die in de wijk moet landen. ‘We moeten het samen doen’, is de kern die Esther steeds weer terugbrengt. Vandaag, om morgen beter samen te werken.</p>

<p>Esther was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Zuid-Limburg moest eerder dan andere regio’s de huisartsenzorg anders organiseren.

Bouwen aan toekomstbestendige huisartsenzorg 

<p><strong>Zuid-Limburg moest eerder dan andere regio’s de huisartsenzorg anders organiseren. Vergrijzing, armoede en stapelende problematiek zetten de toegankelijkheid onder druk. ‘We moesten eerder iets bedenken om te zorgen dat de zorg toegankelijk en goed bleef’, zegt Esther van Engelshoven, bestuurder bij Huisartsen Oostelijk Zuid-Limburg.</strong></p>

Hoe Zuid-Limburg bouwt aan toekomstbestendige huisartsenzorg 

<h2>Een warm welkom en blik op 101 jaar VvAA</h2>
<p>Bart Janknegt, voorzitter van de hoofddirectie van VvAA Groep B.V., opende de bijeenkomst. Hij nam de aanwezigen mee in de rijke historie van de inmiddels 101‑jarige vereniging, die ooit begon met een groep zorgverleners die de krachten bundelde. Diezelfde beweging zag hij vandaag opnieuw ontstaan: zorgprofessionals die zich verenigen om hun werkomgeving te verbeteren. De campagne #vaniknaarwij is daarvan een krachtig voorbeeld. Een initiatief waarin zorgverleners zelf in actie komen, gesteund door VvAA.&nbsp;</p>

VVAA VANIKNAARWIJ 20 3 2026 02985

<h2>Hoe een gesprek op het schoolplein het begin werd van een beweging</h2>
<div class="OutlineElement Ltr SCXW202197591 BCX8">
<p>Dagvoorzitter Casper van Koppenhagen ging vervolgens in gesprek met initiatiefnemers Marike Broekman, Annick Kronenburg en Marijn Houwert over het ontstaan van het boek en de campagne. Marijn vertelde hoe het idee ontstond op het schoolplein, terwijl zij op hun kinderen stonden te wachten. </p>
<p>Daar deelde Annick openhartig dat zij was gestopt als neurochirurg vanwege de cultuur in het ziekenhuis. Een groot verlies na jarenlange studie, enorme toewijding en in een periode waarin de zorg al kampt met grote personeelstekorten. Dat gesprek vormde het startpunt om de handen ineen te slaan en een campagne te ontwikkelen die cultuurverandering in de zorg op de agenda zet. </p>
</div>
<div class="OutlineElement Ltr SCXW202197591 BCX8">
<p class="Paragraph SCXW202197591 BCX8">Deze missie sloot naadloos aan bij het VvAA‑thema Zin in Zorg. In 2025 ging de campagne van start met <a href="https://www.vvaa.nl/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/wat-voor-collega-ben-jij">de video Wat voor collega ben jij? #vaniknaarwij</a>, gevolgd door <a href="https://www.vvaa.nl/nieuws-en-kennis/podcasts/zin-in-zorg">een podcastserie</a> door revalidatiearts en podcastmaker Casper van Koppenhagen en huisarts en VvAA‑bestuurslid Danka Stuijver. Nu is daar het boek aan toegevoegd. </p>
</div>

VVAA VANIKNAARWIJ 20 3 2026 00715

<h2>De antropologische blik van dr. Danielle Braun&nbsp;</h2>
<div class="OutlineElement Ltr SCXW43057746 BCX8">
<p>Het inhoudelijke hoogtepunt van de middag was de lezing van dr. Danielle Braun, antropoloog en directeur van de Academie voor Organisatiecultuur. Zij schetste hoe organisaties zich ontwikkelen, vaak in kleine, nauwelijks zichtbare stappen. Verandering voltrekt zich meestal vanzelf, zo benadrukte ze: 'Je rol is om de omgeving een beetje te stutten. Gras gaat niet harder groeien als je eraan trekt.'&nbsp;</p>
<p>Braun sprak ook over het belang van het toelaten van ongemak bij groei: 'Durf comfortabel te zijn met oncomfortabel zijn.' Daarnaast ging zij in op de verschillende rollen die mensen in organisaties vervullen, en hoe die rollen meebewegen binnen veranderende culturen.&nbsp;</p>
</div>

VVAA VANIKNAARWIJ 20 3 2026 03413

<h2>Een afsluiting die bleef hangen</h2>
<div class="OutlineElement Ltr SCXW43057746 BCX8">
<p class="Paragraph SCXW43057746 BCX8"><span class="NormalTextRun SCXW190439643 BCX8">Ze sloot af met een video over de 200 paarden die jaren geleden vast kwamen te zitten op een kwelder bij de Friese plaats Marrum door hoogwater. Verschillende reddingspogingen mislukten, totdat zes vrouwen te paard het water ingingen en de dieren meenamen naar het droge. Braun: 'Paarden vang je met paarden. Mensen vang je met mensen.' Een krachtige oproep om zelf het goede voorbeeld te geven. Anderen volgen vanzelf.&nbsp;</span></p>
<h2>Overhandiging en feestelijke afsluiting</h2>
<div class="OutlineElement Ltr SCXW43057746 BCX8">
<p class="Paragraph SCXW43057746 BCX8">Na de lezing vond een symbolisch overhandigingsmoment van het eerste (e)boek plaats. De middag werd feestelijk afgesloten met een borrel, waar aanwezigen volop gelegenheid hadden om verder met elkaar in gesprek te gaan.&nbsp;</p>
</div>
<p class="Paragraph SCXW43057746 BCX8">&nbsp;</p>
</div>

VVAA VANIKNAARWIJ 20 3 2026 01014

Lezing VVAA 20 Mrt26

VVAA VANIKNAARWIJ 20 3 2026 03756

Ruim 100 zorgprofessionals bij inspirerende #vaniknaarwij‑bijeenkomst over zorgcultuur.

Inspiratiesessie #vaniknaarwij voor zorgprofessionals

Inspirerende bijeenkomst #vaniknaarwij met ruim 100 bezoekers en een gastlezing van antropoloog dr. Braun.


<p><strong>Afgelopen vrijdag 20 maart verzamelden ruim 100 VvAA‑leden, bestuursleden en zorgboegbeelden zich in ’t Hart. Zij kwamen bijeen voor een inspirerende middag in het teken van #vaniknaarwij. Aanleiding was de lancering van het eerste VvAA-(e)boek onder de vlag Zin in Zorg. Dit boek is een mijlpaal binnen de bewustwordings­campagne #vaniknaarwij - Wat voor collega ben jij? De campagne startte in 2025 om de dialoog over cultuurverandering in de zorg te stimuleren.</strong></p>

Inspiratiesessie #vaniknaarwij druk bezocht 

<p>‘Als je allemaal dezelfde instrumenten hebt, wordt het saai,’ zegt Boer. ‘Dat geldt net zo goed voor de zorg.’ Volgens Boer vraagt <a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#artikel" target="_blank" title="Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#artikel">goed samenspel in de zorg</a>, net als in de muziek, om ruimte voor verschillende stemmen. ‘Oudere opleiders en jongere collega’s brengen elk hun eigen ritme, ervaring en perspectief mee. Omdat zij in een andere tijdsgeest zijn opgegroeid, kijken zij soms anders naar werk, samenwerken en verantwoordelijkheid. Juist die verschillen kunnen de zorg versterken, mits je bereid bent naar elkaar te luisteren en elkaar echt te begrijpen.’</p>
<p>Dat betekent volgens Boer niet dat de ene generatie gelijk heeft en de andere niet. Integendeel: de zorg heeft die verschillen juist nodig. ‘We staan voor enorme uitdagingen en gaan het niet redden als we alles blijven doen zoals we het altijd deden. Dan heb je mensen nodig die vanuit verschillende ervaringen naar het werk kijken, nieuwe vragen stellen en helpen bewaken wat op de lange termijn houdbaar is.’</p>
<p>‘Er zijn uiteindelijk meer overeenkomsten dan verschillen,’ vervolgt ze. ‘Mensen kiezen nog steeds voor de zorg omdat ze van betekenis willen zijn. Alleen de manier waarop ze willen werken, verschilt soms.’</p>
<h2>Wat een orkest zichtbaar maakt over leiderschap</h2>
<p>Waar Boer de dynamiek tussen generaties duidt, maakt Kuyvenhoven voelbaar wat samenwerking in de praktijk vraagt. In een orkest is dat direct hoorbaar. ‘Musiceren in een orkest is een bijzonder systeem,’ zegt hij. ‘Je moet voortdurend met elkaar testen: zijn we nog met hetzelfde doel bezig? De dirigent is daarbij de enige die zelf geen klank maakt. Je staat aan het roer, maar je voert niet zelf uit. Dat betekent dat je richting moet geven én gevoelig moet blijven voor wat er in de groep gebeurt.’</p>
<p>Daarin zit voor hem de kracht van de metafoor. Een orkest vraagt om leiderschap zonder dat alles om macht draait. Om duidelijkheid zonder verstikking. Om structuur, timing, luisteren en ruimte geven. ‘Als dirigent moet je soms heel sturend zijn,’ zegt Kuyvenhoven. ‘Maar je moet net zo goed sensitief blijven voor individuele kwaliteiten en verschillen. Als dat in balans is, groeit het gezamenlijke resultaat.’ Dat merkt hij ook in het jeugdorkest dat hij leidt. Daar zijn de niveauverschillen groot. ‘Dan is het verleidelijk om vooral aandacht te geven aan de besten. Maar het echte werk zit in het meenemen van de hele groep. Ook de minder sterke spelers moeten zich gezien en gehoord voelen. Pas dan ontstaat vertrouwen.’</p>

Kuyvenhoven Foto Maarten Kools

<h2>Regie is iets anders dan controle</h2>
<p>Een belangrijke les uit de muziek gaat over leiderschap. Of preciezer: over regie. Want regie is niet hetzelfde als overal bovenop zitten. ‘Hiërarchie is op zichzelf helemaal niet verkeerd,’ zegt Kuyvenhoven. ‘In een orkest is hiërarchie zelfs noodzakelijk. Anders kun je niet goed functioneren. Maar hiërarchie wordt vaak verward met macht, of met misbruik van macht. Dat is iets heel anders.’</p>
<p>Boer herkent dat ook in de zorg. ‘Oudere en jongere collega’s zijn anders opgeleid. Waar de één is gevormd in een meer hiërarchische context, is de ander meer gewend aan dialoog en afstemming. Als je daar met aandacht naar luistert, worden verschillen geen ruis, maar juist waardevolle stemmen in het geheel.’ Daarom draait het volgens beiden uiteindelijk om één vaardigheid: luisteren.</p>
<h2>Luisteren is een vaardigheid</h2>
<p>‘Voor mij begint het bij inzicht krijgen in welke context iemand is opgegroeid, hoe de context er nu uit ziet en welke behoeften daaruit voortvloeien,’ zegt Boer. ‘Kun je kijken vanwaar die ander redeneert? Als dat lukt, ontstaat er vaak iets meer mildheid. En van daaruit komt beweging. Van beide kanten.’</p>
<p>Dat inzicht maakt verschillen volgens haar niet kleiner, maar wel beter begrijpelijk. In haar werk merkt Boer dat er vaak al iets verschuift zodra mensen de leefwereld van jongere generaties beter leren kennen. ‘Als je ziet onder welke omstandigheden zij leren en werken, ontstaat er sneller begrip voor de keuzes die zij maken. Of ontstaat er een ander gesprek.’</p>
<p>Kuyvenhoven herkent dat volledig. ‘Dat ís luisteren. Je kunt wel vragen stellen, maar dat betekent nog niet dat je echt nieuwsgierig bent. Luisteren vraagt dat je je aannames opschort en echt hoort wat de ander zegt.’</p>
<p>Daarom noemen beiden samenwerken geen karaktereigenschap, maar een vaardigheid. Iets wat je kunt trainen. ‘Samenwerken vraagt ook dat je met jezelf kunt samenwerken,’ zegt Kuyvenhoven. ‘Zelfreflectie is daarin cruciaal.’</p>

Miriam Boer

<h2>Harmonie ontstaat niet door gelijkheid</h2>
<p>Opvallend in hun verhaal is dat beiden verschil niet zien als verstoring, maar als voorwaarde voor groei. Boer gebruikt daarbij graag het beeld van de dissonant in muziek: tonen die schuren, spanning oproepen, maar juist daardoor kleur geven. ‘Die spanning heb je nodig,’ zegt ze. ‘Als iedereen hetzelfde denkt, gebeurt er te weinig. Zeker in de zorg heb je mensen nodig die anders denken.’</p>
<p>Kuyvenhoven legt uit dat muziek zonder spanning vlak zou worden. ‘Een dissonant creëert spanning en lost daarna weer op. Dat maakt muziek betekenisvol. Als alles alleen maar harmonieus is, gebeurt er eigenlijk niets.’ De parallel met organisaties is duidelijk: harmonie ontstaat niet doordat iedereen hetzelfde klinkt, maar doordat verschillende stemmen goed op elkaar worden afgestemd.</p>
<h2>Een middag die moet blijven hangen</h2>
<p>Tijdens Van Solo naar Symfonie brengen Boer en Kuyvenhoven hun perspectieven samen. Boer neemt het publiek mee in generatiedenken, tijdsgeest en praktische handvatten voor de werkvloer. Kuyvenhoven laat met een ensemble zien en horen hoe leiderschap, timing en samenspel in muziek werken en betrekt het publiek daar actief bij.</p>
<p>‘Dit wordt geen middag om achterover te leunen,’ zegt Kuyvenhoven. ‘Mensen gaan echt ervaren wat er gebeurt in samenspel.’</p>
<p>Wat hopen ze dat deelnemers meenemen van de middag? ‘Dat ze anders gaan luisteren,’ zegt Kuyvenhoven. ‘En dat ze beseffen dat we niet allemaal hetzelfde hoeven te zijn om goed samen te werken,’ zegt Boer. ‘Zoals in een orkest: verschillende instrumenten, verschillende klanken en daardoor ontstaat iets moois.’</p>

<h2>Persoonlijke uitnodiging</h2>
<p>Ervaar tijdens ons event&nbsp;<a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/#banner" target="_blank" title="Reserveer nu je plek voor Van Solo naar Symfonie" data-anchor="#banner">Van Solo naar Symfonie</a> hoe sterk samenspel zorgt voor meer resultaat, meer energie én werkplezier in je dagelijkse praktijk en onderneming.</p>
<p>Interesse? Schrijf je nu in. Per locatie hebben we slechts 120 plekken. Utrecht is VOL (wachtlijst). Je betaalt € 125 per plaats (inclusief btw).&nbsp;</p>
<p><a rel="noopener" href="/voor-leden/agenda/van-solo-naar-symfonie/inschrijven/#banner" target="_blank" title="Reserveer nu je plek voor Van Solo naar Symfonie" class="button" data-anchor="#banner">Reserveer je plek</a></p>

Vvaa Solosymfonie 1920X1080

Evenementen en congressen

Persoonlijke ontwikkeling

Sterke samenwerking in de zorg vraagt naast ook afstemming en leiderschap. Ervaar op event Van Solo naar Symfonie wat de zorg kan leren van muzikaal samenspel.

Wat muziek ons leert over goed samenwerken in de zorg

Sterke samenwerking in de zorg vraagt naast inhoudelijke expertise ook afstemming, vertrouwen en leiderschap.

<p><strong>Sterke samenwerking in de zorg vraagt naast inhoudelijke expertise ook afstemming, vertrouwen en leiderschap. Tijdens het VvAA-event Van Solo naar Symfonie laten dirigent en presentator Christiaan Kuyvenhoven en generatie-expert en onderzoeker Miriam Boer zien wat de zorg kan leren van muzikaal samenspel.</strong></p>

Wat muziek ons leert over samenwerken in de zorg

<p>Voor de zorgprofessional zelf betekent langdurig verzuim vaak onzekerheid over herstel, werk en inkomen. Voor werkgevers en teams brengt het druk op continuïteit en organisatie met zich mee.</p>
<h2>Wat is langdurig verzuim in de zorg?</h2>
<p>Van langdurig ziekteverzuim is sprake wanneer een werknemer langer dan 4 weken aaneengesloten ziek is. Blijft iemand na herstel werken maar valt hij of zij binnen 28 dagen opnieuw uit, dan telt dit als dezelfde verzuimperiode. Ook na werkhervatting blijft aandacht voor belastbaarheid en inzet daarom belangrijk, voor zowel werkgever als werknemer.</p>
<p>Vanaf 6 weken verzuim zijn de verplichtingen uit de Wet verbetering poortwachter (Wvp) van toepassing. Dan zijn werkgever en werknemer samen verantwoordelijk voor een actief re-integratietraject. Eerst wordt gekeken of terugkeer binnen de eigen organisatie in eigen werk of ander passend werk mogelijk is (eerste spoor). Als dat geen perspectief biedt, kan re-integratie bij een andere werkgever worden ingezet (tweede spoor).</p>

Voor de werkgever

Voor de werknemer

<h2>Verplichtingen tijdens de eerste 104 weken verzuim</h2>
<p>De Wet verbetering poortwachter schrijft nauwkeurig voor welke stappen werkgever en werknemer moeten zetten tijdens ziekte. Deze stappen geven houvast in een periode die voor beide partijen vaak onzeker en belastend is.</p>
<p>De belangrijkste momenten noemen we hier.</p>
<ul>
<li>Week 6: de bedrijfsarts stelt een probleemanalyse op.</li>
<li>Week 8: werkgever en werknemer maken samen een plan van aanpak.</li>
<li>Week 42: de werkgever meldt het langdurig verzuim bij het UWV.</li>
</ul>
<p>Rond week 52 vindt de eerstejaarsevaluatie plaats. Hierbij wordt beoordeeld of re-integratie binnen de eigen organisatie nog realistisch is of dat het tweede spoor moet worden gestart.</p>
<ul>
<li>Week 88: ontvangst WIA-aanvraagformulier, opstellen re-integratieverslag.</li>
<li>Week 91: eindevaluatie, laatste verplichte onderdeel re-integratieverslag.</li>
<li>Week 93: uiterste termijn voor indienen WIA-aanvraag.</li>
<li>Week 104: beoordeling WIA-aanvraag door het UWV.</li>
</ul>
<p>Tijdens het hele traject moeten werkgever en werknemer actief samenwerken aan re-integratie. Dat betekent regelmatig overleg, bijstelling van het plan van aanpak en zorgvuldige vastlegging van alle stappen. Juist in een periode waarin belastbaarheid kan schommelen, is duidelijke afstemming en vastlegging belangrijk.</p>

Verplichtingen werknemer

<h2>Wat gebeurt er na 2 jaar verzuim?</h2>
<p>In beginsel eindigt de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever na 104 weken en dan vervalt ook de ontslagbescherming. Nadat de WIA-aanvraag is ingediend, beoordeelt het UWV eerst de re-integratie inspanningen van de werkgever en de werknemer. En daarna de WIA-aanvraag van de werknemer, of hij of zij recht heeft op een WIA-uitkering.</p>
<p>Het UWV kan als volgt beslissen:</p>
<ul>
<li>Er volgt een loonsanctie vanwege onvoldoende re-integratie inspanningen.</li>
<li>De WIA-uitkering wordt toegekend.</li>
<li>Er wordt géén WIA-uitkering toegekend (bij minder dan 35% arbeidsongeschikt).</li>
</ul>
<p>Afhankelijk van de uitkomst kan het gevolg zijn:</p>
<ul>
<li>De werknemer blijft in dienst en kan gedeeltelijk en/of in een andere functie aan het werk blijven.</li>
<li>De werknemer krijgt een WIA-uitkering (WGA of IVA).</li>
<li>Het dienstverband met de werknemer wordt beëindigd.</li>
</ul>

Zorg voor de ggz

<p>In de nieuwe cao ggz 2025-2026 staat een verplichte WGA-hiaat­verzekering. Hoe werkt die precies en wat moet je erover weten? Bekijk onze themapagina en de veelgestelde vragen.</p>

<h2>Hoe beperk je de gevolgen van langdurig verzuim?</h2>
<p>Langdurig verzuim is niet altijd te voorkomen, maar de gevolgen zijn wel te beperken. Werkgevers kunnen vanaf de eerste ziekmelding duidelijke regie voeren, mét oog voor de situatie van de medewerker: tijdig deskundige ondersteuning inschakelen die past bij de situatie, en zorgvuldig dossieropbouw bijhouden. Dit verkleint de kans op langdurige uitval en financiële risico’s.</p>
<p>Voor medewerkers geeft tijdig inzicht in inkomen, re-integratiemogelijkheden en eventuele aanvullende verzekeringen rust in een onzekere periode.</p>
<p>Langdurig verzuim in de zorg vraagt om aandacht, duidelijke afspraken en samenwerking. Door tijdig te handelen en goed geïnformeerd te zijn over rechten en plichten, werken werkgever en werknemer samen aan herstel en toekomstperspectief.</p>

<p>Juist bij langdurig verzuim zijn financiële zekerheid, goede begeleiding, actuele kennis van wet- en regelgeving en oog voor de menselijke kant onmisbaar. VvAA ontzorgt zorgorganisaties en praktijken in elke fase van het verzuimproces. We helpen werkgevers om zorgvuldig te handelen in situaties waarin belangen, emoties en verantwoordelijkheden samenkomen.</p>
<p>We doen dat met <a href="/advies/werkgeverszaken/verzuimadvies/" title="Verzuimadvies">Verzuimadvies</a>: advies over financiële zekerheid en professionele begeleiding bij ziekteverzuim en re-integratie van je medewerkers. Met de <a href="https://www.vvaa.nl/verzekeringen/verzuimverzekering" title="Naar de verzuimverzekering" class="css-w57g9h">VvAA Verzuimverzekering</a> of de&nbsp;<a href="https://www.vvaa.nl/verzekeringen/mkb-verzuim-ontzorgverzekering" title="Naar de MKB Verzuim-ontzorgverzekering" class="css-w57g9h">MKB Verzuim-ontzorgverzekering</a> ben je financieel goed beschermd.</p>
<p>We bieden ook <a href="/advies/werkgeverszaken/omgaan-met-verzuim/" title="Omgaan met verzuim">praktische ondersteuning</a> bij omgaan met verzuim:</p>
<ul>
<li>Naleven van de Wet verbetering poortwachter.</li>
<li>Op orde houden van het re-integratiedossier.</li>
<li>Voorkomen van loonsancties.</li>
<li>Opstellen van brieven bij loonopschorting of loonstopzetting.</li>
<li>Bezwaarprocedures richting het UWV.</li>
</ul>
<p>Hierover&nbsp;zijn er diverse&nbsp;<a href="/opleidingen/verzuim-en-re-integratie/" title="Verzuim en re-integratie">trainingen rond verzuim en re-integratie</a>&nbsp;te volgen.</p>

Ziekteverzuim - VVAA Praktijkshoots2022 Huisarts Lores 5

Verzuim

Langdurig ziekteverzuim komt in de zorg relatief vaak voor door hoge werkdruk, fysieke en emotionele belasting. Wat is de impact en welke verplichtingen gelden?

Langdurig verzuim in de zorg: impact & verplichtingen

Langdurig ziekteverzuim komt in de zorg relatief vaak voor. Wat is de impact en welke verplichtingen gelden?

<p><strong>Langdurig ziekteverzuim komt in de zorg relatief vaak voor. De mix van hoge werkdruk, fysieke belasting en emotioneel intensief werk maakt zorgprofessionals kwetsbaar voor uitval. Wat is lang verzuim eigenlijk? Wat is de impact en welke verplichtingen gelden?</strong></p>

Langdurig verzuim in de zorg: gevolgen en verplichtingen

<p>De vragen die zich opdrongen waren fundamenteel: hoe organiseer je de juiste zorg, op de juiste plek, door de juiste zorgverlener en dan ook nog op een manier die voor de praktijk vol te houden is? Mascha koos bewust voor meer regie. Niet alleen voor zichzelf en haar collega’s, maar ook voor patiënten. ‘Wat mensen zelf kunnen doen, laten we ze ook zelf doen,’ zegt ze. Herhaalrecepten aanvragen, afspraken plannen of verzetten en vragen stellen verlopen grotendeels via het patiëntenportaal.</p>
<p>Die omslag was ingrijpend, zowel voor het team als voor patiënten. Inmiddels maakt ruim 80 procent van de patiënten gebruik van het portaal. In het begin vroeg dat veel uitleg, geduld en persoonlijke begeleiding. ‘Dan ga je er echt naast zitten om het uit te leggen,’ vertelt Mascha. Gaandeweg werd die groep kleiner. Patiënten helpen elkaar vaker of groeiden vanzelf mee in de nieuwe werkwijze.</p>
<h2>De dokter in de frontlinie </h2>
<p>Een van de meest opvallende keuzes was het anders inrichten van de ‘frontlinie’ van de praktijk. Waar voorheen assistenten het eerste aanspreekpunt waren, ligt dat nu bij de artsen zelf. Er wordt in principe niet meer met assistentes gewerkt. ‘De huisarts kan veel zelf afhandelen en dus direct het consult doen,’ zegt Mascha. Dat levert efficiëntie op, maar vraagt ook iets van patiënten. Zomaar binnenlopen zonder afspraak is niet meer mogelijk.</p>
<p>Er is nog wel 1 assistent, 3 dagen per week. Zij doet waar ze voor is opgeleid: medische handelingen en een eigen spreekuur. ‘Ze is superblij,’ vertelt Mascha. ‘Ze zegt: ik doe weer wat ik leuk vind en waar ik goed in ben.’ Patiënten plannen zelf een afspraak bij haar in, bijvoorbeeld voor een prik of het uitspuiten van een oor.</p>

Mascha Bevers

<h2>Rust voor het team, rust in het hoofd</h2>
<p>De effecten van deze manier van werken zijn groot. ‘Onze werkwijze geeft veel rust,’ zegt Mascha. De spoedlijn blijft bestaan, maar het grootste deel van het werk is gepland en afgestemd op hoe we de praktijk willen voeren. Op basis van data wordt gekeken wanneer het druk is en wanneer niet. ‘Op dinsdagochtend hebben we bijvoorbeeld meer binnenkomende vragen dan op woensdagochtend en daar passen we dan onze bezetting op aan.’</p>
<p>Die voorspelbaarheid werkt door in alles: van werkplezier tot financiën. Mascha ervaart meer rust en meer ruimte voor samenwerking. ‘We sparren veel meer met elkaar. Het is een klein team, maar daardoor juist hechter.’ Sinds de omslag is er geen personeelsuitval geweest en ze kunnen met dezelfde bezetting meer patiënten aan.’</p>
<h2>Flexibiliteit als vanzelfsprekendheid</h2>
<p>De nieuwe manier van werken maakt flexibiliteit mogelijk. Als iemand later wil beginnen vanwege privéomstandigheden, wordt het spreekuur eenvoudig aangepast. Thuiswerken is geen probleem als dat nodig is. ‘We kunnen aan veel meer knoppen zelf draaien,’ zegt Mascha. ‘Dat voelt enorm prettig.’</p>
<p>Ook patiënten merken dat. De spreekuren lopen vrijwel nooit uit. ‘Mensen vinden het fijn dat ze op tijd geholpen worden,’ zegt ze. Dat zorgt voor rust in de wachtkamer. Het grootste deel van het werk is planbaar. ‘Als ik merk aan de telefoon dat er behoefte is aan een langer gesprek of het wordt complex, dan plan ik extra tijd in op het spreekuur.’</p>
<h2>Persoonlijk contact verdwijnt niet, het verandert</h2>
<p>De drempel is hoger geworden, erkent Mascha. Even binnenlopen voor een praatje met de assistent kan niet meer. ‘Dat stukje laagdrempeligheid raak je kwijt.’ Tegelijkertijd krijgt de patiënt daar iets anders voor terug: direct contact met de huisarts. ‘Mensen krijgen mij meteen aan de lijn.’ In het begin vonden patiënten dat soms spannend. ‘Dan zeiden ze: ik wil jou hier niet mee lastigvallen.’ Dat verdwijnt volgens haar vanzelf.</p>
<p>Het contact is niet minder persoonlijk geworden, benadrukt Mascha. Ze doet nog steeds spreekuur, ongeveer de helft van de tijd. Alleen de vorm is anders. Patiënten kunnen gewoon bellen of op consult komen. ‘We zijn geen digitale praktijk,’ zegt ze nadrukkelijk. ‘We doen meer digitaal, maar het blijft een gewone huisartsenpraktijk.’ Technologie ondersteunt het werk, maar vervangt het menselijke contact niet.</p>

<h2>Digitaal als hulpmiddel, niet als doel</h2>
<p>Digitalisering ziet Mascha vooral als ondersteuning van processen. Niet voor de inhoud van zorg, maar om administratieve lasten weg te halen. ‘Laat systemen doen waar ze voor bedoeld zijn,’ zegt ze. Via Flexdokters wordt continu gekeken waar processen slimmer kunnen, bijvoorbeeld door automatisering of AI‑oplossingen voor eenvoudige administratieve taken. ‘Daar is geen dokter voor nodig.’</p>
<p>Die ondersteuning vult de regionale samenwerking aan. De zorggroep regelt bijvoorbeeld contracten en ketenzorg, terwijl Flexdokters praktisch meekijkt in de praktijk. ‘Zij komen naast je zitten en vragen: wat heb jij nodig?’</p>
<h2>Veranderen vraagt lef</h2>
<p>De omslag vroeg veel van Mascha als praktijkhouder. ‘Dit lukt alleen als je het echt doet,’ zegt ze. Halve maatregelen werken niet. ‘Als je 1 assistent laat zitten voor de zekerheid, blijft iedereen daar hangen.’ Dat kan weerstand oproepen en soms ook boze reacties, maar die waren er vroeger ook. ‘Verandering geeft altijd weerstand, maar gelukkig ook veel enthousiasme.’</p>
<p>Dat lef is nodig, vindt Mascha, omdat de oude manier niet meer houdbaar is. ‘We krijgen er geen mensen bij, dus moeten we anders organiseren.’ Ze ziet om zich heen dat steeds meer praktijken komen kijken en vergelijkbare stappen overwegen.</p>
<h2>Een wens voor de toekomst</h2>
<p>Als ze vooruitkijkt, hoopt Mascha vooral op meer rust voor praktijkhouders. Minder stress over personeel, minder gedoe rondom organisatie. ‘Het praktijkhouderschap is uniek,’ zegt ze. ‘Ik hoop dat het blijft bestaan, omdat de langdurige verbinding met een patiëntenpopulatie zo waardevol is.’</p>
<p>Volgens haar hoeft ondernemerschap niet zwaar te zijn als de basis goed staat en je je laat ondersteunen. ‘Als het eenmaal loopt, is het eigenlijk klein.’ De essentie zit voor haar in regie: weten waar de huisarts nodig is en waar niet. ‘Ontlasten waar het kan, persoonlijke aandacht voor de medemens wanneer het moet,’ zegt ze. ‘Dat is voor mij de sweet spot.’</p>

<p>Maud was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Mascha Bevers DZL

3 jaar geleden besloot huisarts en praktijkhouder Mascha Bevers het roer om te gooien.

Geen digitale praktijk, wel digitaler werken

<p><strong>3 jaar geleden besloot huisarts en praktijkhouder Mascha Bevers het roer om te gooien. In haar praktijk in het Amsterdamse Westerpark, met zo’n 3.000 patiënten, liep ze steeds vaker vast in inefficiënte processen en het gevoel voortdurend ‘geleefd te worden’. ‘Ik had het idee dat we dingen dubbel deden en dat het gewoon slimmer kon,’ zegt ze. Personeelstekorten en oplopende werkdruk maakten duidelijk dat het zo niet langer houdbaar was.</strong></p>

<p class="MsoNormal">De termijn voor het aandragen van tegenkandidaten is inmiddels verstreken. Daarmee kunnen deze nieuwe kandidaten, geselecteerd door de Kiescommissie en voorgedragen door het bestuur, officieel worden benoemd tijdens de Ledenraadsvergadering van 17 maart.</p>
<p class="MsoNormal">De nieuwe leden brengen ieder hun eigen expertise, energie en betrokkenheid mee. Daarmee versterken zij de brede vertegenwoordiging van onze leden en dragen zij bij aan een toekomstbestendige Ledenraad.</p>
<p class="MsoNormal">We heten van harte welkom:</p>
<ol>
<li class="MsoNormal">Siebe Bosman, fysiotherapeut</li>
<li class="MsoNormal">Noor Wehmeijer, huisarts</li>
<li class="MsoNormal">Maroeska te Loo, kinderarts</li>
<li class="MsoNormal">Gijs Jan van Selm, dierenarts</li>
<li class="MsoNormal">Harke Harkema, verpleegkundige</li>
<li class="MsoNormal">Marlies Roosen, tandarts</li>
</ol>
<p class="MsoNormal">We kijken ernaar uit om met hen samen te werken aan sterke belangenbehartiging en verdere ontwikkeling van onze vereniging.</p>
<h2>Dank aan de vertrekkende ledenraadsleden</h2>
<p class="MsoNormal">Tegelijk nemen we afscheid van Jojanneke ten Brinke, Ronald van der Knaap, Lewi Vogelpoel, Renate den Hollander en Wietske Blom-Ham.</p>
<p class="MsoNormal">Met hun inzet, kennis en betrokkenheid hebben zij de afgelopen jaren een waardevolle bijdrage geleverd aan de koers en het functioneren van de Ledenraad. Wij bedanken hen hartelijk voor hun grote inzet en toewijding.</p>
<h2>Maak kennis met de nieuwe ledenraadsleden</h2>

<p><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Siebe Bosman is opgeleid in Nijmegen en werkte 7,5 jaar als zelfstandig fysiotherapeut in de eerste lijn, met een specialisatie in chronische pijn. In 2025 koos hij een nieuwe richting als e‑Fysiotherapeut. Vanuit zijn woonplaats Grave behandelt hij mensen met aanhoudende pijnklachten, migraine en hersenschuddingen in heel Nederland én daarbuiten. Zijn aanpak draait om coaching, training en educatie. Als langjarig VvAA-lid volgt Siebe de vereniging al sinds zijn studie, waar hij ook ervaring opdeed in medezeggenschap. Hij brengt een scherpe blik mee op technologische ontwikkelingen en de effecten daarvan op verschillende generaties in de zorg.</span></p>

Siebe Bosman, fysiotherapeut

<p><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Noor Wehmeijer is huisarts in Amsterdam en combineert haar werk in de praktijk met het opleiden van toekomstige huisartsen bij het Amsterdam UMC. Hierdoor heeft zij een scherp zicht op zowel de huidige uitdagingen als de kansen voor de eerstelijnszorg in de komende decennia. Met haar kritische, innovatieve en “out of the box” blik zet Noor zich actief in binnen medezeggenschap en adviesraden. De missie van VvAA om zorgprofessionals te verbinden en te versterken sluit naadloos aan bij haar drijfveren. Vanuit de Ledenraad wil zij bijdragen aan een krachtige stem voor de eerstelijnszorg en aan toekomstbestendige zorgprofessionals die met plezier werken.</span></p>

Noor Wehmeijer, huisarts

<p><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Maroeska van de Crommert–te Loo heeft 28 jaar ervaring als academisch kinderarts in Nijmegen en blijft in haar nieuwe loopbaanrichting gedreven door wat altijd haar kompas is geweest: de zorg voor het kind. Ze kent de zorgsector van binnenuit, met zowel de mooie als de uitdagende kanten, waaronder de impact van digitalisering en toenemende administratieve druk. Met haar open houding, verbindende kracht en ervaring in eerdere bestuursfuncties wil Maroeska zich met kennis, energie en oprechte betrokkenheid inzetten voor de Ledenraad.</span></p>

Maroeska te Loo, kinderarts

<p><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Gijs Jan van Selm is sinds 1988 werkzaam als dierenarts voor paarden en bouwde in Wapenveld jarenlang mee aan een grote gemengde praktijk. Na de verkoop van de praktijk werkt hij parttime bij de Paardenkliniek Wapenveld en is hij actief in de veterinaire begeleiding van internationale wedstrijden. Daarnaast is hij betrokken bij diverse beroepsgerelateerde commissies. Met zijn brede ervaring als practicus én ondernemer wil hij de dierenarts binnen de Ledenraad sterk vertegenwoordigen. Ook zet hij zich graag in voor versterking van de samenwerking tussen veterinaire en humane geneeskunde binnen het “One Health”-principe.</span></p>

Gijs Jan van Selm, dierenarts

Met ingang van 1 april sluiten zes nieuwe ledenraadsleden zich aan bij de Ledenraad

Zes nieuwe ledenraadsleden starten per 1 april

Zes nieuwe leden in Ledenraad van Vereniging VvAA. 

<p><strong><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Met ingang van 1 april sluiten zes nieuwe ledenraadsleden zich aan bij de Ledenraad, waar zij met hun deskundigheid en betrokkenheid de stem van onze leden verder zullen versterken. </span></strong></p>

Nieuwe ledenraadsleden versterken de Ledenraad

Blijf op de hoogte van ontwikkelingen die jou én je beroep in de zorg raken.

Nieuws en artikelen

Blijf op de hoogte van ontwikkelingen die jou én je beroep in de zorg raken.

Wat wil je lezen?

VvAA-lidmaatschap

Speciaal voor jou als zorgprofessional