Bekijk alle nieuwsberichten, artikelen en persberichten

Wat wil je lezen?

Aanmelden nieuwsbrief

<p>‘Wanneer een kindje overlijdt, is dat ontzettend ingrijpend,’ vertelt Charlotte. ‘Je staat naast een familie in een van de moeilijkste momenten van hun leven en verzorgt een kind voor de laatste keer. Dat afscheid, de laatste knuffel, blijft je altijd bij.’</p>
<p>Het zijn momenten die haar niet in de koude kleren gaan zitten. De impact verschilt per dienst en per situatie. ‘De ene keer ga ik sporten, omdat ik denk: jij bent gezond, je kunt bewegen, ga iets doen. Maar soms is er zoveel gebeurd dat ik alleen maar op de bank wil zitten en even helemaal niks meer kan.’</p>
<p>Volgens Charlotte hoort dat bij het werk in de zorg. Niet alleen de wisselende diensten vragen veel, ook emotioneel is het voortdurend schakelen. ‘Het zijn niet alleen onregelmatige diensten, maar ook onregelmatige emoties.’</p>

<p>We brachten Charlotte thuis na haar nachtdienst. Onderweg bespraken we haar ervaringen met onregelmatige diensten.</p>
<p><a class="button"></a><a rel="noopener" href="https://youtu.be/n50qjfT59xs" target="_blank" title="Bekijk de video met Charlotte op YouTube">Bekijk de video</a></p>

<h2>Goed op elkaar letten</h2>
<p>Juist daarom letten collega’s goed op elkaar, vertelt ze. Zeker na nachtdiensten is veiligheid een belangrijk onderwerp. ‘Als iemand echt moe is of er helemaal doorheen zit, zeggen we soms: ga iets eerder naar huis. Als jij maar veilig thuiskomt. Want als je op instorten staat, kun je niet meer veilig rijden.’</p>
<p>Dat zorgen voor anderen diep in haar zit, blijkt niet alleen op haar werk. Wanneer Charlotte onderweg naar huis onverwacht geconfronteerd wordt met een man die onwel is geworden, twijfelt ze geen moment en schiet ze direct te hulp. ‘Ik denk dat dat ook de plicht is die je hebt als verpleegkundige,’ zegt ze daarover. ‘Als er iets gebeurt, dan ga je ernaartoe en help je mensen.’</p>
<p>Voor Charlotte is zorgen voor anderen vanzelfsprekend. Maar haar verhaal laat ook zien hoe belangrijk het is dat zorgprofessionals ook oog houden voor zichzelf en voor elkaar, zeker na een intensieve dienst.</p>

Ontdek alle verhalen

<p>In de zorg werken betekent vaak ook onregelmatige diensten draaien en onderweg zijn op vreemde tijden. We gingen daarover in gesprek met 3 jonge zorgprofessionals en verzamelden tips van onze experts.</p>

<h2>Goed verzekerd met VvAA</h2>
<ul>
<li>Bij schadevrij rijden premiekorting<strong> tot 82,5%</strong></li>
<li>Toch schade? Meld het snel en eenvoudig online (maar bellen mag ook)</li>
<li>Je medische spullen in je auto standaard meeverzekerd</li>
</ul>
<p><a href="/verzekeringen/autoverzekering/#charlotte" title="Autoverzekering" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#charlotte">Ontdek de autoverzekering</a></p>

Onderweg Dianne 6

<p>Wij helpen graag. Bel ons op werk­­dagen tussen 8.30 en 17.30 uur.</p>

Contact

Onderweg_Charlotte_2

Onderweg

Charlotte 10

Verpleegkundige Charlotte Kranendonk (27) weet als geen ander hoeveel impact haar werk kan hebben.

Onregelmatige diensten en onregelmatige emoties

Verzekeringen

Nieuws en artikelen

‘Het zijn niet alleen onregelmatige diensten, maar ook onregelmatige emoties’

<p class="MsoNormal"><strong><span class="NormalTextRun SCXW189479855 BCX8">Verpleegkundige Charlotte Kranendonk (27) weet als geen ander hoeveel impact haar werk kan hebben. Ze werkt op de intensive care voor kinderen, waar ze dagelijks situaties meemaakt die veel van haar vragen. Professioneel en persoonlijk. Ze vertelt over de zwaarte van haar werk, het omgaan met heftige emoties en het belang van veilig thuiskomen na een dienst.</span>&nbsp;</strong></p>

Autoverzekering

<p>Een nachtdienst vraagt veel van je lichaam. Een goede voorbereiding helpt je om weer veilig thuis te komen. Let daarnaast goed op signalen van vermoeidheid voordat je de weg op gaat.</p>
<ul>
<li>Herken op tijd de signalen van vermoeidheid</li>
<li>Bereid je voor op een veilige rit naar huis</li>
<li>Weet wat je kunt doen als je onderweg moe wordt</li>
<li>Voorkom risico's voor jezelf en andere weggebruikers</li>
</ul>
<p>Ontdek nog meer tips in dit artikel.</p>

kort

<h2>Vermoeid achter het stuur</h2>
<p>Na een nachtdienst ben je vaak minder alert dan je denkt. Je lichaam werkt namelijk tegen je na een nachtdienst. Je biologische klok staat ingesteld op rust, waardoor je reactievermogen afneemt en je concentratie verslechtert. Vermoeidheid kan ervoor zorgen dat je verkeerssituaties minder snel herkent, afstanden verkeerd inschat of zelfs korte momenten wegdommelt achter het stuur.</p>
<p>Maar liefst 4 keer zo groot is de kans op een ongeluk als je vermoeid achter het stuur kruipt, volgens <a rel="noopener" href="https://swov.nl/nl/fact/vermoeidheid-hoeveel-ongevallen-gebeuren-er-door-vermoeidheid" target="_blank">het Instituut voor Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV)</a>. En in bijna 15% van alle ongevallen speelt vermoeidheid een rol. Per jaar gaat dat in Nederland om tot wel 1.000 ernstige verkeersongelukken.</p>
<h2>Impact van nachtdiensten</h2>
<p>Nachtdiensten vragen veel van je lichaam. Terwijl jij aan het werk bent, wil je lichaam eigenlijk slapen en herstellen. Daardoor raken slaapritme, concentratie en energieniveau vaak verstoord. Ook na afloop van je dienst kun je daar nog last van hebben.</p>
<p>Maar vermoeidheid is niet de enige uitdaging. Als je dienst erop zit, ben je niet altijd direct thuis. Juist op de momenten dat jij naar huis gaat, rijdt er vaak weinig of geen openbaar vervoer. En na een lange nachtdienst voelt een rit op de fiets ook niet altijd veilig. De auto is daarom geen luxe, maar de enige realistische manier om thuis te komen.</p>
<p>Daarnaast maak je tijdens je werk soms heftige situaties mee. Een moeilijke patiëntsituatie, een overlijden of een emotioneel gesprek met familie kan nog lang doorwerken nadat je bent uitgeklokt. Vermoeidheid en emoties kunnen er samen voor zorgen dat je minder alert bent dan je denkt.</p>

<h2>Onregelmatig onderweg?</h2>
<p class="css-1ciswp7 eyeAtext" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21">Draai jij onregelmatige diensten? Ben je vaak 's nachts onderweg? Dat is pittig!&nbsp;</p>
<p class="css-1ciswp7 eyeAtext" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21">Gelukkig ben je niet de enige. Ontdek de verhalen en tips van je collega's Bart, Merel en Charlotte en onze experts.</p>
<p><a href="/lp/onderweg/#moe" title="Onderweg" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#moe">Ontdek alle verhalen</a></p>

Onderweg_Merel_3

<h2>5 signalen die je serieus moet nemen</h2>
<p>Herken je een van de onderstaande signalen? Dan is het geen kwestie van doorzetten, maar van stoppen.</p>
<h3>1. Je ogen voelen zwaar en je moet vaak gapen</h3>
<p>Dit is een van de eerste signalen dat je lichaam behoefte heeft aan slaap en moeite heeft om alert te blijven. </p>
<h3>2. Je merkt dat je gedachten afdwalen</h3>
<p>Je aandacht verschuift van het verkeer naar andere zaken, waardoor je minder bewust bent van wat er om je heen gebeurt. </p>
<h3>3. Je mist afslagen of verkeersborden</h3>
<p>Vermoeidheid maakt het lastiger om informatie te verwerken, waardoor belangrijke signalen langs de weg je kunnen ontgaan.</p>
<h3> 4. Rijden op de automatische piloot</h3>
<p>Hierdoor kan de rit als een waas voelen. Je bent minder actief bezig bent met de verkeerssituatie.</p>
<h3>5. Je schrikt ineens</h3>
<p>Omdat je ongemerkt te dicht op de berm, vangrail of auto voor je rijdt. Je concentratie neemt af, waardoor je minder goed je positie op de weg bewaakt en later reageert op veranderingen.</p>

<h2>'Als iemand echt moe is zeggen we soms: ga iets eerder naar huis. Als jij maar veilig thuiskomt'</h2>
<div class="css-r3uewx">
<div id="richtext-5" class="css-0"></div>
</div>
<p><a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/onregelmatige-diensten-en-onregelmatige-emoties/#moe" title="Charlottes verhaal" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#moe">Ontdek Charlottes verhaal</a></p>

<h2>Tips voor vóór je dienst</h2>
<p>Een veilige rit naar huis begint niet pas wanneer je de auto instapt. Door vooraf een paar dingen te regelen, voorkom je dat je na een zware dienst nog keuzes moet maken terwijl je moe bent.</p>
<h3>Tip 1. Denk na over een alternatief</h3>
<p>Ben je een keer na een dienst toch echt te moe om te rijden? Dan is het fijn als je vooraf weet wat je opties zijn.</p>
<ul>
<li>Hoe laat rijdt de eerste bus of trein?</li>
<li>Wie zou je kunnen bellen om je op te halen?</li>
<li>Welke collega woont bij jou in de buurt?</li>
<li>Kun je een taxi of Uber regelen?</li>
</ul>
<p>Door hier vooraf over na te denken, hoef je als je moe bent niet meer te improviseren.</p>
<h3>Tip 2. Zorg goed voor je auto</h3>
<p>Controleer eens per maand:</p>
<ul>
<li>Je bandenspanning</li>
<li>Je verlichting</li>
<li>Het oliepeil</li>
<li>Het koelvloeistofniveau</li>
</ul>
<p>Een klein technisch mankement kan juist op een moment van vermoeidheid voor extra risico's zorgen.</p>
<h3>Tip 3. Leg deze spullen in je auto</h3>
<p>Met een paar handige spullen in je auto ben je beter voorbereid op onverwachte situaties onderweg. Zo voorkom je extra stress als er iets gebeurt tijdens je rit naar huis.</p>
<ul>
<li>Volle powerbank met laadkabel</li>
<li>Flesje water</li>
<li>Deken</li>
<li>Regenponcho</li>
<li>Gevarendriehoek</li>
<li>Reflecterend hesje</li>
<li>Ijskrabber</li>
<li>Noodhamer</li>
</ul>
<h3>Tip 4. Zorg dat je altijd genoeg brandstof hebt</h3>
<p>Niets is vervelender dan na een lange dienst nog op zoek moeten naar een tankstation. Of stil komen te staan in the middle of nowhere.</p>

<h2>Tips voor na je dienst</h2>
<p>Je dienst zit erop, maar de rit naar huis vraagt nog steeds je aandacht. Neem daarom eerst even de tijd om stil te staan bij hoe je je voelt.</p>
<h3>Tip 1. Check even bij jezelf in</h3>
<p>Gun jezelf na je dienst een paar minuten voordat je vertrekt. Drink wat water, rek je even uit en vraag jezelf af hoe alert je eigenlijk bent.</p>
<p>Vind je het lastig om hierbij stil te staan? Zet dan een herinnering in je telefoon of gebruik een app zoals Headspace of Meditation Moments om bewust even in te checken voordat je gaat rijden.</p>
<h3>Tip 2. Praat over heftige situaties</h3>
<p>Heb je tijdens je dienst iets meegemaakt dat veel indruk heeft gemaakt? Neem dan extra de tijd voordat je vertrekt.</p>
<p>Praat nog even na met een collega of leidinggevende en stap niet direct achter het stuur als je merkt dat je hoofd nog vol zit van wat er is gebeurd.</p>
<h3>Tip 3. Let ook op elkaar</h3>
<p>Vraag collega's kort hoe fit ze zich voelen voordat iedereen naar huis gaat. Spreek bijvoorbeeld af om elkaar een berichtje te sturen zodra je veilig thuis bent.</p>

Onderweg_Bart_12

<h2>Tips voor als je toch te moe bent</h2>
<p>Ben je al onderweg en merk je dat het niet lekker gaat?&nbsp;</p>
<h3>Tip 1. Neem direct een pauze</h3>
<p>Neem de eerstvolgende afslag naar een tankstation of parkeerplaats. Zet je auto veilig neer, stap even uit en kom in beweging. Een korte wandeling, wat frisse lucht of een paar jumping jacks kunnen helpen om weer alerter te worden.</p>
<p>Haal eventueel een kop koffie of een flesje water. Ga in ieder geval nooit stilstaan op de vluchtstrook: dat is gevaarlijk én verboden. Andere weggebruikers verwachten je namelijk daar niet.</p>
<h3>Tip 2. Doe een powernap</h3>
<p>Blijf je slaperig? Doe dan een powernap van 15 tot 20 minuten. Dit is de meest effectieve manier om vermoeidheid achter het stuur tegen te gaan, volgens de&nbsp;<a rel="noopener" href="https://www.anwb.nl/verkeer/veiligheid/moe-achter-het-stuur-is-levensgevaarlijk" target="_blank">ANWB</a>. Zet je wekker, doe je stoel in ligstand, slaapmasker op, dekentje om: slaap zacht!&nbsp;</p>
<h3>Tip 3. Kies voor een alternatief</h3>
<p>Voel je al voor vertrek dat rijden geen goed idee is? Kies dan voor een alternatief. Bel iemand om je op te halen, regel een taxi of wacht totdat je voldoende uitgerust bent.</p>
<p>Het voelt misschien als gedoe, maar moe achter het stuur stappen is een veel groter risico.</p>
<h2>Pas goed op jezelf</h2>
<p>Vermoeid onderweg zijn is dus niet zonder risico’s. Want hoe graag je na een lange nachtdienst ook meteen naar huis wilt om te slapen, de rit naar huis vraagt nog steeds je volledige aandacht. Door bewust om te gaan met vermoeidheid en op tijd maatregelen te nemen, verklein je de kans op ongelukken. Pas daarom goed op jezelf én op anderen: we hebben jullie nodig!</p>

Bereken je premie

<div class="list--checked">
<ul>
<li>Bij schadevrij rijden premiekorting<strong> tot 82,5%</strong></li>
<li>Toch schade? Meld het snel en eenvoudig online (maar bellen mag ook)</li>
<li>Je medische spullen in je auto standaard meeverzekerd</li>
</ul>
</div>

Onderweg Gavin 18

Na een nachtdienst veilig naar huis rijden? Ontdek hoe je vermoeidheid herkent, welke risico’s er zijn en wat je kunt doen om veilig thuis te komen.

Veilig thuiskomen na je nachtdienst

Vermoeid onderweg na een nachtdienst? Zo herken je de signalen en kom je veilig thuis.

<p><strong>Na een lange nachtdienst wil je natuurlijk meteen naar huis. Je hoofd zit vol indrukken en je lichaam voelt zwaar. Dus je stapt in je auto en denkt: ik wil slapen! Logisch. Maar juist op zo’n moment moet je nog steeds alert zijn.</strong></p>

Na je nachtdienst de weg op: zo kom je veilig thuis

<p>Een van de belangrijkste vragen is daarbij: wie vervult de kassiersfunctie? Met andere woorden: wie ontvangt, beheert en verdeelt de gelden binnen het RESV? Hoe de kassiersfunctie wordt geregeld, hangt af van de juridische vorm van het RESV. Juist daarom is het belangrijk om hierover vooraf duidelijke afspraken te maken.</p>
<h2>Wat doet de kassier?</h2>
<p>De kassier is het financiële aanspreekpunt binnen het RESV. Deze partij ontvangt het geld van de zorgverzekeraar, beheert de geldstromen en zorgt voor de financiële verantwoording. In veel RESV’s wordt één partij aangewezen als kassier. Zo hoeft de zorgverzekeraar niet met alle afzonderlijke deelnemers afspraken te maken over budgetten, administratie en financiële verantwoording. In de praktijk vervult een bestaande regionale organisatie deze rol vaak al, bijvoorbeeld een Regionale Huisartsenorganisatie (RHO), een VVT-organisatie of een andere regionale samenwerkingsorganisatie.</p>
<p>De kassier houdt zich bezig met:</p>
<ul>
<li><strong>Contractering</strong>: het maken van afspraken met de zorgverzekeraar namens het RESV.</li>
<li><strong>Ontvangen van gelden</strong>: het ontvangen van de regionale budgetten die voor het RESV beschikbaar worden gesteld.</li>
<li><strong>Verdelen van middelen</strong>: het verdelen van deze gelden onder de deelnemende organisaties, zoals huisartsen, apothekers, wijkverpleging, paramedici en het sociaal domein, volgens de afspraken in het RESV-plan.</li>
<li><strong>Financiële verantwoording</strong>: het bijhouden van de administratie en verantwoording afleggen aan zowel de deelnemers van het RESV als de zorgverzekeraar.</li>
</ul>

<p>De kassiersfunctie gaat dus verder dan alleen geld ontvangen en doorbetalen. De kassier speelt een centrale rol bij contractering, financiële verantwoording en uitvoering van afspraken binnen het RESV. Juist daarom is het belangrijk om taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden goed vast te leggen.</p>

<h2>Wie is aansprakelijk?</h2>
<p>Omdat de kassier een belangrijke rol speelt bij contractering, geldstromen en financiële verantwoording, ontstaat al snel de vraag: wie is aansprakelijk als er iets misgaat? De kassier is verantwoordelijk voor de financiële uitvoering van de afspraken, maar niet automatisch voor alle verplichtingen van het RESV. </p>
<p>Wie waarvoor verantwoordelijk is, hangt af van de juridische vorm van de samenwerking en de afspraken die deelnemers met elkaar maken.</p>
<h2>RESV met een eigen rechtspersoon</h2>
<p>Heeft het RESV een eigen rechtspersoon, zoals een stichting of coöperatie? Dan ligt de contractuele verantwoordelijkheid richting zorgverzekeraars en andere externe partijen in principe bij die rechtspersoon. Daardoor zijn verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid meteen duidelijk belegd.</p>
<h2>RESV met een samenwerkingsovereenkomst</h2>
<p>Veel RESV's kiezen voor een samenwerkingsovereenkomst. In dat geval is het extra belangrijk om afspraken goed vast te leggen. Zonder duidelijke afspraken kunnen deelnemende organisaties in sommige situaties aansprakelijk zijn voor verplichtingen of schulden die binnen het samenwerkingsverband ontstaan.</p>
<p>Leg daarom in ieder geval vast:</p>
<ul>
<li>Welke taken de kassier uitvoert.</li>
<li>Welke bevoegdheden daarbij horen.</li>
<li>Wie verantwoordelijk is voor welke verplichtingen.</li>
<li>Hoe risico's en aansprakelijkheid tussen deelnemers zijn verdeeld.</li>
</ul>

<p>D<span style="font-family: sans-serif;">e kassiersfunctie betekent niet automatisch dat die partij ook meer invloed heeft binnen het RESV. Dat hangt af van de afspraken die deelnemers maken over besluitvorming, vertegenwoordiging en mandaat. Zonder duidelijke afspraken kunnen discussies ontstaan over geldstromen, verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid. <br><br>Deelnemers kunnen in sommige gevallen ook worden aangesproken voor verplichtingen of schulden die namens het RESV zijn aangegaan. Daarom is het belangrijk om verantwoordelijkheden, mandaten en financiële afspraken zorgvuldig vast te leggen in de samenwerkingsovereenkomst.</span></p>

<h2>Voorkom discussie achteraf</h2>
<p>De kassiersfunctie gaat niet alleen over geldstromen. De rol raakt ook aan verantwoordelijkheid, vertrouwen en samenwerking binnen het RESV. Of je nu kiest voor een samenwerkingsovereenkomst of een eigen rechtspersoon: zorg dat de afspraken hierover duidelijk zijn vastgelegd. Daarmee voorkom je onduidelijkheid en discussie achteraf.</p>
<h2>Twijfel je of jouw afspraken goed zijn geregeld?</h2>
<p>Voor zowel de partij die de kassiersfunctie vervult als voor de andere deelnemers is het verstandig om de samenwerkingsovereenkomst juridisch te laten toetsen voordat deze wordt ondertekend. Zo weet je zeker dat de kassiersfunctie, de bevoegdheden en de verantwoordelijkheden binnen het RESV goed zijn geregeld.</p>
<p> </p>

Arie Kreule

Over de auteur

<p>Van het oprichten van een RESV tot governance, financiering en samenwerking: vind alle informatie, praktische factsheets en aandachtspunten om je RESV goed voor te bereiden op de toekomst. We helpen je verder.</p>

WM0348

Regionale samenwerking

Samenwerken

Veel RESV's kiezen voor een samenwerkingsovereenkomst in plaats van een eigen stichting of coöperatie. 

De kassiersfunctie in een RESV

<p><strong>Veel RESV's kiezen voor een samenwerkingsovereenkomst in plaats van een eigen stichting of coöperatie. Dat is laagdrempelig en flexibel, maar vraagt wel om duidelijke afspraken over financiën, verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid.</strong></p>

De kassiersfunctie in een RESV: maak heldere afspraken

<p class="MsoNormal">In een levendig café vol supporters volgen we een spannende wedstrijd. Maar wat begint als voetbalcommentaar, blijkt al snel een vertaling naar de zorgpraktijk. Cruciale momenten op het veld lopen naadloos over in scènes uit de operatiekamer, de verpleegafdeling en de behandelkamer. De boodschap is duidelijk: net als bij Oranje ontstaat succes in de zorg alleen door samenspel.</p>
<h2 class="MsoNormal">Samenwerking maakt het verschil</h2>
<p class="MsoNormal"><span style="mso-ascii-font-family: Aptos; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-hansi-font-family: Aptos; mso-bidi-font-family: Aptos;">Met de campagne #vaniknaarwij – Wat voor collega ben jij? zet VvAA in op het doorbreken van de a-functionele hiërarchie en gelijkwaardig samenwerken met respect voor ieders rol. Goede zorg is nooit het resultaat van één individu. Het is het resultaat van het samenspel tussen professionals en in het voorbeeld van de campagnevideo: van specialist en verpleegkundige tot fysiotherapeut. Dat bepaalt hoe patiënten geholpen worden. <br><br><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Aptos',sans-serif; mso-fareast-font-family: Aptos; mso-bidi-font-family: Aptos; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">VvAA bestuurslid en fysiotherapeut Nathan Hutting benadrukt dat belang. “Of je nu op het veld staat of in de behandelkamer werkt: je kunt alleen excelleren als je op elkaar vertrouwt en elkaar versterkt. Succes ontstaat door samenspel. Elke schakel telt en samen maak je het verschil voor de patiënt.”</span><br></span><span style="font-family: 'ITC Avant Garde Gothic Std', Inter, -apple-system, BlinkMacSystemFont, 'Segoe UI', Helvetica, Arial, sans-serif, 'Apple Color Emoji', 'Segoe UI Emoji', 'Segoe UI Symbol'; font-size: 2rem; font-weight: 600;"></span></p>
<h2>Zorg is teamsport</h2>
<p>De video speelt bewust met het idee van individuele helden. Een beslissende actie lijkt op naam van één speler te komen, maar de film laat zien dat daar altijd een teaminspanning aan voorafgaat. Dat geldt net zo goed in de zorg, waar het resultaat vaak zichtbaar wordt bij één moment, maar gedragen wordt door vele handen. Met humor en herkenning speelt de film hierop in wanneer Oranjefans hun verzameling voetbalplaatjes met daarop zorgprofessionals compleet proberen te ‘ruilen’: ‘Heb jij voor mij een fysio? Waarop een andere Oranjefan antwoordt: ‘Ja, maar die kan ik niet missen.’ </p>

Zorg is Teamsport

<p>Daar zorg teamsport is, moedigt VvAA zorgprofessionals aan om met collega's een teamposter met eigen voetbalplaatjes samen te stellen via de speciale landingspagina.</p>

<h2>Trots op de zorg</h2>
<p>De campagne richt zich niet alleen op zorgprofessionals, maar ook op het bredere publiek. De koppeling met voetbal en het nationale Oranjegevoel laat zien hoe zorgprofessionals dagelijks met elkaar samenwerken en elkaar versterken. Net als het Nederlands elftal op het veld. Hutting: ‘De zorg draait niet alleen om systemen en druk, maar vooral om mensen die zich elke dag met overtuiging voor anderen inzetten. Die bevlogenheid is de kracht van het vak. Door dat zichtbaar te maken, versterken we de trots én maken we de stap van ik naar wij.’</p>
<h2>Oranje brengt Nederland van ik naar wij</h2>
<p>De video sluit af met een krachtig beeld: zorgprofessionals die, net als een team na een<br>overwinning, samen optrekken. Want of het nu gaat om een doelpunt in de laatste minuut of het herstel van een patiënt, samen bereik je meer dan alleen.</p>
<h2>Over de campagnevideo #vaniknaarwij</h2>
<p>De campagnevideo maakt deel uit van een bredere beweging die VvAA begin 2025 lanceerde onder de naam Zin in Zorg #vaniknaarwij. Met deze campagne wil VvAA het belang van gelijkwaardig samenwerken in de zorg benadrukken, met respect voor ieders rol. Dat alles voor meer werkplezier en het behoud van zorgprofessionals. Deze vierde campagnevideo is wederom ontstaan in co-creatie met leden met o.a. Berend van Doorn AIOS Chirurgie. Dit keer mét een speciale bijrol voor VvAA-ledenraadsleden Rob Tamminga en Daniël Buth, beiden fysiotherapeut. Gastrollen worden vervuld door oud-international Ron Vlaar en de bekende stem van de voetbalcommentator is niemand minder dan sportverslaggever Franks Snoeks.</p>

00 Vvaa Zorg Is Teamsport WK V3 Tocolor V2 01 01 47 06

Bezieling

Over VvAA

Werkplezier

Wat hebben een beslissend doelpunt en een geslaagde behandeling met elkaar gemeen? In de nieuwste campagne van VvAA is het antwoord zichtbaar: zorg is teamsport

Oranje verbindt: #vaniknaarwij, op het veld en zorg

Wat hebben een beslissend doelpunt en een geslaagde behandeling met elkaar gemeen? 

<p class="MsoNormal"><strong>Wat hebben een beslissend doelpunt en een geslaagde behandeling met elkaar gemeen? In de nieuwste campagnevideo van VvAA wordt het antwoord op verrassende en herkenbare wijze zichtbaar: zorg is teamsport. Met de lancering van deze film krijgt de campagne #vaniknaarwij een vervolg waarin gelijkwaardig samenwerken met respect voor ieders rol centraal staat, geïnspireerd door het Oranjegevoel.</strong></p>

Oranje verbindt: #vaniknaarwij, op het veld én in de zorg

<p>De overgang is logisch en geleidelijk gegaan, vertellen beiden. Fleur werkte de afgelopen jaren al intensief samen met Hans en werd in februari 2025 adjunct-directeur. Sindsdien groeide zij steeds verder in haar nieuwe rol.</p>
<p>‘We hebben dat eigenlijk heel geleidelijk opgebouwd’, vertelt Hans. ‘Toen ik gevraagd werd langer te blijven, heb ik gezegd: dan wil ik graag een adjunct-directeur. Het idee was dat taken rustig konden worden overgedragen. Als het goed zou klikken, zou daar ook een mogelijke opvolger uit kunnen voortkomen. Dat is uiteindelijk precies geworden wat het nu is: een naadloze overgang.’</p>
<h2>Van bouwen naar realiseren</h2>
<p>Fleur werkt inmiddels ruim 10 jaar binnen VvAA en kent de verschillende onderdelen van VvAA van binnenuit. Die combinatie ziet Hans als een groot voordeel. ‘Ik kwam zelf uit de ziekenhuiswereld en moest echt leren begrijpen hoe de organisatie in elkaar zat. Fleur kent die wereld van binnenuit veel beter. Ze begrijpt niet alleen wat mensen doen, maar ook hoe ze samenwerken.’</p>
<p>Voor Fleur voelt de nieuwe functie als een logisch vervolg op de afgelopen jaren. Veel van de plannen waar nu aan wordt gewerkt, hielp zij zelf mee ontwikkelen. ‘We hebben samen een nieuw meerjarenplan opgesteld met 3 strategische pijlers’, vertelt ze. ‘Nu zitten we op het punt waarop die plannen tastbaar moeten worden.’</p>
<p>Een van die pijlers draait om opleidingen. De vereniging wil een stevig en uniek opleidingsaanbod ontwikkelen voor zorgprofessionals. ‘We hebben al een eerste succesvolle editie gedraaid van de leergang Laat je STEM horen en meerdere trainingen en workshops, zoals de Arts en Auto Schrijfpoli. Uiteindelijk willen we doorgroeien naar een volwaardige academie, met een select aanbod dat naadloos aansluit bij waar wij als vereniging voor staan.’</p>
<h2>Onderlinge verbinding versterken</h2>
<p>Daarnaast wil de vereniging de onderlinge verbinding tussen leden versterken. Niet alleen tijdens bijeenkomsten, maar juist ook online. ‘We willen dat leden elkaar makkelijk kunnen vinden rondom gedeelde thema’s en vraagstukken. Dat je echt ervaart: je bent samen die vereniging.’</p>
<p>De derde pijler draait om de stem van zorgprofessionals. ‘Hoe zorgen we ervoor dat die stem nog krachtiger gehoord wordt? Daar werken we nu volop aan.’</p>
<p>Waar Fleur het meest naar uitkijkt? Dat de plannen zichtbaar worden voor leden. ‘Dat er straks echt een platform staat waar leden elkaar ontmoeten. Dat opleidingen draaien. Dat mensen merken: dit helpt mij verder in mijn werk. Daar krijg ik energie van.’</p>
<h2>Uitwisseling van ervaring en perspectief</h2>
<p>In de samenwerking tussen Hans en Fleur ontstond in de afgelopen jaren een uitwisseling van ervaring en perspectief. Een gezegde van Hans die Fleur meeneemt: “Not making them do what you want, but making them want what you want.” Dat gaat uiteindelijk over begrijpen wat voor de ander belangrijk is.’ Volgens Hans is dat misschien wel de kern van goed bestuur. ‘Op het moment dat mensen zélf voelen waarom iets belangrijk is, ontstaat er beweging. Niet omdat het moet, maar omdat het klopt.’</p>
<p>Op zijn beurt vertelt Hans dat hij van Fleur geleerd heeft met de blik van een nieuwe generatie naar de Vereniging te kijken. ‘Daarnaast bewonder ik haar vermogen om verbinding te leggen en haar rust. Ze is echt een rots in de branding.’</p>

<h2>Een nieuwe generatie</h2>
<p>Dat de vereniging verandert, heeft volgens beiden ook alles te maken met generaties. ‘Een van de grote uitdagingen voor de komende jaren is aantrekkelijk blijven voor jonge zorgprofessionals’, zegt Hans. ‘Vroeger ging lidmaatschap vaak vanzelf van ouder op kind over. Dat werkt nu anders. Jongere generaties maken hun eigen keuzes en verwachten goede argumenten.’</p>
<p>Daarin ziet hij Fleur als iemand die de nieuwe generatie begrijpt en kan verbinden. Fleur herkent dat beeld. ‘De jongere generatie kijkt anders naar organisaties en samenwerking. Dat vraagt ook iets van ons als vereniging. Je moet relevant blijven en echt waarde toevoegen.’</p>
<h2>Werkplezier en aandacht</h2>
<p>Werkplezier speelt daarin volgens Fleur een belangrijke rol, niet alleen voor leden, maar ook binnen de organisatie zelf. ‘Werkplezier betekent voor mij dat je voelt dat je een stem hebt. Dat je ontwikkelkansen krijgt. En dat je samen met collega’s ergens de schouders onder zet, zonder voortdurend bezig te zijn met de vraag: hoort dit wel precies bij mijn functie?’</p>
<p>Gelijkwaardige samenwerking speelt daarin een grote rol. ‘Als mensen met energie samenwerken met respect voor ieders rol, dan maakt dat je dag.’ Hans vult aan dat persoonlijke aandacht daarin essentieel blijft. ‘Elkaar aanspreken hoort daar ook bij. Als je elkaar nooit kritisch bevraagt, laat je iemand soms te lang doorgaan in gedrag dat niet goed werkt. Dan help je elkaar uiteindelijk niet.’</p>
<h2>Blijven leren</h2>
<p>Hoewel Hans per 1 oktober echt afscheid neemt, klinkt pensioen nog niet als een passend woord. ‘Ik ga eerst een soort sabbatical nemen’, zegt hij glimlachend. ‘Even geen nieuwe bestuurlijke rollen. Eerst ruimte maken. Voor de toekomst zou ik Fleur mee willen geven haarzelf te blijven. En blijf leren. Ik leer zelf nog iedere dag. Uiteindelijk loopt het leven toch altijd anders dan je van tevoren plant.’</p>
<p>Fleur kijkt met vertrouwen vooruit. Niet alleen vanwege de plannen die klaarliggen, maar vooral vanwege de mensen met wie ze die mag uitvoeren. ‘De vereniging draait uiteindelijk om de leden én om de mensen die zich er iedere dag voor inzetten. Dat samen bouwen aan iets wat ertoe doet, maakt dit werk zo mooi.’</p>

Ontwerp Zonder Titel

Nieuwe stap voor Vereniging VvAA: Fleur Verstegen neemt stokje over van Hans van der Schoot.

Directiewissel Vereniging VvAA

Fleur Verstegen neemt het stokje over van Hans van der Schoot als Algemeen Directeur van Vereniging VvAA.

<p><strong>Fleur Verstegen neemt per 1 juli het stokje over van Hans van der Schoot als Algemeen Directeur van Vereniging VvAA. Na een periode waarin onder leiding van Hans belangrijke fundamenten werden gelegd voor de toekomst van de Vereniging, staat Fleur klaar om daarop voort te bouwen.</strong></p>

Nieuwe stap voor Vereniging VvAA: Fleur Verstegen neemt stokje over van Hans van der Schoot

<p>Hans koos ooit voor geneeskunde met een vrij praktische insteek. Hij houdt van anatomie, knutselen en van begrijpen hoe iets werkt. ‘Ik dacht: als ik iets wat ik leuk vind kan uitbouwen tot een goede baan, zit ik gebeiteld.’ Aanvankelijk trekt vooral de chirurgie hem. Maar tijdens zijn coschap psychiatrie gebeurt er iets anders. ‘Ik merkte hoe bijzonder het is om diepgaandere gesprekken met mensen te voeren. Dat had ik nog niet zo meegemaakt.’</p>
<p>Na zijn studie werkt Hans jaren op de spoedeisende hulp. Later vertrekt hij naar Oost-Afrika. Daar werkt hij onder meer in een opleidingsziekenhuis. ‘Na die tropenjaren was ik wat rustiger geworden. Toen was ik klaar voor de psychiatrie.’</p>
<h2>Ruimte voor mens achter arts</h2>
<p>In zijn trainingen ziet Hans dat de medische opleiding nog vaak leunt op het oude meester-gezelprincipe: kijk mee, doe na, geef door. Dat werkt tot op zekere hoogte, vindt hij. ‘Maar de mens achter het ambacht is veranderd en het vak beweegt niet altijd snel genoeg mee.’ Volgens Hans krijgt de nieuwe generatie artsen soms te horen dat zij te veel vraagt. Minder uren werken. Meer balans zoeken. Grenzen aangeven. Hij ziet dat anders. ‘Vroeger moest degene in opleiding zich aanpassen aan de opleider. Nu moeten opleiders meer leren kijken wat hun opleideling nodig heeft. Dat is voor sommige collega’s best lastig.’</p>
<p>Daar ligt volgens hem een nog niet vereffende rekening. Artsen die zelf hard zijn opgeleid, geven die hardheid soms onbewust door. ‘Wat jou is aangedaan, hoef je niet door te geven. Verwerk het, slik het in of reken ermee af. Maar leg het niet opnieuw bij de volgende generatie.’</p>
<h2>Prijs van altijd doorgaan</h2>
<p>Tijdens een workshop in Oslo ziet Hans hoe diep dit artsen raakt. Hij werkt daar met topspecialisten die hun leven lang keihard hebben gewerkt. Sommigen vertellen openlijk wat hen dat kostte. ‘Voor hun kinderen waren ze helden. Ze redden levens. Maar ze zaten ook 80 uur per week in het ziekenhuis. Pas bij hun kleinkinderen merkten ze: ik heb veel gemist. Mijn eigen kinderen leer ik nu pas kennen.’ Voor Hans laat dat zien hoe sterk de medische cultuur werkt. ‘Het is blijkbaar zo ingebakken dat je maar doorgaat. Terwijl je de rekening die je daarvoor betaalde soms pas veel later onder ogen ziet.’</p>

<h2>Arts als patiënt</h2>
<p>Hans weet ook uit eigen ervaring hoe lastig het is om zelf patiënt te zijn. Hij zit regelmatig aan de andere kant van de tafel. ‘Als arts weet je vaak veel te veel, of net niet het juiste. Over complicaties, behandelingen en fatale afloop. Dat kan extra angst geven.’ Bij ABS-zorgprofessionals, het steunpunt voor artsen en andere zorgverleners met verslavingsproblemen dat hij met collega’s opzette, zag hij hetzelfde. Artsen vinden het moeilijk om patiënt te zijn. Behandelaren vinden het soms net zo moeilijk om collega’s gewoon als patiënt te behandelen. ‘Dan zegt iemand: schrijf jij je eigen medicatie even voor. Of: je weet welk onderzoek nodig is, toch? Maar dat is precies wat je niet moet doen.’ Volgens Hans helpt het om dit hardop te benoemen. ‘De arts-patiëntrelatie geldt ook hier. Geef dezelfde uitleg, dezelfde zorg en dezelfde behandeling als bij iedere andere patiënt zonder medische achtergrond.’</p>
<h2>Traplopen als cultuurverandering</h2>
<p>Gezond blijven werken zit ‘m in kleine dingen. In het Catharina Ziekenhuis neemt Hans coassistenten en arts-assistenten graag mee de trap op. 14 verdiepingen omhoog, lift laten staan. ‘Ik ben geen sportman van het jaar. Integendeel. Maar ik probeer wel fit te blijven. En soms is het best prettig om te zien dat zo’n jonge, atletische coassistent ook bovenaan naar adem staat te happen.’</p>
<p>Daarnaast zet hij zich in voor gezondere voeding, echte pauzes en samen lunchen zonder patiëntbespreking. ‘Werklunches schaf ik graag af. Zeker in de psychiatrie eet je de psychopathologie anders gewoon mee op.’ Zijn boek Het is maar werk raakt aan dezelfde thema’s: hoe blijf je overeind in een vak dat veel vraagt, zonder jezelf kwijt te raken?</p>
<h2>Werkplezier begint bij contact</h2>
<p>Wat werkplezier voor hem betekent? Hans denkt even na. ‘Ik vind dat altijd zo’n vraag waarbij ik verwacht dat ik meteen een soepel antwoord heb. Maar dan voel ik me toch betrapt.’ Uiteindelijk komt hij uit bij contact met patiënten en collega’s. ‘Je moet eerst verbinding maken met iemand. Daarna kun je pas samen verder.’ </p>
<p>Ook humor helpt hem. Niet ten koste van patiënten, benadrukt hij. Wel door zichzelf niet te serieus te nemen. ‘Ik gebruik mijn eigen mislukkingen en kwalen graag als voorbeeld. Dat brengt lichtheid, ook als de situatie donker is.’ Plezier betekent voor Hans niet dat alles leuk moet zijn. Routine hoort erbij. Saai werk ook. ‘Vlieguren maken is soms niet leuk of saai. Maar daardoor word je beter. Je herkent patronen sneller en het werk gaat makkelijker.’ Zijn boodschap aan collega’s is nuchter en scherp tegelijk. Zorg goed voor je patiënten, maar vergeet jezelf niet. ‘Het is prachtig werk. Maar het blijft werk en daarin spelen je eigen authenticiteit en gezondheid de belangrijkste rol.’</p>

Linkedin Template (6)

Lid aan het woord

Hans Rode: ‘In de geneeskunde leren we veel over het vak. Maar veel minder over hoe je het inpast in je leven.

‘Wat jou is aangedaan, hoef je niet door te geven’

<p><strong>Hans Rode werkt als psychiater in de ziekenhuispsychiatrie. Daarnaast traint hij artsen, opleiders en ziekenhuizen in werkplezier, veerkracht en gezond blijven werken. Niet als luxe, maar als voorwaarde om goede zorg te blijven leveren. ‘In de geneeskunde leren we veel over het vak. Maar veel minder over hoe je dat vak inpast in je leven.’</strong></p>

<p>Merel werkt bijna een jaar op de afdeling interne geneeskunde van het UMC Utrecht. Ze volgde de mbo-opleiding verpleegkunde en wist al jong dat ze iets wilde betekenen voor anderen. ‘Ik wist vooral dat ik iets wilde toevoegen aan de maatschappij.’ Op haar afdeling komen vaak complexe patiënten terecht. ‘Alles komt bij ons samen: chronische ziekten, kanker, hormonen, meerdere aandoeningen tegelijk. Dat maakt het werk juist interessant.’</p>
<h2>‘Je staat bij de spannendste momenten van iemands leven’</h2>
<p>Wat Merel mooi vindt aan haar vak, is dat verpleegkundigen er juist zijn op de moeilijkste momenten. ‘Voor mij is het een werkdag, maar voor patiënten kan het een van de spannendste momenten van hun leven zijn.’ Een dienst voelt voor haar goed als patiënten zich gehoord voelen. ‘Soms is dat een hand vasthouden als iemand alleen is. Of gewoon echt even luisteren.’ De gesprekken rondom geloof, cultuur en medische keuzes vindt ze bijzonder. ‘Soms hopen families nog op een wonder, terwijl artsen weten dat iemand niet meer beter wordt. Dat kan spanning geven. Ik vind het mooi om daarin het gesprek aan te gaan en mensen te begeleiden.’</p>

<p>We brachten Merel thuis na haar nachtdienst. Onderweg bespraken we haar ervaringen met onregelmatige diensten.</p>
<p><a class="button"></a><a rel="noopener" href="https://youtu.be/gAfwupaWctM" target="_blank" title="Bekijk de video van Merel op YouTube">Bekijk de video</a></p>

<h2>‘Zonder je team sta je nergens’</h2>
<p>Haar collega’s zijn daarin onmisbaar. ‘Je moet je veilig voelen in een team. Zeker na heftige situaties.’ Na moeilijke momenten steunen collega’s elkaar. ‘Soms app je elkaar later nog even of maak je samen een grapje om de spanning kwijt te raken. Dat helpt echt.’ Een reanimatie tijdens een nachtdienst maakte diepe indruk. Een jonge man werd onverwacht bewusteloos gevonden. Merel assisteerde tijdens de reanimatie. De patiënt herstelde uiteindelijk volledig. ‘Anderhalve week later stond zijn vrouw ineens op de afdeling met cadeautjes. Ze zei: “Door jullie hebben mijn dochters hun vader nog.” Toen moest ik ook huilen en dacht ik: wat hebben wij een mooi beroep.’</p>
<h2>‘Het laatste kwartier kak ik in’</h2>
<p>Merel draait meestal 4 nachtdiensten per maand. Vooral de rit naar huis vindt ze zwaar. ‘De eerste 15 minuten gaan meestal nog wel. Maar het laatste kwartier kak ik echt in.’ Ze probeert zichzelf onderweg wakker te houden met koude lucht, muziek en beweging. ‘Soms zit ik zelfs achter het stuur expres te lachen, omdat dat energie zou geven. Het voelt heel raar, maar het werkt.’ Eén keer moest ze onderweg stoppen omdat ze bang was in slaap te vallen. ‘Toen ben ik een parkeerplaats opgegaan en heb ik jumping jacks gedaan naast mijn auto. Daarna kon ik weer verder.</p>
<p>Een andere keer reed ik na een nachtdienst zelfs zonder het door te hebben zonder verlichting over de snelweg. Mensen begonnen naar me te seinen en ik dacht alleen maar: wat doe ik verkeerd?’ Uiteindelijk stopte ik onderweg en belde mijn vriend. Die zei na een rondje FaceTimen meteen: ‘Merel, je lampen staan helemaal niet aan’. Dat was echt zo’n moment waarop ik dacht: ik ben gewoon te moe om nog scherp te zijn.’</p>

Onderweg_Merel_6

<h2>‘Mijn rijinstructeur zei: neem alsjeblieft een allriskverzekering’</h2>
<p>Dat ze na nachtdiensten vaak moe in de auto zit, speelt ook mee in haar keuze voor een autoverzekering. ‘Mijn rijinstructeur zei vroeger al: 'Merel, beloof me één ding: neem een allriskverzekering.'’ Ze moet er zelf om lachen. ‘Ik rij veel voor werk en ben soms gewoon een beetje chaotisch. Dus ergens had hij wel gelijk.’ Inmiddels heeft ze de verzekering al meerdere keren nodig gehad, bijvoorbeeld voor een ster in haar voorruit. ‘En eerlijk: met die vermoeidheid na nachtdiensten is het ook gewoon een geruststellend idee dat alles goed geregeld is als er iets gebeurt.’</p>
<h2>‘Douchen, pyjama aan en slapen’</h2>
<p>Eenmaal thuis houdt ze het simpel. ‘Douchen, tandenpoetsen, pyjama aan en naar bed.’ Na een nachtdienst slaapt ze vaak extra lang. ‘Normaal slaap ik niet zo veel, maar na een nachtdienst kan ik makkelijk 10 uur slapen.’ Ondanks de onregelmatigheid en de heftige situaties praat Merel met zichtbaar enthousiasme over haar werk. ‘Ik word altijd vrolijk als ik erover vertel. Als je echt passie hebt voor wat je doet, gaat dat vanzelf.’</p>

<h2>Goed verzekerd met VvAA</h2>
<ul>
<li>Bij schadevrij rijden premiekorting<strong> tot 82,5%</strong></li>
<li>Toch schade? Meld het snel en eenvoudig online (maar bellen mag ook)</li>
<li>Je medische spullen in je auto standaard meeverzekerd</li>
</ul>
<p><a href="/verzekeringen/autoverzekering/#merel" title="Autoverzekering" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#merel">Ontdek de autoverzekering</a></p>

Onderweg_Merel_1

Na een nachtdienst loopt verpleegkundige Merel Jansen (20) soms met zware benen naar haar auto. 

‘Na een nachtdienst doe ik jumping jacks'

Na een nachtdienst loopt verpleegkundige Merel Jansen (21) soms met zware benen naar haar auto. 

<p><strong>Na een nachtdienst loopt verpleegkundige Merel Jansen (21) soms met zware benen naar haar auto. Om wakker te blijven voordat ze aan de rit naar huis begint, heeft ze een vast ritueel. ‘Voordat ik instap, doe ik een paar jumping jacks. Het voelt misschien een beetje gek, maar het werkt echt.’</strong></p>

‘Na een nachtdienst doe ik jumping jacks voordat ik de auto instap’

<p>‘Ik werk 32 uur per week en 4 tot 6 nachtdiensten per maand, vertelt Bart. ‘Ik plan die diensten het liefst achter elkaar, omdat ik vooral moeite heb met het omschakelen. Als je eenmaal in het ritme zit, gaat het wel. Maar die eerste nacht… dan ben je eigenlijk gewoon 24 uur wakker.’</p>
<p>Bart werkt inmiddels zo’n 4,5 jaar als verpleegkundige op een brede chirurgische afdeling, waar naast traumachirurgie ook vaat-, gynaecologische en plastische chirurgie onder vallen. Hij noemt zichzelf meestal traumaverpleegkundige. ‘Trauma spreekt toch meer tot de verbeelding’, zegt hij lachend.</p>

<p>We haalden Bart op van zijn nachtdienst en brachten hem thuis. Onderweg voelden we hem aan de tand over zijn ervaringen met onregelmatige diensten.</p>
<p><a class="button"></a><a rel="noopener" href="https://youtu.be/Qq7A9z_4wr4" target="_blank" title="Bekijk de video met Bart op YouTube">Bekijk de video</a></p>

<h2>‘Je bent iemands houvast’</h2>
<p>Het contact met patiënten op moeilijke momenten trekt Bart het meeste aan in zijn vak. ‘Mensen liggen bij ons vaak op hun meest kwetsbare punt. Ze weten niet wat er gaat gebeuren en moeten volledig op jou vertrouwen. Dat jij dan degene mag zijn die rust brengt of overzicht geeft, dat vind ik heel bijzonder. Je bent op zo’n moment echt iemands houvast.’</p>
<p>Dat werk vraagt ook iets van hemzelf. Zeker als patiënten overlijden of emoties hoog oplopen. ‘Je leert als verpleegkundige wel om het positieve extra op te slaan en het negatieve wat meer los te laten. Mensen reageren soms vanuit angst of stress. Dat moet je niet persoonlijk nemen. Ook heftige situaties probeer ik op het werk te laten. Ik trek als het ware mijn verpleegkundige jas uit en ben daarna gewoon weer Bart.’</p>

<h2>‘Alsof ik een stuk van de rit kwijt was’</h2>
<p>Volgens Bart onderschatten veel mensen de fysieke impact van nachtdiensten. Zeker onderweg naar huis. ‘Op het moment zelf voel je je vaak nog wel oké genoeg om te rijden. Maar rationeel weet je dat je reactievermogen trager is. Volgens mij wordt het weleens vergeleken met rijden na een paar glazen alcohol.’ Daarom probeert hij bewust alert te blijven onderweg. ‘Ik zet altijd een podcast op. Iets waardoor ik actief blijf luisteren. Rustige muziek helpt dan juist niet.’</p>
<p>Eén rit staat hem nog scherp bij. ‘Ik kwam thuis en realiseerde me ineens dat ik eigenlijk geen idee meer had hoe ik gereden was. Alsof ik een stuk van de rit kwijt was. Dat vond ik achteraf best heftig. Gelukkig was het zondagochtend en was de weg leeg, maar toen ik later wakker werd dacht ik wel: dit was eigenlijk gewoon gevaarlijk.’</p>
<p>Alternatieven zijn er niet altijd. ‘Iedereen weet dat het een risico is, maar we moeten ook gewoon naar huis. Het hoort er een beetje bij. Zeker in de winter, als het donker is, merk je hoe zwaar zo’n rit soms kan zijn.’</p>
<h2>‘Dan is het weer helemaal oké’ </h2>
<p>Veilig thuiskomen zit voor Bart uiteindelijk niet alleen in de autorit zelf. ‘Voor mij is veilig thuiskomen het moment dat ik in bed lig. Mijn vriendin slaapt meestal nog en onze hond komt altijd even gedag zeggen. Dan eet ik standaard een stroopwafel — geen idee waarom eigenlijk — en daarna kruipen we met z’n drieën in bed. Onze hond ligt dan zachtjes te snurken, mijn vriendin ademt rustig en dan denk ik: het weer helemaal oké.’</p>

Ontdek alle verhalen en tips

<h2>Goed verzekerd met VvAA</h2>
<ul>
<li class="list--checked">Bij schadevrij rijden premiekorting<strong> tot 82,5%</strong></li>
<li class="list--checked">Toch schade? Meld het snel en eenvoudig online (maar bellen mag ook)</li>
<li class="list--checked">Je medische spullen in je auto standaard meeverzekerd</li>
</ul>
<p><a href="/verzekeringen/autoverzekering/#bart" title="Ontdek de Autoverzekering" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#bart">Ontdek de autoverzekering</a></p>

Onderweg_Bart_14

Na een nachtdienst stapt verpleegkundige Bart Rozemeijer (31) regelmatig moe de auto in. 

Verpleegkundige Bart over rijden na zijn nachtdienst

<p><strong>Na een nachtdienst stapt verpleegkundige Bart Rozemeijer (31) regelmatig moe de auto in. De radio iets harder en een raam op een kier: alles om scherp te blijven tijdens de rit naar huis. ‘Je denkt vaak dat het nog wel gaat, maar eigenlijk ben je gewoon niet fit genoeg om te rijden.’</strong></p>

‘Na een nachtdienst ben je eigenlijk niet fit genoeg om te rijden’ 

<h2>Meld je direct ziek</h2>
<p>Word je ziek op vakantie? Laat je werkgever dan binnen 24 uur weten dat je ziek bent. Meestal kan je je ziek melden bij je leidinggevende. Weet je niet bij wie je terecht kunt? Kijk voor je met vakantie gaat, alvast in het verzuimprotocol van jouw werkgever en neem de contactgegevens mee voor als je je ziek moet melden. Ook in de cao kunnen regels staan over ziek melden tijdens een vakantie. Wacht niet tot je weer thuis bent, want dan kan het zijn dat je het recht op ziektedagen misloopt.&nbsp;</p>
<h2>Regel een officiële doktersverklaring</h2>
<p>Ga langs een arts op je vakantieadres en laat je onderzoeken. In het buitenland kan het lastig zijn om een arts te vinden, maar het is belangrijk om te doen. Een doktersverklaring met een diagnose, datum en inschatting van de ziekteduur is belangrijk. Zo kan je aantonen dat je écht ziek bent. Ook ben je verplicht om een officiële doktersverklaring te delen met je werkgever. Vergeet niet om de verklaring goed te bewaren en eventueel vanuit een vreemde taal te laten vertalen naar het Engels of Nederlands. Dit is handig als de bedrijfsarts er achteraf naar vraagt.</p>
<h2>Blijf bereikbaar</h2>
<p>Ook al lig je met koorts in bed of voel je je beroerd: blijf bereikbaar voor je werkgever. Die mag contact met je zoeken om te overleggen over je situatie of om afspraken te maken. Geef het vakantieadres door en laat weten hoe je te bereiken bent. Word je tijdens je vakantie weer beter? Geef dit dan direct door aan de werkgever. Hij kan je weer beter melden.</p>
<p><em>Ben je werkgever en wil je weten wat voor jou relevant is, als een werknemer zich ziek meldt tijdens vakantie? <a href="/advies/werkgeverszaken/verzuimadvies/ziek-melden-tijdens-vakantie/" title="Ziek melden tijdens vakantie">Lees dan de informatie voor werkgevers.</a></em></p>

<ul>
<li>Maak je een verre reis? Bekijk op <a href="https://www.ggdreisvaccinaties.nl/heb-ik-een-vaccinatie-nodig" title="Ga naar de GGD website">GGD Reisvaccinaties</a> of er vaccinaties gelden voor het land waar je heen gaat. Denk aan inentingen of malariapillen.</li>
<li>Houd belangrijke medicatie binnen handbereik in de auto of in handbagage als je vliegt. Neem ook de originele verpakking of een (Engelstalig) recept mee.</li>
<li>Zorg voor de juiste dekking(en) van je <a href="/verzekeringen/doorlopende-reisverzekering/" title="Doorlopende reisverzekering">reisverzekering</a>. Bijvoorbeeld de dekking voor hoge medische kosten of bijzondere sporten.</li>
</ul>

<h2>Terugreis niet mogelijk: wat nu?</h2>
<p>Ben je zo ziek dat je niet kunt reizen, terwijl je vakantie al voorbij is? Neem dan contact op met je zorgverzekeraar of reisverzekering. Vaak kunnen zij helpen met medische repatriëring of verlenging van het verblijf. Je moet wel bewijzen dat je (nog) niet kunt reizen. Bijvoorbeeld door een doktersverklaring. Ben je weer thuis? Neem dan contact op met het werk en maak een afspraak met de bedrijfsarts.</p>
<h2>Wat gebeurt er met je vakantiedagen?</h2>
<p>De dagen dat je ziek was op vakantie, krijg je teruggestort op je vakantiesaldo. Hier heb je recht op als je je op tijd ziek hebt gemeld. Je werkgever mag geen vakantiedagen inhouden over de dagen dat je ziek was tijdens je vakantie. Controleer na de vakantie of de werkgever het juiste aantal vakantiedagen heeft ingehouden. In sommige gevallen mag de werkgever wél het opgenomen verlof inhouden:</p>
<ul>
<li>Als schriftelijk is vastgelegd dat de werkgever vakantiedagen mag inhouden, als je ziek wordt tijdens de vakantie. Dan mag je werkgever deze vakantiedagen afschrijven van je bovenwettelijke vakantiedagen.</li>
<li>Als je zelf (vrijwillig) toestemming geeft om ziektedagen af te trekken van je vakantiedagen.&nbsp;</li>
</ul>
<p>Waar je ook heen gaat deze zomer: we hopen dat je gezond blijft en geniet van een&nbsp;<a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/ontspannen-op-reis-met-onze-tips/" title="Ontspannen op reis met onze tips">zorgeloze vakantie</a>!</p>

Ziek op vakantie vrouw op vliegveld met mondkapje

Verzekeren

Ziek worden tijdens je welverdiende vakantie is flink balen. Wat moet je doen van je vakantieadres? En hoe zit het met je vakantiedagen? Wij leggen het uit.

Ziek op vakantie? Dit zijn je rechten en plichten

Ziek worden tijdens je welverdiende vakantie is flink balen. Wat te doen? En hoe zit het met vakantiedagen?

<p><strong>De griep, een voedselvergiftiging of een gebroken arm. Ziek worden tijdens je welverdiende vakantie is flink balen. Wat moet je doen als je ziek wordt op je vakantieadres? En hoe zit het met je vakantiedagen? Wij leggen het uit.</strong></p>

<p>Een van de meest zichtbare ontwikkelingen is de verdere verschuiving van zorg naar de huisartsenpraktijk. ‘Steeds meer chronische zorg wordt door de huisartsgeneeskunde opgepakt,’ zegt Bont. Diabeteszorg, COPD en cardiovasculaire zorg zijn al langer onderdeel van het huisartsendomein, maar die beweging zet door. ‘Dat is geen nieuwe trend, maar hij wordt wel steeds intensiever.’</p>
<p>Wat ook verandert, is de manier waarop die zorg wordt aangeboden. ‘We kijken steeds meer of we zorg geïntegreerd kunnen organiseren,’ legt ze uit. ‘In plaats van dat een patiënt voor elke aandoening apart langskomt, proberen we dat meer samen te brengen.’ Dat vraagt om andere processen, maar levert voor patiënten ook overzicht en rust op.</p>
<h2>Tekorten vragen om andere keuzes</h2>
<p>Die ontwikkeling speelt zich af tegen een stevige achtergrond: een groeiende zorgvraag en aanhoudende tekorten aan huisartsen en doktersassistenten. ‘Het gaat niet alleen om minder huisartsen,’ benadrukt Bont. ‘De zorgvraag neemt ook toe.’ De vraag is dus niet alleen hoe je nieuwe collega’s aantrekt, maar ook hoe je met dezelfde mensen meer kunt betekenen.</p>
<p>Digitalisering wordt daarbij vaak genoemd als oplossing, maar Bont plaatst daar meteen een kanttekening bij. ‘Je moet heel goed kijken waar digitale zorg echt helpt en waar het juist de kloof vergroot.’ Vooral kwetsbare patiënten hebben minder vanzelfsprekend toegang tot digitale middelen. ‘Daar moet je alert op blijven.’</p>
<h2>Opleiden voor een ander vak</h2>
<p>De huisartsopleiding beweegt mee met die veranderingen. Innovatie, praktijkmanagement en organisatie van zorg krijgen een steeds grotere plek. ‘Er wordt veel aandacht besteed aan praktijkmanagement en er is landelijk onderwijs op het gebied van zorginnovatie,’ zegt Bont. Praktijkmanagement is ondergebracht bij de zogenoemde profklas:. ‘Daar leren AIOS hoe je leiding geeft aan een team, hoe je een jaarplan maakt en hoe je aan kwaliteitsverbetering werkt.’ Het enthousiasme onder jonge huisartsen is groot. ‘Ze zien hoe relevant dit is voor hun toekomst.’</p>

Jettie Bont

<h2>Praktijkhouderschap leeft wel degelijk</h2>
<p>Het beeld dat jonge huisartsen het praktijkhouderschap mijden, herkent Bont niet. ‘Uit recente cijfers van de LOVAH blijkt juist dat het merendeel zich uiteindelijk langdurig aan een praktijk wil verbinden.’ Vaak willen jonge artsen eerst waarnemen en ervaring opdoen, maar daarna volgt toch de wens om ergens echt te landen.&nbsp;</p>
<p>Langdurig verbinden kan vanuit een loondienst constructie of als praktijkhouder waarbij je eigenaar van de praktijk bent. ‘Dat laatste vraagt om ondernemerschap en dat vraagt weer om begeleiding,’ zegt Bont. ‘En vooral timing.’ Niet alles hoeft tijdens de opleiding te worden geleerd. ‘Just-in-time learning is essentieel. Als je nog geen verantwoordelijkheid draagt, beklijft onderwijs over praktijkhouderschap minder.’ Veel leer je pas echt als je er middenin zit.&nbsp;</p>
<h2>Continuïteit in een parttime werkelijkheid&nbsp;</h2>
<p>Parttime werken is inmiddels een gegeven in de huisartsenzorg. Dat hoeft de continuïteit niet in de weg te staan, benadrukt Bont. ‘Je kunt dat heel goed organiseren.’ Door te werken met vaste duo’s en teams rondom een patiëntenpopulatie blijft de zorg herkenbaar en persoonlijk.&nbsp;</p>
<p>Binnen de afdeling huisartsgeneeskunde van het Amsterdam UMC is daar onderzoek naar gedaan, onder meer via een toolbox voor continuïteit van zorg. ‘Het gaat om heldere afspraken, goede overdracht en slimme inrichting van het huisartsinformatiesysteem.’ Zo blijft de patiënt weten bij wie hij terechtkan, ook als artsen niet fulltime aanwezig zijn.&nbsp;</p>
<h2>De regio als leeromgeving&nbsp;</h2>
<p>Regionale huisartsorganisaties spelen volgens Bont een steeds belangrijkere rol. Niet alleen in de organisatie van zorg, maar ook in opleiding en begeleiding. ‘Ze kunnen helpen bij stageplekken, bij het creëren van basisartsfuncties en bij praktijkopvolging.’&nbsp; Ze ziet ook kansen in het tijdelijk overnemen van praktijken zonder winstoogmerk. ‘Zo kun je jonge huisartsen de ruimte geven om in te groeien, zonder dat commerciële partijen het overnemen.’ Mentorschap kan daarbij helpen. ‘Onzekerheden bespreek je makkelijker met iemand die het pad al gelopen heeft.’&nbsp;</p>

<h2>Leren van data, niet afgerekend worden</h2>
<p>Een ander belangrijk thema is het gebruik van data. Binnen academische werkplaatsen worden praktijkgegevens gespiegeld, niet om te beoordelen, maar om te leren. ‘Je ziet grote verschillen tussen praktijken in bijvoorbeeld verwijsgedrag of diagnostiek.’ Soms zijn die verschillen verklaarbaar, soms niet.</p>
<p>‘Door die data naast elkaar te leggen en het gesprek te voeren, leren huisartsen van elkaar,’ zegt Bont. ‘Het is geen vingertje, geen afrekening. Het spreekt juist de intrinsieke motivatie aan om een betere dokter te zijn.’</p>
<h2>Met één voet in de praktijk</h2>
<p>Als hoogleraar én huisarts ziet Bont dagelijks hoe beleid en praktijk elkaar raken. ‘Door één dag per week zelf spreekuur te doen, zie ik wat er nodig is.’ Die ervaring voedt haar bestuurlijke werk. ‘Het houdt me dicht bij de werkvloer.’</p>
<p>Dat bestuurlijke werk doet ze bewust. ‘Je kunt mopperen over hoe het gaat, maar hier kan ik bijdragen aan verandering.’ Die houding had ze al vroeg. ‘Ik zat tijdens mijn opleiding al in het LOVAH-bestuur. Dat past bij me.’</p>
<h2>Betekenisvol werk, ook in de toekomst</h2>
<p>Als ze vooruitkijkt, is Bont optimistisch. ‘Over tien jaar zullen huisartsen nog steeds zeggen dat dit betekenisvol werk is.’ De schaal zal veranderen, teams worden groter, maar de essentie blijft. ‘Je staat dichtbij mensen, gezinnen, levens.’ Voor twijfelende studenten heeft ze dan ook een helder advies. ‘Dit is het vak waarin je echt kunt dokteren.’ Ze lacht. ‘Ik zeg het misschien wat flauw, maar voor mij is er maar één écht doktersvak. En dat is de huisartsgeneeskunde.’</p>

<p>Jettie was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Podcast

De huisartsenzorg verandert snel. Tegelijkertijd blijft de kern van het vak verrassend stabiel.

'Huisarts blijft het vak waarin je écht dokter bent'

<p><strong>De huisartsenzorg verandert snel. Chronische zorg verschuift steeds verder naar de eerste lijn, teams worden groter en digitalisering rukt op. Tegelijkertijd blijft de kern van het vak verrassend stabiel. Volgens Jettie Bont, hogleraar huisartsengeneeskunde aan het Amsterdam UMC en praktiserend huisarts, ligt de uitdaging niet in het opnieuw uitvinden van het vak, maar in het slimmer organiseren ervan.</strong></p>

Jettie Bont: ‘De huisarts blijft het vak waarin je écht dokter bent’ 

<h2>Sterk profiel</h2>
<p>Fleur Verstegen vervulde sinds februari 2025 al de rol van adjunct-directeur. Ze speelde onder meer een belangrijke rol in de ontwikkeling van het meerjarenbeleid, de doorontwikkeling van de organisatie en de externe positionering. Daarbij onderscheidt zij zich door een combinatie van inhoudelijke scherpte, bestuurlijke stevigheid en diplomatie. <br><br>Fleur Verstegen is jurist en bedrijfskundige en is al meerdere jaren werkzaam binnen VvAA. Eerder werkte zij als senior beleidsadviseur voor de vereniging en vervulde zij diverse rollen binnen VvAA Groep op het gebied van strategie en organisatieontwikkeling.</p>
<h2>Blik op de toekomst</h2>
<p>Fleur Verstegen: ‘Met ruim 130.000 leden vormen we samen een krachtig collectief van zorgprofessionals. De komende jaren bouwen we verder aan een sterke stem van alle zorgprofessionals, sterke verbinding tussen leden en opleidingen die zorgprofessionals helpen hun stem en visie met impact te laten horen. Zo werken we samen aan meer Zin in Zorg en gelijkwaardige samenwerking.’</p>
<p>Jacqueline Joppe, voorzitter Bestuur Vereniging VvAA: ‘Wij zijn bijzonder blij dat we Fleur Verstegen aan ons hebben kunnen verbinden. Zij is een jong talent, die haar kwaliteiten en competenties al overtuigend bewezen heeft en met wie wij vol vertrouwen de komende jaren de vereniging verder ontwikkelen als de stem van en voor onze leden. En natuurlijk willen wij via deze weg Hans van der Schoot alvast bedanken voor zijn inzet in de afgelopen jaren.’</p>

Fleur Verstegen

Het bestuur van Vereniging VvAA heeft Fleur Verstegen per 1 juli 2026 benoemd tot Algemeen Directeur.

Fleur Verstegen Algemeen Directeur Vereniging VvAA 

<p><strong>Het bestuur van Vereniging VvAA heeft Fleur Verstegen per 1 juli 2026 benoemd tot Algemeen Directeur. Met deze benoeming geeft de vereniging invulling aan de geplande directiewissel na het terugtreden van Hans van der Schoot, die de functie de afgelopen vijf jaar heeft vervuld, en wordt de continuïteit van de organisatie gewaarborgd.</strong></p>

Fleur Verstegen benoemd tot Algemeen Directeur Vereniging VvAA 

<h2>Een personeelsfeest kan je onnodig geld kosten</h2>
<p>Een personeelsfeest is goed voor de sfeer in je organisatie. Maar fiscaal gezien kan het verschil maken waar en hoe je het organiseert. Vooral bij de werkkostenregeling (WKR) ontstaan snel fouten.</p>
<p>Maak je een verkeerde keuze? Dan kan dat zorgen voor:</p>
<ul>
<li>extra kosten</li>
<li>minder vrije ruimte in de WKR</li>
<li>of correcties achteraf</li>
</ul>
<p>Dat wil je voorkomen. We leggen het daarom uit aan de hand van een praktijkvoorbeeld.</p>

<p>Geef je jouw medewerkers iets extra's, zoals een uitje of cadeau? Normaal gesproken telt dat als loon en moet je daar loonheffing over betalen.</p>
<p>Met de <a href="/advies/werkgeverszaken/werkkostenregeling/" title="Werkkostenregeling">WKR </a>mag je een deel van deze kosten belastingvrij vergoeden, zolang je binnen de ‘vrije ruimte’ blijft. Ga je daar overheen? Dan betaal je als werkgever alsnog belasting. </p>

<h2>Praktijkvoorbeeld: barbecue met medewerkers en partners</h2>
<p>Stel, je organiseert een barbecue voor 60 personen (medewerkers én partners). <br>De totale kosten zijn € 1.500.</p>
<p>Dan hangt de fiscale verwerking af van de locatie:</p>
<ul>
<li>op de werkplek</li>
<li>op een externe locatie</li>
</ul>
<p>Hieronder leggen we de verschillen uit.</p>

Scenario 1. Je houdt de BBQ op de werkplek (meestal het voordeligst)

Scenario 2. De BBQ vindt plaats op een externe locatie (let op: dit wordt snel duurder)

<h2>Wat betekent dit voor de vrije ruimte?</h2>
<p>Het fiscale verschil tussen een personeelsfeest op de werkplek en externe locatie is dus groot:</p>
<ul>
<li>Op de werkplek blijft de fiscale impact beperkt tot een bedrag van <strong>€ 243</strong>.</li>
<li>Bij een externe locatie tellen de volledige kosten van&nbsp;<strong>€ 1.500</strong> mee voor de WKR.</li>
</ul>
<p>Een verkeerde keuze kan direct impact hebben op je loonkosten of vrije ruimte. Want ga je over de vrije ruimte heen? Dan betaal je 80% belasting over het bedrag daarboven.&nbsp;</p>

<p>Let bij personeelsfeesten altijd op:</p>
<ul>
<li>Waar het evenement plaatsvindt.</li>
<li>Wie er aanwezig zijn (wel of geen partners).</li>
<li>Hoeveel vrije ruimte je nog hebt.</li>
<li>Hoe je dit verwerkt in je administratie.</li>
</ul>
<p>Twijfel je? Dan loont het om dit vooraf goed te laten checken. Bij VvAA bijvoorbeeld. Zo voorkom je correcties achteraf.</p>

Personeelsadvies

<p>Personeelszaken vragen veel van jou als werkgever in de zorg. Onze adviseurs brengen samen met jou de situatie in kaart en helpen je met een passende oplossing.</p>

Personeelsfeest en loonheffingen - WM0076

Praktijkvoering en ondernemen

Financieel

Organiseer je een personeelsfeest? Ontdek hoe de werkkostenregeling (WKR) werkt en voorkom fouten, extra kosten en gedoe achteraf.

Personeelsfeest en loonheffingen: dit moet je weten

Organiseer je een personeelsfeest? Ontdek hoe de werkkostenregeling werkt en voorkom fouten en extra kosten.

<p><strong>Organiseer je een personeelsfeest of barbecue? Dan krijg je te maken met de werkkostenregeling (WKR). Met een paar simpele keuzes voorkom je fouten, extra kosten en gedoe achteraf.</strong></p>

Personeelsfeest? Zo voorkom je verrassingen in de loonheffingen

Bekijk de VvAA Autoverzekering

<h3>Basisdekkingen</h3>
<ul>
<li>WA: goedkoopste oplossing, schade aan je eigen auto krijg je niet vergoed</li>
<li>WA+: iets duurder, schade aan jouw auto die je niet zelf hebt veroorzaakt, krijg je meestal vergoed</li>
<li>Allrisk: meest complete oplossing, schade aan je eigen auto krijg je vergoed</li>
</ul>
<h3>Belangrijkste aanvullende dekkingen</h3>
<ul>
<li>Pechhulp: als je afhankelijk bent van je auto en/of bang bent voor pech</li>
<li>Inzittendenverzekering: hiermee verzeker je jezelf én je passagiers bij letsel en schade</li>
</ul>

<h2>Welke dekking past bij mij?</h2>
<p>Bovenstaand was wel erg kort door de bocht. Het is een dooddoener, maar welke dekking bij jou past, hangt nou eenmaal af van jouw wensen, situatie en auto. Daarom gaan we wat dieper in op de verschillende dekkingen. Zodat jij een weloverwogen besluit kunt nemen.&nbsp;</p>
<h2>Basisdekkingen: WA, WA+ en Allrisk</h2>
<p>Deze dekkingen gaan vooral over voertuig- en aansprakelijkheidsschade. Dus: auto’s, spullen en soms ook letselschade bij anderen. In premieberekentools (<a href="/verzekeringen/autoverzekering/aanvragen/" title="Aanvragen">bijvoorbeeld in die van VvAA</a>) zie je meestal snel wat de verschillen in premie zijn tussen deze dekkingen.&nbsp;</p>
<ul>
<li><strong>WA </strong>verzekert alleen de schade die jij met jouw auto veroorzaakt aan anderen (auto, spullen, letsel). WA staat dan ook voor Wettelijke Aansprakelijkheid. Kort gezegd: dit is het verplichte minimum. Maar voor schade aan je eigen auto heb je er niets aan. Je krijgt ook geen geld als je auto total loss raakt of gestolen wordt.&nbsp;</li>
<li>Bij <strong>WA+ (of beperkt casco</strong>) krijg je alles van WA én ook beperkt schade aan je eigen auto vergoed. Bijvoorbeeld bij diefstal, storm of brand. Als je auto gestolen wordt of door gedekte schade total loss raakt, krijg je ook vergoeding. Maar veroorzaak je zelf een ongeluk, dan is jouw auto niet verzekerd. Deze optie wordt het meest gekozen door zorgprofessionals.</li>
<li>Bij <strong>Allrisk (of casco) </strong>krijg je alles van WA, WA+ én schade aan je eigen auto vergoed. Ook als het je eigen schuld is. Je krijgt ook meer vergoed (dan bij WA+) als je auto total loss raakt of gestolen wordt.&nbsp;</li>
</ul>
<p>Heb je weinig te besteden? Dan lijkt alleen het minimale verzekeren (dus alleen WA) slim. Maar als je veel rijdt en/of afhankelijk bent van je auto vanwege onregelmatige werktijden, is iets meer betalen misschien wel een verstandigere keuze.</p>

<h2 class="css-1jxxug1">‘Mijn rijinstructeur zei: neem alsjeblieft een allriskverzekering’</h2>
<p><a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/na-een-nachtdienst-doe-ik-jumping-jacks-voordat-ik-de-auto-instap/#dekking" title="‘Na een nachtdienst doe ik jumping jacks voordat ik de auto instap’" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#dekking">Ontdek het verhaal van Merel</a></p>

<h2>Aanvullende dekkingen</h2>
<p>De meeste verzekeringsmaatschappijen (ook VvAA) bieden je aanvullende dekkingen. Schuif deze niet meteen opzij als onnodige luxe of veel te ingewikkeld. Ze kunnen voor jou essentieel zijn. Een inzittendenverzekering is er niet alleen voor je passagiers, maar ook voor jouzelf. </p>
<p>Voorbeelden van aanvullende dekkingen zijn:</p>
<ul>
<li>pechhulp </li>
<li>schadeverzekering inzittenden</li>
<li>ongevallenverzekering inzittenden</li>
<li>rechtsbijstand</li>
<li>nieuwwaarde-/aanschafwaarderegeling</li>
</ul>
<p>We lichten ze 1 voor 1 toe. Goed om te weten: per verzekeraar zijn er verschillen in wat precies gedekt is. Check dat dus altijd goed voor je een verzekering afsluit.</p>

Pechhulp

Schadeverzekering inzittenden

Ongevallenverzekering inzittenden

Rechtsbijstand 

Nieuwwaarde-/aanschafwaarderegeling

Bernhard Niebeek 325X325

<h2>Schadevrije jaren en no-claimkorting</h2>
<p>Hoe langer je zonder schade rijdt, hoe meer schadevrije jaren je opbouwt. En dat is goed nieuws, want daarmee krijg je no-claimkorting op je premie. Die korting kan flink oplopen. Schadevrije jaren zijn persoonsgebonden en neem je meestal mee als je overstapt naar een andere verzekeraar. Hoeveel korting jouw schadevrije jaren je opleveren verschilt per verzekering, maar vul dus altijd het juiste aantal in.</p>
<p>Claim je schade? Dan kun je schadevrije jaren verliezen en gaat je premie meestal omhoog. Het is dus slim om bij kleinere schades even te checken wat voordeliger is: zelf betalen of claimen bij je verzekeraar. </p>

<h2>Onregelmatig onderweg?</h2>
<p class="css-1ciswp7 eyeAtext" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21">Draai jij onregelmatige diensten? Ben je vaak 's nachts onderweg? Dat is pittig!&nbsp;</p>
<p class="css-1ciswp7 eyeAtext" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21">Gelukkig ben je niet de enige. Ontdek de verhalen en tips van je collega's Bart, Merel en Charlotte en onze experts.</p>
<p><a href="/lp/onderweg/#schade" title="Onderweg" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#schade">Ontdek alle verhalen</a></p>

<h2>Twijfel je nog?&nbsp;</h2>
<p>Je weet nu welke opties er zijn en welke aanvullende verzekeringen je kunt kiezen. Hiermee kies je zelf jouw dekking, want wat de beste optie voor jou is, hangt namelijk echt af van jouw situatie en persoonlijkheid.</p>
<p>Bepaal dus voor jezelf wat jij belangrijk vindt. En vraag jezelf steeds af: ‘Kan en wil ik deze kosten zelf dragen?’ Is het antwoord nee, kies dan voor meer zekerheid.&nbsp;</p>
<p>En weet, hoe meer schadevrije jaren je rijdt, hoe meer korting je krijgt. Dit wordt automatisch verrekend met je premie.&nbsp;</p>

Onderweg Gavin 7

 WA, WA+ of Allrisk? En welke aanvullende dekking? Een goede autoverzekering kiezen is lastig. We helpen je.

De juiste dekking voor je autoverzekering

WA, WA+ of Allrisk? En welke aanvullende dekking? Een goede autoverzekering kiezen is lastig. We helpen je.

<p class="MsoNormal"><strong>Als je een auto hebt of gaat kopen, dan moet je die verzekeren. En dan krijg je de vraag ‘welke dekking wil je?’ WA, WA+ of Allrisk? Bovendien zijn er ook nog aanvullende dekkingen. Hoe kies je uit deze wirwar voor jou de goede verzekering. Én zorg je dat je niet te veel betaalt? We helpen je op weg.</strong></p>

Heb jij wel de juiste dekking voor je auto?

<h3>Is het jouw auto?</h3>
<ul>
<li>Deed je het zelf? Of is de dader onbekend? Da's dubbel vervelend. Check dan vóór je het laat repareren of dat vergoed wordt.</li>
<li>Weet je wie de schade maakte? Maak foto's en vul samen een <a rel="noopener" href="https://media.umbraco.io/vvaa/vnzoml1n/europees-aanrijdingsformulier-1.pdf" target="_blank" title="Europees aanrijdingsformulier (pdf)">Europees aanrijdingsformulier </a>in. Dit is belangrijk voor een soepele afhandeling.</li>
</ul>
<h3>Is de auto van iemand anders? </h3>
<ul>
<li>Weet je van wie de auto is? Maak foto's en zoek contact en vul een aanrijdingsformulier in. Dit loopt via jouw verzekering. Meld de schade zo snel mogelijk.</li>
<li>Weet je niet van wie de auto is? Maak foto's én doe een briefje met je telefoonnummer onder de ruitenwisser. </li>
</ul>
<p><a href="/nieuws-en-kennis/nieuws-en-artikelen/aanrijding/#schade" title="Lees dan dit artikel" data-anchor="#schade">Lees ook de tips van jurist Diane</a></p>

<h2>Wat als je jouw eigen auto beschadigt?</h2>
<p>Schade die je zelf veroorzaakt, is meestal niet verzekerd. Tenzij je allrisk verzekerd bent. Maar dan kan een reparatie wel nadelige gevolgen hebben voor je premie. Check dus bij je verzekering of een reparatie vergoed wordt én welke gevolgen het heeft voor je noclaim-korting en dus premie. </p>
<h3>En wat bij schade door een omgewaaide boom?</h3>
<p class="MsoNormal">Als je WA+ of allrisk-dekking hebt, dan krijg je dit waarschijnlijk vergoed. Maak foto’s en meld de schade zo snel mogelijk.  </p>

Dennis De Brons 325X325

<h2>Wat als iemand anders schade maakt aan jouw auto? </h2>
<p>Niets zo vervelend als na een lange dienst je auto terugvinden met een kras op de deur. Tel dus eerst even tot 100 en adem diep in. Kijk daarna of er een briefje onder de ruitenwisser zit met een telefoonnummer. Maak foto’s van de schade. Bedenk of en hoe je de schade vergoed wil hebben en zoek contact met de andere partij. Vul een schadeformulier in. In principe is dit iets voor zijn verzekering, maar die wil natuurlijk wel bewijs.</p>
<p><em>Tip: leg zo snel mogelijk vast wat je besproken hebt, dan zit het nog vers in je geheugen.</em></p>
<h3>Is de dader onbekend?</h3>
<p>Geen briefje en geen idee wie de dader is? Dat is wel echt heel vervelend. Want een verzekerings­maatschappij ziet het nu als eigen schade. En die wordt bij een WA of WA+ meestal niet vergoed. Is het echt een fikse schade, dan kun je misschien gebruikmaken van het <a rel="noopener" href="https://vereende.nl/waarborgfonds-motorverkeer/" target="_blank" title="Meer over het Waarborgfonds Motorverkeer op vereende.nl">Waarborgfonds Motorverkeer</a>. Maar daar zijn wel voorwaarden aan verbonden.</p>
<p>Check dus vóór je het laat repareren bij je autoverzekering of je reparatie vergoed wordt en wat de gevolgen voor jouw premie zijn. (En ja, die dubbeldikke reep chocola heb je absoluut verdiend).</p>

<h2>Wat als jij schade maakt aan andermans auto?</h2>
<p>Haal eerst diep adem en kijk rustig rond. Weet je van wie de andere auto is of heb je geen idee?</p>
<h3>De eigenaar is niet in de buurt</h3>
<p>Onderdruk je neiging om hard weg te rennen en doe netjes een briefje met je naam en telefoonnummer onder de ruitenwisser (andersom wil je dat ook). Daarna maak je foto’s van de door jou gemaakte schade. Als de eigenaar contact met je opneemt, vul je samen een <a href="https://media.umbraco.io/vvaa/vnzoml1n/europees-aanrijdingsformulier-1.pdf" title="Europees aanrijdingsformulier">Europees schadeformulier</a> in. Daarna kun je de schade melden bij jouw autoverzekering. Jouw verzekering vergoedt dan de schade. Je kunt er ook voor kiezen het met elkaar op te lossen. Maar wij zien helaas vaak dat dit tot gedoe leidt.</p>
<h3>De eigenaar is erbij</h3>
<p>Maak foto’s van de schade en vul samen een Europees schadeformulier in. Wissel naam en telefoonnummer uit. Overleg of jullie het onderling oplossen of via jouw verzekering laten lopen. In het laatste geval meld je de schade zo snel mogelijk. Bij VvAA kan dat via WhatsApp, telefoon, chatbot Vive of MijnVvAA.nl.</p>
<p>Ben je alleen WA verzekerd? Dan benader je in principe zelf de verzekeringsmaatschappij van de ander. Maar de meeste verzekeraars kunnen dit onder voorwaarden ook voor je regelen. Ben je WA+ of allrisk verzekerd, dan kun je jouw eigen verzekering contacten. Zij regelen het dan verder.</p>

<h2>Wanneer meld je schade?&nbsp;</h2>
<p>Meld schade zo snel mogelijk bij je verzekeraar. En sowieso vóór je het laat repareren. Vaak hebben verzekeraars namelijk afspraken met bepaalde schadeherstelbedrijven en vergoeden ze alleen als een reparatie daar is uitgevoerd.</p>
<p>Claim je schade? Dan kun je schadevrije jaren verliezen en gaat je premie meestal omhoog. Het is daarom altijd slim om bij schades te overleggen met je verzekeraar wat voordeliger is: zelf betalen of claimen bij je verzekeraar. Als je schade laat herstellen via je verzekeraar, kan je tot 1 jaar na de schadedatum nog besluiten om het toch voor eigen rekening te nemen. Maar dan pak je in de tussentijd wel de voordelen van je verzekering mee. Zoals goede prijsafspraken en vervangend vervoer tijdens de reparatie.</p>
<h2>Hoe meld je schade?</h2>
<p>Bij VvAA kan dat via WhatsApp, telefoon, chatbot Vive of MijnVvAA.nl. Je stuurt dan ook foto’s van de schade mee. En even bellen kan natuurlijk ook.</p>
<p><a href="https://www.vvaa.nl/service/zelf-regelen/schade-melden/autoverzekering#schade-melden" data-anchor="#schade-melden">Schade melden</a></p>
<h2>Kortom</h2>
<p>Jij weet wat je moet doen bij een schadegevalletje én dat je goed verzekerd bent bij VvAA. Dat slaapt en rijdt wel zo relaxt.&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>

<h2>Goed verzekerd met VvAA</h2>
<ul>
<li>Bij schadevrij rijden premiekorting<strong> tot 82,5%</strong></li>
<li>Toch schade? Meld het snel en eenvoudig online (maar bellen mag ook)</li>
<li>Je medische spullen in je auto standaard meeverzekerd</li>
</ul>
<p><a href="/verzekeringen/autoverzekering/#schade" title="Ontdek de autoverzekering" class="button" data-w="513.0" data-originalfontsize="20" data-originallineheight="21" data-anchor="#schade">Ontdek de autoverzekering</a></p>

Onderweg Dianne 1

Iedereen rijdt ooit schade. Jij dus ook. Liever niet natuurlijk, want gedoe. Ontdek wat je moet en kunt doen.

Wat moet je doen bij schade?

<p class="MsoNormal"><strong>Iedereen rijdt ooit schade. Jij dus ook. Liever niet natuurlijk, want gedoe. In dit artikel lees je wat je moet en kunt doen bij eenzijdige schade aan jouw of andermans auto.</strong></p>

<p>De huisartsenconnectie is een RHO die huisartsenpraktijken ondersteunt bij onder meer ketenzorg, chronische zorg en praktijkvoering. In Zeeland is die rol de afgelopen jaren steeds scherper geworden. ‘We hebben door middel van ons programma, ondersteund door de commissie de afgelopen 3 à 4 jaar vol ingezet op continuïteit van huisartsenzorg,’ zegt Annemarie. ‘Je ziet nu dat dit wordt omarmd en terugkomt in de missie en visie van onze organisatie. Het besef is er dat een RHO er in Zeeland vooral is om huisartsenteams te ondersteunen en overeind te houden.’</p>
<p>Die focus is niet toevallig. In Zeeland is al vroeg geanticipeerd op de krapte op de arbeidsmarkt. Daardoor zijn de tekorten in de huisartsenzorg momenteel minder acuut dan in sommige andere regio’s. Door regionaal op te leiden, samen te werken en vooruit te kijken, is tijdig bijgestuurd. Tegelijkertijd ligt de dichtstbijzijnde academische omgeving verder weg. ‘Dat betekent dat we extra aandacht hebben voor het binden van mensen die bewust voor deze regio kiezen,’ aldus Annemarie.</p>
<h2>Van solo naar samen</h2>
<p>Waar het klassieke beeld van de solistisch werkende huisarts lang dominant was, ziet Annemarie dat dit snel verandert. ‘Tijdens een terugkomdag met AIOS vroeg iemand wie nog een solopraktijk ambieert. Niemand stak zijn hand op.’ De behoefte aan samenwerking groeit, zeker bij jongere generaties.</p>
<p>De huisartsenconnectie speelt daar actief op in. Via scenariobijeenkomsten wordt verkend hoe praktijken kunnen samenwerken of samengaan, zodat zij minder kwetsbaar worden. ‘Je staat niet meer alleen in je praktijk. Door samen te organiseren kun je elkaar opvangen wanneer het spannend wordt.’</p>
<h2>Voorlopen door noodzaak</h2>
<p>Die beweging is in Zeeland eerder ingezet dan in veel andere regio’s. ‘6 jaar geleden hebben we al in kaart gebracht wat er nodig was, wie wanneer met pensioen zou gaan en wat dat zou betekenen voor de regio,’ vertelt Annemarie. In eerste instantie werd vooral gekeken naar uren en aantallen. Inmiddels is het perspectief breder. ‘Het vak is veranderd. Er is meer taakdifferentiatie en we zetten bijvoorbeeld in op verpleegkundig specialisten. Daar hebben we veel ervaring mee opgebouwd.’</p>
<p>Andere regio’s kijken dan ook regelmatig mee. ‘Niet omdat wij het wiel hebben uitgevonden, maar omdat we laten zien wat werkt en we dat ook graag delen.’</p>

Schermafbeelding 2026 03 12 164755

<h2>Zichtbaar en persoonlijk</h2>
<p>Een belangrijk onderdeel daarvan is het programma Huisartsen in Zeeland. Daarmee wordt bewust positieve aandacht gevraagd voor het vak en voor werken in de regio. ‘Maar achter die etalage moet de winkel wel kloppen,’ zegt Annemarie. ‘Dat vraagt om persoonlijke aandacht. Geen standaard verhaal of financiële lokkertjes, maar kijken of iemand hier écht wil zijn.’</p>
<p>Dat persoonlijke karakter zie je ook terug in de begeleiding van nieuwe huisartsen. ‘Het is maatwerk. Een warme overdracht en korte lijnen, zorgen dat iemand zich gezien voelt.’</p>
<p>Tijdens de recente AIOS-dag bleek hoe belangrijk dat is. ‘Een van de artsen zei: “Ik heb het gevoel dat we het hier met elkaar doen.’ Dat is het mooiste compliment dat je kunt krijgen.’</p>
<h2>Ondersteuning die verder gaat dan papier</h2>
<p>De ondersteuning van De huisartsenconnectie gaat verder dan beleid. Er wordt geholpen bij crisissituaties, praktijkoverdrachten en samenwerkingsvraagstukken. Annemarie vertelt over twee huisartsen die wilden samengaan. ‘We hebben hen begeleid bij het kiezen van een praktijk, de leergang praktijkhouderschap aangeboden en ondersteuning geregeld op het gebied van praktijkmanagement en POH GGZ.’</p>
<p>Daarbij wordt ook nadrukkelijk gekeken naar de persoonlijke kant. ‘Soms twijfelt iemand: wil ik wel praktijkhouder worden in deze omgeving? Dan schakelen we de commissie continuïteit huisartsenzorg in, met ervaren huisartsen die daarover meedenken. Het gaat om het hele plaatje.’</p>

<h2>Autonomie en vertrouwen</h2>
<p>Toch schuurt het soms. De autonomie van huisartsen is groot en het wantrouwen richting regionale organisaties is niet helemaal verdwenen. ‘Dat beeld van controle en vinkjes kleeft er in sommige gevallen nog aan,’ erkent Annemarie. ‘Dan is het aan ons om te laten zien wat de meerwaarde is.’</p>
<p>Een belangrijke partner daarbij is de zorgverzekeraar. ‘Zonder hen hadden we het programma continuïteit niet kunnen draaien. Niet alleen vanwege de financiering, maar vooral omdat zij meedenken en meeschakelen.’ Dat betekent niet dat er altijd overeenstemming is. ‘Samenwerken betekent ook dat je soms water bij de wijn doet.’</p>
<h2>Leren hoe het systeem werkt</h2>
<p>Om het begrip te vergroten, begint de leergang praktijkhouderschap met uitleg over het zorgstelsel. ‘Wie is waarvoor verantwoordelijk? Wat ligt bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), wat bij de zorgverzekeraar?’ Zelfs ervaren praktijkhouders blijken daar nieuwe inzichten op te doen. ‘Dan zie je dat autonomie en samenwerken best samen kunnen gaan, als je maar samen je doelen bepaalt.’</p>
<h2>Durven en doen</h2>
<p>De meeste energie haalt Annemarie uit huisartsen die durven. ‘Die hun hoofd boven het maaiveld uitsteken, vernieuwen en toch verbonden blijven met de regio.’ Volgens haar moet een RHO bedrijfskundiger durven kijken, zonder op de stoel van de huisarts te gaan zitten. ‘Wij moeten zorgen dat teams hun werk goed kunnen doen. En zorgen er zo samen voor dat de (huisartsen)zorg toegankelijk is.’</p>
<p>Tot slot heeft ze een duidelijke boodschap: ‘Niet iedereen hoeft praktijkhouder te worden. Maar wie erover nadenkt, weet dat je er niet alleen voor staat.’</p>

<p>Annemarie was ook te gast in de podcast. Hoe zorgen regionale huisartsenorganisaties, andere organisaties en zorgverleners samen voor goede zorg in de regio: nu én in de toekomst? Een podcast vol inspiratie en ervaringen over thema's als digitalisering, continuïteit en verzuim. </p>

Annemarie Noordhoek

In Zeeland is samenwerken geen modewoord, maar een randvoorwaarde.  De afstanden zijn groter, de instroom kleiner en de urgentie voelbaar. 

‘Samenwerking in Zeeland is een keuze en een kracht’ 

In Zeeland is samenwerken geen modewoord, maar een randvoorwaarde. 

<p><strong>In Zeeland is samenwerken geen modewoord, maar een randvoorwaarde. De afstanden zijn groter, de instroom kleiner en de urgentie voelbaar. Volgens Annemarie Noordhoek, programmamanager bij RHO De huisartsenconnectie, vraagt dat om lef, collectiviteit en ondersteuning die daadwerkelijk naast de huisarts staat.</strong></p>

'Samenwerking in Zeeland is een keuze en een kracht’ 

<p>Fysieke risico’s zoals brand, uitval van apparatuur of schade aan het pand lijken vaak overzichtelijk, maar zijn dat niet altijd. Volgens De Wit zit het echte risico in hoe organisaties ermee omgaan. “Het begint bij bewustzijn. Zorgorganisaties moeten weten welke risico’s zij lopen, wat de impact van deze risico’s zijn op de organisatiedoelen en welke maatregelen genomen kunnen worden om deze risico’s goed te beheersen, waaronder het afsluiten van een verzekering.</p>
<h2>Risico's in dure apparatuur en gebouwen</h2>
<p>Vooral bij dure apparatuur gaat het regelmatig mis. ‘Veel zorgorganisaties leasen apparatuur. Dan heb je bijvoorbeeld een echoapparaat van een andere partij in beheer. Als dat beschadigd raakt, door een val, een storing of verkeerd gebruik, kan soms pas achteraf blijken dat de schade niet gedekt is.’</p>
<p>Zonder de juiste verzekering, zoals een opzichtdekking, kan dat grote financiële gevolgen hebben. Deze verzekering dekt schade aan spullen van een ander die jij tijdelijk onder je hoede hebt. Ook bij gebouwen schuilt een risico: ‘Als je pand niet tegen de juiste herbouwwaarde verzekerd is, kom je bij schade simpelweg tekort om opnieuw op te bouwen. Dat kan betekenen dat je je praktijk langdurig moet sluiten.’ </p>
<h2>De kleine dingen tellen</h2>
<p>Wat veel praktijken onderschatten? ‘De kleine dingen,” zegt De Wit. ‘Een natte vloer in de wachtruimte lijkt onschuldig, totdat een patiënt uitglijdt en letsel oploopt, met mogelijke aansprakelijkheid als gevolg. Of een verkeerd geplaatste container tegen de muur van een gebouw. Als daarin brand ontstaat, kan dat gevaarlijk zijn voor het pand. Het lijken details, maar ze kunnen grote gevolgen hebben voor medewerkers, patiënten en de continuïteit van de organisatie.’</p>
<p>Voorbereiden begint met inzicht, merkt De Wit. ‘Breng risico’s met simpele vragen in kaart: wat kan er morgen misgaan, hoe groot is de kans en wat betekent dat voor onze zorgverlening? Wie is er verantwoordelijk? Vervolgens bepaal je per risico: accepteer je het, beperk je het of draag je het over, bijvoorbeeld via een verzekering. De kunst is uiteindelijk om de risico’s die je als organisatie in potentie loopt zo goed mogelijk te beheersen. Risicomanagement helpt hierbij door het systematisch doen van onderzoek naar mogelijke risico’s die de doelen van de zorginstellingen bedreigen. Uiteindelijk zorgt dit voor een succesvollere organisatie, omdat je je bewuster bent van risico’s, maar ook beter bent voorbereid. Met andere woorden: het komt ook de continuïteit en besluitvorming ten goede.’</p>
<p>Quick wins volgens De Wit: </p>
<ul>
<li>maak risicomanagement een vast onderdeel van de bedrijfsvoering of beleg dit doorlopend proces ergens in de organisatie;</li>
<li>houd interne risicosessies;</li>
<li>overleg met werknemers, want zij weten vaak precies welke risico’s op de loer liggen;</li>
<li>stel scenario's op of houd brainstormsessies; praat met een (VvAA) verzekeringsadviseur over welke risico’s soortgelijke instellingen verzekeren of vraag na wat er in dat segment speelt.</li>
</ul>
<p>Het belangrijkste is dat er risico-awareness onstaat binnen de organisatie, besluit De Wit.</p>

Start de Risico quickscan

<p>Effectief risicomanagement begint bij overzicht. Met de VvAA Risico quickscan zie je snel waar de belangrijkste risico’s zitten en wat je kunt doen om ze aan te pakken. Zo houd je grip op kwaliteit, veiligheid en continuïteit in je onderneming.</p>

Risicomanagement in de zorg

<p>Hoe breng je risico’s voor je zorgonderneming goed in beeld? Ga naar onze themapagina en krijg meer inzicht in de risico's en oplossingen.</p>

Mike De Wit

Wet- en regelgeving

De grootste risico’s zitten in de combinatie van werkdruk, organisatie en bewustzijn, zegt Mike de Wit.

Risico’s in de praktijk? Bewustzijn voorkomt schade

Advies en diensten

<p><strong>Een praktijk moet onverwacht dicht omdat een apparaat uitvalt. Een patiënt glijdt uit over een natte vloer. Of na brand blijkt het pand niet goed verzekerd. Het zijn situaties die dichterbij zijn dan veel zorgorganisaties denken, ziet Mike de Wit, senior acceptant bij VvAA. Hij beoordeelt verzekeringsaanvragen en weegt risico’s. ‘De grootste risico’s zitten niet alleen in gebouwen, uit te voeren werkzaamheden of apparatuur, maar in de combinatie van werkdruk, organisatie en bewustzijn.’</strong></p>

Een gladde praktijkvloer of dure apparatuur: zo voorkom je onverwachte risico's

Blijf op de hoogte van ontwikkelingen die jou én je beroep in de zorg raken.

Nieuws en artikelen

Blijf op de hoogte van ontwikkelingen die jou én je beroep in de zorg raken.

Wat wil je lezen?

VvAA-lidmaatschap

Speciaal voor jou als zorgprofessional