Handelen met mildheid en zelfcompassie

Waarom zo streng zijn voor jezelf?

24 juli 2018 - Timemanagement toepassen, verloopt niet zonder frustraties, ervaart waarnemend huisarts Yuni Geel. In haar zoektocht naar minder stress en meer regie over haar tijd blogt ze openlijk over haar bevindingen.

Na zoveel maanden proberen om meer regie te nemen over mijn tijd, loop ik nog regelmatig tegen de lamp; sommige geplande taken blijken niet haalbaar op een dag. Binnen een week schuif ik dan alle administratieve en huishoudelijke klusjes en afspraken naar mijn ‘vrije’ dag. Die ene doordeweekse dag, met de kinderen op school, wil ik dan gebruiken om alle verzamelde taakjes in één keer van tafel vegen. Dan doe ik even het huishouden en heb ik ook nog een middag om lekker op adem te komen, zo is het plan.

De realiteit is anders. Die klusjes blijken door al het uitstellen toch groter te zijn dan gedacht. Ook de administratieve taken vragen meer tijd en zorgvuldigheid. Het huishouden is niet in een handomdraai op de rails te krijgen. Die ‘vrije uren’ vliegen zo om en dan is het tijd om de kinderen van de BSO te halen.

Een tekort aan tijd overkomt me

Dan baal ik er ontzettend van dat het mij niet is gelukt om de dingen af te krijgen die ik graag had willen doen die dag. Ik erger me er des te meer aan dat dit mij elke week zo af gaat. Telkens overkomt het me dat ik tijd tekort heb. Ik doe toch iets niet goed. Een ezel stoot zich toch ook niet tweemaal aan dezelfde steen! Ik steeds maar weer.. De interne criticus tettert in mijn oor. Gevoel van falen. Ik kan mijzelf wel opvreten door alle negatieve emoties en stress. Dat timemanagement is niet voor mij bestemd. Ik bak er niks van.

Of zijn het mijn emoties waar ik iets mee moet? Moet ik die tetterende interne criticus op een andere plek zetten, minder dicht bij mijn oor? En wie zet ik daar dan voor in de plaats, die mij bemoedigend kan toespreken? Zelfcompassie noemt de één het. Mild en lief zijn voor jezelf. De eerste stap om compassie te kunnen hebben voor de ander. Een weekendcursus Deep Listening een jaar terug kwam als geroepen toen ik met mezelf in de knoop zat.

Stilstaan bij m'n frustratie

Naar mijzelf leren luisteren, de compassie in mijn lichaam en houding leren voelen en de compassie overbrengen op de ander. Het werkt heel sterk en geeft energie. Sindsdien raakt die zelfcompassie regelmatig bedolven onder alle stress en innerlijke kritiek. Maar het hervinden van de milde houding lukt gelukkig altijd; ik moet dit wel bewust doen.

Zelfacceptatie noemt de ander het. In GRIP gaat een module hierover, onder de cryptische naam ‘Sta open voor je leven’. Inhoudelijk sluit het precies aan bij zelfcompassie en mildheid. Met name de TED-talk van Michelle Charfen is inspirerend, ook omdat het zo herkenbaar is over de opvoeding van je kind en hoe frustrerend het soms kan zijn. Maar dat je als ouder ook kan kiezen om stil te staan bij de frustratie en zo de situatie kan de-escaleren. Het glas is halfvol of halfleeg; aan jou de keuze hoe jij dat ziet en hoe je ernaar handelt.

Op het diepste punt van uitzichtloosheid kies ik er dan toch voor me los te maken van het verstikkende gevoel van falen. Ik confronteer mijn interne criticus. Waarom zo negatief! En waarom zo streng? Kijk eens naar wat wel is gelukt op zo’n dag te doen en welke klussen zijn geklaard! Niet alles hoeft op een dag afgerond te zijn.

Relaxed en voldaan

Ik waardeer nu meer mijn administratie-huishoud-regeltaken-bundeldag in de week. Ik heb dan meer focus en richt me op de belangrijkste taken die prioriteit hebben. Wanneer die grote taken dan afgerond zijn, gun ik mijzelf ook een relaxed en voldaan gevoel. Dat de to-do-lijst van de resterende klusjes en taakjes dan nog lang is, is prima. Geen stress. Die doe ik straks wel, ergens tussendoor. Of de volgende week. Leve de timemanagement met zelfcompassie!

Yuni blogt

Waarnemend huisarts Yuni onderzoekt via GRIP waarom ze zo vaak stress ervaart. Ze blogt hier open over haar bevindingen. "Dat dit een inspiratiebron mag zijn voor anderen."

Lees ook:

Ken jezelf 360x200