Kort lontje

Hoe zorg ik voor meer energiebronnen?

20 augustus 2018 - Waarnemend huisarts Yuni merkt dat ze steeds vaker een kort lontje heeft. Met haar vakantie in het vooruitzicht denkt ze na over hoe ze meer balans kan aanbrengen tussen stress en energie.

Ik heb over een uur avonddienst en ben met de fiets. Tenminste... Argh, ik heb een lekke voorband door een onhandige handeling van mij daags ervoor. Waar is toch het tussenstukje voor het ventieltje?! Ik had hem van de week in mijn handen, en nu is ie nergens te vinden. Ik ben boos. Ik moet zo weg!

Vloekend en tierend loop ik van buiten weer naar binnen en weer terug zonder het ventieltje te vinden. Mijn man heeft er genoeg van. Ik moet maar even gaan liggen en tot rust komen voor de avonddienst, zegt hij. Met de kinderen in zijn kielzog neemt hij ondertussen de fiets mee naar de fietsenmaker om de band daar te laten oppompen.

Voorbeeld voor de kinderen

In bed met mijn ogen dicht reflecteer ik op wat er zich net heeft voltrokken. Wat was dat voor reactie van mij? Ik was niet te stoppen. Een mooi voorbeeld voor de kinderen, zeg. En wacht eens, dat ventieltussenstuk had ik helemaal niet in mijn handen van de week, ik had een niet-werkend pompje met een gelijksoortige aansluiting. Toch was ik zó overtuigd over dat tussenstukje! …

Die korte lont overkomt me (en helaas dus ook mijn gezin) de laatste tijd veel te vaak en om de meest onbenullige zaken. De moeheid, de hartkloppingen en de tegenzin om naar mijn werk te gaan, vallen me steeds vaker op. Allemaal tekenen aan de wand: ik ben overspannen. En toe aan vakantie. Na dit weekend gaan we. De zomervakantie is laat begonnen en we zijn alweer halverwege.

De afgelopen 3 weken had de praktijk, waar ik vaste waarnemer ben, het druk met waarnemingen voor andere praktijken in de stad. Nu zijn die praktijkhouders terug van vakantie en gaan ze voor (onder andere) ons waarnemen voor de komende 3 weken. Mijn vakantie had niet nóg later moeten ingaan. En om te bedenken dat ik nog heb overwogen om een extra dienst te doen dit weekend. Pff, gelukkig heb ik daarvan afgezien. Soms lukt het me om nee te zeggen! Ik heb ook echt rust nodig. Zelfcompassie en timemanagement gaan mij hier niet uit redden.

De balans is scheef

Ik heb het wel zien aankomen, hoor. Maanden terug liet de module Creëer balans in mijn leven mij inzien dat ik mijn huidige leven heb ingericht met vooral werken en dat mijn aandacht voor het privéleven klein is. De balans is scheef. De handvatten die vervolgens zijn aangereikt, komen echter niet bij mij aan. Ik merk dat ik er niet mee bezig wil zijn en zie weinig nut in het ‘eigen spelregels creëren’ zoals werkpauzes, op tijd naar huis, etc., die ik namelijk toch doorbreek met mijn grenzeloosheid met tijd. Ik ben wel meer bewust geworden van het leven thuis en maak regelmatiger afspraken met vrienden. 

Ik kan er niet meer onderuit en zoek uit wat GRIP mij hierin te bieden heeft. Via het ontwikkelgebied over Burn-out en werkstress, die ik tot voor kort heb weten te negeren, kies ik voor de module Stress: vriend of vijand?. De scan op basis van enkele vragen bevestigt mijn vermoeden van overspannen zijn. Mijn score schiet in het rood. Ik krijgt het advies om dagelijks een uur tijd voor mijzelf te gaan vrijmaken en wat te gaan doen zonder een apparaat met scherm. Een uur! Ik dacht zelf aan dagelijks iets van 10 minuten mindfulness. Maar dit is wellicht niet zonder reden; dat even op bed liggen na mijn ‘razernij’ om tot mijzelf te komen heeft ook een half uur gekost. Het idee spreekt me wel aan: ik ga in mijn vakantie naar dat uurtje me-time streven. 

De module komt terug op het vergroten van mijn werkbalans. Tja... misschien moet ik dat na mijn vakantie toch serieus gaan nemen. Het gesprek met de praktijkhouder over mogelijke oplossingen tegen de hoge werkdruk laatst, geeft me hoop dat sommige ‘eigen afspraken’ wellicht nagekomen kunnen worden straks na de vakantie.  

Veerkracht

Ik heb me vaker afgevraagd of ik niet tegen een burnout aanzit. Kelly McGonigal, psycholoog, vertelt in een TED-talk dat het wetenschappelijk is bewezen dat stress ook positief kan werken en daarmee bijdraagt aan de eigen veerkracht en zorgt voor contact met je omgeving! Het is hoe je zelf naar de stress kijkt. Dit klinkt hoopgevend voor mij. Het einde is nog niet zoek.

GRIP verwoordt dit naar energiebronnen (wat geeft je de kracht en moed om door te gaan en vol te houden?) en de stressoren ofwel energievreters. De laatste opdracht van de module gaat hier op in: het bijhouden van energiegevers en energievreters in mijn leven. Met de vakantie in het verschiet hoop ik de grote energievreter – dat ik van mijzelf van alles moet – even achter te laten, en verwacht ik dat de komende weken mij vooral veel energie gaat geven, omdat ik die ga doorbrengen met mijn allerliefsten! 
Een fijne zomer!
Yuni blogt
Waarnemend huisarts Yuni onderzoekt via GRIP waarom ze zo vaak stress ervaart. Ze blogt hier open over haar bevindingen. "Dat dit een inspiratiebron mag zijn voor anderen."

Lees ook:
Op verzoek van de blogger is de naam Yuni gefingeerd.