Waarnemend huisarts:

Hoe ga ik de onrust te lijf? 

Burn-out voorkomen

Als je mij vraagt of ik stress heb, zeg ik volmondig ja. Sterker nog; ik ervaar altijd stress, in meer of mindere mate. De eerste keer dat ik stress ervoer, was tijdens mijn middelbare schooltijd, met stapels leerwerk voor de boeg in te korte tijd. In de jaren daarna is het een bekende sensatie geworden die altijd wel ergens op de achtergrond verblijft. Soms met goede effecten, met die adrenaline; want kort en keihard werken leverde me vaak een zeer acceptabel resultaat. Waarom dan plannen, als het ook zo kan?

Relatie en kinderen

Door de jaren heen, ontstonden de stressmomenten niet alleen in situaties in mijn studie of op werk, maar breidden die zich ook uit naar privéterreinen zoals de relatie en de kinderen. En zelfs van iets minder belangrijks als 'het moeten boeken van een vakantie' kan ik slapeloze nachten krijgen.

Burnout voorkomen

De laatste tijd valt me op dat mijn partner regelmatig zegt dat ik niet 'de hele tijd moet willen gaan werken', om een burn-out te voorkomen. Dat zegt hij niet voor niks, denk ik dan. Ik voel de stress steeds vaker aan mijn lijf; de omgang met mijn kinderen wordt er niet beter op. Meer vrije tijd inbouwen in mijn leven klinkt als een verplichting, maar hoe langer ik erover nadenk, hoe fijner het idee wordt. Kortom: het is tijd voor verandering. 
Drukke moeder en waarnemend huisarts schrijft, belt en moedert tegelijkertijd

Waarnemend huisarts Yuni onderzoekt waarom ze altijd stress ervaart. Ze blogt hier open over haar bevindingen. "Dat dit een inspiratiebron mag zijn voor anderen."

Op verzoek van de blogger is de naam Yuni gefingeerd.

Minder brandjes blussen, meer tijd, ruimte, rust


Met het online zelfcoaching programma van GRIP hoop ik meer bewustwording en inzicht te krijgen in mijn eigen denk- en doeprocessen. Mijn doel is om de balans om te laten slaan van alleen maar werken, korte-termijn-denken en brandjes blussen naar meer tijd, ruimte en rust voor mijzelf en zelfontplooiing. Door mijn veranderproces de komende maanden bij te houden in een blog wil ik mezelf extra motiveren om ten positieve te veranderen. Dat dit een inspiratiebron mag zijn voor anderen.

Chronisch moe door slaapgebrek?

Direct na het inschrijven in de GRIP-omgeving wordt een inventarisatie gemaakt van mijn energiestand en van de punten waar ik aan wil werken. Uit een lijst van voorgestelde modules die uit de inventarisatie vloeit, kies ik mijn meest urgente onderwerp: slaap. Ik slaap namelijk heel matig. Met als gevolg chronische lichamelijke moeheid.

Ik schrik wakker van de geringste geluiden en lig geregeld midden in de nacht met mijn gedachten te dwalen over gebeurtenissen van de afgelopen tijd, casussen, to-do's die ik overdag door drukte opzij heb geschoven. Opstaan en de piekergedachten opschrijven helpen zeker, maar niet altijd voldoende. Mijn partner daarentegen gaat stipt om 22 uur richting bed. Dat vind ik zo knap! Meestal knikkebolt hij al een half uur op de bank voordat hij opstaat. Ik leef rond die tijd juist op, en voel me dan het meest helder en rustig om de urgente to-do-dingen als administratie nog te doen. Met als gevolg dat ik vaak tegen middernacht of later zelfs naar bed ga.

Op zoek naar de gouden tip

In de module komen video's en tips langs die het slaapprobleem lichter proberen te maken. Je zou bijvoorbeeld het wakker zijn in de nacht kunnen zien als iets moois, met de rust die je helemaal alleen voor je zelf hebt terwijl iedereen slaapt – volgens mij maak ik daar ook gebruik van met mijn avond-administratie! Daarnaast bleek uit een onderzoek onder studenten dat ze sneller in slaap vielen als ze de opdracht kregen om hun ogen zo lang mogelijk in bed open te houden. Het is me niet duidelijk of dit ook opgaat bij studenten met stress. Omdenken dus..

Slaapschuld

Maar de gouden tip voor mijn slaaptekort blijft onbeantwoord na het doorlopen van de module. Dus hoop ik meer uit mijn huiswerk te halen. Na twee weken bijhouden van mijn slaaptijden, blijk ik een slaapschuld te hebben opgebouwd van ruim 24 uur! Het is even slikken, op de manier van leven dat ik nu doe, heb ik al na 2 weken een HELE dag slaaptekort! Die schuld moet vervolgens ingelost worden. Hoe meer weken er verstrijken, hoe hoger de schuld. Maar waar moet ik de tijd vandaan halen voor de bijslaap? Geen wonder dat ik moe ben! En toch.. op een of ander manier houd ik het veel langer vol ondanks de vele DAGEN slaaptekort.

Het antwoord volgt uit mijn bijgehouden slaapschema. Ik los mijn slaapschuld wel degelijk in! Met uurtjes power nap wanneer ik vrij ben, en met uitslaapuurtjes in de vroege weekendochtenden, terwijl mijn man de kinderen entertaint. De moeheid verdwijnt er niet helemaal ermee. Leve mijn vermogen om power naps te kunnen nemen, en leve mijn lieve partner (want beide is niet iedereen gegund)! Of moet ik me juist zorgen maken, en onderhoud ik op deze manier mijn slechte slaappatroon?! Er is immers weinig reden om te veranderen..

Beter presteren met uitgerust hoofd en lichaam

Het boek Rust in Uitvoering van Alex Soojung-Kim Pang, is juist lovend over power naps en extra slaapuren overdag! We moeten er juist meer gebruik van maken om beter te functioneren. Maar ook zegt de auteur: in de huidige maatschappij is doorwerken de norm geworden, we zijn vergeten tijd vrij te maken om te rusten. Met uitgerust hoofd en lichaam presteren wij allemaal veel beter, pleit hij. De power naps zijn een tijdelijke noodoplossing.

Uiteraard is het het beste om op tijd te gaan slapen om slaapschuldopbouw te voorkomen. Met andere woorden: rust-regelmaat-reinheid. Het draaien van avonddiensten, vrijwel wekelijks, helpt helaas niet mee aan die regelmaat. Op zo’n avond ga ik steevast twee uur later naar bed dan ik normaal zou willen. Om maar niet te spreken van de nachtdiensten, die daags erna nog invloed hebben op mijn bioritme.

Hoofdprobleem ligt bij tijdsdruk

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het hoofdprobleem ergens anders ligt dan bij het slapen, en dat mijn slaappatroon niet simpel te veranderen is. Ondanks mijn moeheid kan ik relatief uitrusten dankzij de extra slaapuurtjes, ook al is dit niet de ultieme oplossing. Vooralsnog leg ik me neer bij de moeheid die ik heb. Ik zal me meer moeten richten op de lange-termijn-oorzaak van slecht slapen, namelijk de hoge tijdsdruk in mijn (dagelijks) leven. Minder op het laatste moment dingen doen, levert ook rust om beter te slapen. Op naar de volgende module, time-management.