Keep calm and study on

Geplaatst: 13-07-2018

Tijdens de studie geneeskunde moet je een ontelbaar aantal feitjes uit je hoofd leren. Vooral in de bachelor is de hoeveelheid stof enorm: anatomische structuren, regelsystemen, symptomen, differentiaal diagnoses, medicatie (niet de merknamen vergeten!), en ga zo maar door. Het hele menselijk lichaam wordt opgedeeld in rijtjes die je allemaal in je hoofd moet zien te krijgen. 

In het begin van mijn studie hoorde ik meer dan eens dat ‘de studenten van tegenwoordig geen parate kennis meer hebben’. Vastbesloten om niet bij die groep te horen, begon ik elk vak ijverig met het schrijven van samenvattingen en het uitwerken van opdrachten. Vrijwel altijd bleken vier weken te kort om een perfecte samenvatting van alle stof te maken. Dan kwam het toch weer neer op de laatste dagen voor het tentamen de hoofdlijn stampen, met als enige doel het tentamen te halen. 

Zodra je in de kliniek begint, wordt de alle stof uit de bachelor als bekend verondersteld. Inclusief al die stof waar ik geen tijd meer voor had. Je wordt de hele dag door ondervraagd als coassistent. Arts-assistenten en bazen laten geen moment onbenut om te peilen hoe het staat met de kennis van de co, zelfs de koffiepauze en lunch zijn niet heilig. Vaak liep ik dan ook in een permanente staat van alertheid door het ziekenhuis. Bij elke term die me onbekend in de oren klonk, baalde ik weer van mijn (verre van perfecte) samenvattingen. Dan durfde ik niet te vragen wat het precies was, uit angst om gezien te worden als zo’n student zonder parate kennis. 

Inmiddels begeleid ik met enige regelmaat studenten tijdens hun wetenschapsstage. Zo’n nieuwe positie levert ook weer nieuwe inzichten op. Zo waardeer ik het juist als iemand aangeeft wat hij of zij niet weet. Verder vind ik het ook erg fijn als iemand veel vragen stelt. Het toont interesse en laat zien dat er over de stof is nagedacht.
Het gebeurt vaak dat een student een vraag stelt waar ik geen antwoord op weet. Soms schiet ik op zo’n moment terug in mijn coassistent-stress-modus. Dan schaam ik me dat ik het antwoord niet weet. Vervolgens zit ik een avond op PubMed om de gevoelens van onkunde weer de baas te worden. Gelukkig zie ik het meestal als mogelijkheid om te verdiepen of als een interessante nieuwe invalshoek.

Achteraf gezien had ik me wel wat minder druk kunnen maken tijdens mijn coschappen. Over het algemeen had ik me goed voorbereid. Als ik niet zo gestrest rond had gelopen, had ik misschien wat meer werkgeheugen over gehad om logische verbanden te leggen en goede vragen te stellen. En misschien was ik dan ook net iets minder kapot geweest na een lange dag. 

Tot nu toe ben ik alleen maar enthousiaste en leergierige studenten tegengekomen. Voor mij is dat het allerbelangrijkst. Zorg dat de basis goed is, laat zien dat je gemotiveerd bent, wees duidelijk over wat je al weet en wat je leerdoelen zijn. En weet je een keer iets niet? Dat is geen ramp, dan heb je gewoon iets nieuws gevonden om te leren.  
 

Evangeline Warmerdam
Evangeline Warmerdam

Evangeline is recent begonnen met haar eerste baan als arts-onderzoeker. Ze doet onderzoek naar nieuwe beeldvormingstechnieken bij aangeboren hartafwijkingen. In haar vrije tijd mag ze graag een goed glas wijn drinken, mediterraans koken of een stukje rijden op de racefiets. Ze schrijft over haar ervaringen als promovenda en beginnend arts.