De Utrechtse Voortgangstoets

Geplaatst: 06-07-2018

De afgelopen week heb ik in volledige isolatie geleefd. Met al mijn studie boeken ben ik gevlucht naar mijn ouders, zodat ik daar in alle rust kon studeren. Telefoon uit, een waterkan naast mij op het bureau, eten alleen zo nodig en absoluut geen series kijken. Waarom? Omdat ik moest leren voor de Utrechtse Voortgangstoets (UVT). Bij mijn eindbeoordeling Chirurgie vroeg de arts of het normaal is dat wij studenten vrij zijn op de dag van de UVT. ‘Het is toch een voortgangstoets, daar hoef je toch niet voor te studeren?’ vroeg ze lacherig. Ik snap haar gedachte, maar in de praktijk is dit niet zo.

Inhoudelijk

Bij andere universiteiten vindt de voortgangstoets vier maal per jaar plaats. De toets bestaat uit meerkeuzevragen over de hele studie geneeskunde. Het idee is dat als de student zijn kennis goed op peil houdt, er niet apart voor de toets geleerd hoeft te worden. Nou weet ik uit mijn omgeving dat dit ook niet helemaal opgaat, maar dat even terzijde. Utrecht heeft er voor gekozen het anders aan te pakken. In Utrecht vindt de voortgangstoets twee keer plaats gedurende de master. Deze momenten zijn aan het einde van het eerste en tweede jaar. Beide toetsen bevatten basisvakken zoals bijvoorbeeld anatomie, farmacologie en immunologie. Daarnaast worden de coschappen getoetst van afgelopen studiejaar. Zo vallen bijvoorbeeld gynaecologie, kindergeneeskunde en neurologie onder de UVT 1 en dermatologie, huisartsgeneeskunde en interne geneeskunde onder UVT 2.

Studeren is nodig

Er zijn meerdere redenen waarom dit tentamen voor zoveel studeer stress zorgt. Ten eerste omdat de UVT maar twee keer plaatsvindt. Als student wordt je pas na vier jaar voor het eerst getest op alle kennis van de afgelopen jaren. Er heeft nooit eerder zo’n toetsing plaatsgevonden, dit maakt het tentamen spannend. Waarover zullen de vragen gaan, wat wordt er van mijn kennis verwacht, is mijn niveau voldoende? Elke student wil het in één keer halen, want dit geeft zelfvertrouwen. Een onvoldoende kan voor onzekerheid zorgen. Dus duikt elke student de boeken in om ervoor te zorgen dat dit niet gebeurt. 

Ten tweede is het studeren voor de UVT ook echt nodig. Naast een paar vragen over basiskennis waarvoor je niet echt kunt leren, bestaat het tentamen verder uit vrij specifieke onderwerpen. Deze onderwerpen komen voort uit de coschappen van afgelopen jaar. Vaak zijn de details nodig om de vraag goed te beantwoorden alweer weggezakt en is dus herhaling nodig. Je ziet dit goed terug bij de extended matching questions (EMQ) vragen. Casussen die identiek zijn op een symptoom of laboratoriumwaarde na, dienen gekoppeld te worden aan de juiste diagnose. De mogelijkheden waaruit je kan kiezen staan allemaal in je differentiaal diagnose en dus moet je precies weten wat deze casus onderscheid van de ander. Voor mij is dit het onderdeel waar je het meest pech kan hebben. Met hard studeren kan je hier beter op scoren, maar er komt ook zeker wat geluk bij kijken of je dit toevallig weet.

Als je dit allemaal de eerste keer hebt overleefd, scheelt het wat stress de tweede keer. Helaas bestaat de UVT-2 uit andere vakken dan de eerste. Hierdoor is wat je hebt geleerd de eerste keer niet voldoende en moet je toch opnieuw de boeken in. Ook hangt er de tweede keer meer vanaf, omdat je niet aan het laatste jaar mag beginnen als je geen voldoende hebt. En zo ga ik weer richting de hypertensie. 

Mijn laatste UVT zit er inmiddels op en ik heb deze gehaald. Maar als ik denk aan alle studenten die dit nog moeten gaan doen, neem ik voor mijn coassistent later een extra dagje vrij te geven. Gelukkig ben ik net op tijd klaar om van het mooie weer te genieten. Krijg ik toch nog een beetje dat vakantie gevoel.

Eva Koekenbier
Eva Koekenbier

Ik ben Eva Koekenbier, 25 jaar oud, studeer Geneeskunde en woon in het mooie Utrecht. Mijn lievelingskleur is rood, je kan mij altijd wakker maken voor lekker eten en ik ga komend jaar Italiaans leren. In de toekomst wil ik meer van de wereld zien.