De menselijke maat

Ledenblog

Door: Evangeline | woensdag 25 oktober 2017

Ik hoor het al van kinds af aan: ‘meten is weten’. Het klinkt zo simpel en soms lijkt het een behoorlijke open deur.
 
Door het doen van medisch wetenschappelijk onderzoek kwam ik er al snel achter dat het niet zo simpel is als het lijkt. Wat is je doel, wat wil je nu precies weten? Hoe ga je dat meten? Is wat je wilt weten eigenlijk wel op die manier te meten? Hoe ga je vervolgens je resultaten interpreteren?

Harde cijfers

Er bestaan verschillende methoden om te helpen bij het opstellen van concrete, meetbare doelen. Bijvoorbeeld SMART (Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, Tijdgebonden) en PRISMA (Positief, Relevant, Invloed, Specifiek, Meetbaar, Actiegericht). Het is duidelijk dat deze methodes geschikt zijn voor doelen met harde cijfers als uitkomstmaat. 

De laatste tijd is er veel te doen over de bureaucratie in de zorg. In het kader van transparantie en het verbeteren van de kwaliteit moet er steeds meer gemeten en geregistreerd worden. Dit betekent voor veel artsen dat er aan het eind van een lange dag ook nog een hoop getypt moet worden. Een veelgehoorde kreet van artsen is dat zij opgeleid zijn om mensen te helpen en niet tot professioneel administrateur. 

Een deel van de dagelijkse administratie is noodzakelijk. Zo is het fijn om te kunnen lezen hoe het een jaar geleden ging met een patiënt die voor controle op de polikliniek komt. Of wat de nachtdienst heeft opgeschreven over een patiënt op de afdeling. Echter, het lijkt alsof veel administratie maar weinig bijdraagt aan het zorgproces. Worden we nu echt wijzer van die enorme verzameling data die we aan het creëren zijn? 

'Ontregel de Zorg'

De VvAA heeft besloten de denktank ‘Ontregel de Zorg’ op te zetten. Zij gaan huidige stand van de administratie in de zorg onder de loep nemen. De denktank bestaat uit een groep enthousiaste jonge mensen, met allerlei verschillende achtergronden. Ik mocht een dag met de voorbereidingen van de denktank meekijken. Die ochtend gingen ze in gesprek met Jan Kremer, hij is onder andere gynaecoloog, hoogleraar patiëntgerichte innovatie en adviseur van de Raad van Bestuur van het Radboudumc. Het werd een interessante ochtend.

Jan Kremer was van mening dat we vooral minder concreet moeten zijn. Hij ziet graag vage doelen. Ik word zelf altijd vrij zenuwachtig als het over vaagheid gaat. Ik houd van duidelijk, concreet en meetbaar. Dat snap ik, daar kan ik wat mee. Ondanks mijn vooringenomenheid werd ik gedurende het gesprek het steeds meer eens met Jan Kremer. 

Goede zorg is persoonlijke zorg

Iedere patiënt is een ander mens, met zijn eigen pakket aan aandoeningen, normen, waarden, angsten, en wensen. De gemiddelde patiënt ligt nu eenmaal niet in het ziekenhuis en komt ook niet bij de huisarts. De gemiddelde patiënt bestaat alleen op papier, hij is slechts een verzameling van cijfers. Een arts moet continu afwegen of alle gemiddelden, medianen en risico’s die hij kent van studies ook van  toepassing zijn op de patiënt die nu tegenover hem zit. 

In mijn ogen is de goede zorg persoonlijke zorg. Bij zorg op maat horen ook doelen die zich maar moeilijk in cijfers laten uitdrukken. Open communicatie, vertrouwen in de arts, een prettig gesprek, de patiënt die zich gehoord voelt. Meer menselijkheid en minder cijfers lijkt mij nou echt een mooi doel. 

Evangeline


Evangeline is recent begonnen met haar eerste baan als arts-onderzoeker. Ze doet onderzoek naar nieuwe beeldvormingstechnieken bij aangeboren hartafwijkingen. In haar vrije tijd mag ze graag een goed glas wijn drinken, mediterraans koken of een stukje rijden op de racefiets. Ze schrijft over haar ervaringen als promovenda en beginnend arts.