Verhalen uit de praktijk

Niet het wiel telkens opnieuw uitvinden

Fysiotherapie en ondernemen

“Fysiotherapeuten waren de eerste zorgprofessionals die met marktwerking en vrije prijzen te maken kregen. Die marktwerking en vrije prijzen hebben er voor gezorgd dat fysiotherapeuten van alle (para)medisch professionals de afgelopen jaren de meeste ervaring met ondernemen in de zorg hebben opgebouwd. Fysiotherapeuten zijn niet alleen efficiënter gaan werken, ze ontwikkelen nog steeds tal van nieuwe activiteiten om extra inkomstenstromen te genereren. Wij hebben als beroepsgroep duidelijke keuzes gemaakt. Dat heb ik met mijn praktijk ook gedaan. Wij zijn een specialistische praktijk met specifieke kennis over bepaalde terreinen binnen de fysiotherapie. Om dat in de markt te zetten is een ondernemende geest essentieel en ondersteuning noodzakelijk.”

Fysiotherapie en de toekomst

“Mensen worden steeds ouder en vitaliteit en preventie blijven een actueel thema in de hele maatschappij. Er zal alleen dus maar meer behoefte komen aan wat fysiotherapie te bieden heeft. Daar ben ik van overtuigd. Er is steeds meer wetenschappelijke onderbouwing over het nut van fysiotherapie en bewegen. In mijn praktijk ik ervaar elke dag wat de waarde is van ons vak.

Bovendien wordt er een steeds groter beroep gedaan op de kwaliteit van de fysiotherapie, die moet meetbaar zijn en telkens bewezen worden. Daarom is het essentieel dat fysiotherapeuten, als expert van de beweging met een medische basis, hun toegevoegde waarde onderscheidend neerzetten voor huisartsen en specialisten en de samenwerking met hen intensiveren. Met als doel optimale zorg verlenen voor de patiënt. Ik heb al vaker gezegd dat onze belangrijkste opdracht voor de komende jaren is dat we duidelijk moeten maken dat de fysiotherapeut kostenbesparend is voor de totale gezondheidszorg én de kwaliteit van leven vergroot. Fysiotherapie is een van de antwoorden op de uitdagingen waarvoor het zorgstelsel staat.”

Profiteren van samenwerking en kennis

“Specialist zijn in het bewegend functioneren van mensen geeft me energie. Ik probeer op allerlei manieren met mijn vak bezig te zijn en mij voor al mijn collega’s in te zetten. Sinds 1995 vorm ik samen met mijn huidige  maat de maatschap Fysiohuis met veertien medewerkers. Naast het werken met patiënten heb ik altijd verschillende functies vervuld bij het Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie, de Nederlandse Vereniging voor Manuele Therapie en The International Federation of Orthopaedic Manipulative Physical Therapists, de wereldorganisatie van manueeltherapeuten. Momenteel ben ik voorzitter van de alumnivereniging van de Stichting Opleidingen Musculoskeletale Therapie in Amersfoort en bestuurslid van VvAA. In die functie wil ik de beroepsgroep fysiotherapie beter positioneren binnen VvAA en ervoor zorgen dat alle zorgprofessionals kunnen profiteren van de samenwerking en de aanwezige kennis van de verschillende beroepsgroepen in deze beroepsgroepoverstijgende organisatie.

Overeenkomsten zoeken en leren van verschillen

“VvAA is een enorm netwerk waarin het medische beroep of het zorgberoep de gemeenschappelijke en bindende factor is. Door de overeenkomsten te zoeken en te leren van elkaars verschillen hoeven zorgprofessionals niet telkens het wiel opnieuw uit te vinden. Maar als jong meisje vond ik VvAA maar niks. Ik was een beetje een anarchist. Ik reed geen auto, mijn Peugeot was een fiets en ik wilde Arts & Auto ook niet lezen. Toen ik in 1983 de praktijk overnam, had ik weinig kennis van de gezondheidszorg en van ondernemen. Mijn toenmalige maat raadde mij aan toch met VvAA te praten. Mijn eerste adviseur leidde mij door het zorgveld heen: hij legde uit wat er komt kijken bij het overnemen van een praktijk.”

Intermenselijk

“Ik ben trots op het team waar ik in werk en dat geeft grote voldoening. De intermenselijke relatie is datgene wat essentieel is voor zorgprofessionals. Dat intermenselijke moet VvAA meer aandacht geven. Want meten door middel van klanttevredenheidsonderzoeken is één ding  en het is een middel. De betrokkenheid en integriteit van een organisatie ervaar je door de relatie die je met die organisatie hebt. En dat die organisatie er is voor haar leden. Ik denk dat het delen van verhalen inspirerend kan zijn voor alle leden onderling. Lezen hoe anderen zaken ervaren is leerzaam, raakt je vak en daardoor jezelf.”